Ik wil een Studio Politiek

OPINIE - Wat de Nederlandse televisie nodig heeft, is een praatprogramma waarin het politieke spel geanalyseerd wordt – een soort Studio Voetbal voor het Binnenhof.

Ik kijk zelden televisie. Toch is er één programma dat ik de laatste tijd graag kijk, en dat is Studio Voetbal.

Goed, het gestook van Jan Mulder wil nog wel eens tot een hanengevecht leiden – wat Jack van Gelder dan een paar minuten laat razen voordat hij het welletjes vindt – maar buiten die momenten is het een heel fijn programma. De sfeer is nuchter, ontspannen, beschouwend. De gasten laten elkaar uitpraten, en zijn het vaak met elkaar eens. Er valt zelfs wel eens een stilte; kom daar maar eens om bij De Wereld Draait Door. Het zette me aan het denken: waar komt dat fijne ontspannen sfeertje vandaan? Wat heeft Studio Voetbal dat DWDD, wijlen Pauw & Witteman, en al die andere praatprogramma’s op de Nederlandse tv niet hebben?

En toen opeens had ik het: niemand zit daar aan tafel om iets van zichzelf te pluggen.

Actualiteitswaarde

Bij de meeste praatprogramma’s worden gasten vooral uitgezocht op “actualiteitswaarde”. Oftewel: of ze recent iets interessants gedaan hebben. Dat klinkt als een goed principe, maar het gevolg is dat bijna iedereen naar de studio komt met een Ding. Dat kan een boek, een cd of een voorstelling zijn, of iets geks dat ze in andere media hebben gezegd. Als er een politicus aan tafel zit, is diens partij het Ding (en, zeker bij minder prominente Kamerleden, vooral die politicus zelf).

Iedere gast wordt vervolgens tien minuten lang één op één door de presentator ondervraagd over zijn of haar Ding. De andere gasten komen er zelden tussendoor met een opmerking of vraag, want die zitten daar ook alleen maar om over hun eigen Ding te praten. Als gasten wél met elkaar in discussie gaan, wordt dat maar al te vaak een felle schreeuwpartij, omdat het Ding van de één botst met het Ding van de ander.

Studio Voetbal draait op een heel ander principe: de gasten zélf hoeven niet actueel te zijn, zolang de gespreksstof dat maar is. Gasten worden niet geselecteerd op actualiteitswaarde, maar op hun vermogen om iets zinnigs over die actualiteit te zeggen (of althans iets dat boeiende televisie oplevert).

Clairy, Ferry, Dominique, Wouke en Frits

Als je zo’n programma kunt maken over voetbal, waarom dan niet ook over dat andere spelletje, politiek? Zet een tafel in een studio. Nodig mensen uit die het klappen van de Haagse zweep kennen en er aansprekend over kunnen vertellen. Geef ze de opdracht mee: bespreek het politieke nieuws van de afgelopen week.

Politici, activisten, mensen die net een boek geschreven hebben – iedereen die reclame komt maken of een inhoudelijke boodschap komt verkondigen, zou uit Studio Politiek geweerd worden. Daar zou immers geen plaats zijn voor het politieke spel zelf, maar voor het gesprek óver het spel. Je ziet Bert van Marwijk en Ruud Gullit tijdens Studio Voetbal toch ook geen potje voetbal spelen?

Ik zie het al voor me: Clairy Polak, Wouke van Scherrenburg, Dominique van der Heyde, Ferry Mingelen en Frits Wester, druk in gesprek over de strategie van partij X of de overlevingskansen van staatssecretaris Y. Commentaar op de actualiteit, met hier en daar een analyse van lange-termijnontwikkelingen ertussendoor.

Ik zou er elke week gefascineerd naar kijken, en ik ben vast niet de enige. Welke omroep durft het aan?

  1. 2

    Hmmmmm:
    Nu is voetbal in het algemeen, hoewel een wat slap aftreksel van rugby, voor (hoofdzakelijk) jonge mannen met gekleurde schoenen, best een aardig spelletje.
    Maar het ge-oh erover vind ik een rechtstreekse aanslag op het gezonde verstand ;-)

    Een diepgravend programma over politiek lijkt me gezien de te verwachten kijkcijfers, helaas een utopie.

  2. 3

    CvA:

    OPINIE – Wat de Nederlandse televisie nodig heeft, is een praatprogramma waarin het politieke spel geanalyseerd wordt – een soort Studio Voetbal voor het Binnenhof.

    Als de Nederlandse TV iets niet nodig heeft dan is het dat wel. Wéér een praatprogramma erbij, nee dank je.

    En als Ferry Mingelen daar ook nog een rol in gaat spelen dan steek ik helemaal mijn toestel in de fik. God, wat heeft die man met zijn als ironie vermomde oppervlakkigheid een schade aangericht aan de journalistiek.

  3. 4

    “En toen opeens had ik het: niemand zit daar aan tafel om iets van zichzelf te pluggen”

    Dan heb je echt poep in je eigen. Er zitten daar enkel zaakwaarnemers, sollicitanten en “journalisten” die geen vijanden willen maken. Saai flutporgramma waarin niemand wat te melden heeft.

    Dat terzijde: NIet nog een praatprogramma aub. En al helemaal geen politieke.

  4. 6

    door de presentator ondervraagd

    Bij DWDD wordt men niet ‘ondervraagd’. Matthijs is slechts facilitator die moet zorgen dat de bezoeker zijn feel good story zo positief mogelijk in vliegende vaart kan overbrengen.

    Het is juist dat voortdurend kritiekloze overdreven positieve hallelujah toontje dat mij doet afhaken. De zoetigheid, slijmerigheid, de grenzeloze onvoorwaardelijke aanbidding, het druipt er van af.

  5. 7

    Ik zat als afgehaakte tv-kijker te bedenken wat ik van het voorstel vond totdat de naam Ferry Mingelen voorbij kwam. @0 Was zeker een geintje om je lezer even te laten schrikken he?