Austalische journalist geeft vernietigende analyse prestaties Trump op G20

Journalist Chris Uhlmann van het Australische ABCnews laat geen spaan heel van Trump’s prestaties op de G20 top:

He is a character drawn from America’s wild west, a travelling medicine showman selling moonshine remedies that will kill the patient.

Over Trump’s speech in Polen:

He did make some interesting, scripted, observations in Poland about defending the values of the West.

But it is the unscripted Mr Trump that is real. A man who barks out bile in 140 characters, who wastes his precious days as President at war with the West’s institutions — like the judiciary, independent government agencies and the free press.

Om uiteindelijk te concluderen:

We learned Mr Trump has pressed fast forward on the decline of the US as a global leader. He managed to diminish his nation and to confuse and alienate his allies.

Some will cheer the decline of America, but I think we’ll miss it when it is gone.

And that is the biggest threat to the values of the West which he claims to hold so dear.

ISIS financiert z’n oorlog met geplunderde kunstschatten

REPORTAGE - Een korte reportage van de Wall Street Journal van drie weken geleden werpt het licht op een belangrijke inkomstenbron van ISIS: het plunderen van oudheidkundige kunstschatten. Via tussenpersonen worden deze verkocht aan westerse kopers. Geschatte opbrengst voor ISIS: 88 miljoen dollar per jaar.

Het vernietigen van kunstschatten door ISIS is breed uitgemeten in de media. Wellicht was dat meer een PR-stunt en wil ISIS toch vooral ook aan de kunstschatten kunnen verdienen.

“Ik heb NIKS te verbergen”

FILMPJE - In de privacy discussie is het een veelgehoord argument: “Ik heb niks te verbergen”. In het kader van de dag van de internetvrijheid ging Roel Maalderink de staat op te kijken of dat wel echt zo is.

Wat voor porno ik kijk? Wanneer ik voor het laatst naar de dokter ben geweest? Mijn creditcardnummer? Als je Nederlanders vraagt naar privacy, zegt het gros van de mensen “ik heb niks te verbergen”. Maar is dat wel zo? Dat onderzoek ik in het grote “ik heb niks te verbergen” straatexperiment.

Anti-terrorisme advertentie uit Koeweit tijdens Ramadan

FILMPJE - In Koeweit heeft een telecom bedrijf een lange commercial laten uitzenden aan het begin van de Ramadan. Deze commercial gaat over terrorisme. Maar vooral over hoe de motivatie voor terrorisme eigenlijk niet bij de Islam past.
Er zitten wat slordigheden in, maar het heeft wel impact.
Zoals gewoonlijk bij dit soort onderwerpen, gaat het niet onbesproken voorbij.

Hoe CDA, VVD, PVV en PvdA de inburgering vermarktten en vernachelden

Arjen Lubach fileert het inburgeringsbeleid ‘nieuwe stijl’.

Als je als immigrant in Nederland wilt blijven, moet je een inburgeringscursus doen. In vier jaar tijd is het aantal geslaagden voor de toets maar liefst vijf keer zo klein geworden. Hoe kan dat? En hoe ziet zo’n inburgeringstoets er eigenlijk uit?

Conclusie: het door de VVD, CDA en PVV geïnitieerde en door de VVD en PvdA uitgevoerde beleid belemmert de integratie en creëert zo een voedingsbodem voor toekomstige problemen.

Steven Pinker over het gebrek aan vrouwelijke hoogleraren

ACHTERGROND - Slechts 17 procent van het aantal hoogleraren in Nederland is vrouw, en daarop trekt minister Jet Bussemaker eenmalig vijf miljoen euro uit zodat honderd vrouwelijke hoofddocenten kunnen worden bevorderd tot hoogleraar.

Maar hoe komt het dat het wetenschapswereldje voornamelijk een mannenbedoening is? Komt dat door een onbewuste samenzwering van mannen onder elkaar? Het welbekende glazen plafond?

Cognitief psycholoog Steven Pinker heeft daar zo zijn eigen ideeën over. Hij had een twee uur durende discussie met ontwikkelingspsycholoog Elizabeth Spelke over de vraag waarom er zo weinig vrouwelijke hoogleraren zijn in de bètawetenschappen.

Mannen- versus vrouwenpopulaties

Om te beginnen is het zo dat als je populaties mannen en vrouwen op tal van terreinen met elkaar vergelijkt, er dan statistisch gezien significante verschillen voordoen, en die verschillen worden groter bij de ‘outliers’. Ook vertonen mannen meer en extremere ‘outliers’; kort gezegd, meer idioten maar ook meer genieën.

Daarnaast blijkt dat als je mannelijke en vrouwelijke deelnemers aan bètatopklasjes in het middelbaar onderwijs bevraagt wat hun doelen in het leven, de mannelijke studenten veel vaker opgeven dat het vergaren van status, geld, succes, een voltijdbaan en iets nieuws uitvinden belangrijk voor hen is. De meisjes daarentegen gaven overwegend aan dat familie en vriendschap, betekenis en zingeving in het leven belangrijk voor ze is en dat ze de voorkeur geven aan een deeltijdbaan.

Mannen zijn over het algemeen meer competitief ingesteld en ‘single minded’, twee karaktertrekken van uitzonderlijk succesvolle mensen; en het vak van hoogleraar is een uitzonderlijk en competitief veld.

Vrouwen zijn overwegend meer geïnteresseerd in mensen en relaties, terwijl mannen meer geïnteresseerd zijn in de zaak zelf. Dat vertaalt zich niet enkel in het aantal mannen en vrouwen dat een carrière in de wetenschap ambieert, maar ook tot welke takken van wetenschap mannen en vrouwen zich door de bank genomen meer aangetrokken voelen.

Aangeboren of aangeleerd?

Volgende vraag is of die verschillen zijn aangeboren of aangeleerd (kortom: cultureel). Nu is weinig honderd procent aangeleerd, en volgens Pinker zijn er voldoende aanwijzingen dat biologie een rol speelt.

Zo zijn er biologische verschillen in mannen en vrouwen die bovenstaande uitkomsten zouden kunnen verklaren; zijn mannen overal ter wereld competitiever ingesteld en vrouwen meer betrokken op de zorg voor kinderen, en kan men cross-cultureel persoonlijkheidsverschillen aanwijzen tussen mannen en vrouwen.

Daarnaast zijn de verschillen stabiel door de tijd heen, ondanks twee feministische golven; en blijven ze zelfs bestaan in gemeenschappen die zich er op toe hadden gelegd deze verschillen uit te wissen, zoals de Israëlische kibboets en Amerikaanse utopische gemeenschappen.

Ook kunnen vergelijkbare verschillen eveneens waargenomen worden in andere zoogdieren: mannetjes vertonen meer agressiviteit, wijfjes meer investering in het kroost; mannetjes zijn beter in het oplossen van ruimtelijke problemen; en tonen meer interesse in fysieke objecten.

Veel van de opgemerkte sexeverschillen doen zich al voor vanaf de vroege kindertijd. Meisjes blijken meer en sneller te reageren op geluiden die pijn en onbehagen uitdrukken; meisjes maken meer oogcontact, zen zelfs pasgeboren jongetjes vertonen meer interesse in fysieke objecten en meisjes in gezichten.

Later in de ontwikkeling vertonen de meeste jongens overal ter wereld meer interesse in agressievere, fysiekere en competitievere spelletjes, terwijl de meeste meisjes meer geneigd zijn tot coöperatief spelen en ‘oudertje spelen’; en zijn jongens over het algemeen meer geïnteresseerd in voertuigen en wapens, en meisjes meer in poppen. Meisjes zijn over het algemeen beter in het interpreteren van de motivaties van personages en het inschatten in wat die wel en niet weten.

Ook genetische mannen die opgevoed worden als meisjes, gedragen zich als jongens; hetgeen het argument dat sekseverschillen vooral liggen aan opvoeding, gevoed door culturele genderopvattingen, van tafel veegt. Meisjes die aan een teveel aan androgenen worden blootgesteld in de baarmoeder, vinden net als jongens wapens en voertuigen leuker dan poppen, en geven de voorkeur aan competitief boven coöperatief spel. Ook vertonen ze typisch mannelijke beroepsvoorkeuren.

Conclusie

Kortom, genoeg redenen om aan te nemen dat mannen net even iets ander in elkaar steken dan vrouwen, en dat dit ook zo z’n weerslag heeft op beroepskeuze, ambities en competitiedrift.

Volgende vraag: waarom wordt het autoracen, bergbeklimmen en de startupbedrijfjes in Silicon valley gedomineerd door mannen?

Zo pak je een klimaatontkenner aan

Natuurkundige Brian Cox verrast een Australische conservatieve politicus met een aantal veelzeggende grafiekjes.

De reactie van Malcolm Roberts bestaat eruit de gegevens glashard te ontkennen, NASA van vervalsing te beschuldigen, en Cox te verwijten dat die niet even honderden terabytes aan data aan zijn mouw schudt, en in deze korte paneldiscussie verwijst naar de volstrekte consensus onder klimaatwetenschappers dat het klimaat opwarmt, dat we weten hoe dat werkt en dat dit voornamelijk komt door menselijk toedoen.

Ruzie op de set van Morning Joe

Bill Kristol poseert graag als het intellectuele geweten van conservatief Amerika, degene die de mantel van William F. Buckley heeft opgenomen.

Hij is tevens medestichter van the Project for a New American Century, verzorgde in die hoedanigheid mede de ideologische munitie voor de neoconservatieve regering van George W. Bush, en ontdekte Sarah Palin voor John McCain (een geweldige vonst, vond ‘ie destijds zelf).

Inmiddels is ‘ie zich doodgeschrokken over Trump, al wil ‘ie nog steeds niet toegeven dat Trump de natuurlijke uitkomst is van krachten die de Republikeinse partij al decennialang heeft lopen bespelen, noch zijn eigen rol daarin.

In het politieke ontbijtprogramma van ex-senator Joe Scarborough (Republikein, maar centristisch) en Mika Brzezinski (de dochter ván) barst Kristol bijna in huilen uit, zo geterd is ‘ie dat zijn gastvrouw hem niet weg laat komen met het frame dat de verkiezing van Trump een uitglijder van de partij is.

De presentatoren nemen hem echter niet in dank af dat hij hen voor de voeten werpt zelf ook stroop om Trumps mond gesmeerd te hebben, toen het nog leek dat hij aan het winnen was (want je wil zo’n gast niet teveel afstoten, dan komt ‘ie niet meer in je show).

Scarborough reageert als een wesp gestoken, maar helaas voor hem zijn er audio-opnamen van hoe ze een onderonsje hebben met Trump voorafgaand aan een van hun shows, in Februari 2016.

Trump is dan nog uitermate tevreden met de wijze waarop ze hem neerzetten, en instrueert hen zelfs niet al te scherpe vragen te stellen. Zo werkt dat dus in medialand, als je een politicus bent die iedereen in de media aan tafel wil hebben.

En achteraf is niemand verantwoordelijk.