Jongeren vaker werkloos door ontslagbescherming

ACHTERGROND - Jongeren zijn de dupe van een strikte ontslagregelgeving. Ze zijn vaker werkloos dan zittende oudere werknemers. Arbeidsmarktflexibilisering leidt mogelijk tot een verloren generatie. Sociale compensatie – denk aan meer kinderbijslag voor jonge ouders – is op zijn plaats, beargumenteren sociologen Maarten Wolbers, Marloes de Lange en Maurice Gesthuizen.

Jongeren hebben minder kansen op een baan in landen met een strikte werkgelegenheidsbeschermende wet- en regelgeving, zoals een weinig soepel ontslagrecht. Vooral middelbaar en hoger opgeleide jongeren ondervinden daar nadelen van. Het arbeidsmarktsegment waarin zij terechtkomen is over het algemeen meer gereguleerd (bijvoorbeeld via CAO’s) en hun ontslagkosten zijn hoger.

Dit blijkt uit de voorlopige resultaten van ons lopende onderzoek naar de integratie van jongeren op de arbeidsmarkt in 29 voornamelijk Europese landen. Dat een strikte ontslagregelgeving negatieve gevolgen heeft voor de intrede van jongeren op de arbeidsmarkt is al eerder aangetoond, maar niet op zo’n grote schaal.

Hoge jeugdwerkloosheid

Ruim een op de vijf Europese jongeren onder de 25 jaar is momenteel werkloos. Vooral in Zuid-Europa is de jeugdwerkloosheid tot schrikbare hoogte gestegen. In Spanje en Griekenland zit ongeveer de helft van de jongeren zonder werk; in Italië en Portugal ongeveer een derde. Ook in veel Oost-Europese landen, zoals Polen, is de jeugdwerkloosheid hoog. In Nederland bedraagt de werkloosheid onder jongeren zo’n 10 procent; het laagste percentage van de Europese Unie. Nederland wordt op de voet gevolgd door Duitsland, Oostenrijk en Denemarken.

Verschillen tussen landen

Het spreekt voor zich dat macro-economische omstandigheden een belangrijke rol spelen bij het verklaren van verschillen in jeugdwerkloosheid tussen landen. Zo is er een sterke samenhang tussen het percentage jongeren (15-24 jarigen) dat werkloos is en het werkloosheidspeil van de totale beroepsbevolking (15-64 jarigen). Toch zijn er duidelijke landenverschillen in de verhouding tussen beide werkloosheidspercentages. In het ene land zijn jongeren relatief vaker dan ouderen werkloos dan in het andere. Dat duidt erop dat de jeugdwerkloosheid van meer afhangt dan de economie alleen.

Werkgelegenheidsbescherming benadeelt jongeren

Eerder landenvergelijkend onderzoek liet al zien dat werkgelegenheidsbeschermende maatregelen het jongeren moeilijk maken een baan te vinden. In landen waar werkgelegenheidsbeschermende wet- en regelgeving voor zittende werknemers strikt is, worden de kansen van jongeren op de arbeidsmarkt ondermijnd, omdat zij in hun positie als ‘outsiders’ zonder relevante werkervaring moeten wedijveren om de beschikbare banen met zittende werknemers (‘insiders’). Zo vinden onderhandelingen over loon plaats tussen insiders (of hun belangenbehartiger: de vakbonden) en werkgevers.

Outsiders spelen in dit proces geen rol. Zittende werknemers bepalen hun loon op strategische wijze zodat hun werkgelegenheid gegarandeerd is. De werkgelegenheid voor outsiders heeft geen prioriteit. Ook zetten insiders zich in voor een sterkere rechtspositie. Over het algemeen proberen zij hun rechtspositie te vergroten door een aantal arbeidsvoorwaarden steviger te verankeren in de wet en/of CAO’s. Met name senioriteit is een belangrijk criterium. Gewoonlijk belet dit principe dat werknemers met veel dienstjaren kunnen worden ontslagen, terwijl jonge werknemers, die het meest recent bij een bedrijf zijn komen werken, de eersten zijn die worden ontslagen wanneer het bedrijf daartoe is genoodzaakt (‘last in, first out’). Voor jongeren is het gevolg dat zij gevangen komen te zitten in (langdurige) werkloosheid of in een onzekere arbeidsmarktpositie, zoals tijdelijk werk.

De rol van beroepsonderwijs

Naast de ontslagbescherming speelt het onderwijs een rol. In landen met nauwe banden tussen het onderwijs en de arbeidsmarkt, zoals in Nederland, is de jeugdwerkloosheid over het algemeen lager. Met name een uitgebreid stelsel van initieel beroepsonderwijs helpt. Jongeren doen daar beroepsgerichte kennis en vaardigheden op, die hen specifiek voorbereiden op een beperkt aantal beroepen. Voor werkgevers is het aannemen van schoolverlaters van het beroepsonderwijs zeer aantrekkelijk, omdat het curriculum hen al heeft voorzien van de competenties die nodig zijn voor het adequaat uitvoeren van het werk. Hierdoor besparen werkgevers trainingskosten. De manier waarop nauwe banden tussen het onderwijs en de arbeidsmarkt zijn geïnstitutionaliseerd, verschilt.

In sommige landen, waaronder Duitsland, wordt het bijbrengen van beroepsvaardigheden gedeeld door het onderwijs en het bedrijfsleven, zoals dat in het duale stelsel van werken en leren geldt. In andere landen, zoals Denemarken, vindt het verwerven van beroepsvaardigheden vooral in het dagonderwijs plaats. Maar in beide gevallen biedt het jongeren perspectief op een goede arbeidsmarktintegratie. Het beroepsonderwijs is bovendien een sociaal vangnet. Het wordt veelal gevolgd door jongeren van relatief lagere sociale komaf en zorgt ervoor dat zij een goede startpositie op de arbeidsmarkt weten te verwerven.

Globalisering en gevolgen op andere domeinen

De gevolgen van de globalisering doen zich eveneens gevoelen. Hierdoor neemt de onzekerheid, bijvoorbeeld over de beschikbaarheid van werk, toe. Werkgevers wentelen de risico’s op de arbeidsmarkt nu eenzijdig af op de werknemers, en dan met name op de intreders op de arbeidsmarkt. De kans op een vaste baan neemt hierdoor steeds meer af ten gunste van tijdelijk werk. De verwachting is dat groeiende onzekerheden als gevolg van globalisering jongeren hinderen in het aangaan van verplichtingen op de lange termijn, met name met betrekking tot gezinsvorming. Het kopen van een huis, het aangaan van een huwelijk en het krijgen van kinderen brengen grote verantwoordelijkheden met zich mee die zekerheid op het terrein van arbeid en inkomen vereisen.

Arbeidsmarktflexibilisering heeft mogelijk dus verstrekkende gevolgen voor het verdere leven van jongeren, naast de tijdelijke onzekerheid die deze met zich mee brengt. Dit leidt wellicht tot het ontstaan van een verloren generatie. Veel geopperde maatregelen als het mogelijk maken van stage- of werkervaringsplekken voor schoolverlaters en het verlenen van individuele ondersteuning aan (langdurig) werkloze jongeren zijn niet voldoende. Wij pleiten ervoor dat jongeren enige ‘sociale compensatie’ moeten krijgen voor hun onzekerder arbeidsmarktpositie. Zo zou de kinderbijslag voor jonge ouders, die werkloos zijn of tijdelijk werk hebben, kunnen worden verhoogd. Of bij tijdelijk werk zouden jongeren gemakkelijker een hypotheek (met garantie) moeten kunnen krijgen. Daarvoor zijn afspraken met de overheid en de banken nodig. Dat is lastig, omdat het deels gaat om private partijen. Maar de zaak moet wel in balans zijn.

Maarten Wolbers, Marloes de Lange en Maurice Gesthuizen zijn als socioloog verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Het onderzoek is gepresenteerd tijdens de internationale conferentie ‘Transitions in Youth: A 20-Year Perspective’ van het ‘European Research Network on Transitions in Youth’ die van 5 tot en met 8 september jongstleden werd gehouden in Nijmegen. Meer informatie over de conferentie. 

  1. 2

    Slechte oplossingen. Banken dwingen hypotheken te verlenen die mensen later niet meer kunnen terugbetalen, waar kennen we dat van? En daarmee de woningmarkt verder verneuken (alsof dat nog niet erg genoeg is in Nederland)

    En extra hoge kinderbijslag zodat je er zeg maar meer geld voor krijgt dan het kind kost? Wat een smerige CDA oplossing, als er iets is dat deze planeet niet nodig heeft is het extra mensen, en dan gaan wij het extra subsidieren?

  2. 4

    In de VS is het ontslagrecht al sinds lang (fire&hire) vermarkt. Blijkt de eenvoudigste manier te zijn om zwarte jonge mannen van de arbeidsmarkt te weren. Ik kan de formule ‘als ik jou gemakkelijk mag ontslaan vindt iedereen gemakkelijker voortdurend werk’ niet begrijpen. Het wordt daardoor eenvoudig om lastposten (zelfstandige competente werkers) te lozen en vervolgens hielenlikkers hun baas te laten faciliteren.

  3. 5

    Ik blijf het gevoel houden, dat dit een schijnprobleem is.
    Men zou dit het liefst oplossen door iedereen via een koppelbaas te laten werken.
    Voor de managers is dit weer de makkelijkste oplossing.
    Alleen hoe kunnen we dit verkopen ?

  4. 6

    @Fietser#4

    Het wordt daardoor gemakkelijker om lastposten (zelfstandige competente werkers) te lozen en vervolgens hielenlikkers hun baas te laten faciliteren.

    1 In zo een bedrijfscultuur zou ik me graag laten ontslaan;
    2 Een bedrijf kan dit niet lang volhouden, dan verdwijnt het vanzelf;

    Overigens twijfel ik aan het door auteurs geconstateerde effect maar heb verder niet voldoende achtergrond op dit gebied om er iets over te roepen. Ik vind het te makkelijk om te roepen en te voordelig voor de werkgevers en in zijn algemeenheid ‘het geld’ (als ik het zo even mag zeggen). Typisch makkelijk te manipuleren gegevens en onderzoek. Verder kan ik er niet zoveel mee.

  5. 7

    @6 Ontslaan is alleen voordelig als je zeker weet dat je ergens anders een betere plek krijgt. Dat hoeft niet zo te zijn. En bedrijven die zo werken kunnen functioneren. Niet prettig welliswaar, maar wel winstgevend. Talloze voorbeelden van. Het is een fabeltje dat kwaliteit beter is voor omzet en winst – verkopen van rotzooi is een grote markt en het gaat veel bedrijven prima af.

  6. 8

    @5 Ik denk niet dat het een schijnprobleem betreft. Bestaande organisaties (vakbonden) en structuren (CAO’s en ontslagrecht) staan in dienst van bestaande werknemers. Hierdoor maken werkgevers gebruik van 0-uren contracten, tijdelijke dienstverbanden en (aldanniet vage) uitzendbureaus om het vaste dienstverband uit te stellen en te vermijden. Het zou best kunnen zijn dat het los(ser) laten van de bestaande organisaties en structuren, zal leiden tot een meer vaste aanstellingen. Die vaste aanstelling kan dan inderdaad sneller worden opgezegd en de rechter waakt over de juiste toepassing. Ik heb vertrouwen in de rechtspraak!

  7. 9

    @6: Wat onder punt 2 staat, is te optimistisch gedacht. Bedrijven, vooral die welke zwaar leunen op niet al te specialistische arbeid, kunnen goed functioneren op die basis. Al te gedemotiveerde medewerkers zijn gemakkelijk te vervangen voor frisse naïevelingen. Constante aanvoer verzekerd.

  8. 10

    @8 Routine werk wordt geautomatiseerd, als dat niet kan wordt het ge-outsourced naar China. (Foxcon, zodat ik nu op een betaalbare laptop kan typen). Er wordt een kletsverhaal rondgezongen dat we hier een kennis-economie hebben waardoor we in de toekomst weer welvaart scheppen. Eenvoudig werk waarmee men vroeger in zijn levensonderhoud kon voorzien (postbode) wordt afgeschaft door een race naar de bodem. Andere dienstverleners die niet ge-outsourced kunnen: handen aan het bed, onderwijzers, politie betaalt men stelselmatig weinig omdat zij niet bij de grote welvaartschepper, de markt werken, maar bij de verderfelijke overheid. Ook draagt men consequent een populistisch kletsverhaal uit dat hebzucht de enige juiste motivator is, en verbaast zich dat er een maatschappij ontstaat waarbij het recht van de rijksten leidend is. Lees http://www.guardian.co.uk/books/2012/jul/13/price-inequality-joseph-stiglitz-review

  9. 12

    @J.oost, de regels nu bevoordelen vaste werknemers inderdaad wel, maar er zijn nog altijd heel wat mogelijkheden. Werkgevers willen alleen liever voor een dubbeltje op de eerste rang. Goedkope werknemers met veel kwaliteiten, daar niet teveel in investeren, en er weer vanaf als het lastig wordt (als ze op hun rechten gaan staan bijvoorbeeld.)

    En misschien ook goed om niet te vergeten: een groot deel van de verplichtingen van werkgevers (bv de kosten van zieke werknemers) zijn ingevoerd omdat sommige partijen (we noemen geen namen) het sociale vangnet uit wilden kleden en men het belangrijk vond (of in elk geval zei dat te vinden) dat de werkgevers verantwoordelijkheden nemen voor hun personeel, de arbeidsomstandigheden etc. Werkgevers doen dat stiekem eigenlijk liever niet. Misschien dat we dan beter weer het sociale vangnet op kunnen tuigen, en daarna het ontslagrecht versoepelen.

  10. 15

    @10, 12 & 13
    Jullie hebben wel een heel negatieve attitude over werkgevers. Ik krijg bijna de indruk dat jullie werkgevers zien door een 19e eeuwse bril.
    Ik denk dat (de meeste) werkgevers belang hebben bij continuiteit in de organisatie. Om dat te bereiken is continuiteit in de personele bezetting nodig en derhalve zullen werkgevers niet onnodig van werknemers willen wisselen en ziekteverzuim willen voorkomen. Ik ben blij dat ik vertrouwen heb ik in de (werkgevende) medemens!

  11. 16

    #14 kan verwarring veroorzaken, dus ik heb hieronder een nieuwe reactie in elkaar geflanst.

    Even een kanttekening. Dit staat in het artikel:

    “Ruim een op de vijf Europese jongeren onder de 25 jaar is momenteel werkloos.”

    Ik vermoed dat ze in de berekening van het aandeel werklozen, enkel rekening houden met het aantal jongeren dat ook daadwerkelijk in de malle werkmolen mee wil draaien. Dat schijnt standaardpraktijk te zijn: http://www.social-europe.eu/2012/07/youth-unemployment-is-overstated/. Dit betekent dat jongeren die naar de universiteit gaan niet worden meegeteld in de totale workforce waardoor je gemakkelijk grote getallen krijgt wanneer je het aandeel werklozen berekent.

  12. 17

    @Rob:
    Dat klinkt plausibel maar is echt een onzin argument
    But when it comes to youth, the millions of young people who are attending university or job-training are not considered part of the labor force because they are neither working nor looking for a job. With so many students removed from the labor force, that makes the denominator in the equation much smaller and, with the numerator staying the same, the unemployment rate looks much, much higher.

    De auteur vergeet dat het niet meerekenen van studenten in de labor force ook betekent dat de “teller” kleiner is. Als een werkloze jongere gaat studeren neemt het werkloosheidspercentage af: het kleiner worden van de teller heeft een sterker effect dan het kleiner worden dan de noemer. Het niet meerekenen van studerende jongeren in het werkloosheidspercentage heeft waarschijnlijk een onderdrijvend effect ipv een overdrijvend effect.

  13. 18

    Ontslagbescherming is voor kanslozen en babyboomers die menen rechten verworven te hebben. Vaak gaat dat samen.

    Wanneer ik zonder verbeteringspatroon herhaaldelijk slecht functioneer op m’n werk of er is gewoon geen groei mogelijk heb ik graag dat ze me ontslaan. Alles liever dan blijven doormodderen zonder perspectief. Dan zoek ik een alternatief met mogelijkheden of ik ga iets leuks ondernemen. Niet zeiken allemaal, het is niet de taak van de overheid of je baas om jou reet te onderhouden.

  14. 19

    @8: Die vaste aanstelling kan dan inderdaad sneller worden opgezegd en de rechter waakt over de juiste toepassing. Ik heb vertrouwen in de rechtspraak!

    Helaas bestaat ontslagrechtversoepeling er vooral uit dat die gang naar de rechter eruit gesloopt wordt. Dus je kunt zoveel vertrouwen hebben als je wilt in de rechtspraak, maar dat is dan volledig irrelevant als het om (het toekomstige) ontslagrecht gaat. Wat dat betreft zit je volledig raak met de 19e eeuw opmerking verderop: Dat is waar werkgevend Nederland naar toe wil. #13 slaat wat dat betreft spijker op zijn kop. Maar wie weet, met de gebrekkige kennis van de geschiedenis van de Nederlanders. Misschien moeten we wel eerst terug naar 19e eeuwse toestanden, om de les van toen nog eens te leren.

  15. 20

    Lees ik het nou goed dat Nederland eigenlijk een voorbeeld is van hoe het wel moet? De lage jeugdwerkloosheidscijfers komen enerzijds, zoals genoemd, door de goede aansluiting van beroepsonderwijs op arbeidsmarkt. Maar anderzijds ook (misschien?) doordat de ontslagregeling al soepel genoeg is? Ik lees er wel in dat een soepeler ontslagregeling -in het algemeen- goed werkt voor het terugdringen van jeugdwerkloosheid, maar niet per se dat dat voor Nederland nog werkt. Er zijn namelijk genoeg argumenten tegen het nog meer versoepelen van het ontslagrecht (in het stuk zelf aangehaald en #4). Zekerheid op werk(continuiteit) is belangrijk voor het opbouwen en vormen van een toekomst. Ontslagbeperkingen helemaal weghalen geeft ook teveel onzekerheid (je kan ieder moment ontslagen worden), maar te rigide en je komt niet makkelijk in een vaste positie en moet dus maar allerlei baantjes aannemen, zonder uiteindelijk een vaste positie te verkrijgen, wat dus gedurende die tijd ook allemaal werkonzekerheid is.

    Daarnaast schaar ik me achter #6 en #9: men houdt niet van kritiek (op de persoon of op de bedrijfsvoering) en zal liever wat hielenlikkers willen hebben dan zo’n zeur. Er zouden aanzienlijk wat kosten bespaard kunnen worden door goede ideeen uit het bedrijf zelf. Maar in plaats van daar op de kosten te letten, zal men liever zorgen dat er minder personeel is. Creativiteit gaat zo verloren: het personeel merkt de problemen als eerst, en hebben daar doorgaans ook een goed idee over hoe dat op te lossen is! Anderzijds wordt gewoon aan de directe consument gevraagd meer te betalen. Kostenreductie door het goed en fatsoenlijk toepassen van ideeen van kritische mensen binnen de organisatie staat bij veel organisaties nog in de kinderschoenen. Rotzooi verkopen is prima: als de consument maar betaalt. Als die het niet meer wil betalen, is het meestal al te laat.

    Overigens zeer betreurenswaardig dat het onderzoek zelf niet in is te zien. Controle is zo moeilijk mogelijk en er blijven vragen over: wanneer ben je werkloos, denk dan aan part-time/full-time baan, aantal maanden/jaren zonder werk?

  16. 21

    @17 Ik deel je analyse niet. De studenten doen namelijk al iets productiefs: ze studeren. Ze zouden daarom uitsluitend in de noemer moeten worden meegeteld zolang het voltijds studenten zijn. Althans, dat is natuurlijk de uitgangspositie van de auteur. Daar kan je het mee eens zijn of niet, maar het is niet alsof er hier een rekenkundige fout wordt gemaakt.

  17. 23

    Daar kan je het mee eens zijn of niet, maar het is niet alsof er hier een rekenkundige fout wordt gemaakt.

    Lees de reacties onder het artikel zelf even, ik ben niet de enige die beweert dat de auteur geen kaas heeft gegeten van basale wiskunde.

    Ik zal het eens herhalen: zolang studenten niet mee worden geteld in de noemer van het werkloosheidscijfer (terecht), moeten ze ook niet mee worden geteld in de teller. Of ze iets productiefs doen of niet staat daar los van: het (jeugd)werkloosheidscijfer is de mate van gezondheid van de arbeidsmarkt. Als voltijd student sta je in principe daarbuiten.

  18. 25

    @Bismarck
    Volgens mij klopt het niet helemaal wat je zegt over de gang naar de rechter, je vertelt niet het hele verhaal. In het voorstel blijft toetsing van het ontslag mogelijk, maar achteraf.

  19. 28

    @ Asterix
    Ik snap de relatie die legt met het griffierecht niet direct. Ik deel jouw (??) mening dat de griffierechten te hoog zijn, maar dat is een andere discussie.

  20. 29

    Typisch neoliberaal verhaal. Grootste denkfout: een baan is een baan. Niet dus. Er zijn goede en slechte banen. Een baan zonder redelijke ontslagbescherming lijkt beter dan niets, maar is op termijn gewoon minder waard. Zowel voor de werknemer als voor de werkgever.
    Het creëren van banen door slechtere banen te maken, is niet verstandig.
    Veel werknemers zijn nu eenmaal gehecht aan bestaanszekerheid (Jawel dat is heel ouderwets en ze moeten zich er voor schamen volgens de neoliberale leer. Maar toch zitten veel mensen zo in elkaar, en ze hebben er ook wat voor over. Ook dat is een soort ‘marktwerking’ op de arbeidsmarkt).

    Ook voor werkgevers blijkt keer op keer dat het totaalplaatje gunstiger uitvalt bij een niet al te soepel ontslagrecht. De meerwaarde van medewerkers die bereid zijn te investeren in bedrijfsspecifieke kennis blijkt nu eenmaal heel groot te zijn.
    Het is niet voor niets dat de Duitse economie zo sterk is. Veel familiebedrijven hebben trouwe medewerkers met veel specifieke kennis. In de VS is het andersom: grote flexibiliteit maar laagopgeleide medewerkers met waardeloze ‘McJobs’. Een leger laagbetaalde jobhoppers die niet veel presteert.
    Daarom zijn Duitse (en bijvoorbeeld Japanse) auto’s zoveel beter dan Amerikaanse. Gemaakt met liefde, toewijding en veel ervaring.
    Stop nou toch eens met dat neoliberale gezwets. Als je rechts wilt doen, kijk dan naar rechts, naar onze Duitse buren. En niet naar links, naar de Amerikanen.

  21. 30

    @15, vertrouwen is geen verstandig uitgangspunt voor wetgeving. En in ongelijkwaardige relaties al helemaal niet. Er zijn natuurlijk prima werkgevers, maar daar baseer je de wetgeving dan ook niet op: die is er om onwenselijke situaties te voorkomen. En die onwenselijke situaties zijn keer op keer gedemonstreerd.

  22. 31

    @24: Ook jij bent niet helemaal compleet. De toetsing vindt alleen plaats op initiatief van de ontslagene, die net zijn inkomstenbron heeft zien wegvallen. Veel succes met geld bijeen vinden voor je rechtsgang. Doe mij dan liever omgekeerd (eerst rechtsgang, dan pas inkomsten kwijt). Daarnaast ligt de bewijslast meen ik ook wat anders (meer bij de ontslagene).

  23. 32

    @23: Je komt er toch niet onderuit dat extra werkgelegenheid voor jongeren ten koste moet gaan van de werkgelegenheid van ouderen. Dit is toch echt een zero sum verhaal.

  24. 33

    @27
    Er wordt “geruststellend” gezegd dat je bij ontslag nog altijd naar de rechter kunt, maar die drempel is zojuist hoger gemaakt om het gebruik ervan te ontmoedigen, dan wel onmogelijk te maken voor lagere inkomens.
    Vandaar de relatie met de griffierechten.

  25. 35

    Als werkgever roep ik al tijden dat het ontslagrecht iedereen met een een kleine vlek op het cv enorm in de weg zit. Of het nu gaat om weinig ervaring, hoge leeftijd, tijdelijke ongeschiktheid etc. De financiële risico’s voor de werkgever zijn enorm en vooral voor het mkb vaak onoverkomelijk, zelf als er kwade opzet in het spel is. In tegenstelling tot populair socialisme is niet elke werkgever een uitbuiter en zijn niet alle werknemers slachtoffer.

  26. 36

    @Maxm
    Moge een standbeeld voor u verrijzen.
    Om “kind en badwater”-situaties te voorkomen moeten we nu niet in wetgeving gieten dat alle werknemers profiteurs zijn en alle werkgevers heiligen die helemaal niet alleen maar met koppelbazen willen werken.

  27. 37

    @maxm: Ik vind best dat het ontslagrecht wat minder kan, maar er zijn tegenwoordig vele opties voor werkgevers om door middel van een paar jaarcontracten uit te vogelen wat voor een vlees je in de kuip hebt.

    Als je in de VS kijkt, dan zie je dat het ontslagklikmaat vooral de lager opgeleiden onevenredig hard treft. En nee, niet alle bazen zijn klootzakken, maar door aandeelhoudersdruk en gewoon totaal geen feeling met de werkvloer kan dit gebeuren:

    http://www.motherjones.com/politics/2012/02/mac-mcclelland-free-online-shipping-warehouses-labor

    Lees en huiver.

  28. 38

    @su, #1 Ontslag wordt gespreid over alle leeftijdsgroepen.

    Volkomen offtopic, maar ik moet er toch op reageren omdat ik dit systeem totaal belachelijk vind; er wordt niet gespreid over alle leeftijdsgroepen maar slechts over een beperkte set volkomen arbitrair bepaalde groepen.

    Ik word binnenkort 35, de grens van zo’n groep. Zou mijn werkgever nu reorganiseren, dan ben ik wel de laatste die eruitvliegt. Doen ze het over een paar maandjes als ik 35 ben dan ben ik ineens de eerste die eruitvliegt. Dit systeem is volkomen belachelijk en het wordt de hoogste tijd dat de overheid eens oprot met dit soort debiele regeltjes.

  29. 40

    De advocaten die met het ontslagrecht te maken hebben, hebben de versoepeling afgekraakt. http://www.haijwende.nl/upload/perskamer/Brief_ontslagrecht.pdf

    Als je het personeelsdossier op orde hebt is ontslag van elke niet functionerende werknemer een fluitje van een cent, zoals een ieder kan beamen die regelmatig met het bijltje gehakt heeft. Indien dat niet lukt moet je dus de trap van boven schoonvegen, want dan is er een steekje los bij het management Maar van dat management zal het dossier ook wel niet op orde zijn, zodat een catch 22 situatie ontstaat.

  30. 41

    Valt naar de rechter gaan n.a.v. ontslag onder de typische rechtsbijstandverzekering, in huidige vorm? En bij voorgestelde wijzigingen? Zijn er bij verzekeraars plannen dit aan te passen, of nieuwe producten te creeeren?