Hoe Annabel giftig uitviel tegen een Kristallnachtherdenking

ACHTERGROND - De berichtgeving over de Kristallnachtherdenking van dit jaar door Annabel Nanninga c.s. staat bol van de onwaarheden.

Een karweitje dat een tijdje is blijven liggen omdat ik andere dingen te doen had – een vervelend corvée ook, maar wel één dat nog moest worden gedaan – is reageren op de berichtgeving op rechtse internetsites over de Kristallnachtherdenking van 9 november. Die was dit jaar nogal verbazend. Het was ook eigenlijk helemaal geen berichtgeving. Dat woord slik ik in, het was eigenlijk meer een vorm van ‘framing’ of gewoonweg smaad.

Ik weet niet of u dat verschijnsel kent dat mensen iets beschrijven wat u zelf hebt bijgewoond en dat u het dan niet herkent. Als journalist ben ik er een paar keer getuige van geweest, en ik vermoed dat andere journalisten het ook wel eens hebben meegemaakt. Je bent ergens geweest, hebt erover geschreven, en vervolgens lees je in een concurrerende krant een verslag van een collega die er ook bij moet zijn geweest, maar het geeft je de sensatie alsof je eigenlijk een heel andere gebeurtenis hebt meegemaakt dan die meneer van die andere krant.

Zo’n ervaring had ik dit jaar ook na de Kristallnachtherdenking waarvan ik zelf een van de organisatoren was geweest.
Ik was er, kondigde de sprekers aan en het verliep allemaal zoals het hoort: waardig en volgens velen ook indrukwekkend. (Wie nieuwsgierig is raad ik aan naar deze site te gaan, daar staan de speeches en is het ook allemaal te zien op video).

Maar vervolgens las ik een dag later op de nieuwe prachtsite voor rechts en ultra-rechts in Nederland, ‘Jalta’, dat ik een herdenking had bijgewoond die bol stond van ‘giftige Israëlhaat’. Verrassend wel hoor, zoiets. Niemand van de mij bekende aanwezigen had namelijk die avond iets hatelijks opgemerkt, laat staan iets giftigs. En Israël was zelfs niet één keer genoemd.

Hoe komt zoiets dan toch in de wereld, zul je vragen. Wel, de auteur van het stukje was de nieuwe adjunct-hoofdredacteur van Jalta, Annabel Nanninga. In een video waarin ze wat opschepperig uitlegde waarom ze van de eveneens rechtse site GeenStijl was overgelopen, zegt ze dat ‘andere journalistiek’ haar te politiek correct was, met name die over moslims en de islam, dat journalism is what other people don’t want you to publish. Dat ze daar op GeenStijl al over scheef, maar dat ze dat bij Jalta nóg meer gaat doen. Dat ze haar dossiers en haar netwerken kent en dat ze bij Jalta meer de diepte in zal gaan. Blijkbaar krijg je dan als resultaat van deze aanpak zo’n stukje als dit:

Kort na het begin van De Haans speech [De Haan was de eerste spreker, AbuP.] ontvouwden enkele aanwezigen onder aanvoering van blogger Keesje Maduraatje de Israëlische vlag. Dit tot ongenoegen van de aanwezigen, die morden dat ze ergens anders moesten gaan staan met die vlaggen, en dat dit een ‘politiek statement’ was dat hier niet thuishoorde.

De ironie van het willen verbieden van politieke statements op een militant linkse bijeenkomst ontging de omstanders kennelijk, en ook het verbieden van een vlag op de openbare weg geeft op zo’n dag een wat vieze smaak in de mond. “Mijn hele familie is in de oorlog vermoord” schreeuwde een mevrouw, die dat kennelijk een prima argument vond om resoluut “weg met die dingen!” te eisen. De vlagdragers trokken zich er niets van aan en De Haan vervolgde zijn betoog.

Los van de vraag of die dingen daar echt zo zijn gezegd of geschreeuwd (ik, en ook anderen, hebben ze niet gehoord, hoogstens een geïrriteerde opmerking van iemand die vond dat die vlaggendragers zich al wat te opdringerig tegen het publiek aanschurkten), blijkt hier dat mevrouw Nanninga die zegt haar dossiers te kennen, hier toch even niet in de hoogte is van de geschiedenis. Waarschijnlijk een blanco pagina in één van haar dossiers.

Anders had Nanninga geweten dat deze Kristallnachtherdenking al een paar keer bezoek heeft gehad van ene Ben Kok, een malloot die zich ‘joods-christelijke pastor’ noemt. Hij en zijn volgelingen hulden zich daarbij steevast in de Israëlische vlag met de bedoeling de herdenking in de war te sturen. Iets wat nog werd onderstreept doordat ze ook uitbarstten in het zingen van het Israëlische volkslied, HaTikva.

Nanninga wist dat blijkbaar niet. En als ze echt op zoek was geweest naar ‘verdieping’ had ze natuurlijk gewoon een vraag moeten stellen. Aan mij, iemand anders van de organisatie, of de politie. Dan had ze te horen gekregen dat Kok en zijn vrienden van de politie een waarschuwing hadden gekregen om op een afstand te blijven (waar ze zich niet aan hielden) en dat hen verboden was te gaan zingen, in welk geval ze zouden worden afgevoerd.

Annabel had dat journalistieke abc-tje voor het gemak even achterwege gelaten, zodat ze ongehinderd door kennis van zaken comfortabel met een conclusie kon komen over ‘giftige haat’. Slordig wel, deze omissie. Maar misschien was dit ook precies de bedoeling geweest. Je zou dat in ieder geval kunnen gaan veronderstellen bij het lezen van de eerste regels van haar ‘verdiepende’ stukje:

Op 9 november zijn er in Amsterdam steevast twee Kristallnachtherdenkingen. De officiële, van het Centraal Joods Overleg, is in de Portugese synagoge met een wandeling naar de Hollandsche Schouwburg na afloop. En er is de alternatieve herdenking van diverse actiegroepen, verenigd in het Platform Stop Racisme en Uitsluiting.

Onder meer de Internationale Socialisten, Een Ander Joods Geluid en het Palestina Komitee maken deel uit van dit platform, wat meteen de animositeit tussen beide herdenkings-organisaties verklaart: de herdenking van het Platform is politiek geladen, anti-Israëlisch en men kan zich afvragen in hoeverre de terreurnacht van 9 november 1938 centraal staat op hun bijeenkomst. Er lijken vooral parallellen met het heden te moeten worden gezocht, en het vermeende slachtofferschap van minderheden anno 2014 kan op meer compassie rekenen dan het lot van de Duits-joodse burgers destijds.

Het is een opsomming die een flink aantal onjuistheden bevat. In de volgorde van Nanninga:

  1. Twee herdenkingen zijn er niet steevast, maar pas sinds 2011. Het Platform hield zijn herdenkingen al sinds 1992, het Centraal Joods Overleg probeerde in 2010 die herdenking te saboteren met het argument dat linkse groepen die kritisch tegenover Israël staan geen gebeurtenis als de Kristallnacht mogen herdenken, en begon in 2011 met een eigen herdenking.
  2. De CJO-herdenking is dus in feite de ‘alternatieve’ herdenking, niet die van het Platform.
  3. De groepen die Nanninga noemt maken inderdaad deel uit van het Platform, maar de herdenking is niet politiek geladen, Israël is nog nooit ter sprake gebracht en de terreurnacht van 9 november staat – aantoonbaar, alle sprekers en hun speeches staan op deze site – altijd centraal.
  4. Het is juist dat er parallellen met het heden worden gezocht, het is onze mening dat uit het lot dat de Joden destijds ten deel viel en de omstandigheden omtrent de gebeurtenissen van destijds lessen kunnen worden getrokken voor het heden – zoals trouwens bij elke herdenking dient te gebeuren die die naam verdient.

Nanninga denkt over deze dingen allemaal anders. De manier waarop ze de feiten opdient, waarbij ze klakkeloos de onzin nabauwt die destijds al over deze herdenking is uitgestort door onder meer Esther Voet, toen nog hoofdredacteur van het NIW, nu directeur van het CIDI, of de onvermoeibare rechtse neuzelaar Carel Brendel, en de wijze waarop ze het vlaggen-‘incident’ oppimpt, wijzen daar al op. En de manier waarop ze haar stukje besluit laat er geen enkele twijfel meer over bestaan wat haar intentie was: een lekker stukkie maken om die linkse rakkers eens even goed de waarheid te vertellen:

Zolang we kennelijk nog steeds bezig zijn een tweede Kristallnacht te voorkómen, en Israëlhatende linksfietsers samen met moslims optrekken om het leed van die nacht vooral op zichzelf te betrekken, is deze alternatieve herdenking meer dan alleen potsierlijk. Het is een giftig staaltje antisemitische ontkenning van wat er toen gebeurd is en nu weer dreigt te gebeuren: welig tierende jodenhaat waar de slachtoffers zelf de schuld van krijgen.

Het is een tirade die uit de lucht komt vallen, nergens op is gebaseerd (behalve haar eigen vooringenomenheid en haar uiterst slordige ‘nieuwsgaring’) en uiteraard kwetsend is voor de deelnemers en toehoorders aan deze herdenking – van wie een niet te verwaarlozen aantal trouwens net zo Joods is als de aanhang van het CJO. Dat alles zal Nanninga overigens een zorg zijn.

Subtiliteit is net zomin een kwaliteit van deze dame als oprechte journalistieke nieuwsgierigheid, die onder meer bekend werd door haar grapjes over ‘dobbernegers’ (vluchtelingen uit Afrika die verdrinken in de Middellandse Zee) en ebola als oplossing voor de vluchtelingenstroom.

In de rechtse ‘scene’ wordt ze echter blijkbaar onvoorwaardelijk geloofd. De bevriende site De Dagelijks Standaard nam haar stukje deels over onder de kop ‘Alternatieve Kristallnachtherdenking vol van jodenhaat’ en ook The Post Online van Bert Brussen verwees naar Annabel.

Zo leer je nog eens wat over de geloofwaardigheid van rechtse sites. Maar verontrustend is het tegelijkertijd ook wel. Zoals destijds, voor de oorlog, in tal van Europese landen (echt niet alleen in Duitsland) de fascistische journalistiek geen enkele moeite meer deed om iets anders dan de eigen van te voren al vaststaande waarheid neer te pennen, zo is ook rechts Nederland hard op weg om zich het zicht op het eigen gelijk door geen enkel hinderlijk feit meer te laten ontnemen.

Wat mij betreft wellicht een goed onderwerp voor onze Kristallnachtherdenking van volgend jaar…

  1. 1

    Goed stuk. Over smaak valt – natuurlijk – te twisten, maar de “dobbernegers” en ebola waren een grap. Misschien smakeloos, maar vooral dat laatste uit de context halen is ook niet heel journalistiek verantwoord.

  2. 3

    @0
    Inhoudelijk een slecht stuk. Ik lees veel aannames en blijkbaars. Veel gespeculeer dus. Dat je zelf in de organisatie zat en jezelf profileert als echte journalist komt niet bepaald betrouwbaar over. Om met je eigen redenatie terug te komen: blijkbaar heb je wat schoon te vegen.
    Daarnaast stoort het mij ook al jaren dat bepaalde groepen het antisemitische geweld en haat van de vorige eeuw op zichzelf probereb te betrekken. Dat is zeer abject.

  3. 4

    @3
    Er lijkt mij toch een verschil te zijn tussen “het antisemitische geweld en haat van de vorige eeuw op zichzelf proberen te betrekken” en parallellen zien tussen hoe er in de vorige eeuw en nu over minderheden gedacht en geschreven wordt.
    Je verwart persoonlijk gewin door het claimen van slachtofferschap met oprechte zorgen over ontwikkelingen in de maatschappij.

  4. 6

    Raar. Je bent het dus niet eens met de berichtgeving over de herdenking door een onafhankelijk journalist. Kan ik inkomen. Vervolgens zet je bovenop je herdenkingsorganisatiepet je onafhankelijke journalistenpet en schrijft een klaagzang op een blog waar je normaal gesproken alleen je onafhankelijke journalistenpet op hebt. Sorry hoor, maar ik ben veelal geneigd om degenen met de kleinste stapel petten op als meest betrouwbaar te beschouwen. Dit artikel beschouw ik dan ook maar even als opinie en ik ben halverwege ook maar opgehouden het te lezen.

    Begrijp me niet verkeerd: ik ben best bereid om je te geloven, maar als je dit recht wil zetten moet je het niet zelf doen. Laat een andere onafhankelijke aanwezige maar een stukje echte journalistiek doen.

  5. 8

    @zmoooc: Maar je kan toch wel feiten aandragen? Wat is daar mis mee.? Ik zie ook wat problemen met het stuk, maar de basis blijft ondanks dat overeind.

    En dat is dat Nanninga haar stuk is gebouwd op drijfzand. Dat kan je aannemelijk maken met hoeveel petten je ook op hebt.

    Ik heb een beetje problemen van dat afserveren van een stuk alleen maar op basis van de “allegiance” van de auteur. Er kritischer naar kijken, ok, en dan inhoudelijk aanvallen, ook prima. Maar wat jij doet is gewoon iets afserveren zonder enige argumentatie.

  6. 9

    Daarop vervolgend, dat is in mijn optiek de afgelopen tijd ook flink toegenomen: Zoeken naar een mogelijke belangenverstrengeling bij de opponent, dan voetstoots aannemen dat die er is, en op basis daarvan de mening van de opponent irrelevant verklaren.

    Gebeurt bijvoorbeeld ook bij de islamdiscussie en de klimaatdiscussie.

    Is daar al een mooie drogredenterm voor? Iets van een omgekeerd autoriteitsargument.

  7. 12

    @6 A. Nanninga heeft zeker een bepaalde inslag in de verslaggeving, maar inderdaad is ze niet gelieerd aan een betrokken partij bij die herdenking. Je mag haar dus best onafhankelijk noemen. Een journalist… nou, kennelijk is er geen sprake geweest van wederhoor, zijn er een paar onjuiste feiten neergezet, en is het hele gebeuren ook geframed neergezet. Dat valt weliswaar onder journalistieke vrijheid, maar of journalisten er blij mee moeten zijn dat ze zo iemand een collega ‘moeten’ noemen, is een ander punt.

    Overigens vind ik het prima als de (een) organisatie reageert op een incident dat is gebeurd tijdens een gebeurtenis die (sterk) te maken heeft met de organisatie. Abu P. is ook journalist en ik zie niet in waarom hij haar dan bekritiseert op journalistieke gronden.

    @3 Abu Pessoptimist is eerlijk over zijn betrokkenheid bij de organisatie van de Kristallnachtherdenking. Dat neem je hem nu kwalijk?! Absurd. Daarnaast staat #0 met 3 ‘blijkbaars’ kennelijk ‘vol’ van blijkbaars en is het veel gespeculeer. Jouw reactie in #3 staat (met een stuk minder tekst) ‘vol’ met blijkbaars (2). Dus is het veel gespeculeer van jouw kant (waar/niet waar?). Daarnaast mag je Abu Pessoptimist best wel wat schranderheid toeschrijven: hij gebruikt Hanlon’s Scheermes. Hij ergert zich aan de berichtgeving (en de onjuistheden erin), en waar hij dat had kunnen toeschrijven aan kwade wil, heeft hij dat toegeschreven aan domheid. En -wat mij betreft, echter- wordt die domheid moedwillig in stand gehouden.

  8. 14

    Sinds wanneer geven ‘blijkbaars’ gespeculeer aan?

    Mooiste voorbeeld wat ik daarvan heb gezien: Een briesende ‘fat mama’ die tegen een bureau-ambtenaar roept ‘je zegt ‘ik denk dat…’? Dus je weet het niet *zeker*?’

    Mooi om te zien hoe ‘correct’ taalgebruik opeens tegen je wordt gebruikt.

  9. 15

    @12:
    “Abu Pessoptimist is eerlijk over zijn betrokkenheid bij de organisatie van de Kristallnachtherdenking. Dat neem je hem nu kwalijk?! Absurd”

    Ja. Je kunt niet én organisator zijn van een herdenking én claimen dat je een echte journalist bent die dus een onafhankelijk visie van de werkelijkheid weergeeft. Die twee petten zijn een verstrengeling van belangen. Dit had overgelaten moeten worden aan een ander, die erbij was, maar niet lid van de organisatie of aanverwante partijen.

    “heeft hij dat toegeschreven aan domheid.”

    Dat valt te bezien. Er wordt namelijk eerst ontkent (“ik, en ook anderen, hebben ze niet gehoord”), waarna verweten wordt dat er niet aan echte journalistiek gedaan wordt. Dat is een Pot/Ketel opmerking gezien meer eerste alinea. Echter, het verweer gaat er ook helemaal aan voorbij. Er wordt wel op gereageerd, maar niet to the point. Het gaat dus om het voorval van de verwijderde vlagdragers dat als voorbeeld wordt genomen voor de vermeende ‘giftige Israëlhaat’ die er was. Toegegeven. Dat is wel een hele claim gebaseerd op weinig, maar het repliek rammelt ook aan alle kanten. Het verweer gaat daar namelijk helemaal niet op in. Het vergoelijkt het optreden van de organisatie en politie (wellicht terecht hoor), maar gaat niet in op een verdere sfeerimpressie. Dat Ben Kok dan vervolgens even wordt weggezet als ‘een malloot’ levert daar verder geen positieve bijdrage aan.

    Om dan verder nog even de punten langs te gaan.
    1. Heeft de schrijver deels gelijk. De kritiek kwam voornamelijk vanaf 2008, omdat er toen nogal schaamteloos leed werd toegeëigend door NKB. Oftewel, “”meeliften op andermans leed”. Dat moet je er wel netjes bij benoemen. Want dat is een legitiem punt. Tevens is het CJO er actief mee sinds 2003.

    2. ‘Alternatief’ is op meerdere manier te lezen. Gezien de samenstelling van de deelnemers (Internationale Socialisten, Palestina Komitee) is het logisch dat velen de Kristallnachtherdenking van de auteur als alternatief zien. Laat ik het zo zeggen: zeer tot extreem links is niet mainstream in Nederland.

    3. Als er 10 extreem rechtse mafketels meelopen in een demonstratie in Nederland is de hele demonstratie besmet en extreemrechts op Sargasso. Die redenatie geldt dan ook omgekeerd natuurlijk. Dus de deelnemers bepalen zeker wel mede wat voor kleur de herdenking heeft (Nederland bekend kleurt doet ook mee toch?). Daarnaast hebben René Danen en Rabbae in het verleden zeker wel politiek bedreven bij deze herdenking.

    4. Ieder z’n meuk

    Blijft er uiteindelijk weinig over om te bakkeleien tussen Nanninga en Pessoptimist. Waar ze het meeste over vallen is: Kristallnachtherdenking: mag je daarmee politiek bedrijven of niet? En zo ja, mag elke groep dat of is dat enkel aan de Joodse gemeenschap toevertrouwd?
    Dat is op zich best een interessant onderwerp. Maar daartoe komt het artikel niet echt toe, omdat het vooral bezig is de ander onderuit te halen. Beide bezigen namelijk een positief antwoord op de eerste vraag, maar staan lijnrecht tegenover mekaar bij de tweede.

  10. 17

    Je kunt niet én organisator zijn van een herdenking én claimen dat je een echte journalist bent die dus een onafhankelijk visie van de werkelijkheid weergeeft.

    @15 Dat claimt Abu Pessoptimist dan ook niet. Hij claimt wel dat hij als journalist het een en ’t ander af weet van hoe journalistiek gepraktiseerd behoort te worden en dat Nanninga op alle fronten door het ijs is gezakt.

    Dat is wel een hele claim gebaseerd op weinig, maar het repliek rammelt ook aan alle kanten. Het verweer gaat daar namelijk helemaal niet op in.

    Abu Pessoptimist gaat uitgebreid in op de vraag waarom ze niet te zitten wachten op de zoveelste gekkies die hun prozionistische statement willen maken door met een Israëlische vlag rond te gaan lopen.

    Dat Nanninga daar meteen ‘giftige Israëlhaat’ in leest, komt veeleer voort uit haar bevooroordeeldheid dan dat het daadwerkelijk betrekking heeft op de bijeenkomst die ze verslaat. Ze moet er dan ook van alles bij zoeken: Anja Meulenbelt liep er rond en die heeft een hekel aan Israël, nou ja, zie je wel! Dat soort argumenten.

    Verder komt je ‘kritiek’ op dit stuk (punt 1-4) niet verder dan dat er naar jouw smaak te linkse organisaties zijn betrokken bij de Kristallnachtherdenking, en dat het dus logisch is dat een verslaggever de alternatieve Kristallnachtherdenking die wordt gepromoot door het zionistische CIDI, benoemt tot de authentieke, oorspronkelijke Kristallnachtherdenking, ook al is het een afsplitsing van pas vijf jaar terug.

    Feiten doen er blijkbaar niet toe in jouw boekje, behalve wanneer ze jouw ideologische frame ondersteunen.

  11. 18

    @17:

    “Dat Nanninga daar meteen ‘giftige Israëlhaat’ in leest, komt veeleer voort uit haar bevooroordeeldheid dan dat het daadwerkelijk betrekking heeft op de bijeenkomst die ze verslaat.”

    Ik lees vooral veel bevooroordeeldheid van jouw. Bevooroordeeldheid naar mij persoonlijk voornamelijk. Maar ook bevooroordeeldheid naar Nanninga, die wel aanwezig was. En ook nog bevooroordeeldheid naar mijn drijfveren. Dat is jammer, want ik nam geen positie in. Maar om jouw redenatie maar tegen je te gebruiken. Feiten doen er niet toe voor jouw. Pessoptimist’s verhaaltje komt overeen met jouw ideologische frame. Daardoor accepteer je geen nuance en context. (jaja, kom maar op Redactie. Verwijder maar weer)

  12. 19

    @18 Je ideologische ligging blijkt afdoende uit je commentaren (hierboven en elders).

    Volgens mij schetst Abu Pessoptimist voldoende nuance en context. Hij is bovendien niet alleen bij die bijeenkomst geweest, maar is daarenboven goed ingevoerd in de organisatie.

    Verder hoefde je het stuk van Pessoptimist niet te hebben gelezen om in te zien dat Nanninga haar ‘verslaglegging’ zwaar bevooroordeeld inzet: ze schrijft over giftige Israëlhaat, maar geeft niet één voorbeeld van een spreker die een anti-Israëltirade afsteekt.

    Het blijft steken op verdachtmakingen, guilt-by-assiocations, en ad hominems. Er waren individuen en organisaties aanwezig die er kritische Israëlmeningen op nahouden, dus was het een bijeenkomst vol giftige Israëlhaat. Suggestie: de Kristallnachtherdenking dient als een dekmantel voor antisemitisme.

    Abu Pessoptimist prikt dat keurig door. Vervolgens doe jij je uiterste best om dat toch weer zo te draaien dat Pessoptimist het stuk van Nanninga geen recht doet. Dat vertelt mij genoeg over je intenties.

  13. 21

    @19:
    Kolder. Ik geef zelf al aan dat Nanninga’s bewering nogal kort door de bocht is, maar dat Pessotimist’s stuk teveel lijkt op het schoonvegen van zijn straatje. Daarom eindig ik ook met twee vragen. Deze kemphanen lijken een politiek gevecht te voeren dmv een herdenking. Daar beschuldig ik ook Nanninga van, wiens visie ik niet ondersteun. Pessotimist had echter best wat meer context mogen geven, aangezien dit hoofdstuk y is in een lange reeks botsingen tussen een paar kampen.
    Dus ik steun Nanninga helemaal niet, maar reageer op Pessoptimist, die doet voorkomen alsof zij geen enkele blaam kan treffen.
    En nu ben ik klaar me te moeten verdedigen tegen dingen die ik niet zeg, omdat jij mijn intenties denkt te kennen.

  14. 22

    @15 Laat ik het anders verwoorden. Ik begrijp dat er zeker (de schijn van) belangenverstrengeling is, als je met twee petten op zit. Ik zeg ook niet dat je dat kwalijk neemt, maar dat je het kwalijk neemt dat hij dat überhaupt zegt, wat mij -van Abu’s kant- eerlijkheid lijkt te spreken, en juist erop doelend om dezelfde verwijten achteraf (namelijk dat hij partijdig is vanwege zijn betrokkenheid) te vermijden.

    Of hij het nu wel of niet gezegd had, volgens jou is hij altijd evenveel schuldig aan het neerzetten van een partijdige weergave omdat hij partijdig is. Dan wel omdat hij het niet gezegd had, maar het (later) wel bleek zo te zijn, dan wel omdat hij het heeft gezegd. (Door jouw soort reacties is het ook dat mensen zich niet verontschuldigen voor verkeerd gedrag, of dingen verzwijgen, ‘hopend dat het niet naar buiten komt’, want je bent damned if you do, damned if you don’t.)

    Dat valt te bezien. Er wordt namelijk eerst ontkent [sic] (“ik, en ook anderen, hebben ze niet gehoord”)

    Goed, in jouw straatje praten zou dat meteen worden geduid als: “Het is nooit gezegd.” Neen, wat zegt #0:

    Niemand van de mij bekende aanwezigen[…]

    Is het reëel dat hij alle aanwezigen kent? Neen, is het reëel dat hij alle aanwezigen heeft gesproken? Neen. Wat #0 dus ook alleen zegt is dat hij het ‘hatelijke’ en ‘giftige’ niet herkend vanuit eerste of tweede hand.

    Om verder jouw punten langs te gaan.
    1) NBK (Nederland Bekent Kleur) organiseerde de Kristallnachtherdenking van 1992 tot 2001 en vanaf 2008. Voordien was er geen herdenking. Van ‘kapen’ door de NBK is dus sowieso geen sprake. Dat het NBK het organiseert lijkt me ook niet heel erg raar: de Kristallnacht was een extreme en nauwe uitloper van wat NBK in brede termen bestrijdt: intolerantie jegens en uitsluiting van minderheden in de samenleving. Het ‘meeliften’ op andermans leed heb je waarschijnlijk (via wikipedia) gejat van het NIW (het archief van het NIW is pas na 2010 digitaal te raadplegen. Of heb je thuis nog een kopietje liggen?):

    De gelijkstelling van vermeende moslimhaat met de Kristallnacht vond hij “meeliften op andermans leed”

    Als dat de kern van de boodschap is, is mij ook duidelijk hoe dat past in het straatje van CIDI/CJO. Joden zijn uniek, joden zijn onvergelijkbaar, zo ook kritiek, haat, liefde, of wat dan ook over/voor joden. Maar dat zijn ze dus niet, het zijn gewoon mensen (echt waar, moet ik dat zeggen? Is het tegendeel niet gewoon discriminatie, of dat nou positief of negatief is?) Ik weet niet wat het CJO ertoe heeft bewogen om pas vanaf 2003 het (eens per 5 jaar) te organiseren, en ik weet niet wat het NBK heeft bewogen om het vanaf 2008 weer te gaan doen. Ik kan wel iets verzinnen, maar dat is gespeculeer. Desalniettemin, dat het ‘CJO er sinds 2003 actief mee bezig is’, zoals jij zegt is maar marginaal waar. Eens in de 5 jaar, dat betekent dat de eerste keer na 2003 2008 was, toen het kennelijk allemaal de soep in ging.

    2) Goed, je kunt niet lezen. Er wordt de tegenstelling gemaakt: ‘officiële’ vs. ‘alternatief’. Dan kun je Nanninga wel de mond smeren door een ‘verontschuldigende’ interpretatie van ‘alternatief’, maar dat slaat als een tang op een varken. Ik kan ook zeggen dat ‘alternatief’ volgens Nanninga betekent: ‘goths, punkrockers en emo’s’ (en dat die er dus ook waren op die bijeenkomst), maar dat is net zo waar als jouw bewering, maar gelukkig een stuk minder apologetisch.

    3) Er valt -kennelijk- te twisten of iets als de Kristallnacht (nu) politiek is in te vullen. Dat er kennelijk over te twisten valt, geeft bij mij al aan dat zo’n herdenking altijd politiek beladen is. Daarbij wil ik echter wel toevoegen dat het het CJO is, dat pas in 2008 begon met een vermeende (van de ‘andere kant’) politieke invulling door te stellen

    Zo achten wij een aankondiging van de bijeenkomst op de website van de Internationale Socialisten verwerpelijk. Naast de aankondiging staat een affiche afgebeeld waarop wordt opgeroepen Israel te boycotten. Israel wordt gelijk gesteld aan apartheid. Deze politisering heeft niets meer te maken met een waarschuwing tegen antisemitisme en racisme nu, laat staan met een herdenking van het verleden.

    Ik kan zelf al wel betogen dat de IS (en ook NBK) dat anders zien. Elke uitsluiting, waar dan ook, kan hetzelfde kwaad voortbrengen als de Kristallnacht. Dus ook door joden/Joden in Israël.

    4) Als jij dit afdoet met ‘ieder z’n meuk’, dan snap je het kennelijk gewoon niet. Dan snap je niet uitsluiting kennelijk overal en door de eeuwen heen een loerend gevaar is, dat bestreden moet worden. Maar je snapt dan waarschijnlijk ook niet ‘waarom die anderen in de file staan. Daarom sta ik stil!’

    En kennelijk gaan we het hebben over de raciale groep, aangezien je ‘Joden’ schrijft. Maar goed, laat het aan de ‘Joodse Gemeenschap’ over.

    En dan wil ik je dit pareltje niet onthouden:

    Ik ging naar een herdenking georganiseerd door het Platform Stop Racisme en Uitsluiting, met toespraken en Jiddische liedjes bij het Joodse VerzetsMonument naast het stadhuis van Amsterdam. Kennelijk vonden sommigen het tevoren niet leuk dat er ook niet-Joden zouden spreken, zoals Fatima Elatik, die overigens uiteindelijk moest afzeggen om andere redenen. Naar wat ik begreep werd er veel druk gezet op deze sprekers om hun toespraken te schrappen. Bovendien maakten sommigen dat heel duidelijk tijdens de herdenking, dat dit een “alleen voor Joden” herdenking moest zijn (terwijl sommigen Israëlische vlaggen droegen en de toespraken onderbraken).

    Zien jullie de ironie hiervan? Waarom kunnen anderen die niet Joods zijn niet de verschrikkelijke misdaden tegen het Joodse volk herdenken? Waarom zouden dit soort evenementen alleen voor Joden moeten zijn? Waarom kunnen we antisemitisme niet zien als onderdeel van het bredere palet van discriminatie en racisme, zoals xenofobie en islamofobie? Ik geloof oprecht dat als wij als joden, moslims, christenen en als ieder ander persoon samen optrekken tegen racisme en discriminatie, wij veel sterker staan. Antisemitisme is niet alleen het “probleem” van de Joden, net zo min als islamofobie niet alleen het “probleem” is van de moslims. Dit zijn onze gezamenlijke problemen en wij zouden hiertegen in het geweer moeten komen, de volgende generaties moeten onderwijzen, en hen eraan herinneren dat nog niet zo lang geleden er duisternis over Europa viel!

    Bron? Wat fijn dat je dat vraagt: Een Ander Joods Geluid. Zo, hoor je hetzelfde van #0 eens een keer uit de mond van een onpartijdige Jood.

  15. 24

    @21 Je kunt jezelf nu wel voordoen als de neutrale arbiter/observator, maar meteen in #3 geef je je eigen bevooroordeelde insteek in deze discussie al te kennen.

    Nanninga’s stuk was primair een smadelijke aantijging dat de Kristallnachtherdenking die door diverse antiracistische organisaties wordt georganiseerd dit jaar weer eens werd gekenmerkt door “giftige Israëlhaat”.

    Haar bewijs daarvoor is flinterdun, ze heeft verzuimd even hoor-en-wederhoor te plegen, en ze heeft haar feiten niet op een rijtje waardoor ze een zwaar vertekend beeld geeft van de historie achter beide bijeenkomsten.

    Kortom, een prutstukje van een vooringenomen nepjournaliste. Het lijkt me volkomen legitiem van Abu Pessoptimist om dat bloot te leggen en aan de kaak te stellen.

    Dat jij eveneens problemen hebt met het karakter van de reguliere Kristallnachtherdenking en de insteek van de clubs die het organiseren is jouw ongemak. Waarom zou Abu Pessoptimist in zijn reactie op Nanninga’s stuk verplicht zijn daar op in te gaan?

  16. 25

    @24:
    Waarom? Om context te geven. Verder, wat ik al eerder heb gezegd. Zelfde geldt voor @22. Gewoon nog eens rustig nalezen en dan niet denken dat t door een racistische klote VVD er is geschreven. Wellicht dat dat helpt.

  17. 26

    Lol @25: Als al je argumenten op en afgeserveerd zijn is “Lees nog maar eens door, want ik heb toch gelijk” inderdaad het beste verweer.

    Had het aan het begin van de thread gezegd, dan hadden een paar mensen heel wat minder tijd hoeven te verdoen.

  18. 27

    @25 Meh

    Waarom? Om context te geven.

    Ja, hallo. Abu is niet achterlijk! Elke keer als iemand iets zegt over één van die clubjes moet hij zeker zijn hele dossier aan weerleggingen uit de kast halen, omdat jij de context niet snapt? Daarnaast is dat ook een prima voorbeeld van hoe Nanninga (in dit geval) het debat naar haar toe zou trekken. Bij debaters geldt toch echt (soms heel erg jammerlijk): trek het debat naar jou toe, zorg dat jij de thuisploeg bent. Dus nogmaals: Abu is niet achterlijk!

    Gewoon nog eens rustig nalezen en dan niet denken dat t door een racistische klote VVD er is geschreven.

    Je bedoelt… op je argumenten ingaan? Zoals ik in #22 -uitgebreid, met toelichting- heb gedaan op jouw schrijfsel in #15? Zoiets? Met bronnen enzo? (Wat jij gewoon verzuimt) Bedoel je dat?

    En wat ik over je denk? Ik weet het wel. Maar ik denk dat er wel wat mensen zijn die door de bomen van jouw aliassen het bos van de achterliggende, steeds terugkerende persoonlijkheid niet meer zien.