McCain vs. Obama: de analyse

Okee, een dagje te laat, maar dan heb je wel een huisgemaakte analyse met gerijpte feiten. Kortom, wat viel er op in de tekst van het eerste grote tv-debat tussen Grand Ol’ McCain en Dem’ Obama? Allereerst het verbluffend lage Jip-en-Janneke-cijfer van beide kandidaten, het was simpelheid troef op woordniveau. De verschillen tussen de twee zaten met name in de Egotax en tekstuele empathie. Conclusie: McCain heeft het vaak over zichzelf.

De grootste verschillen tussen McCain en Obama waren te zien in de Egotax. McCain heeft het in 1 op de 34 woorden over zichzelf, Obama slechts in 1 op de 54 woorden. De Egotax van 2,93 keer ‘ik’ per honderd woorden duidt er op dat McCain de aandacht wil verleggen van zijn programma naar zijn reputatie als beroepsheld.

Obama daarentegen scoorde aanzienlijk hoger op Weigevoel. Per 29 woorden had Obama het een keer over ‘wij’. McCain sprak slechts om de 43 woorden over ‘wij’. De WIQ (wij/ik-verhouding) – een maat voor tekstuele empathie – lag bij McCain met 0,79 keer ‘wij’ per ‘ik’ stukken lager dan bij Obama. De laatste gebruikt voor iedere ‘ik’ zo’n 1,85 keer ‘wij’.

Karakterverlies

Met extreem korte woorden – gemiddeld 4,41 karakters bij McCain en 4,36 karakters bij Obama – lijken de kandidaten hun campagnes te richten op het sterk gegroeide analfabete electoraat. Daarbij moet aangetekend worden dat dit lage cijfer bij McCain sterk beïnvloed wordt door het overmatige gebruik van de term ‘I’.

Waar Mission Simple op woordniveau goed slaagt, falen zowel de Republikeinse als de Democratische kanditaat op zinsniveau. Met Obama’s bijna 18 woorden per zin en de ruim 16 woorden per zin bij McCain, blijft er een gat van ruim tien woorden bestaan tussen de kandidaten en een groot deel van het Amerikaanse publiek. Campagneleiders zullen meer punten moeten scoren om een brug naar de laag opgeleide kiezer te slaan. Dotteren, heet dat.

Conclusie is vooral dat beide kandidaten interpunctueel en karaktermatig een vergelijkbare strategie kiezen. Obama’s meervoudige benadering van de eerste persoon lijkt vooralsnog de hoogste polls te geven. Dus.

Voor de nerds, de cijfers van het het eerste tv-debat:
De Cijfers

  1. 1

    De spreekvorm van de kandidaten vergelijken is hetzelfde als een symptoomvergelijking, redelijk nutteloos.

    McCain is een veteraan, een ex-krijgsgevangene, een ‘held’ en een oudgediende in het Amerikaanse Senaat. Zijn grootste speerpunt voor maanden is zijn ervaring. Natuurlijk gaat hij zijn geschiktheid demonstreren aan de hand van anekdotes en ervaringen uit het verleden. Ook de ‘POW card’ telt nog steeds voor erg veel in de V.S. Per definitie moet hij daarvoor ‘ik’ gebruiken.

    Obama daarentegen is druk bezig om de middenklasse aan te spreken, de blue-collar voters (voormalige hillary stemmers) die nu lijden onder de slechte economische situatie en die wellicht eerder geneigd waren om voor McCain te stemmen. Hij is bezig de laatste independents te overtuigen. Hoe doe je dat? Door zichzelf naast deze stemmers te plaatsen en McCain af te tekenen als onderdeel van de gevestigde orde die deze crisis heeft laten gebeuren. ‘Wij’, dus.

    Beetje ‘duh’ verhaal in dat opzicht, qua woordverhouding.

  2. 4

    Weigevoel :-)
    @Arjan, je hele betoog bevestigt dat de analyse van Perik erg interessant is. De achtergrond en de strategie van de kandidaten komt duidelijk tot uiting in de manier van spreken. Aan de symptomen herken je de ziekte zullen we maar zeggen….

  3. 6

    @Chiel

    Mijn punt was dat dit een overbodige analyse is. Deze informatie was al lang en breed bekend. Waarom zou je de symptomen van iets wat je al weet gaan analyseren, terwijl het veel interessanter/belangrijker is om de oorzaak te bestuderen.

  4. 7

    Arjan, het enige wat bij jou lang en breed bekend was is hoe jij tegen Obama/McCain aankeek. Het is zelfs een 50/50 toeval te noemen dat die overeenkomt met Periks ‘analyse’.

    Echt waar.

    /islamietdawkinsovertuigingtegenovertuigermodus off

  5. 8

    Sargasso-lezertjes & -schrijvertjes,

    Ik neem aan dat
    – Obama, de schat, het debat heeft gewonnen en
    – De gemiddelde Amerikaan, boe boe foei slecht is een onderontwikkeld gun-loving pig with lipstick? Of gewoon te dom om 10 woorden in een zin te krijgen?

    Hoe verrassend, zeg.

    Gelukkig is in Nederland alles koek en ei.

    Duiveneieren weliswaar, maar goed: Dat is dan ook superieur.

  6. 9

    Conclusie: McCain heeft het vaak over zichzelf.

    Beetje botte conclusie. Het relatief grootste verschil vind je in de angst-index waar Obama bijna 3 keer zo hoog scoort als McCain. De conclusie zou imho moeten luiden:

    Obama speelt op angst, McCain gaat uit van eigen kracht.

  7. 10

    Sargasso-lezertjes & -schrijvertjes,

    Je lijkt jezelf er niet bij te vinden horen.
    Is dat arrogante eigendunk of domheid?
    Wellicht beide?