Integratie in het onderwijs

Acteur Nasdrin Dchar sprak een emotioneel dankwoord uit bij de uitreiking van het Gouden Kalf voor zijn rol in de film Rabat.”Ik ben een Nederlander. Ik ben heel trots op mijn Marrokaanse bloed”. Wie zich realiseert dat ongeveer 1/3 van de Nederlanders voorouders heeft uit Duitsland, ziet hierin een volstrekt normaal verschijnsel. Mensen passen zich aan aan hun nieuwe omgeving en het winnnen van een prestigieuze prijs is daar een voorbeeld van. Dat die aanpassingen niet altijd even snel gaan, is duidelijk. Het Nederlandse onderwijs schijnt bovendien niet uit te blinken in het assimileren van immigranten. Dat hoorde ik althans eens van een onderzoeker van de OECD.

In Singapore kunnen ze dat wel. Althans dat is te zien aan een grafiek die door McKinsey is gepubliceerd. De rapporten van McKinsey zijn vaak een lust voor het oog, want grafieken kunnen ze maken. Ze hebben ook geen last van valse bescheidenheid:  onderstaande grafiek komt uit een rapport dat ze zelf bestempelen als de grootste “review” van onderwijssystemen ter wereld.

Singapore is een voorbeeld van een onderwijssysteem dat een grote ontwikkeling heeft doorgemaakt in de laatse 40 jaar: van slecht tot zeer goed. De centrale sturing op onderwijs is in die periode ook enorm verminderd. In de eerste periode was het systeem gericht op “Overleven” (1959-78), daarna op “Efficiency” (1979-96) en vanaf 1997  op “Deskundigheid” (1997-present).  Regelmatige toetsing van prestaties maakte het mogelijk om de voortgang te meten.  “We were highly prescriptive in our teaching and had a mass production mindset … We were textbook-bound and examination-driven.”
Vanaf de jaren ’80 en ’90 gingen de prestaties verder omhoog, en werden ook de verschillen in prestaties tussen etnische groeperingen minder.

Scholen werden steeds autonomer en onafhankelijker. In 1988 kreeg men zgn. Independent Schools en in 1994 Autonomous Schools in 1994. In 1995 zat Singapore bij de hoogst scorende landen op het gebied van rekenen en wiskunde (TIMMS). In 1996 sloot de “Curriculum Development Institute of Singapore” haar duren, omdat deze niet langer nodig was.

Bron: McKinsey (2010). How the World’s Most improved school systems keep getting better. Exhibit 22: Singapore narrowed the achievement gap between the ethnic groups

Originele publicatie

  1. 1

    Wat heeft de onderwijsverbetering in Singapore precies te maken met assimilatie van buitenlanders? De verschillen worden kleiner omdat het onderwijs gewoon beter is. Groepen die minder goed scoren, hebben meer baat bij een verbetering van het onderwijs: het is in mijn ervaring makkelijker een 5 naar een 6 te tillen dan een 9 naar een 10.

    Dus mijn vraag: zijn de slechte prestaties van allochtone Nederlanders niet vooral een symptoom van slecht onderwijs in het algemeen?

  2. 2

    Tsjonge, wat een simpele column, was de tijd op?

    @kevin
    Dus mijn vraag: zijn de slechte prestaties van allochtone Nederlanders niet vooral een symptoom van slecht onderwijs in het algemeen?

    Antw: geen goede vraag. Als het waar zou zijn, zou dit ook gelden voor de autochtone Nederlander.

  3. 3

    WTF???

    Iedereen weet dat er in Singapore al decennia, nee eeuwen, verschillende etniciteiten samenleven.

    En nu is er iemand die zegt dat bovenstaande grafiek over assimilatie gaat?

    Wat een onzin.

  4. 4

    De verschillen worden kleiner omdat het onderwijs gewoon beter is.(…) het is in mijn ervaring makkelijker een 5 naar een 6 te tillen dan een 9 naar een 10.

    Dat lijkt elkaar tegen te spreken.

  5. 6

    Vreemde column, veelbelovend begin en halverwege opeens klaar. De enorme vooruitgang van het onderwijs in Singapore geeft wel voer tot denken. Kloppen de cijfers? Wat hebben ze in Singapore gedaan om dergelijke scores te bereiken? En vooral: zouden we er iets van kunnen leren voor de situatie in Nederland?

  6. 7

    Ik ben niet erg duidelijk geweest. Volgens mij merk je meer van de verschillen tussen autochtoon en allochtoon doordat het onderwijs niet goed is. Het onderwijs hebben beide groepen gemeen, hun achtergrond niet. Als je dus grote verschillen ziet tussen die groepen, kun je je afvragen of onderwijs dan wel de bepalende factor is in het al dan niet slagen van een individu. Blijkbaar niet. Als het onderwijs goed was geweest, had het die verschillen teniet kunnen doen. Je zou kunnen zeggen dat verschillende groepen naar verschillende scholen gaan, maar dan blijft het probleem de onderwijskwaliteit op de slechtere scholen.

    Met goed onderwijs heeft iedereen meer dezelfde kansen. Niet iedereen neemt die en achtergrond blijft meespelen, maar de verschillen zouden kleiner moeten worden met beter onderwijs.