Koken moet wel leuk blijven

U, als geïnformeerde Sargassolezer wist dat misschien niet, maar een groot deel van de Nederlanders kan niet de minste interesse opbrengen voor de formatie. Geef ze eens ongelijk. Ook ik stem televisiewijs tegenwoordig liever af op verstrooiing dan op politieke beschouwingen. En mijn kijkzonden zijn niet de strapatsen van Haagse oligofrenen op Kreta of kijk-mij-nou-dansen/schaatsen/zingen/goochelen/grappig doen. Ik kijk naar kookprogramma’s.

En dan liefst ook niet de so-you-think-you-can-cook varianten. Nee, gewoon: voedsel-keuken-koken. Leerzaam, en je krijgt er altijd trek van. En zoals iedereen weet, voor die programma’s moet je bij de BBC zijn.
Maar als je -zoals ik- geen BBC hebt, ben je aangewezen op RTL4, die sommige programma’s nog wel eens aankoopt. Alle lof daarvoor overigens. Maar nou komt het…

Sinds een paar weken heb ik een nieuw favoriet programma: “What to eat now“, van Valentine Warner. En Warner pakt het stevig aan. Behalve recepten laat hij ook zien waar het voedsel vandaan komt. Hij verzamelt bessen in het wild en gaat bij boeren langs voor groenten. Maar hij is vooral niet te benauwd om voor het hoofddeel van de maaltijd een geweer ter hand te nemen en zelf een konijn, fazant, of patrijs te schieten en een lammetje de nek om te draaien. Vlees eten is beesten doden, en koken is niet voor mietjes. Een mooie in-your-face voor huilebalkjes die graag wild eten, maar diertjes vooral lief willen vinden.

In de eerste aflevering richtte -de overigens zeer charmante- Warner een bloedbad aan door een konijnenplaag te lijf te gaan, en decimeerde hij in zijn eentje de eendenpopulatie bij hem in de buurt. Goh, dacht ik nog, zo’n programma zou in Nederland nooit gemaakt kunnen worden.

Dat bleek. In de volgende afleveringen waarin Warner beloofde groot wild te lijf te gaan, bleef het opvallend rustig bij RTL4. In de bewuste aflevering verscheen het reeruggetje ineens als verrassing in de keuken, en er stond iemand naast die niet aan de kijker was voorgesteld.

U begrijpt wat er aan de hand is: de lievedierendienst heeft ingegrepen en de uitzending van dode beestjes verboden. RTL heeft vervolgens de bloederige delen uit het programma geknipt. Want het moet wel lief blijven bij de kookprogramma’s, waar vlees nooit van een dier mag komen. Straks gaan mensen nog naar politiek kijken.

  1. 2

    Hier spreekt een dierenknuffelaar. Sort of, dan.

    Misschien komt het wel door waar ik nu leef, Finland, waar bijna alle buren een jachtvergunning hebben, maar geef mij maar een stukje vlees uit het bos! Samen met wat verse kantarellen (hanekam) of boleten in plaats van wat men in Nederland “bospaddestoelen” noemt en vaak gecultiveeerde shi-take is. Wat in het bos loopt is het ultieme scharrelvlees. Mijn vegetarische vrouw kan het alleen maar toejuichen als ik dat op m’n bord leg.

    Ja, het moet wel dood voordat je er je tanden in zet. Van mij hoeft dat niet op het kinderuur op TV breed uitgemeten te worden, maar mensen mogen best wel zien hoe het vlees op tafel komt.

  2. 3

    De dierenknuffelaars zijn gewoon proxies voor de vlees-industrie. Eerst een beetje ‘kip het meest veelzijdige stukje vlees’ laten bedenken, en daarna Marianne Thieme afbetalen zodat ze weer ergens iets laat verbieden en daarmee de scherpe kantjes van ’t vak afhaalt, PR-wise. ’t Klinkt wreed, maar die mensen moeten toch ook leven ?

  3. 4

    Die mooie reeënjacht namens llink laatst op tv en daarna bereiden was feitelijk een grote kiloknaller en leuke tv, een smakelijk stukje vlees en voorbeeld voor een ieder, of mis ik een diepere laag ;). llink

    Imho is wild het ultieme scharrelvlees.
    ps De paar keer dat ik tv keek zat daar meer dan gemiddeld een llink uitzending bij. Kunnen ze er organisatorisch wel knoeien en er met de poet vandoor zijn gegaan, er zaten goede (bbc) docu’s tussen.

  4. 5

    @seven: helemaal met je eens (!). Best aardige, niet te voorzichtige invalshoeken bij programma’s van Llink. Maar ja…

    Straks krijgen we een programma bij WNL van Simon Rozendaal die legbatterijeitjes koopt bij zijn lokale Turk. Titel: Met Simon op Safari. Wat heeft Big Food voor mij bereid?

  5. 6

    @5
    Het snoepreisjes programma 3 op reis is al overgenomen door BNN zo zal het ook met andere goede programma’s gaan. Wie het uitzend is bijzaak. Omroepen zijn zo 1960 en overbodig.
    Canvas bv valt onder de Vaamse VRT (3 tvzenders, 6 radio) en kost een fractie aan belastinggeld ivm NL.
    “De publieke omroep kost de Nederlander tegen de €150,- per jaar (..)Belgen(Vlamingen) zijn relatief goedkoop uit: voor de VRT betalen ze per persoon € 48.50.”wiki..
    Zet dit af tegen het aantal inwoners van Vlaanderen 6 mil en ze werken 8 a 9 keer voordeliger.

  6. 7

    Voor diegenen die comment 2 en 6 naast elkaar leggen: nee, seven is niet het evil alter ego van majava. ;)

    En dus @seven: niet zoveel quotes gebruiken en meer zelf schrijven, dan komt die eigen woordenschat vanzelf. :P

  7. 8

    Jammer dat wat er in de wiki staat over de kosten per Nederlander staat niet juist is. De kosten voor de PO bedragen 738 miljoen. De reclameinkomsten zijn 226 miljoen. Het verschil bedraagt dus ongeveer 150 euri per gezin (*) en dat is per persoon een bedrag dat redelijk in de buurt komt van wat een Vlaming kwijt is. Komt nog bij dat onze PO een voorziening als beeld en geluid kent en de onvolprezen uitzending gemist.

    (*) en dat komt overeen met de informatie die ik deze week in de krant vond.

  8. 12

    Michiel Maas, ik beschouw de laatste zin van je stukje als een briljante afsluiting in de zin van dat je opmerkt dat als mensen geconfronteerd worden met de rauwe werkelijkheid van vlees eten zij misschien politieke gevolgen aan deze leefwijze verbinden en bijvoorbeeld groenlinks of pvdd standpunten mbt de bioindustrie tot zich gaan nemen maar bij herlezing vrees ik toch dat jouw afsluitende zin louter een populair zinnetje is in de vorm van ‘ straks vinden mensen het niet gezellig meer en gaan ze zappen’.
    Wat is het? En eerlijk zijn gaarne :-)

  9. 13

    Mij stoort het niet dat ze die stukken eruit geknipt hebben. Immers eigenhandig een nek omdraaien van een dier dat een goed leven heeft gehad is een zeer geromantiseerde versie van de werkelijkheid van wat de kijker op zijn bord heeft liggen. Liever geen beelden dan misleidende beelden.

  10. 16

    @12: ik ben een allemansvriend. Je mag erin lezen wat je wilt. Beide interpretaties zijn oké.

    @13: Wat mij betreft laten kookprogramma’s ook gewoon zien welk treurig leven het kiloknaller-varkenslapje heeft gehad en op welke procesmatige manier het dier aan zijn eind komt.
    Ik realiseer me heus wel dat we niet met zijn allen het bos in kunnen en een zwijntje schieten. Als ik maar af en toe zo’n romantisch stukje vlees op mijn bord krijg. Zo egoïstisch ben ik wel. En dan wil ik het best zelf schieten.