Honderddertig jaar Groene Amsterdammer

Groene PosterZaterdag vierde het weekblad De Groene Amsterdammer in de Amsterdamse Stadsschouwburg een feestje ter gelegenheid van zijn 130e verjaardag.

De avond begon met een driedelig programma in de grote zaal. Het eerste deel was een collage van videofragmenten waarin het fenomeen mening beschouwd werd. Een hoogtepunt hierna was de keynote speech van John Gray. Het derde publieke onderdeel was een cabaretesk toneelstukje waarna het publiek zijn eigen avond kon samenstellen door bij verschillende podia langs te gaan.

Op een podium zou men Michel Houellebecq kunnen beluisteren, maar deze had geen kopie van de tekst die hij naar de vertaalster gestuurd, en hij kon zijn tekst niet voor de vuist weg de zaal ingooien, zodat de bizarre situatie ontstond dat alleen de vertaling werd voorgedragen. Ik zat te ver van het podium om de tekst op video te kunnen lezen of het charmante accent van de vertaalster te kunnen volgen, maar ik heb een van mijn helden, Houellebecq live gezien. (Gisteren de (hyper?)correcte uitspraak van zijn naam gehoord: Wellebek).

In een ander zaaltje werd bekend gemaakt dat Wanda Perez met ?Een blog voor je kop? de winnaar van de Groene Essayprijs was. Door luiheid (of was het tijdgebrek?) heb ik de laatste tijd weinig geschreven of gereageerd op GeenCommentaar, en het stuk van mevrouw Perez steunt mij hierbij.

De gemiddelde blogger ontleent zijn gerief aan het uitstoten van een permanente stroom van beledigingen en verwensingen en leeft bij de gratie van een peilloze haat, die hij dankzij de anonimiteit die het blog biedt ongelimiteerd de wereld in kan spuien. De blogger is de wrekende hand van de ontevreden burger, verwikkeld in een digitale guerilla met alles wat naar autoriteit ruikt. Het is in die zin een typisch post-Pim-fenomeen. De blogger opereert nadrukkelijk als een ?lone wolf? binnen het potdicht gesloten universum van de eenling die ageert tegen onzichtbare machten, en put zijn informatie louter van andere bloggers en sites, waardoor er een oncontroleerbare kruisbestuiving ontstaat van op elkaar gestapelde misvattingen en mythes, culminerend in een virtuele schijnwereld die weliswaar parallel loopt met de realiteit, maar daar feitelijk weinig meer mee van doen heeft.

Als ik de onzin zie waar reaguurders bij GC mee voor de dag komen word ik soms boos en ga als ik mezelf niet in de hand heb een twistgesprekje aan, tegenwoordig neem ik me voor slechts te glimlachen als een reageerder weer eens een misstand aan het islamisme wenst te koppelen of als een ander ons amuseert met zijn strijd tegen alles wat hij als links definieert.

Na een drukbezochte discussie tussen John Gray, Geert Mak en Pascal Bruckner onder leiding van Pieter van Os kon het publiek nog een paar uurtjes dansen en drinken.

Mijn hoofdpijn is al weer over.

  1. 1

    Hoewel ik het niet een geheel eerlijke analyse van Wanda Perez vind, kan ik hem wel begrijpen opzich. Ik zelf heb ook steeds minder de behoefte nog op zaken in reacties in te gaan. Helaas nog niet altijd de zelfbeheersing dat te laten echter.

    Ik wordt soms wel heel “verdrietig” als je de standaard reacties leest op het internet. Iedereen is altijd zo boos, kwaad en iedereen behalve zijzelf hebben “het gedaan”. En het lijkt elkaar te versterken.

    Toch is dat niet overal zo. Ik vind over het algemeen bijv. GC redelijk okay. Ook in de reacties. Ook een aantal andere iets genuanceerdere websites zijn vaak wel zo. Helaas scored het natuurlijk ook minder goed. Had GS bijv niet eens toegegeven eigenlijk helemaal niet te geloven in wat ze schrijven, maar het voornamelijk doen omdat ze er lezers mee trekken?

  2. 2

    Hoho, ze heeft het NIET over reageerders, maar over BLOGGERS. En bij mijn weten zijn dat over het algemeen genomen gewoon normale mensen die niet de hele dag lopen te schreeuwen…

    Ik ken eerlijk gezegd maar een klein aantal blogs die aan haar analyse voldoen.

    Heeft ze wederom alleen dat ene blog gelezen en dat vervolgens als de standaard genomen?

    Een schande dat ze die prijs krijgt, alleen maar door de gevestigde orde naar de mond te praten.

    Overigens heb ik haar essay nog niet volledig gelezen. Dat zal ik straks doen. Ik haakte af na de eerste paragraaf, omdat dat al zo vol met onzin stond…

  3. 3

    Volgens mij gebruiken de meeste bloggers nog steeds een blog vooral als virtueel dagboek, zonder dat men echt de bedoeling heeft te schrijven voor een publiek. Verder is het inderdaad natuurlijk zeer afwisselend.

    Zelf ben ik bijv. ook vervend gamer, maar lees ik eigenlijk geen game magazines meer, vooral 1 blog. Omdat het echt puur game nieuws brengt. Niet schreeuwen, vaak niet eens opinie. Gewoon lekker kort en duidelijk wat er allemaal gebeurd in games land (okay, helpt ook dat ik een van de redactie leden persoonlijk ken :p)

  4. 4

    Het is natuurlijk vervelend voor degenen die hun geld verdienen met journalistiek dat steeds minder mensen geld over hebben voor hun schrijfsels.
    Al sinds vele jaren lees ik geen krant meer, internet en satelliet tv geven tezamen een veel objektievere informatie.
    Ik kan vooral Al Jazeera en Russia Today aanbevelen.

    Geen enkele Nederlandse journalist legde uit, neem ik aan, hoe de genocides en verwoestingen in Irak en Afghanistan, VS en NATO, de Kaspische Zee staten in de armen van Putin dreven.
    Zodoende is de ellende die VS / NATO de Afhanen aandoet complete onzin geworden, de Kapische Zee olie en gas is nu buiten bereik van de Bushbende.

    Toch gaat christen de Hoop Scheffer door met dood en verderf zaaien, de Taliban onderdrukken immers vrouwen ?

  5. 5

    Beste Klaas, ik meen te hebben gehoord dat juist de Groene Amsterdammer het de laatste tijd best goed doet! Dus in dit geval valt je analyse een beetje tussen wal en schip, spreekwoordelijk gezegd.
    “Geen enkele journalist” klopt ook niet helemaal – juist de Groene houdt mij althans aardig op de hoogte ook in dat perspectief. Je “neem ik aan” is inderdaad “neem ik aan” want als je geen krant meer leest kun je dat niet weten.

  6. 6

    @4, ik weet niet of een bepaald medium van nieuwsvoorziening nu objectiever is dan de andere. Volgens mij ontlopen die elkaar heel weinig.

    Uiteindelijk is alles wat gekleurd. Maar dat is volgens mij ook simpelweg onontkoombaar. Alleen al de keuze van bijv. onderwerpen (alles belichten is namelijk onmogelijk) kan hier aan heel veel bijdragen.

    Ik denk meer dat het is dat je probeert vanuit verschillende hoeken hetzelfde nieuws te volgen. Dan krijg je tenminste gekleurd vanuit alle hoeken om het zo maar te zeggen. En ik denk dat verschillende kranten daar net zo goed toe bijdragen als de overige media.

    Door alle kranten als zinloos af te schilderen doe je eigenlijk hetzelfde als er daar gebeurd is om Blogs als populistisch af te schilderen. Natuurlijk als je naar geenstijl kijkt is dat zo. Kijk je naar sargasso of hier volgens mij een stuk minder. En ik denk niet dat die beide de heletijd als “scheldblog” gezien willen worden door de acties van geenstijl. Zo kan ik mij voorstellen dat de groene amsterdammer niet gezien wil worden als bijv. de telegraaf. Dat is ook niet eerlijk, want dat is een generalisatie gebaseerd op 1 slecht voorbeeld.