Het Kwartet komt weer met een zinloos rapport over Israël / Palestina

OPINIE - De ministers van Buitenlandse zaken van het Kwartet hebben afgelopen vrijdag een rapport over de situatie in Israel/Palestina gepubliceerd waarin zij zeggen dat de twee statenoplossing verder weg dreigt te zakken en dat de één staatsoplossing dichterbij komt. Het Kwartet is de kongsi van de VS, de VN, de EU en Rusland die al een aantal jaren zonder veel succes de illusie hoog houdt dat er een ”vredesproces tussen Israel en de Palestijnen” gaande is.

Het feit dat de twee statenoplossing buiten bereik dreigt te komen, komt door de houding van alle twee de kanten, volgens het rapport. De Palestijnse Autoriteit neemt niet genoeg afstand van terrorisme en ”noemt zelfs scholen en pleinen naar terroristen” en de Hamasregering in Gaza bewapent zich.

De Israelische regering zou intussen moeten stoppen met het nederzettingenprogramma dat ”gestaag de levensvatbaarheid van de twee statenoplossing ondermijnt”. Er rijzen ”legitieme vragen over de bedoelingen van Israel op lange termijn, die worden ondersteund door uitlatingen van sommige Israelische ministers dat er nooit een Palestijnse staat zal komen”, aldus het rapport.

Oude wijn met een nieuw etiket

In feite is het rapport een herhaling van oude thema’s, die allemaal al heel lang geleden zijn achterhaald, voor zover ze niet van het begin af aan al niet deugden. Het gaat uit van het bestaan van een Palestijnse Autoriteit, die de Palestijnen zou vertegenwoordigen, terwijl de laatste Palestijns verkiezingen in 2006 zijn gehouden en het Palestijnse parlement sinds die tijd vrijwel nooit bijeen is geweest (omdat Israel dat verhinderde en een groot deel van de afgevaardigden steeds in Israelische gevangenissen vertoefde).

Het gaat uit van een soort evenwicht tussen de Palestijnen en Israel die er onderling – met wat buitenlandse hulp – moeten zien uit te komen, terwijl de ene partij de bezetter is en de andere de partij is bezet. (Vergeet niet: de mensen die meenden dat er in de Tweede Wereldoorlog met de Duitse bezetters van Nederland een vergelijk kon worden bereikt, zijn achteraf als een soort landverraders beschouwd). Het rapport leunt intussen op de Akkoorden van Oslo, die al 17 jaar geleden (in 1999) na een overgangsperiode bekroond hadden moeten worden met het definitief ingaan van een akkoord.

Herhaling van zetten

Je vraagt je daarom af waarom zoiets als het Kwartet dan nog doorgaat met het herhalen van al die oude thema’s. Waarom het de Palestijnen verboden is zich tegen de bezetting te verzetten (iets wat het Kwartet zelf mede onderdrukt via de door de door de VS en de EU overeind geholpen ”Palestijnse veiligheidstroepen”).

Je vraagt je af waarom Israël nu al 50 jaar steeds vermanend wordt toegesproken zonder dat er iets wordt gedaan tegen de vele schendingen van resoluties en overeenkomsten. Waarom het bij constateringen blijft dat er nu 570,000 (!) mensen in nederzettingen wonen die er nooit hadden mogen zijn. En waarom Israël straffeloos 70 procent van ‘Area C’ van de Westoever in gebruik kan hebben.

Area C, ik zegt het er nog maar even bij, is het gebied waar Israël het onder de Oslo akkoorden voor het zeggen heeft, waarin alle door Israel als legaal beschouwde nederzettingen liggen (die net zo illegaal zijn als alle andere) en dat op zich al zestig procent van de hele Westoever beslaat. Area C, waarvan het rapport nog vermeldt dat er ijn dat gebied dat in 2014 één bouwvergunning aan een Palestijn is afgegeven, en een jaar later zelfs niet één.

Je vraagt je, kortom, af wat het Kwartet bezielt om in uitgerekend in het 50ste jaar van de bezetting, de oudste en langste bezetting ter wereld, met een flutrapport te komen dat niets toevoegt en niets verandert aan de situatie. Een situatie waarin Israel doorgaat met bouwen aan de nederzettingen en met het verdrijven van Bedoeïenen en anderen uit hun dorpen en huizen  (er zijn in deze 49 jaar minimaal 48.480 Palestijnse huizen verwoest). Een situatie waarin sinds het jaar 2000 (volgens de statistieken van B’tselem) minimaal zo’n 13.000 Palestijnen het leven hebben verloren.

Volgens het Kwartet is het misschien allemaal niet helemaal in orde, maar de Palestijnen moeten geen verzet bieden en de broekriem wat aanhalen, Israël moet stoppen met het bouwen van waar het al 49 jaar mee bezig is geweest en samen moeten ze gewoon weer verder onderhandelen. Dat is het devies van het Kwartet met dit rapport, waaraan sinds februari door meerdere hoge ambtenaren van de betrokken landen en instanties is gewerkt en waarvan, volgens de krant Haaretz, talloze versies heen en weer zijn gegaan voordat deze eindversie werd aangeboden.

Reactie Israël

Zonde van de tijd zou je zeggen. Temeer omdat Israel met de belachelijke reactie komt dat..

the report failed to address the “real core” of the Israeli-Palestinian conflict, which it defined as the “persistent Palestinian refusal to recognize Israel as the nation-state of the Jewish people in any boundaries.

En daar dan aan toevoegde dat het Kwartet de ”mythe in stand heeft gehouden” dat ”Israeli settlement construction is an obstacle to peace” en zei dat het de poging verwierp “to draw moral equivalence between construction and terrorism.”

It is troubling that the Quartet appears to have adopted the position that the presence of Jews living in the West Bank somehow prevents reaching a two-state solution,” the statement said. “The presence of nearly 1.8 million Arabs in Israel isn’t a barrier to peace; it is a testament to our pluralism and commitment to equality. Israel rejects any attempt to draw moral equivalence between construction and terrorism.

Nee, die nederzettingen op het land van anderen staan voor pluriformiteit, en ja, die 1,8 miljoen Arabieren in Israel zijn ook hartstikke gelukkig met hun volstrekt ”gelijke” status. Zou het echt?

Naar een reële situatieschets?

Je zou toch een keer mogen gaan hopen dat het Kwartet langzaamaan de conclusie zou gaan trekken dat 49 jaar van vredespogingen, waarvan 23 jaar onderhandelen op basis van de Akkoorden van Oslo, alleen maar ellende hebben gebracht. Dat het er langzamerhand voor zou kiezen de talloze inbreuken van Israel op (VN) resoluties, het internationaal recht en op de mensenrechten bij de naam te noemen en sancties te eisen. Dat het de moed zou hebben om te verklaren dat de mensen van de Palestijnse Autoriteit eigenlijk vooral zichzelf vertegenwoordigen en verder misschien wat familieleden.

Het echte probleem zou op die manier tenminste realistisch in kaart worden gebracht. En ook al is dat nog niet hetzelfde als nadenken over oplossingen, op zo’n manier wordt tenminste duidelijk dat de keizer geen kleren aan heeft, en dat het een keer tijd wordt voor een andere aanpak. Geen ambtenaar of minister die het dan nog in zijn hoofd halen om de bezetters en onderdrukten rechtstreeks zonder inmenging van buiten met elkaar te laten onderhandelen, denk ik zo.

Maar ik vrees ook, dat het nog wel even kan duren voordat het zover is, als het ooit zover komt. Waarschijnlijk is er tot dat moment weinig hoop voor de Palestijnen. Nou ja, afgezien natuurlijk van BDS.

  1. 1

    Het feit dat de twee statenoplossing buiten bereik dreigt te komen, komt door de houding van alle twee de kanten, volgens het rapport. De Palestijnse Autoriteit neemt niet genoeg afstand van terrorisme en ”noemt zelfs scholen en pleinen naar terroristen” en de Hamasregering in Gaza bewapent zich.

    Het is moeilijk om een andere conclusie te trekken.

    terwijl de laatste Palestijns verkiezingen in 2006 zijn gehouden en het Palestijnse parlement sinds die tijd vrijwel nooit bijeen is geweest (omdat Israel dat verhinderde en een groot deel van de afgevaardigden steeds in Israelische gevangenissen vertoefde).

    Echt? Gaat dit ook op voor Gaza?

    Je vraagt je, kortom, af wat het Kwartet bezielt om in uitgerekend in het 50ste jaar van de bezetting, de oudste en langste bezetting ter wereld, met een flutrapport te komen dat niets toevoegt en niets verandert aan de situatie.

    Misschien omdát er niks toe te voegen is en niks te veranderen valt?

    Je zou toch een keer mogen gaan hopen dat het Kwartet langzaamaan de conclusie zou gaan trekken dat 49 jaar van vredespogingen, waarvan 23 jaar onderhandelen op basis van de Akkoorden van Oslo, alleen maar ellende hebben gebracht.

    De ellende zou er zonder onderhandelen ook wel zijn geweest.
    Het heeft niks bijgedragen, dat onderhandelen. Tijd om er mee te stoppen? Deze zaak is onoplosbaar, dat kan ook eens vastgesteld worden na 49 jaar. Binnen het kwartet zijn twee landen (VS en Rusland) die ook via genocide en volksverdrijving hun gebied hebben uitgebreid. Wie zijn zij om Israel de les te lezen? Rusland zelfs nog vrij recent. Genocide en volksverdrijving heeft altijd nog geloond. Dát zouden we eens onder ogen moeten zien.

  2. 2

    @1: “Gaat dit ook op voor Gaza?”
    Het Palestijnse parlement was er voor Gaza en de Westoever samen, dus ja, dit geldt ook voor Gaza.

  3. 3

    @2

    Het komt mij voor dat Gaza de mogelijkheid heeft gehad om de afgelopen 10 jaar een democratie in te voeren. En binnen haar beperkte mogelijkheden een economie op te bouwen.

    Nu is het ontegenzeggelijk dat Israel daar niet aan mee werkt. Bij voorbeeld: De haven die NL mede heeft gefinancierd hebben ze plat gegooid. Israel komt met het gebruikelijke verhaal dat er vanaf die plaats aanvallen werden uitgevoerd op Israel.

    Kortom: we zien steeds hetzelfde patroon. Aan beide kanten ontbreekt totaal de wil om er zelfs maar een heel klein beetje uit te komen. Hamas is democratisch gekozen, maar een succes is het (in Gaza) tot op heden niet.

    Dus het gestelde in het artikel:

    omdat Israel dat verhinderde en een groot deel van de afgevaardigden steeds in Israelische gevangenissen vertoefde

    is onwaar.

    Gaza en westbank zijn geografisch gescheiden. Er lag de mogelijkheid om in ieder geval van Gaza wat te maken. Wat we de afgelopen 10 jaar hebben gezien is dat het bewind in Gaza haar uiterste best heeft gedaan om Israel er toe te bewegen om van Gaza een openluchtgevangenis te maken.

    En in deze kwestie is het Israel die belang heeft bij de status quo.
    Het is net alsof de Palestijnen daar ook aan mee werken.
    Hetgeen de zaak onoplosbaar maakt. Want Gaza is natuurlijk peanuts vergeleken met de andere kwesties, met name de oude stad.

  4. 4

    @1

    Genocide en volksverdrijving heeft altijd nog geloond. Dát zouden we eens onder ogen moeten zien.

    “Gewoon, met de stofzuigerslang om de nek”, als ik Wim de Bie mag citeren.

  5. 5

    @3 Nou ja, Hamas is natuurlijk wel vanaf dag één op alle mogelijke manieren tegengewerkt. Wie weet hoe de situatie erbij had gestaan onder een fatsoenlijke eenheidsregering gesteund door de internationale gemeenschap.

    Maar ja, misschien ben ik te naïef.

  6. 6

    @5 Beide kanten menen kennelijk nog wat te winnen te hebben bij voortduring van het conflict. Zolang dat zo is, is een oplossing niet mogelijk.

  7. 7

    @3: “Gaza en westbank zijn geografisch gescheiden. Er lag de mogelijkheid om in ieder geval van Gaza wat te maken.”

    Dat is leuk en aardig, maar juridisch is het een eenheid. Het zou dus verkeerd zijn om te doen alsof het om twee bestuurlijke organen gaat.

    “Wat we de afgelopen 10 jaar hebben gezien is dat het bewind in Gaza haar uiterste best heeft gedaan om Israel er toe te bewegen om van Gaza een openluchtgevangenis te maken.”

    Net alsof Israël daar enige aansporing voor nodig had. Gaza was al een openluchtgevangenis vanaf het moment dat Israël er de kolonisten uit terugtrok.

  8. 8

    @7

    Dus als ik jouw visie begrijp dan was er geen enkele andere mogelijk op het gebied van reageren vanuit Gaza dan zoals we die de afgelopen 10 jaar hebben gezien?

    Want dat het juridisch een eenheid is, dat klopt. Daar kan ik niks tegen in brengen. En als ik die lijn volg dan kan het parlement ook niet bijeen komen. En is Hamas ook de enige wettelijke regering. Zij zijn immers gekozen indertijd. En aangezien Israel bijeenkomst verhinderd is Hamas in Gaza niets aan te rekenen. Zij doen immers maar wat zonder mandaat.

    Zelf volg ik een pragmatische manier van denken. Ik zie twee afgescheiden entiteiten. Zelfs met de beste wil van de wereld is hier maar moeilijk een eenheid van te maken. Het handvest van Hamas voorziet hier ook in. Het doel is om het vaandel van Allah over iedere centimeter van Palestina te doen wapperen. Dus dan is er ook geen sprake meer van afgescheiden entiteiten.

    Er is dus de pragmatische benadering die ik volg. De juridische benadering die jij volg. En de religieuze benadering die Hamas volgt.

    Dat is in een notendop dan ook de onoplosbaarheid van het conflict. De wereld zou zich er niet meer voor moeten inspannen.
    Want hoe de heiligdommen verdeeld moeten worden heb ik al helemaal geen idee van. Afgezien van het feit dat zowel Israel als Hamas helemaal niet willen delen.

  9. 9

    @7: Vastgelegd onder ‘contiguity’ in de Oslo-akkoorden. Wat Israel tegenwerkt. Er is in Israel zo’n vier jaar geleden in de Knesset een wet aangenomen die het zelfs mogelijk maakt om moeders in de Westbank van hun kinderen te scheiden als blijkt dat moeder in Gaza geboren is. Voor Europeanen (gezien de wetgeving): http://www.mihai.nl/2016/06/27/europa-is-verplicht-om-in-te-grijpen-in-het-midden-oosten/ Kort en bondig. Mihai heeft er niet bij vermeld dat Bert Koenders een politieke koers voert die haaks staat op het advies van de eerste kamer.

  10. 10

    @8: “Dus als ik jouw visie begrijp dan was er geen enkele andere mogelijk op het gebied van reageren vanuit Gaza dan zoals we die de afgelopen 10 jaar hebben gezien?”
    Je begrijpt mijn visie niet. Maar dat laat onverlet dat de quote die jij voor onwaar verklaart waar is. Israël heeft het functioneren van het Palestijns parlement onmogelijk gemaakt. Dat Gaza en de Westoever geografisch gescheiden zijn doet daar niets aan af (al maakte dat Israël het wel makkelijker om het parlement niet te laten functioneren, simpelweg door de vertegenwoordigers doorgang van de ene naar de andere kant te weigeren). Daarnaast is het voor de Palenstijnen erg gevaarlijk om ook maar enige (politieke) scheiding tussen de Westoever te erkennen; Het biedt Israël de mogelijkheid om beide delen uiteen en tegen elkaar uit te spelen. Bovendien opent het perspectieven voor Israël om alsnog delen van de Westoever te annexeren (en daar mag je gevoegelijk van uitgaan dat Israël op uit is).

  11. 11

    @10

    Je beschrijft goed de patstelling. De politieke scheiding tussen Gaza en westbank is er in de praktijk natuurlijk wel. Zelfs voor een vaag idee van eenheid is de instemming van Israel nodig.

    De status quo is in het voordeel van Israel en zij gaan hier mee door. De politiek van de voldongen feiten. Stukjes westbank zullen ze evengoed wel annexeren. Kwestie van af en toe de muur wat verplaatsen. Dezelfde muur die geplaatst is als reactie op Palestijnse aanslagen.

    Het vervolg is mij ook duidelijk. Er zullen weer reacties komen van Palestijnen. Israel corrumpeert zichzelf meer en meer. En verandert ook nog eens in een halve of misschien wel hele theocratie.

    En de wereld kijkt toe. En kán ook niet anders. Omdat de grote landen ook het recht van de sterkste toepassen. Afgezien daarvan zou ik ook geen mogendheid kunnen bedenken die zou willen ingrijpen. Zeker niet nu het midden oosten zelf ook desintegreert.

  12. 12

    @11: Hier een overzicht van het I/P conflict in analogie. Met Netanyahu (of Jabotinsky, maakt niet veel uit) in de rol van Skimmerhorn. Of, zoals Norman Finkelstein ergens schrijft: an uncomplicated problem.

  13. 13

    Zelfs voor een vaag idee van eenheid is de instemming van Israel nodig.

    @11 Formeel gaat die eenheid Israël natuurlijk helemaal niet aan, want dat zijn binnenlandse Palestijnse aangelegenheden. Merk verder op dat toen er nog helemaal geen eenheid was, Israël dat aanvoerde als argument: met wie moeten we onderhandelen, want er is geen eenheid? Toen die eenheid er in 2014 wel kwam, met een regering onder Fatah die werd gesteund door Hamas, werd die regering internationaal erkend, maar weigerde Israël eveneens om te onderhandelen. Oftewel: die eenheid is een gelegenheidsargument.

    De status quo is in het voordeel van Israel en zij gaan hier mee door.

    Dat klopt. Maar dat kan toch moeilijk een reden zijn om te blijven toekijken, want die status quo is nu al 50 jaar in strijd met internationaal recht, hetgeen wordt bevestigd door talloze resoluties van de VN Veiligheidsraad. Als ik een Palestijn was, zou ik ook in verzet komen, nu de internationale gemeenschap geen enkele concrete stap zet om mijn recht op vrijheid en zelfbeschikking te garanderen. Zeg maar, zoals ‘wij’ eerder in de geschiedenis ons verzetten tegen Spaanse en later Duitse overheersing.

  14. 14

    @13 Als ik me wel herinner heeft Israel in verschillende campagnes parlementariërs van Hamas opgepakt en vastgezet vanwege hun lidmaatschap van een terroristische organisatie. Zelfs als de mensen in kwestie nooit met terreur van doen hadden gehad. Israel saboteert moedwillig elke ontwikkeling in de Palestijnse gebieden om maar serieus over vrede te moeten praten. Een naar land dat de menselijke maat al lang uit het oog is verloren.

  15. 15

    @13

    Formeel gaat die eenheid Israel wel degelijk aan. Om als politieke eenheid te kunnen fungeren dient er ook fysiek verkeer mogelijk te zijn van Gaza naar westbank en v.v. Dat verkeer vind plaats over gebied van Israel. Maar ook dan blijft het een vreemde constructie. In de wereld van Hamas speelt echter dit probleem niet. Daar bestaat Israel op termijn niet meer.

    Israel wil die eenheid ook niet. Op dit punt heeft Israel dezelfde intentie als Hamas.

    Ik heb geen idee wat je anders wil dan toekijken. Militair ingrijpen? En wie zou dat moeten doen? Onderhandelen in een onoplosbaar conflict?

    Het Palestijns verzet is tot dusver ook contraproductief geweest.
    Hoeveel Gaza-oorlogen hebben we gehad de afgelopen jaren?
    Dat resulteert in ca 2000 Palestijnse doden en verwoestingen.
    Ik kan mij daar geen voorstander van verklaren.
    Het antwoord van Israel is bekend: repressie en zoiets als een Iron Dome.

    Een vredesregeling is nauwelijks mogelijk. In mijn visie totaal niet. Palestijnen en Israëliërs zijn aan elkaar overgeleverd. Zij zullen op enig moment het hele gebied samen moeten delen. Maar dat wil zowel Hamas niet, als Israel niet. Eigenlijk willen beiden het hele gebied. De wereld zou dit moeten inzien en doet dit ook inmiddels wel, afgezien van wat verbale uitingen.

  16. 16

    Om als politieke eenheid te kunnen fungeren dient er ook fysiek verkeer mogelijk te zijn van Gaza naar westbank en v.v. Dat verkeer vind plaats over gebied van Israel.

    @15 De kaart van ‘de grenzen van voor 1967’ laat duidelijk punten zien waar de verschillende Palestijnse gebieden elkaar raken. Het probleem dat je schetst, is dan ook een rechtstreeks gevolg van de illegale bezetting van Palestijns gebied door Israël. Toegegeven, die corridors zijn heel erg smal, wat een van de redenen was waarom de Arabieren het verdelingsplan van 1947 afwezen. Het is een tactiek die werkt: steeds meer delen van het Palestijns grondgebied isoleren van elkaar, zodat er nauwelijks nog een levensvatbare staat overblijft. Elders kenden ze de bantoestans.

    In de wereld van Hamas speelt echter dit probleem niet. Daar bestaat Israel op termijn niet meer.

    Je bent ongetwijfeld bekend met het feit dat Hamas een hudna heeft aangeboden. Ook is het zo dat Hamas heeft gesteld zich te zullen scharen achter het Arabisch Vredesinitiatief indien de meerderheid van de Palestijnen dat wil.

    Ik heb geen idee wat je anders wil dan toekijken. Militair ingrijpen? En wie zou dat moeten doen? Onderhandelen in een onoplosbaar conflict?

    Wat doen we in andere gevallen waarin staten andermans grondgebied bezetten? Wat deden we bijvoorbeeld toen Rusland de Krim bezette? Wat deden we met Irak, met Iran, met Syrië? Precies: economische boycots, sancties, bevriezen van financiële tegoeden op westerse rekeningen, lijsten aanleggen met functionarissen die niet meer welkom zijn, opschorten van wapenleveranties, etc. etc. Om er een uit te pikken: op dit moment heeft de EU een Associatieverdrag met Israël, waardoor Israël enorme handelsvoordelen krijgt. In dat verdrag is benoemd dat staten zich dienen te houden aan het internationaal recht. Dat is evident niet het geval, reden om dat verdrag op te schorten. Mogelijkheden zat, dat is het probleem niet. Het probleem is gebrek aan politieke wil.

    Het Palestijns verzet is tot dusver ook contraproductief geweest. Hoeveel Gaza-oorlogen hebben we gehad de afgelopen jaren? Dat resulteert in ca 2000 Palestijnse doden en verwoestingen. Ik kan mij daar geen voorstander van verklaren.

    Het is wel erg kort door de bocht om de doden en verwoestingen op deze manier toe te schrijven aan het Palestijns verzet. Al was het maar omdat het niet alleen Gazanen zijn die tijdelijke bestanden soms met voeten treden, al doet de pers vaak anders vermoeden. En al was het maar omdat in de Westbank, waar Hamas niet aan de macht is en waar vandaan geen raketten worden afgevoerd, ook aanzienlijke aantal mensen omkomen. Het is niet het Palestijns verzet dat bommen werpt in dichtbevolkt gebied, clusterbommen of witte fosfor inzet.

    Een vredesregeling is nauwelijks mogelijk.

    Al helemaal niet als we blijven toekijken terwijl de bezettende macht aan de lopende band nieuwe ‘facts on the ground’ schept, die een vredesregeling en een levensvatbare Palestijnse staat steeds verder uit beeld laten verdwijnen.

    Wat is het alternatief? Een staat oplossing, maar ik zie het nog niet gebeuren dat dat een democratische rechtsstaat wordt waarin alle burgers gelijke rechten hebben. Om het over de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen en/of genoegdoening nog maar te zwijgen.