Grillige grenzen

In tijden van onrust kan het nooit kwaad om even de lange blik naar achteren te werpen. We willen ons zo graag terugtrekken achter onze dijkjes en grensjes, maar duizend jaar Europese geschiedenis laat zien dat al die grenzen ook maar toevallig zijn. In onderstaande filmpjes zijn die grenzen in kaart gebracht. Mijn advies: vergroot de filmpjes even uit naar full screen.

Via Infosthetics

  1. 1

    Ik heb een beetje een déjà vu gevoel hierbij? Is deze niet al (lang geleden) eens eerder langs geweest?

    Verder merk ik op dat er wat inconsequent met grenzen geschoven wordt (vergelijk bv. de Ierse opstanden met de inval van de Mongolen) en natuurlijk dat erg veel grenzen missen binnen het Heilige Roomse Rijk.

  2. 2

    Nope, hij is net nieuw. Maar misschien is zoiets eerder al gemaakt. Voor mij was ’t nieuw.
    Qua grenzen, ja dat is wat arbitrair soms. Misschien omdat er in sommige tijden minder duidelijke grenzen waren?

  3. 3

    Wat ik bedoel is dat de grenzen soms langs de actuele (tijdelijke) stand in een oorlog worden getrokken en soms niet, waarbij ik het idee heb dat hoe verder naar het Westen de oorlog zich afspeelt des te gedetailleerder worden verschuivingen in de tijd weergegeven. Dat allicht de grenzen binnen het HRR rond 1000 nog niet helemaal bekend zijn wil ik aannemen, maar het blijft daarna in grote delen erg lang leeg terwijl er in egaal weergegeven gebieden wel al grenzen bekend zijn. Ik kan me voorstellen dat het wat veel werk is (gezien de duizenden soevereine eenheden die het HRR heeft gehad), maar toch, waarom sommige delen wel invullen en andere niet?

  4. 4

    Toch een fantastisch filmpje.

    Tip : meerdere keren draaien en dan concentreren op een specifiek deel. Centraal Europa als laatste.

    Mooi aspect is ook de omkering van het proces op de balkan na 1989.
    Ben benieuwd wanneer de staten gaan verdwijnen en EU als grens gaat gelden. Indien ooit.

  5. 5

    Op zich was er wel wat voor te zeggen om een dikker lijntje rond de EU te tekenen vanaf Maastricht (of misschien wel eerder), zoals ze dat ook met het HRR hebben gedaan. De Duitse keizer had echt wel minder te zeggen over de (meeste) staten in het HRR dan Brussel over de EU-lidstaten.