Mijn Europees gedrocht

Het lijkt een modern equivalent van een Babylonische spraakverwarring waarbij de effecten door sommigen als minstens zo rampzalig geduid worden. Maar ze spreken wel net zo lang tot ze het ongeveer met elkaar eens zijn, ook al spreken ze 23 verschillende talen.

Het lijkt op een technocratie waarin onnavolgbare, vaak financieel, specialisten de meestal niet direct verkozen landenvertegenwoordigers beperkte keuzes influisteren die vervolgens achter gesloten deuren tot besluiten leiden. Maar er worden wel besluiten genomen. Iets wat aan de andere kant van de oceaan, met een toch veel eenvoudiger structuur, niet mogelijk is. En de vertegenwoordigers laten wel degelijk een beetje hun oor hangen naar de sentimenten op de straat. Anders waren de besluiten nog veel radicaler geweest.

De ene helft van de economen vindt nu dat de maatregelen te ver gaan en schadelijk zijn voor de economie. De andere helft van de economen vinden dat de maatregelen veel verder hadden moeten gaan omdat we het zo niet gaan redden. Maar in plaats van elkaar de hersens in te slaan wat gebruikelijk is als uiting van frustratie in tijden van grote crises, onderhandelde men net zo lang door tot er in ieder geval een werkbare oplossing uit kwam.

Er zitten staten tussen die er een stevige puinhoop van maken, deels of geheel corrupt zijn of er eigenlijk alleen maar deel van uitmaken vanwege de subsidies. Maar ze doen wel mee. Ze veranderen wel en schuiven langzaam op naar een voor iedereen aangenamere versie.

Veel mensen spreken hun afschuw uit over het gedrocht dat Europese Unie heet. Maar ze spreken er wel over, kijken naar wat het doet en maken zich net zo hard zorgen over wat er kan gebeuren op het moment dat men er niet meer uitkomt. Men leeft mee.

Met alle regels over het exacte volume van eendendons, de kromming van een banaan, wanneer iets in alternatieve gezondheidsmiddelen gebruikt mag worden en wanneer iets Parmaham mag heten, hebben we wel een hoge welvaart. En binnen die welvaart een schonere, zuiniger en beter voor de gezondheid zijnde blok. Er bestaan geen equivalenten op deze aarde. En we leven dus ook langer, gezonder en gelukkiger dan anderen. Om nog maar niet te spreken over de langdurige vrede die ooit de aanleiding was voor het creëren van het gedrocht.

Het is niet democratisch, het kost veel geld en tijd en doet vaak onbegrijpelijke dingen. Maar het is wel mijn Europese gedrocht en ik zie geen betere alternatieven. Ik zal haar verdedigen en daarom ook aanvallen.

  1. 1

    Hoe bewonderingswaardig van je om tegen Lolo Ferrari te zeggen dat ze er attractief uitziet terwijl het bed met de knarsende wieltjes en het tien keer opgewarmde lijk terug naar het mortuarium wordt gereden.

    Europa is dood. Lang Leve Europa.

  2. 2

    Oftewel: Europa moet zich vernieuwen.

    Koppel de economische unie los van de monetaire unie. Zorg in elk geval dat die succesvolle economische unie niet samen met de monetaire kopje ondergaat. Want toen die twee werden gekoppeldheeft de Unie de verkeerde afslag genomen. Door een ontkoppeling blijft de kans bestaan dat de ec. unie ooit nog eens leidt tot een politieke unie. En van een politieke unie kom je mogelijk vanzelf op een monetaire.

  3. 3

    Merkel en Co zijn knettergek als ze geloven dat Unielanden zich laten voorschrijven hoe de eigen begroting eruit moet zien. Een pad van politieke crisis naar politieke crisis dat eindigt in verziekte verhoudingen en verlamming en uiteindelijk in Uniemoeheid.

  4. 4

    Het is een enorme kettingbotsing, maar wel mijn kettingbotsing.

    Ondertussen worden onze rechten op alle fronten ingeperkt en worden de economische vooruitzichten er niet beter op. Geen van de bestuurders heeft de behoefte of het vermogen uit te leggen aan burgers waar ze eigenlijk nou helemaal mee bezig zijn of waar ze naar toe proberen te werken, zowel landelijk als op Europees niveau.

    Slechts de kreet ‘Meer Europa of anders gaat het licht uit’ vliegt in verschillende verschijningsvormen voorbij. Volgens mij is het licht al ruimschoots dovende.

  5. 5

    En wat is het alternatief?

    Ik herken die “moeheid”. Maar de keuze om dan maar alles uit de handen te laten vallen, lijkt me geen goede. Het is nu zaak om door te pakken en de zaken anders in te richten. Lastige is wel dat je hier even tijd voor nodig hebt. Ook om het over te brengen naar alle burgers. En tijd is nu schaars vanwege permanente crises die de aandacht opzuigen van de politici.
    Maar daarmee is het ook een kwestie van prioriteit.

  6. 6

    Niet eens met die vrijheden. Europa beperkt die niet meer (soms zelfs het tegendeel) dan de losse lidstaten.

    Maar goed, wat dan? Afschaffen? Ieder voor zich en god voor ons allen? Hoe goed gaat dat werken dan?

  7. 7

    Onwezenlijk hoe sommigen meemarcheren in de fanfare van klaagzang.
    Het heeft iets freudiaans, hoe men haast automatisch afgeeft op Eu, hoe men haar in om ter meest kleurrijke woorden doodverklaart, hoe men gewoon weigert in te zien dat het niet alleen enorm meevalt, en hoe op de knietjes dankbaar men zou mogen zijn dat men dit project heeft opgestart en dat men het doet zoals men het doet – met de middelen èn het hysterisch negatieve gekef wat er blijkbaar moet zijn.

    Dit. Zijn. Groei. Pijnen. Punt.
    De rest is intreurig nagebalk van een Angelsaksische mondiale toplaag die alleen maar hun verdubbelende rijkdom in 40 jaar tijd verder willen behouden.

    Als men ook maar één keer verder nadenkt dan de eigen poldernavel, dan zou men verdomme met z’n allen moeten gaan betogen voor meer Europa, tegen de multinationals en old boys networks in. ZIJ zijn tegen Europa, tot het natuurlijk dient om subsidies te scoren, want Europa herverdeelt om een bijzonder evenwichtige manier.
    Het is net het gewone volk wat oneindig veel voordelen heeft, en nog veel meer van Europa zou kunnen hebben, als het zich niet verblinden door het nakakelen van elkaars negatief en inhoudelijk waardeloos gezeur.

    Nationale staten? ALs die allemaal even efficient zouden werken dan zou er helemaal geen vervelende inmenging van Europa of Merkel nodig zijn. Men ruimt puin, omdat het inderdaad niet anders kan, omdat men solidair is, omdat je niemand wil laten rotten.
    As men dat toch wil, dan zie ik niet in wat het alternatief voor Europa kan zijn.

    En nu graag gewoon een beetje trots op dit wonderlijke werelddeel, met de mooiste en veruit moeilijkste onderneming in de geschiedenis.

  8. 11

    Oh, ik ben heilig overtuigd van het nut van Europese samenwerking of zelfs een politieke Europese unie.

    Alleen zie ik niet hoe een enigszins eensgezinde of samenhangende unie van Europese burgers zal ontstaan uit het schijnbare ad-hoc handelen van politici. Het lijkt er meer op dat ze het stuurloze schip drijvende proberen te houden dan dat ze vastberaden koers zetten richting de gewenste bestemming.

    Graag zag ik dat de kapiteins eens rustig over de intercom uitlegden wat de staat van het schip is, wat eigenlijk de bestemming is en hoe ze daar denken te komen. Ik zie ze nu vooral zwetend met brandblussers over het dek rennen. En dat is al enige jaren zo aan de gang.

  9. 14

    Zodra Meester Visser vanuit een Europese bevoegdheid moet oordelen over de hoogte van een conifeer in een lullig stadstuintje, sta ik helemaal achter je.

  10. 15

    Een goed alternatief voor jouw romantisch EU-nationalisme is (bijvoorbeeld) een inhoudelijk discussie over de wenselijkheid van verdere federalisering wat betreft de belangen van de Nederlanders.

  11. 16

    ” Het is nu zaak om door te pakken en de zaken anders in te richten”

    Er komt nu nog meer macht bij een klein groepje ongekozen technocraten. De prijs van deze crisis is niet het bevriezen van je loon, maar het verlies aan democratie en invloed. Er bestaat zelfs geen open elite waarin locale vertegenwoordigers in toe kunnen treden.

  12. 17

    Wat ze zich nu hebben voorgenomen (semi-automatische sancties) gaat niet werken. Het kan alleen de unie verder kapot maken. Vergelijk het maar met iemand die een paar uur rijles op Texel heeft gehad en nu in Rome op examen moet. We zien het gebeuren met het VK en de unie. We zullen straks zien dat in Griekenland en Italie democratische tegenkrachten ontstaan die het gesloten akkoord ondergraven.

    Ontkoppel de monetaire en de economische unie. Dan hou je tenminste nog iets over als het kaartenhuis in elkaar dondert.

  13. 18

    Leuke verhalen hierboven. Helemaal in de kerstsfeer.

    Kan iemand me vertellen hoe de Euro-unie afdwingt dat een lidstaat zijn begrotingsdiscipline handhaaft als in die lidstaat geen democratische meerderheid is voor die discipline?

  14. 21

    Ik voel me een echte Europeaan en daarom vrees ik dat de unie uit elkaar spat. Al dik 1,5 jaar hobbelt de schuldencrisis voort. Al 1,5 jaar worden de besluiten die de euro zouden kunnen redden niet genomen omdat de rijke landen niet bereid zijn over de brug te komen. Finland wilde een onderpand, Nederland en Duitsland vonden dat de particuliere banken mee moesten betalen. Merkel heeft een tik op de vingers gekregen van haar eigen parlement. De laatste geniale zet is om centraal te gaan bepalen wat er in de diverse begrotingen moet komen te staan.

    Het oordeel van de markten over de “oplossing” is negatief. Dat is uiteindelijk het enige dat telt in deze crisis.

  15. 23

    Eigenlijk ben ik wel tevreden met een compleet wereldvreemde EU(lees voor de grap een interview met cecilia malmstrom of herman van rompuy) beter dat ze nu door hun eigen incompetentie falen dan dat de EU nog machtiger word.

  16. 30

    @Steeph

    Ik houd het kort, zie hieronder…

    @Crachàt

    Ik denk eerder dat “eurofielen” weigeren de huidige dagelijkse realiteit te erkennen en doofstom zijn voor krtitiek! Het is krampachtig vasthouden aan een naief ideaal en niet willen toegeven dat het project heeft gefaald!