Kunst op Zondag | Porseleinkast

Het is in deze tijden erg prettig geen gezeik te krijgen als je breekbaar porselein, even breekbaar keramiek en scherven Chinees porselein tentoon stelt. Gewoon de vrijheid nemen een beetje elitair bezig te zijn, nietwaar? En passant (tenslotte zijn we allemaal onderweg) wijzen we op het broodje aap verhaal dat een porseleinkast geen geschikte habitat voor olifanten is.

Onder het motto ‘Liberté, elitairé et fragilité’ vandaag meer gein met porselein (*.*)

In één rechte lijn van Duchamp naar Jeff Koons porselein.

Michael Jackson and Bubbles (1988).
cc Flickr Håkon H photostream Jeff Koons - Michael Jackson and Bubbles (1988)

Wezensvreemd en toch eigenaardig:

Jason Briggs – detail van Nut, porselein, haar, rubber (2004).
cc Flickr jason briggs photostream Nut (detail)

Soldaten als gebakken sprookjesfiguren:

Kim SimonssonSoldier I en Soldier II (2009).
cc Flickr Jussi Mononen photostream #15 From the Kim Simonsson exhibition Golden Deer at the Retretti art museum.

En voor u reageert: zonder doorklikken komt u nergens. Gaat u ook eens langs bij Maria Rubinke, Rose Coogan en Shary Boyle. Verlaat ons niet voordat u ook hebt gekeken naar het werk van Laurent Craste, Gillian Flenming en Juliette Clovis.

Waarmee we de laatste weken voldoende hebben bewezen dat porselein veel verder reikt dan pisbak, kop en schotels.

(*.*) Gelieve hier niet op te reageren. Let er maar niet op. Ik ben de weg kwijt. Moet hier ergens liggen, maar kan ‘m nu zo gauw even niet vinden.

  1. 2

    Porselein kan meer uitdrukken dan ik had gedacht. De laatste vier weken toch wel wat geleerd. Met als top de zonnebloemzaden. Sommige dingen hoor en zie je wel en passent, maar dan meer passent dan en. Zo’n zondagochtend kijk ik blijkbaar toch anders, dan in de jachtigheid van alledag. Dank.

  2. 3

    Bedank voor de serie heerlijke linkjes. En ik heb allang bij mezelf vastgesteld dat ik niet alleen een liefhebber ben van kunst maar ook van kitsch, soms dan, niet alles. Dus dat werk van Koons (Michael Jackson & Bubbles) kan ik erg waarderen.

    Is dat trouwens een trend: dat kunstenaars poppen maken die op kleine kinderen lijken met iets onheilspellends over zich?