Kort | vorm versus inhoud

Als er iets is wat het tekort van de huidige politieke journalistiek duidelijk maakt, is het wel de onthulling van Trouw en Nieuwsuur over de financiering van de foute groepen in Syrië. Die onthulling was op zich natuurlijk wel goede onderzoeksjournalistiek. Maar waar was iedereen toen dit allemaal in gang gezet werd?
Waarschijnlijk bezig met de schandaaltjes en splitsingen in Partij A en de affaires van de fractieleider van Partij B. Immers, “de mensen” hebben er recht op te weten wie onze politici zijn en hoe ze handelen.
Maar zo zijn ze ziende blind. Want 90% van de aandacht gaat uit naar de vorm van het politieke spel en slechts 10% naar de inhoud.

Ik durf te wedden dat het grootste deel van de journalisten nu in de Tweede Kamer slechts een fractie leest en volgt van alle stukken en rapporten en commissievergaderingen. Saai werk, waar zelden een scoop uit te halen valt.
Maar daardoor neemt bijna niemand de moeite om te duiden waar al die besluiten over gaan, hoe het “de mensen” direct of indirect zal raken en hoe de partijen daar precies in staan. Ze lopen liever achter de smeuïge persberichten aan en laten hun focus dicteren.

Kom op journalisten, durf saai maar relevant te worden!

  1. 1

    Nou, ik zou zeggen: Bouw van sargasso een echt onderzoeksjournalistiek bolwerk en ga die shit doen. Mijn steun heb je. Ook financieel. Sargasso begon in 2006 zo mooi en dan nu 12 jaar later is er slechts een huls van de oorsprong over. Ik weet dat korting op subsidie en dergelijke een rol speelt, maar misschien is het nu juist tijd om dit soort dingen te gaan doen. Regel abonnees die geen reclame zien maar wel wat geld in het laatje beengen en zet een vereniging op die onderzoekers ondersteunt. Of weet ik veel. Ik roep nu maar wat. Maar het moet toch mogelijk zijn?

  2. 2

    @1 Van morele steun kun je geen onderzoeksjournalisten betalen.

    Of weet ik veel. Ik roep nu maar wat. Maar het moet toch mogelijk zijn?

    Dat je maar wat roept is wel duidelijk. Er zit geen geld in online journalistiek. Vraag maar aan Bert Brussen. Of je moet in één klap duizenden betalende leden kunnen werven, zoals de Correspondent. Zelfs GeenStijl is al jaren verlieslijdend.

    Punt is dat er behoorlijk wat betaalde politieke redacties zijn die in dezelfde Haagse vijver vissen, maar die zijn vrijwel allemaal bezig met netwerken, het opvangen van roddels en het volgen van de laatste politieke spelletjes.