Hoe de aanslagen in Parijs me deden twijfelen

Matthijs Pontier ging vorige week voor de camera van AT5 in discussie over hoe we het beste kunnen reageren op de aanslagen in Parijs. Hij sprak zich duidelijk uit tegen de inzet van militairen om het Nederlandse uitgaansgelegenheden te beveiligen. Toch twijfelde hij even direct na de aanslagen.

Toen de aanslagen in Parijs werden gepleegd zat ik met wat vrienden een biertje te drinken. In eerste instantie vond ik het vooral onwerkelijk. Maar al snel sloeg dit over op angst. “Dit is niet de eerste keer dat dit zo vlakbij gebeurt. Zal dit ook in Nederland gaan gebeuren?” Tegelijkertijd wilde ik hier eigenlijk helemaal niet aan toegeven. Ik voelde me ook een beetje boos: “Ik laat me niet bang maken door die klootzakken. Dat is juist wat ze willen. Ik blijf gewoon doen wat ik altijd doe. Ik laat mijn vrijheid niet afpakken!”

De volgende dag probeerde ik mezelf vragen te stellen om te checken of mijn angst wel proportioneel was. “Natuurlijk ben ik eerst geschrokken. En het is ook verschrikkelijk. Maar het is toch altijd zo dat we banger zijn voor terrorisme dan nodig is? En veel minder bang voor gevaren die eigenlijk veel reëler zijn? Ik zeg toch altijd zelf dat angst een slechte raadgever is? Die voor oermensen erg nuttig was, omdat je nou eenmaal niet overleeft als je niet bang bent voor een tijger of een beer? Maar dat we nu eigenlijk in een steeds veiligere wereld leven, waarin die angst meer problemen dan voordelen oplevert? Wordt mijn beeld nu ook niet teveel vertroebeld door mijn eigen angst? En waarom maken we ons hier nou zo massaal druk om en interesseert het geen hond als we er weer een grote aanslag is gepleegd in Beirut, Damascus of Kenia?” Ik merk dat ik mezelf wel heel veel vragen stel nu. Eigenlijk ben ik behoorlijk over mezelf aan het twijfelen. Gelukkig mag dat binnen de Piratenpartij.

De berichten in de media maken het er niet makkelijker op. Vrijwel alles gaat over hoe verschrikkelijk de aanslagen zijn en of we nu ook bang moeten zijn voor aanslagen in Nederland. En die beelden! Die verschrikkelijke beelden!

Toch wil ik uitzoeken of mijn angst nou zo terecht is. Ik zoek stukken op, die het gevaar van terrorisme een beetje in perspectief plaatsen. Ohja, de kans om door terrorisme om het leven te komen was inderdaad maar minder dan 1 op de miljoen. Er gaan ruim 100x zoveel mensen dood aan voedselbesmetting en meer dan 250x zoveel mensen dood aan een bedrijfsongeval. 87x meer mensen verdrinken in hun eigen bad. Er gaan zelfs meer mensen dood door pinda’s…

Dat veel meer mensen doodgaan aan kanker is natuurlijk weinig verrassend. Maar geven we per slachtoffer 44.000x zoveel uitgeven aan terrorismebestrijding dan aan kankeronderzoek!? Cijfertjes vertellen vrijwel nooit het hele verhaal, maar dit is toch wel een heel buitensporig verschil! En wat levert die terrorismebestrijding nou op? Heel weinig. Dat bewijzen die aanslagen in Parijs natuurlijk wel weer… Hadden we dat geld voor terrorismebestrijding niet beter in kankerbestrijding kunnen stoppen? Als je het hebt over ‘het beperken van schade’ lijkt dit toch wel een heel stuk effectiever..

Ben ik nou een naïeve wegkijker? Of iemand die bewust bezig is met zijn emoties, bedenkt waar ze vandaan komen en onderzoekt of hij hier zijn mening op moet aanpassen? Hoe je het ook wendt of keert, het zou toch verschrikkelijk zijn als dit een bekende van je overkomt? Ook al is die kans klein, die gedachte laat je niet zo maar los…

Oorlog is geen oplossing

Maar toch, die angst is toch geen oplossing? Meer machtsvertoon en meer geweld is het probleem; niet de oplossing. De ‘Daeshbags‘ van IS zitten niet met zijn allen op een kluitje. Die zijn verspreid. IS is geen staat, maar een idee. Ideeën bestrijdt je niet met bommen. Met meer bommen drijf je mensen die al kritisch zijn over het Westen alleen maar in de handen van IS. Zeker als je 1.147 mensen moet doodschieten voordat je 41 doelwitten te pakken hebt. In Raqqa wonen hooguit een paar duizend IS-strijders, die verspreid over de stad wonen, en dus ruim 190.000 bewoners die niet geradicaliseerd zijn; nog niet. Als je bommen gooit, zal dit dan leiden tot minder IS-strijders, of juist meer? Als je vrede wilt, bereid je dan ook voor op vrede en voer geen oorlog.

Gelukkig komen er ook steeds meer hoopgevende en ontroerende berichten voorbij. Ook in Parijs willen ze zich niet door angst laten reageren: ‘Wij willen verder met ons leven.’ #JeSuisEnTerrasse. Gelijk hebben ze! En dan dat filmpje met die vader en dat jongetje! Ik zoek hem op voor de link en bekijk opnieuw de beelden. Een jongetje van een jaar of vier is bang voor die boze mannen met geweren. Mijn ogen worden weer vochtig. Hoe leg je dit in godsnaam uit aan een kind? “Zij hebben geweren, maar wij hebben bloemen. Die zijn er om ons te beschermen.” Het jongetje is gerustgesteld. Die vader is een held!

Mijn twijfel begint weer wat weg te zakken. “Als ze zich in Parijs over hun angst heen kunnen zetten, dan moet ik dat natuurlijk al helemaal kunnen.” Uiteindelijk staan we nu voor de keuze: nog meer vrijheden opgeven en weer een stapje zetten richting de politiestaat, of accepteren dat er nou eenmaal risico’s zijn in het leven en kijken wat we nou eigenlijk het beste kunnen doen om die risico’s zoveel mogelijk te beperken. Natuurlijk moet ik het laatste doen. Ik ga mezelf toch niet laten regeren door angst? Uiteindelijk draait het erom dat we keuzes te maken die het beste werken!

Wat werk dan het beste? Het is in ieder geval duidelijk dat een verheviging van de ‘War on Terror’ geen oplossing. Zoals Noam Chomsky al zei: “If you want to stop terrorism, stop particpating in it”. Ik zei de avond voor de aanslagen nog dat al die oorlogstaal nergens goed voor is... De 5.000 miljard die we hier tot nu toe aan hebben uitgegeven is toch vooral weggegooid geld.

Niet iedereen denkt er zo over. Ik zie dat Hollande de oorlog aan IS verklaard en de daad bij het woord heeft gevoegd. “Bommen op IS”. Of toch vooral bommen op onschuldige burgers? En waren de bommen die ze eerder hadden gegooid nu juist niet de aanleiding dat er überhaupt aanslagen in Frankrijk worden gepleegd? Dat lijkt in ieder geval waarschijnlijker dan dat ze zo boos werden omdat mensen gezellig wijntjes drinken of een metal concert bezoeken. Ook al doen ze dit natuurlijk wel bewust om ons juist extra angst aan te jagen. Want als je maar een groepje van enkele tienduizenden radicalen bent, is het zaaien van angst veruit je sterkste wapen. Meer bommen gooien lijkt me toch wel het domste wat je kunt doen… En doet Hollande dit ook niet vooral voor de bühne? Hij weet natuurlijk dat het goed is voor je populariteit om ‘hard, maar gepast’ op te treden na zo’n aanslag. Je mag toch hopen dat dit niet de enige reden is dat hij die bommen gooit. Ben ik nu te cynisch? Of juist een realist. Ik hoop dat het niet zo is, maar ik vrees toch het laatste…

Maar goed, in ieder geval niet meer oorlog voeren dus. Wat moet je nou wel doen? Het probleem bij de wortel aanpakken! Wil je geweld door geradicaliseerde types voorkomen, dan moet je natuurlijk voorkomen dat mensen radicaliseren! Zorg dat je radicalisering direct doorhebt en aanpakt. Ga in gesprek. Een open debat is de grootste vijand van radicalisme. We hebben meer democratie en vrijheid nodig; niet minder! En natuurlijk wat Hanna (18) ook tegen haar vader zegt: “Pak de schuldigen. Stel ze terecht en straf ze. Maar verklaar geen oorlog aan landen, mensen of gelovigen die de aanslagen niet hebben gepleegd.”

In de uitzending

Het is inmiddels dinsdagmiddag 24 november; ruim 10 dagen na de aanslagen. Ik word gebeld door AT5. Of ik over een paar uur wil discussiëren over de stelling ‘We moeten openbare instellingen gaan beveiligen met militairen.’ “We dachten dat je daar wel een duidelijke mening over zou hebben!” Ja, dat klopt wel ja. Inmiddels weer wel… Maar dat laatste zeg ik er maar niet bij aan de telefoon.

Ik denk na over wat ik het beste kan gaan zeggen. Hoe kan ik een bijdrage leveren die het debat de goede kant op helpt? Die cijfertjes over hoe klein de kans is om getroffen te worden door een aanslag kan ik maar beter achterwege laten. Dan lijkt het vooral alsof ik de angst van mensen niet serieus neem, terwijl ik zelf ook bang was. En bovendien: angst bestrijdt je meestal niet met cijfertjes. Het gaat natuurlijk vooral om de oplossingen, dus laat ik het vooral daar over hebben!

Tijdens de live-uitzending geef ik duidelijk mijn mening. En praat ik inderdaad vooral over oplossingen. Ook tijdens dit gesprek twijfel ik af en toe. Niet zozeer over mijn mening, maar meer over hoe ik die breng. “Oei, wordt ik nu niet te rationeel? Eigenlijk draait dit natuurlijk vooral om gevoelens… Shit, dat wat Natascha nu zegt had ik ook willen zeggen! Nou ja, als het maar gezegd is.” en “Zeg ik dingen nu niet te fel?” Tegen het einde van de discussie schiet me iets te binnen wat eigenlijk in één zin uitdrukt wat ik wil zeggen. Eerder in de discussie wilde ik vaak eigenlijk wat meer toevoegen om mijn punt te verhelderen, maar als ik voor het laatst het woord krijg, besluit ik het gewoon daarbij te houden: “Mijn Amsterdam is geen stad waar de militairen over straat patrouilleren!”

Als ik thuiskom zie ik dat AT5 naast de volledige uitzending ook een bericht heeft geplaatst met een fragment van de discussie. De kop is een quote van mij: “Frankrijk gooit bommen en daar worden aanslagen gepleegd”. Ik zou zelf een andere kop bedacht hebben. Dit lijkt wel heel ‘eigen schuld, dikke bult’, en zo bedoel ik het natuurlijk niet. De slachtoffers van de aanslagen hebben er helemaal niet voor gekozen om bommen te gooien. Of valt het wel mee hoe dit overkomt? Eigenlijk is dit gewoon een belangrijk inhoudelijk punt, wat in de media tot nu toe juist iets te weinig belicht werd. Ik weet het even niet zeker. Misschien moet ik er maar wat over schrijven. Iets wat voortborduurt op die column van Jelle over twijfel, ofzo…

  1. 1

    De angst voor aanslagen is inderdaad overdreven, de kans dat je een verkeersongeluk krijgt is veel groter. Bovendien zijn vooral de bekende grote steden het doelwit, Amsterdam levert niet genoeg nieuwswaarde op.

    Met Jihadisten valt niet te onderhandelen, die willen dat iedereen zich tot hun versie van de Islam bekeert. De meeste van hun slachtoffers zijn lokalen die net een beetje andere versie van hun geloof aanhangen dus een compromis met het verdorven Westen is al helemaal uitgesloten. Ze radicaliseren ook niet zozeer, het radicale woekert er al eeuwen het laait alleen soms op. Met geweld in toom houden is helaas de enigste oplossing.

    De doelwitten in Parijs zijn wel degelijk op religieuze gronden uitgezocht, Alcohol en een Joods theater met een Amerikaanse rock band, wat wij gezellig vinden is voor hun een poel des verderfs. (Overigens was het geen metal concert, ondanks de naam van de band)

    Bommen gooien is inderdaad niet de oplossing, en zeker niet op de grove wijze die de Russen doen. Met drones kan je al een stuk nauwkeuriger terroristen uitschakelen, maar uiteindelijk zal het op de grond beslecht moeten worden. Het hoofddoel moet ook niet zijn om terrorisme tegen te gaan, het doel moet zijn om de lokale bevolking een normaal en vredig leven te garanderen en niet die onder de dictatuur van een radicaal Islamitische staat.

  2. 2

    Maar al snel sloeg dit over op angst.

    Angst is niks anders dan een toestand die zich in een mens kan voordoen. Daar kan je discussies over houden tot je er bij neer valt…angst is in jou of niet. Doorzien van angst is ook het verdwijnen van angst (voor de dood, want daar gaat het hier feitelijk over)

    Dus dit hele onderwerp is eigenlijk een prive onderwerp.
    Het is een koud kunstje om met een kalashnikov dood te zaaien in het winkelcentrum bij mij in de stad of in jouw stad. Het is zelfs verbazingwekkend dat het zo weinig gebeurd.

    Iedereen die angstig is voor moslimextremisten die moet dus zelf aan de slag. En uiteraard helpt het niks dat Hollande bommen gooit op Raqqa. Het helpt daar niet, maar het helpt ook niet in Frankrijk of Nederland om van angst af te komen.

    Stemmen op populisten (of hen napraten) helpt ook niet om van je angst af te komen. Integendeel: alles wat je aandacht geeft dat groeit. Veel luisteren naar Wilders is dus beslist af te raden;-)

  3. 3

    @1:

    Met drones kan je al een stuk nauwkeuriger terroristen uitschakelen

    Hoe bedoel je? Voor elke dode terrorist moeten er in de drone-aanvallen 30 onschuldigen sneuvelen…
    Met de aanvallen verklaar je dus vooral de oorlog aan de burgerbevolking en creëer je een voedingsbodem waaruit nieuwe terroristen ontstaan.
    Met terroristen is het inderdaad moeilijk onderhandelen, maar we kunnen wel voorkomen dat een hoop normale burgers radicaliseren tot terrorist door hun familie niet te vermoorden.

  4. 4

    @1:

    De doelwitten in Parijs zijn wel degelijk op religieuze gronden uitgezocht, Alcohol en een Joods theater met een Amerikaanse rock band, wat wij gezellig vinden is voor hun een poel des verderfs.

    Klopt dat wel?
    De Joodse eigenaars van de Bataclan hebben 2 maanden geleden het theater verkocht. Je kunt natuurlijk het verhaal ophangen dat de terroristen dat niet wisten en al jaren geleden de Bataclan hadden uitgekozen als doelwit… maar ik ben niet overtuigd.
    Ik zie ook niet in waarom een voetbalstadion op religieuze gronden werd uitgekozen.

    Angst is niet het doel van de aanslagen, maar het gevolg van de aanslagen, de reactie op de aanslagen
    Het doel ligt dieper en houdt verband met de oplossing, die de autoriteiten onmiddellijk na de aanslagen aandragen. Inperken van vrijheden en de vluchtelingenstroom en meer bombardementen.

  5. 6

    @4: Maar dat de aanslagen religieuze gronden hadden en hebben, mag toch gewoon gerust gesteld worden? Hoeveel ex-Irakeze officieren met verborgen/dubbele agenda ook achter IS zitten, de aantrekkingskracht van IS op de meeste IS strijders uit het buitenland (dus Europa, maar ook Amerika, Afghanistan, Tsjetsjenië, etc.) is toch een religieuze? Wellicht dat al die vrijwilligers om heel verschillende redenen door het religieuze worden aangetrokken, maar dat doet niet ter zake.
    IS posteert zich religieus, dat is ook hun werving. Zelf denk ik dat hier in het westen van Europa de aantrekkingskracht vooral werkt op getroubleerde jongeren die, los van hun sociaal-economische achtergrond, aangetrokken raken door het autistische van de Islam, de structuur die hen daardoor geboden wordt.

  6. 8

    @7: Ja, de strakke tijdgebonden regelgeving rondom gebruiken.
    Je moet 5x per dag bidden. De tijden voor die gebeden staan vast. Je moet ook op een vaste manier bidden. In een vaste volgorde. Met dezelfde repetitieve bewegingen en mantra’s.
    Dat is erg vergelijkbaar met de manier waarop structuur en regelmaat wordt aangebracht in cluster 3 en 4 scholen bijvoorbeeld.
    En daarin zit dus ook een bepaalde aantrekkingskracht voor jongeren met ontwikkelingsstoornissen, gedragsstoornissen en persoonlijkheidsstoornissen. Met andere woorden, de vijver waaruit voornamelijk gevist wordt.

    Autistisch dus overdrachtelijk bedoeld. Mag ik er van uit gaan dat ik hier niet een heel riedeltje disclaimers hoef te posten over niet elke moslim is een autist, niet elke autist….etc.?

  7. 9

    @8: Whahaha… en dan nu over naar het autisme in het christendom (getijdengebed). De regel van Benedictus (en andere kloosterregels) voor orde en regelmaat. En zo…

    Maar oh, nee, dat mag je niet zeggen. Dat is christelijk en dus niet met de islam te vergelijken. Islam is slecht en parallellen met het christendom berusten louter op toeval.

    (om het nog verder maar niet te hebben over andere regelmaten in andere (wereld)religies)

    Als je zo redeneert is religie altijd een gedragsstoornis. Kan ik mee leven hoor, maar het gaat wel heel ver en ik denk niet dat je in algemene zin hiervoor de handen op elkaar krijgt.

    Eigenlijk is het kul dus.

  8. 10

    @9: Dus toch behoefte aan een lange rij disclaimers?
    Niet dat het heel erg ontopic is hoor, maar los van mijn conclusies, is het dan onwaar, die strenge regeltjes over alledaagse zaken, zoals bijvoorbeeld het gebed? En is het dan onwaar dat dit aantrekkingskracht kan hebben op mensen die bovengemiddeld behoefte aan structuur hebben?
    Van dichtbij een dergelijke, weliswaar n=1, ontwikkeling meegemaakt. Weinig whahaha aan.

  9. 11

    @1 De specifieke doelwitten binnen Pariojs zijn uitgezocht op met als doel zoveel mogelijk angst te zaaien. Het gaat ze om het symbool. Maar de beslissing op welke stad wordt aangevallen, wordt natuurlijk vooral gemaakt op basis van in welke mate een land meedoet aan bombardementen e.d.
    Die “1147 deaths for 41 terrorists” gingen al over drones: http://www.theguardian.com/us-news/2014/nov/24/-sp-us-drone-strikes-kill-1147
    ‘Normale’ bombardementen zijn waarschijnlijk inderdaad *nog* minder nauwkeurig.

    Het hoofddoel moet ook niet zijn om terrorisme tegen te gaan, het doel moet zijn om de lokale bevolking een normaal en vredig leven te garanderen en niet die onder de dictatuur van een radicaal Islamitische staat. Maar dit doe je volgens mij het beste door te zorgen dat mensen zich niet bij de Islamitische Staat aan willen stuiten, en door geen aanleiding te geven voor anti-Westerse sentimenten. Harald Doornbos had hier laatst ook een goed verhaal over op de radio.

    @2 @3 @4: Inderdaad
    Bovendien genoten de terroristen schijnbaar behoorlijk van de Westerse samenleving, en gebruikten ze ook alcohol en andere drugs

    @6: Wat hen het meeste verenigt zijn volgens mij net zo goed anti-Westers als religieus. Ik zou religie niet als oorzaak zien, maar als middel dat ‘warmongerers’ inzetten om mensen met zich mee te krijgen. Zo is het in de geschiedenis altijd gegaan. Geopolitieke en economische belangen zijn altijd de oorzaak/aanleiding, en religie het middel om mensen voor je geopolitieke/economische belang te laten vechten.

    @8 @10: In vrijwel elke religie zitten rituelen. Je kunt een betoog houden dat rituelen in een religie overeenkomsten hebben met gedrag dat past bij een geestelijke stoornis of gedragsstoornis, maar ik weet niet of dat ons nou verder brengt.. Juist mensen met een onzekerheid kunnen inderdaad sneller troost vinden in een religie. Maar dat is niet alleen voorbehouden aan religies. Mensen zijn in een dergelijke situatie gewoon kwetsbaarder door beïnvloeding, of dat nou door een religie, een populistisch politicus of een loverboy is..

  10. 12

    @11: Ik ben me bewust van de aanwezigheid van rituelen in elke godsdienst. Wel denk ik dat de hoeveelheid en de mate waarin ze vastomlijnd zijn, per religie of stroming zo je wilt, verschillen.
    Ik zeg dan ook niet, zoals jij het formuleert, dat rituelen overeenkomst hebben met gedrag dat past bij verschillende stoornissen. Ik beweer dat hoe sterker de rituelen vastomlijnd zijn en door regels omgeven, hoe sterker ook hun aantrekkingskracht op mensen met een bovengemiddelde behoefte aan structuur. Daarin zit een wezenlijk verschil. De voorbeelden die je als laatste geeft, zijn dan ook goed. Zo is het van loverboys bekend dat ze inderdaad voornamelijk hun prooien zoeken bij meiden/jongens met stoornissen en/of zwakbegaafdheid. Ook hierbij weer veel disclaimers te maken, maar ik denk dat ik duidelijk ben.

  11. 13

    Strakke regels structureren. De groep die zich daaraan onderwerpt – niet iedereen kan en wil dat – is bruikbaar voor order cq. bevelstructuur (bv het leger). Dat vormt de samenleving. Mbt de christelijke samenleving kun je stellen dat de regel van Benedictus aan de basis heeft gestaan van een militante samenleving van orde en regelmaat. Het verklaart deels ook het ontstaan van de militante vredesbeweging rond het jaar 1000 en de daaropvolgende kruistochten.

    Oorlog en religie zijn sterk verbonden.
    Juist vanwege die structurerende regels.

    Het blijkt dat die organisatie van onzekere religieuze mensen onder een leiding in een bijna fascistische organisatie (ja, ik bedoel de christelijke kloosterordes) sterker is dan het vrije individu. Het is ook een structuureffect dat steeds weer terugkomt (lijkt terug te komen) na een periode van organisatieverval.

  12. 15

    @14: Natuurlijk, ik denk dat we het niet sterk oneens zijn hoor. Het artikel gaat over angst en hoe terecht die angst is, maar ook over de juiste manier om IS extremisme te bestrijden, in de breedste zin van het woord.
    Mijns inziens hoort daar bij dat de aantrekkingskracht van dergelijk extremisme gedefinieerd wordt. Daarvoor zul je ook naar profielen van hen die aangetrokken worden moeten kijken. Mijn idee daarover, maar dat zal niet heel gek gevonden worden hoop ik, is dat een groot deel van de West-Europese jongemannen en jongedames, gezien de gruwelijkheden die gepleegd worden, over een bepaalde problematiek beschikken, zij het ontwikkelings- zij het gedrags- zij het persoonlijkheidsproblematiek. Vind ik een veel logischer verklaring dan bijvoorbeeld de banlieue verklaring en consorten, die vaak gegeven worden.
    Ook denk ik dat de Islam een sterkere set regels meegeeft dan veel (ik zeg niet alle en ik zeg ook zeker niet alle stromingen van de Islam of stromingen binnen vergelijkende religies) andere religies. En dan bedoel ik intrinsieke regels, die rechtstreeks uit het heilige boek komen, niet bedacht door sektes binnen de religie en die door de meeste beoefenaars beleden worden (niet zoals bijvoorbeeld het door Zuiver opgeworpen getijdengebed, dat slechts voor een klein groepje “professionals” een verplichting is). Die regels bieden structuur. De ontstaansgeschiedenis van de Islam toont ook die rol: in eerste instantie was het de bedoeling om hen die van de leer afgedwaald waren, de meeste christenen en de meeste joden, er weer bij te betrekken. Zij weken van de regels af, regels moesten dus duidelijker gesteld worden. Vergelijk bijvoorbeeld bidvoorschriften uit de Islam http://www.islam-koran.net/page/het-gebed-salaat met die uit het christendom http://www.online-bijbel.nl/bijbelboek/mattheus/6/5-15
    En op het gevaar af dat ik teveel in herhaling val, dat sterkere setje regels is naar mijn idee een (niet de) verklaring voor de aantrekkingskracht op getroubleerde jongeren.
    Maar nogmaals, dit is grotendeels offtopic. Maar ik werd volgens mij verkeerd begrepen, waardoor ik het gevoel had iets duidelijker te moeten zijn.

  13. 16

    Follow the money. Dat verklaart waarom dit gebeurt, waarom er bommen gegooid worden. Er is een enorme wapenindustrie die baat heeft bij alle brandhaarden in de wereld.
    Zij maken zich niet druk om een paar onschuldigen zelfs niet als dat er veel zijn en zij zijn wél in staat om staatshoofden á lá Hollande te beïnvloeden. Zij produceren drones die collateral damage veroorzaken.
    Er is geen sprake van gezond verstand bij de meeste van de leiders in onze landen.

    Blijft over de vraag of wij als Nederlanders ons onze vrijheden af laten nemen. We kunnen ook net als de Belgen het niet pikken. Er massaal tegenin gaan.

  14. 17

    Wil je geweld door geradicaliseerde types voorkomen, dan moet je natuurlijk voorkomen dat mensen radicaliseren! Zorg dat je radicalisering direct doorhebt en aanpakt. Ga in gesprek. Een open debat is de grootste vijand van radicalisme.

    Het probleem is nou juist dat het debat niet open is en ook niet wordt, zolang je voortdurend om de hete brij heen draait. Bovenstaand artikel is geen uitzondering op het taboe dat rust op het noemen van het beestje bij het naampje.

    Zonder duidelijke identificatie van het probleem zullen de voorgestelde oplossingen niet blijken te werken. Zo wordt bijvoorbeeld wel gewezen op de maatschappelijke achterstand van de groepen waaruit de daders voortkomen, maar de daders zelf zijn nooit onbemiddeld of kansloos. Talloze andere minderheden in achterstandssituaties “radicaliseren” nooit. Die gaan er niet toe over willekeurige burgers af te knallen alsof het dolle honden zijn. Zulk gedrag wordt alleen vertoond door aanhangers van een stroming waarin men op grote schaal gelooft dat de niet-leden het verdienen te sterven.

    Dit geloof verdient een open debat. Een debat waarbij de vinger op de zere plek kan worden gelegd zonder bedreiging met geweld of straf. Zo’n debat is niet mogelijk in de landen waar dit geloof de boventoon voert – en eigenlijk ook niet meer hier.

  15. 19

    @18:

    In zowel de koran als de bijbel als de thora staan zowel stukken waarin opgeroepen wordt tot genade, als stukken waarmee geweld tegen ‘ongelovigen’ gerechtvaardigd kunnen worden.

    Dit verhaal hoor je vaak, maar het klopt niet. Overigens, door het te hebben over “bijbel” naast de “thora”, laat je zien niet veel van die bundels te weten.

    Het karakter van de koran staat op zichzelf. Dat is een tijdloze, contextloze prekenbundel vol superioriteitswaan en verachting van iedereen en alles wat niet tot de eigen groep behoort.

  16. 21

    @17: niet open? Je krijgt hier toch alle ruimte? Je domme argumenten worden niet integraal overgenomen maar dat heeft niks met openheid te maken (behalve met jouw gebrek aan openheid).

  17. 22

    @21 Het ligt aan de islam. ISLAM. Isla-háám. Snap dat dan. Dat is Kacebee’s hele punt.

    Onze cultuur is superieur, de islam is het probleem en als je het daar het niet mee eens bent, en erop wijst dat het zo simpel allemaal niet zit, dan houd je geen open debat.

    Het is volgens domrechts namelijk alleen een ‘open debat’ als de kaders en de uitkomst al vast liggen: het ligt aan de islam. Daar houden moslimimmigranten aan vast – de sukkels – en dat is de oorzaak van al hun ellende.

    Niet uitsluitingsmechanismen in onze samenleving, niet de oorlogen die het Westen in de moslimwereld uitvecht; maar de islam.

    Kacebee wil dus helemaal geen open debat, integendeel, hij wil juist een debat dat zo dichtgetimmerd zit als wat. Het is juist het open debat en het verkennen van meerdere oorzaken dat hem niet zint. Want dan ‘worden de dingen niet benoemd’ en ‘wordt er om de hete brei heen gedraaid’.

    Zo doorzichtig allemaal.

  18. 24

    @20: Dat is een bekend sprookje. Er is zeker enige overlap in onderwerpen en het noemen van personages, zoals je bij van horen zeggen kunt verwachten, maar meer ook niet. Zo is de koran tien keer dunner dan de Bijbel, dus heel groot kan die overlap technisch al niet zijn. Verder verschillen de bundels in vele opzichten, maar de bespreking daarvan zou hier te ver voeren.

  19. 26

    @25: Toch opmerkelijk dan dat er zo weinig christenen zijn die met een AK-47 teamsgewijs “God is groter!” roepend willekeurige burgers afschieten en zichzelf tenslotte met een bomgordel in menselijk gehakt veranderen. Dat komt doordat het vrij moeilijk is dit soort acties te onderbouwen met de opdracht van Jezus je naaste lief te hebben en zelfs voor je vijanden te bidden.