I love China

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Zelfs voor P.J. Cokema die elke 7e van de maand een stuk via de mail opstuurt.

I love Beijing (Foto: Flickr/Nod Young)

Vandaag is het, volgens de chinese kalender, de traditionele Valentijnsdag. Naar een oud verhaal proberen meisjes met speciaal geweven doeken een geschikte partner te vinden. En juist op deze dag mogen de eerste nederlandse sporters dus hun ding doen op de Spelen in China. De officiële opening is morgen maar de spelen zijn gisteren al begonnen met de eerste wedstrijden damesvoetbal. Vandaag mag het nederlands olympisch elftal, onder leiding van Foppe de Haan, een balletje trappen tegen Nigeria.

Symbolischer kan het niet. De kritiek op China’s mensenrechten- en expansiebeleid heeft niet tot een boycot van de Spelen geleid. Menig chinees is wel een beetje boos geworden over al die kritiek. Tijd dus om eens te kijken of we ook vriendjes kunnen worden?

Aan de chinezen zelf zal het niet liggen. Die zijn massaal bereid hun traditionele Valentijnsdag in te ruilen voor de westerse variant, die in februari wordt geconsumeerd. Westerse popmuziek is al veel langer een gewild artikel voor de chinese jeugd en internetten, inclusief chatten en spelletjes, is booming gecensureerde business. Welke culturele verworvenheden zouden wij van de chinezen over willen nemen?

Ik zou het zo gauw niet weten. Het chinese eten meen ik wel te kennen en wat mij betreft hoeft de chinese rigiditeit niet in de hollandse keuken door te dringen. Als je het in China over de hond in de pot hebt, dan vind je hem daar ook. Zo duidelijk hoeft het nou ook weer niet. Overigens is die culinaire traditie in Peking van de menu’s geschrapt, althans tijdens de Olympische Spelen.

Het enige waar ik altijd wel iets in zag, was de zogenaamde mao-kleding. Een artefact van de Culturele Revolutie. In China was men natuurlijk goed bekend met de kleren van de keizer en Mao moet gedacht hebben: dat nooit meer. Het ideaal van die mao-pakjes was dat iedereen er gelijk uit zou zien, waardoor iedereen elkaar ook als gelijke zou benaderen. Inmiddels weten we hoe die culturele maakbaarheid tot verschrikkelijke toestanden heeft geleid, waardoor dat idee van ‘gelijke kleding’ altijd geassocieerd zal worden met moord en doodslag.

Da’s jammer, want kleren maken wel degelijk de man, of de mens, zo u wilt. Hier hechten we aan individuele verschillen, die in alle vrijheid in de mode tot stereotypen worden teruggebracht en die terreur leidt dan weer tot anorexia en extreme plastische chirurgie. Je moet natuurlijk wel wat over hebben voor individuele vrijheid. Die mao-mode is hier dus volledig onbespreekbaar. Toch was dat nou het enige uit China, waarvan ik denk dat daar misschien een goed idee in zit. Maar dat komt ook omdat ik veel te weinig van China weet. De lezers van GC weten veel meer. Dus nu de Spelen losbarsten en de sport ons gaat verbroederen: kent u chinese tradities, gewoontes, culturele verworvenheden waar wij ons voordeel mee kunnen doen?

  1. 2

    Nou, dat valt wel mee. Er zijn een aantal zaken die ik in China of in de Chinezen wel bewonder (zoals de arbeidsmentaliteit), maar tegelijkertijd zie ik niet zo snel in of/hoe wij daar “ons voordeel mee kunnen doen”.

    Qua cultuur: tsja, waar te beginnen. We hebben het hier over een van ’s werelds oudste en meest complexe beschavingen. Op het gebied van kunst, wetenschap, filosofie, techniek hebben ze verbazingwekkende zaken voortgebracht. Wij hebben daar in het verleden als ons voordeel mee gedaan: er is nogal wat “overgewaaid” uit China tijdens de Middeleeuwen.

  2. 3

    Ik ben wel voor:

    -infanticide bij meisjesbabies

    -kinderen verkopen uit armoede

    -een provincie verdrinken voor een stuwmeer

    -demonstranten afschieten

    -zweverig doen over mensen inelkaar rammen/schoppen

    -meer special effects met touwtjes

    -spleetogen

    -kinderarbeid

    -repressie

    -censuur

    -gele tanden

    -voeten inzwachtelen

    -gemalen tijgerpenis in de thee

    -en tenslotte: alles veel te fanatiek doen.

  3. 5

    mooi die rijtje van Wout.je moet het hem na geven. Alles wat een beetje buiten de NLgrenzen valt, wat zeg ik: buiten zijn geboortedorp, kan hij alleen maar in hitchcockiaanse termen of scenario?s beschrijven.

    Ooit heb ik een gesprek gehad met een boer uit Friesland. De man was verbaasd dat ik af en toe voor een vakantie naar buitenland ga. Dat deed hij nooit. Hij heeft sowieso nooit zijn boerderij verlaten. Uitgezonderd die ene keer dat hij samen met zijn collega-boeren in de omgeving een helikopter huurde om boven hun boerderijen een vlucht te maken. Ik schat in dat wout ongeveer hetzelfde ervaring heeft met buitenland. Maar dan zonder die helikoptervlucht dan

  4. 6

    Zeg Cokema, ik weet niet welk Chinees eten jij kent, maar alleen als jij die laffe afhaalhap bedoelt die alleen enigszins acceptabel te consumeren is als het begeleid gaat van een samenvatting van een bar slechte voetbalwedstrijd van Ajax, dan begrijp ik je afkeer.

    Anders vind ik je gewoon een culinaire suprementalist. Er is genoeg heerlijks zonder hond!

  5. 7

    @4: Geen dank. Dat krijg je als je een goed verzorgde site presenteert.

    @6: Ho, ho, mijn kennis reikt aanzienlijk verder dan de afhaalhap. Het culinaire gehalte van het sutkje china-town waar ik bijna dagelijks kom, is de laatste jaren behoorlijk verbeterd en zeer de moeite waard.
    Ik doelde meer op de consequentheid van “de chinezen”. Wat op de kaart staat, krijg je ook.
    Verder heb je helemaal gelijk hoor. Wie niet van hond houdt kan alijd nog de gefrituurde krekels proberen.

  6. 9

    In Den Haag hadden we naast de Chinees (ging je heen om te eten, afhalen was toen onbekend) ook de pindachinees, die naast een wrak tafeltje zat waar zijn eetbare handel op stond, meestal bij de uitgang van een warenhuis, een bioscoop of soortgelijke tenten: pinda’s uiteraard, sesamkoekjes, allerhande snoep etc.

  7. 11

    Hij hoeft niet in het straatbeeld terug, hij was er toen. Dat artikel verwijst naar Rotterdam en Amsterdam, maar in Den Haag bestond hij dus ook. Ik zie ze nog voor me en helemaal die op het Spui tussen de Spuistraat en de Grote Marktstraat, waar toen een bioscoop (Asta?) en een zij-ingang van V&D waren, ongeveer halverwege dat stukje. Moet wel in de vijftiger jaren zijn geweest. Ik weet ook niet of ze echt getolereerd werden, maar ze verdienden er wat mee.

  8. 12

    @5

    Het buitenland zit vòl met buitenlanders, natuurlijk ga ik daar niet heen.

    Maar biedt de boer eens aan op z’n koeien te gaan passen, zodat ie een paar weekjes weg kan.