Het lange praten

Het is u bekend dat wanneer iemand langer dan 2 minuten praat over een onderwerp, dat het dan fout gaat: de man herhaalt zich steeds, of de man gaat tegenstrijdige dingen verkondigen. Ik zeg steeds ‘de man’, maar ik bedoel uiteraard, dames, ‘de mens’, u begrijpt me wel. Wat je kunt zeggen over, zeg, de AOW, de WAO, de eenwording van Europa of de kwartiering van een zeker legeronderdeel, past altijd op één pagina A4. Wie daarover heengaat: wantrouw hem! Hij probeert de zaak te verdoezelen, of  hij weet gewoon niets af van de zaak, en dat is, weten wij, normaal gesproken het geval bij de dames en heren politici die wij verkozen hebben.

Politici die ergens voor staan, hadden bijvoorbeeld een goede afzuiginstallatie geëist in elk café, in plaats van een rookverbod. Het is zo simpel. Politici die ergens voor staan, zouden ook álle drugs vrijgeven. En ook meteen belasten, dat is ook zo eenvoudig als wat. Het bespaart je een paar duizend gevangenisplaatsen, en het levert je nog iets op ook: waarom alleen accijns heffen op shenever en shag?

Van de week was er een filibuster aan de gang over de ‘zorg’. Een man van, meen ik, de PVV stond urenlang te praten over de historie van, weet ik veel, de zorgbijslagen enzovoorts. Welbekende dingen dus. Hij stond eenvoudig te herhalen wat al tientallen Kamerleden vóór hem hadden gezegd.

Nu heb je een Kamervoorzitster, mevrouw Verbeet, die het allemaal maar toestond. Het oeverloze gewauwel. De treurige herhalingen. Het eeuwenlange gezeur. Ze moet, nadat ik dit schrijf, straks ook het gezeur van de SP en ook van, godbetert, de PvdA toestaan. Die hebben ook urenlange spreektijden aangevraagd en gekregen. Wat als de SGP urenlange spreektijden aanvraagt om te pleiten tegen abortus? Ze zouden het zomaar kunnen doen.

Dus wat moeten we doen. We moeten natuurlijk ten eerste een kiesdrempel van 5% instellen. Dat is logisch, want dan zijn we af van de kutpartijtjes ter linker- maar ook ter rechterzijde, die zoveel van onze tijd kosten.

Verder moet deze Kamer uitspreken dat een spreker, per fractie, maximaal 10 minuten spreektijd krijgt. Ik zou eerder zeggen: 2 minuten, maar dat is misschien te weinig, want geletterde mensen heb je daar niet.

  1. 2

    Ah! De aloude misvatting dat elk probleem een simpele oplossing heeft en dat daadkrachtig doorhakken van knopen altijd de beste aanpak is. Niet lullen maar poetsen, dan komt alles vanzelf goed. In het verlengde daarvan ligt de Telegraaflogica dat als iets ongewenst is, je het gewoon moet verbieden: probleem opgelost.
    Maar volgens mij is het miskennen van complexiteit juist een belangrijke oorzaak van veel problemen, en zeker niet de oplossing ervan. En het parlement is bij uitstek de plaats waar mensen serieus en zo nodig lang en inhoudelijk zouden moeten praten over complexe problemen.

    Die filibuster staat daar overigens buiten. Dat was gewoon een treitertrucje, waarvan je al of niet kunt vinden dat het doel het middel heiligde.

  2. 3

    Mevrouw Verbeet heeft het filibusteren anders heel mooi aangepakt. Allereerst verplaatst naar een maandag, normaal gesproken een “vrije” dag voor de 2e kamer. Daarnaast heeft ze het voorzitten overgelaten aan PVV-er Martin Bosma.

  3. 6

    Dus wat moeten we doen. We moeten natuurlijk ten eerste een kiesdrempel van 5% instellen. Dat is logisch, want dan zijn we af van de kutpartijtjes ter linker- maar ook ter rechterzijde, die zoveel van onze tijd kosten.

    De partijen die hebben lopen filibusteren ben je met zo’n verhoging van de kiesdrempel (let wel, instellen is hier de verkeerde formulering!) niet kwijt, die hadden juist meer dan 5% van de stemmen en dus ook genoeg sprekers om 8 uur vol te lullen. Je hypothetische SGP-filibuster zou dat nooit zo lang kunnen volhouden (los van het feit dat zij het nooit gedaan hebben). Ik kan me dus niet onttrekken aan het gevoel dat deze opmerking een andere agenda dient. Dus voor de draad ermee: Welke verborgen agenda heb je die gediend wordt met zo’n ondemocratisch hoge kiesdrempel?

  4. 8

    Ik heb inderdaad een slecht stukje geschreven (ik ben een belabberd journalist), maar die 5% kiesdrempel is helemaal niet zo hoog: ze hebben in Duitsland ook die kiesdrempel.
    Je kunt zeggen: het is minder democratisch dan wat we nu in Nederland hebben. Daar ben ik het mee eens. Maar de hoeveelheid tijd die je wint wanneer de christenen samen zijn gegaan, de linksen zijn samengegaan en de rechtsen zijn samengegaan is wel duidelijk: niet alleen door de spreektijden, maar ook bij elke formatie.

  5. 12

    “Politici die ergens voor staan, hadden bijvoorbeeld een goede afzuiginstallatie geëist in elk café, in plaats van een rookverbod. Het is zo simpel.”

    Nog simpeler: de sprinklerinstallaties iets scherper afstellen.

    “Politici die ergens voor staan, zouden ook álle drugs vrijgeven.”

    Die politici staan dan voor slavernij zeker.

  6. 14

    Het is inderdaad een slecht stukje. De premisse klopt natuurlijk van geen kant. Te beweren dat alles wat nodig is voor een boodschap binnen 2 minuten verteld kan worden, zou betekenen dat je alle klaslokalen en collegezalen kunt sluiten, dat zelfs alles geleerd kan worden in 2 minuten. Vervolgens wordt betoogd dat op basis van die premisse de hoeveelheid spreektijd ingekort moet worden (de facto onbeargumenteerd want premisse klopt niet). Daarna wordt in een reactie verder gegaan op die 5% kiesdrempel; dat dat minder democratisch is, maar dat het desalniettemin tijd oplevert. Want AL die partijtjes ter linker en rechterzijde kunnen dan niet lastige spreektijd gaan claimen. Meent u dit nou? Wauw, dan hebben we 3 partijen (PvdD, SGP en CU) minder, maar nog steeds 7 partijen. Die partijen -zo weten we- zijn nu juist de partijen die democratische processen het langst traineren… Oh, maar wacht in Duitsland hebben ze ook een kiesdrempel van 5% (en? dus?) In Duitsland hebben ze ook Bundeslaender, moeten wij die ook hebben? In Duitsland hebben ze ook Ampfelmaenchen, en het Oktoberfest. Oh, en ze hebben natuurlijk een parlement met 598 afgevaardigden, het lijkt me zinniger om die kiesdrempel daaraan te koppelen, in plaats van aan het het land.

    Maar goed, laten we het verder doortrekken. Misschien moeten we eigenlijk naar een tweepartijenstaat. Scheelt tijd toch? Kunnen we eindelijk doorpakken: die wet die de welfarestate een beetje op kaart zet in het land erdoor voeren. Toch?

    Of misschien moeten we het in een andere hoek zoeken: de partij die de meeste zetels heeft gehaald in een stemming, moeten we 1/6 van de zetels cadeau geven, en dan pas de rest verdelen. Dan kunnen we eindelijk doorpakken, bezuinigen, hervormingen doorvoeren. Dan staan we niet binnen 2 maand weer in een stemhok. Oh wacht…

    Of we kunnen natuurlijk het huidig parlement reduceren tot 100 leden, waardoor we meteen het democratisch mandaat nog sterker afkalven. Maar het levert toch tijd op?

    Precies dus. Als de schrijver vindt dat er te veel gewauweld, geneuzeld en gekletst wordt in ons parlement, moet hij dát zeggen en niet dat er minder tijd voor beschikbaar moet zijn. Gewauwel is gewauwel, hoe lang het ook duurt. De schrijver is van mening dat als er minder tijd beschikbaar gesteld wordt, er minder gebakken lucht verkocht wordt, omdat dan meer op de boodschap gelet moet worden. Neen, dan wordt er meer gelet op hoe de boodschap overkomt. En dan krijg je zulke ideeën dat alles wat het waard is verteld te worden, binnen 2 minuten verteld kan worden. Als ik het beeld van de schrijver doortrek, zou ik denken dat hij zelfs zou zeggen dat wanneer we enkel twee narcisten in het parlement hebben (die zichzelf maar wat graag horen praten), de kiesdrempel verhoogd (let wel, niet ingesteld) zou moeten worden naar 75%

    Nou kon ik dat alles wel binnen 2 zinnen samenvatten, of zodanig dat het binnen 2 minuten gelezen kon worden, maar dan betwijfel ik: 1) of het als reactie geaccepteerd zou worden (vanwege mijn bejegeningen naar de auteur); 2) of het een zinnige bijdrage was geweest voor de andere lezers.

    Oh, en de zin van het heelal, leven en alles is natuurlijk samen te vatten in 2 getallen: 42.

  7. 15

    “Ze hebben het in Duitsland ook” is niet echt een argument. Daar is de kiesdrempel namelijk opzettelijk zo hoog gelegd vanwege het trauma dat de Duitsers hadden van de nazisme. Ze menen serieus dat de kiesdrempel een wapen tegen neonazi’s is (in de praktijk werkt het beperkt tegen neonazi’s in de volksvertegenwoordiging). Dat is pure gelegenheidswetgeving. Iets gelijkaardigs geldt in Turkije, waar de kiesdrempel hoog genoeg wordt gelegd om Koerdische partijen uit het parlement te kunnen houden.

    De winst in de spreektijden kun je niet aantonen (sterker nog, je hebt in je artikel aangetoond dat juist grote partijen spreektijd oprekken) en de winst in formaties kan ook op andere wijze behaald worden (is toch echt vooral een kwestie van de mentaliteit in de Nederlanden, buiten België en Nederland speelt dit probleem nergens). Bovendien wreekt zich op den duur zo’n situatie, want met minder partijen wakker je polarisatie aan en worden formaties uiteindelijk alleen maar moeizamer, ook als er maar twee partijen bij betrokken zijn. Bovendien maak je regeringen veel gevoeliger voor breuken (stel je voor alle christenen in één partij en dan komt het een keer aan op euthanasie: De harden in de leer stemmen tegen de coalitie, de regering valt).

  8. 16

    First things First, eerst oefenen in eloqentia, daarna kunnen we gaan filibusteren. Ik ben zo blij met de gymnasia die dit hun leerlingen laten oefenen. Hulde aan de leraressen en leraren van deze scholen!