Google books en de toekomst van kennis

In onze mailbox zat afgelopen week een gastbijdrage over de rechtszaak tegen Google books. Nu is dat stuk in het Engels en keek de redactie er wat laat naar. Vrijdag zou namelijk de uitspraak al zijn.
Gelukkig bleek bij nadere beschouwing dit weekend dat de rechter pas in oktober uitspraak doet. En de deadline van vrijdag, bedoeld voor de inbreng van de deelnemende klagende partijen, is verschoven naar dinsdag.
Dat biedt ruimte om alsnog aandacht te besteden aan dit onderwerp. Mijn korte samenvatting: Google koop overal in de wereld de rechten van bibliotheken op om oud (copyrightvrij) materiaal online te zetten. Positief gezien komt dan heel veel kennis voor iedereen beschikbaar. Beetje negatief gezien wordt dit commercieel uitgebuit (reclame, fees). Heel negatief gezien claimt Google het alleenrecht op al het oude materiaal online en zit de kennis van de wereld opgesloten in 1 bedrijf.

Met name het laatste aspect is, naar ik verneem, reden tot een rechtszaak.

De bijdrage van Merlijn Olnon (eerdere bijdrage) vat het belang in ieder geval goed samen. Daarna staan nog wat interessante overwegingen. Het is dus geen volle gastbijdrage geworden, maar laat u dat niet weerhouden aldaar het hele stuk te lezen.
Essentially, the question is whether it is desirable for Google Books and the publishing world to arrange for the protection of copyright through a settlement that will not only limit rightful access to those (more recent) protected texts, but also has the inherent potential to severely limit future generations’ access to the entire collection, including the (historical) uncopyrighted texts so enthusiastically provided by Google Books’ library partners.

  1. 1

    Under the project, Google plans to scan vast amounts of books to make them available on the Internet, an effort that would make the company the online keeper of millions of copyrighted works.

    Ik kan me niet voorstellen dat dit aan de orde is. Google wordt geen eigenaar van copyrighted materiaal.

    Ik heb mijn eigen boek daar staan waarvan 30% on-line te lezen is en als je meer wil moet je dat ergens anders doen. Een bibliotheek of je koopt het. En als ik het elders ook wil plaatsen dan kan ik dat. Ik blijf gewoon eigenaar van mijn eigen materiaal.

    En oude boeken waarvan de rechten verlopen zijn kan iedereen on-line zetten. Dat is al helemaal niet aan de orde.

    Het lijkt me meer een veldslag tussen on-line nieuwe mediagiganten (Google, MS, Yahoo) over de rechten, gegevens van de gebruikers/lezers van de online boeken te mogen registreren om gerichte advertenties te kunnen genereren en zo de markt te kunnen domineren.

    Het gaat alleen om geld.
    Advertentiegeld.

    En het copyright van copyrighted materiaal gaat wel om geld maar daar gaat het Google volgens mij helemaal niet om.

    Ik hou het op de positieve insteek van Google – nog steeds! : Positief gezien komt dan heel veel kennis voor iedereen beschikbaar. En dat geldt voor hun zoekmachines, boekenacties en wat ze allemaal niet nog meer verzinnen. Zolang ze mijn gegevens niet aan derden geven/verkopen mogen ze advertenties voor mij genereren.

    Die zet ik dan weer af via Adblock Plus :)

  2. 2

    Het lijkt me duidelijk dat de teksten juridisch gewoon publiekelijk toegankelijk moeten blijven.
    Elke vorm van achteruitgang hierin t.o.v. nu moet niet getolereerd worden, ook niet met het argument dat google, of google in een pact met de andere genoemde bedrijven, de data juist ontsluiten voor de massas, en dat daar een tegenprestatie tegenover mag staan.

    Verder zal het me een worst wezen, ik piraat het toch wel.

  3. 5

    Raar manier om deze doelstelling via een rechter te bereiken. Iedereen heeft er meer aan als men de voorsprong van Google probeert te ontnemen door nog sneller meer boeken ter beschikking te stellen.
    Google Books doet wat de veel te conservatieve bibliotheken allang hadden moeten doen: digitaal ontsluiten van oude boeken. Bijzonder nuttig voor heel veel onderzoek, inclusief het mijne.

  4. 6

    @HansR:

    In de conclusie van mijn artikel lees je: “Alternatively, the libraries and archives will be forced to opt out of Google Books entirely and will go on to launch an underfunded and watered-down alternative. Such an alternative service will then have to do without most of Europe’s and America’s major works, because their titles have already been processed by Google and are therefore exclusively licenced to it.”

  5. 7

    @Merlijn
    Ja maar dat is toch een beetje als sluitstuk na een hele hoop moeilijk en vooral negatieve benadering van Google Books. En ik zie die GB toch echt als positief en al het gekonkel eromheen als pogingen om Google te discrediteren. Dat zijn toch twee verschillende insteken. Voor jou een voetnoot, voor mij de hoofdlijn.

    En daarbij geloof ik niet dat Google voor copyright vrije boeken het alleenrecht heeft of krijgt. Newtons werken kunnen overal gepubliceerd worden. ook door MS. En voor copyrighted materiaal geeft de houder toestemming. Eventueel op meerdere plaatsen. Kwestie van contract.

    Ik zie echt het probleem niet.
    Ik zie alleen een gefrustreerd MS die doet wat hen altijd is aangedaan en wat zij anderen altijd hebben aangedaan: Monopoliedrang.

  6. 9

    @HansR,

    Natuurlijk vind ik met de hele wetenschappelijke gemeenschap Google Books een fantastische service en nemen zij dingen ter hand die de bibliotheken uit geldgebrek nooit of te weinig zelf konden doen. Dat neemt echter niet weg dat de huidige ontwikkelingen zorgwekkend zijn. Microsoft heeft daar niets mee te maken; die hebben hun concurrerende service al een tijd geleden opgegeven. Het verzoek om permanent toezicht door de rechtbank komt dan ook niet van Microsoft maar van de verenigde Amerikaanse bibliotheken. Hun redenering is ongeveer als volgt:
    – Bibliotheken die hun catalogustitels door Google hebben laten ontsluiten hebben daarmee het exclusieve recht op die digitale ontsluiting aan Google verpacht.
    – Google heeft nu een overeenkomst met de National Book Registry (en vergelijkbare organisaties in andere landen) gesloten ter bescherming van het copyright.
    – Het aan twee kanten (oude titels zonder copyright aan de ene kant en nieuwe met copyright aan de andere) dichttimmeren van de rechten op (al dan niet gedeeltelijke) digitale ontsluiting betekent dat een iedere poging een soortgelijke publiek toegankelijke gratis dienst op te zetten gedoemd is te falen.
    – Dit terwijl Google weigert zich contractueel te committeren aan kosteloze toegang; iets dat extra vervelend kan worden als de dienst ooit overgenomen wordt door een ander – minder consciëntieus – bedrijf.

    Merlijn