Gij zult God niet lasteren, hufter!

Lange tijd heeft het verbod op godslastering in Nederland in de juridische wachtkamer gestaan. Omdat in de meeste Westerse landen nog nauwelijks tegen wordt opgetreden, is de gedachte ontstaan dat het wel geschrapt zou worden. Maar eergisteren vernamen we van D66-er Boris van der Ham, die het van de VVD vernomen had, dat het verbod op godslastering niet uit het wetboek wordt geschrapt. Met dank aan de SGP.

Nog een paar jaar geleden leek Nederland een van die weinige landen te gaan worden waar de vrijheid van meningsuiting een absolute status zou krijgen. De liberalen richtten speciaal daarvoor een zaaltje in. Columnisten en cartoonisten moesten vooral blijven melden wat ze te melden hadden, en op de wijze die ze daarvoor nodig vonden. In 2009 werd door niemand minder dan toenmalig VVD-leider Rutte zelfs de suggestie gedaan om ook Holocaustontkenning toe te staan. Ach, waar een overmoedig land groot in kan zijn: proefballonnen blazen.

Ik ben blij en verheugd dat de SGP het gekoesterde verbod op de godslastering heeft weten te behouden. Voor hoelang is maar de vraag, maar ik hoop voor zolang als nodig is. En daar heb ik twee goede redenen voor.

De eerste reden is van principiële aard en vloeit voort uit het besef dat alle mensen voor de wet gelijk zijn. Je kunt niet de kwetsbaarheid van de ene groep boven die van de andere plaatsen. Meten met twee maten, weet u wel? Ik bedoel dat we het loochenen van de Holocaust niet anders moeten wegen dan het loochenen van God.

Sommigen zullen zeggen dat het appels met peren vergelijken is. Dat de loochening van een gruwelijk historisch feit niet te vergelijken is met de ontkenning van God, wiens bestaan niet bewezen kan worden. Toegegeven, tastbaar bewijs van het bestaan van God is nooit geleverd en dat is bij de Holocaust wel anders. Wie denkt dat Israël uit louter valsheid handelt, begrijpt niet wat een destructieve kracht de Holocaust nog altijd heeft op het collectieve bewustzijn van het joodse volk. Om maar te zwijgen van het schuldcomplex dat West-Europese landen eraan hebben overgehouden.

Toch vind ik de scheiding tussen historie en religie een kunstmatige. Immers, voor iemand die God dagelijks ervaart in de wijze waarop de wereld zich aan hem voordoet, is deze niet minder reëel dan een oorlogstrauma dat is voor een slachtoffer of nabestaande. Bezien vanuit de ervaring legt de historische gevoeligheid van de ene groep mensen niet meer gewicht in de schaal dan de religieuze gevoeligheid van de andere groep mensen. Lang is dat wél gebeurd en dat zit ‘m hierin, dat religie en godsdienst in sommige kringen een gepasseerd station heten te zijn terwijl de Holocaust in andere kringen geen geschiedenis mág worden.

Maar dankzij de SGP komt er dus een einde aan deze dubbelhartigheid, temeer omdat religie en godsdienst geen gepasseerd station zijn.

Maar wie denkt dat het verbod op godslastering alleen maar de godvrezende dient, heeft het niet begrepen. Zo kom ik bij mijn tweede reden, die zijn bestaansrecht ontleent aan de wellevendheid.
Ik ben geneigd te denken dat de invloed van de SGP broodnodig is. Dit minderheidskabinet is niet alleen het opportunistische resultaat van een moeilijke verkiezingsuitslag, maar ook nog eens het noodzakelijke antwoord op de noden van een moreel verward land. Niet onverschilligheid ligt aan die verwarring ten grondslag, noch het mislukken van een of ander links verheffingsideaal. Wat eraan ten grondslag ligt is ons eigen slechte geweten, dat het gevolg is van een weinig verheffende koloniale geschiedenis en een even weinig verheffende bijdrage aan de Tweede Wereldoorlog. Tel daarbij op de veranderde samenstelling van de bevolking en dan is het nogal wiedes dat we de omgangsvormen lange tijd hebben laten gaan. Iemand die zo geteisterd wordt door demonen, heeft nu eenmaal minder oog voor de teloorgang van wellevendheid.

Wie het verbod op godslastering een aantasting van de vrijheid vindt, heeft het ook niet begrepen. Het verbod op godslastering is geen beperking van vrijheid, maar een aansporing tot beschaafd gedrag. U wordt er persoonlijk niet slechter van. En eerlijk is eerlijk, u wordt er ook niet heel veel beter van. De enige winst die de samenleving er als geheel mee kan behalen is bewustwording.

In Nederland leven namelijk niet alleen horken die het allemaal niks kan schelen, lomperiken die denken dat het een teken van vooruitgang is om nergens in te geloven. Er leven ook mensen die het wél wat kan schelen, omdat ze doordrongen zijn van het besef niet alleen op de wereld te zijn. Dat zijn geen fundamentalisten of figuren die niet zonder religieus juk kunnen leven. Het zijn de tedere zachtmoedige krachten onder ons, die weinig meer van de publieke ruimte vragen dan de erkenning van het feit dat ze er zijn.

Zelf ben ik overigens geen gelovige. Ondanks mijn Arabische naam en islamitische opvoeding ben ik Arabier noch moslim. Het doet mij ook geen pijn wanneer iemand in mijn aanwezigheid onbedwingbaar staat te vloeken als een touretter. Ik vind het alleen belachelijk om dat als normaal te beschouwen, of om het als een vrijheid te zien. Het is onbeschoft, punt. Is het niet onbeschoft om te pas en te onpas je piemel tevoorschijn te halen? Scheldkanonnades te spuien met ziektes erin alsof ze niet bestaan? Waarom zou het dan niet onbeschoft zijn om te pas en te onpas God te vervloeken? Dat het verbod godslastering behouden blijft, mag als een signaal gelden. Het signaal is gericht aan een Nederland dat heeft bewezen niet met zijn vrijheid te kunnen omgaan. Het is een antwoord op de hufterigheid in onze samenleving. Een beschaafd land zou zo’n verbod niet nodig hebben.

Weg met het onverantwoordelijke gebruik van krachtterminologie. Opdat we de weg terugvinden naar tederheid en een respectvolle samenleving. Pas dan kunnen we met recht ageren tegen de betutteling van een partij of kabinet.

Foto: Martin Petitt

  1. 1

    Dit stukje is geheel en al gebaseerd op één enkele misvatting die in anti-islamkringen al jaren de ronde doet: als je een vrijheid hebt, dien je die ook tot het uiterste te benutten. Het is bovendien verwant aan de opvatting die leidt tot de regelzucht: als het niet verboden is, mag het dus.

    Een samenleving kan niet functioneren zonder conventies en ongeschreven regels. Die allemaal omzetten in geschreven regels maakt de samenleving onleefbaarder in plaats van leefbaarder.

  2. 3

    Verbod op godslastering? Wat mij betreft OK, zolang god zelf maar aangifte doet van de laster.

    Voor de rest: El Haji heeft er niets van begrepen want ook vloeken valt onder vrijheid van meningsuiting. Wie denkt’ie godverdomme wel te zijn met zijn pedante gebazel!

  3. 4

    Ik ben het helemaal met de schrijver eens! De eerstvolgende ongemanierde vlegel die iets naars insinueert over Wodan en z’n paard moet direct voor de rechter verschijnen.

    Toch?

    Of moeten sommige onbewijsbare opvattingen wél worden beschermd en andere niet? En wie bepaalt dat dan? En hoe gaan we dan voorkomen dat dit hetzij leidt tot godsdienstdiscriminatie, hetzij tot de bescherming van ieder absurd idee waarvan wordt geclaimd dat het godsdienstig is?

    Overigens, vond ik de passage waarin de zogenaamde “morele verwarring” van Nederland in een paar regels wordt verklaard door “een weinig verheffende koloniale geschiedenis en een even weinig verheffende bijdrage aan de Tweede Wereldoorlog” (waarbij ook nog eens “de veranderde samenstelling van de bevolking” moet worden opgeteld) eerder getuigen van een vruchtbare fantasie dan dat er sprake was van een overtuigend argument.

  4. 5

    Je kan de jongen wel uit de Islam halen maar de Islam niet uit de jongen.
    Een verbod op godslastering is het vooropstellen van gelovigen tegenover de atheist. Het stuit mij zeer tegen het harnas als de maatschappij weer een stap opzij moet doen omdat er een paar zure mannen in een boek lezen dat iets niet mag.

  5. 6

    Na de zin “Ik bedoel dat we het loochenen van de Holocaust niet anders moeten wegen dan het loochenen van God.” ben ik opgehouden met lezen. tegen zulke nonsens ben ik niet bestand. Het verschil tussen feiten en geloof is de auteur blijkbaar niet helemaal duidelijk.
    Misschien helpt dit korte filmpje (5sec): http://www.youtube.com/watch?v=9-0cgq6THR4

    Hoe ironisch dat de ‘liberaal’ Rutte zijn plakbandkabinet bij elkaar moet houden met de steun van een aantal gristenlijke mannenbroeders. Als het niet zo’n treurig staaltje machtspolitiek was zou je er bijna om kunnen glimlachen.

  6. 7

    Met beide redenen ben ik het oneens.
    Het eerste argument: “meten met twee maten”. Wat wordt hier bedoeld? Het belasteren van God wordt hier enkel en alleen met de erkennning van de holocaust vergeleken.
    Impliciet lijkt bedoeld te worden dat dit alleen op de gevoeligheid van joden betrekking heeft en dat zou ook niet kloppen. Ten eerste heeft de holocaust vele niet-joden getroffen, ten tweede leven en leefden er om de slachtoffers en nabestaanden veel mensen van allerlei afkomst en overtuiging, die er nauw mee te maken hebben gehad (zoals verzetsstrijders), en ten derde heeft de confrontatie met dit historische feit op mensen die lang na 1945 zijn geboren nog vaak een grote emotionele schok tot gevolg. Of je het ontkennen of ridiculiseren van de holocaust moet verbieden, is echter nog steeds een andere vraag dan of je godslastering moet verbieden.
    Ook zijn holocaust en het institutionele geloof zijn twee zaken van een geheel andere orde. Alleen omdat beide een “reële gevoeligheid” betekenen maakt ze nog niet gelijk. Voor andere mensen is de tsunami in Japan, Sumatra of Sri Lanka een trauma geworden. En er zijn nog veel andere gevoeligheden te noemen: kanker, het verband tussen aids en homosexualiteit, een geloof in bovennatuurlijke krachten dat niet per se onder een godsbesef valt en dus onder de wet “godslastering” zou kunnen vallen, etc, etc. Dat maakt het evt. ontkennen of ridiculiseren van die gebeurtenissen nog niet vergelijkbaar met godslastering.
    Het tweede argument: de wellevendheid, de aansporing tot beschaafd gedrag. Die moet je niet bij wet willen regelen.
    Godslastering behelst overigens wel wat meer dan vloeken.

  7. 9

    In Nederland leven namelijk niet alleen horken die het allemaal niks kan schelen, lomperiken die denken dat het een teken van vooruitgang is om nergens in te geloven.

    Het is dus voor Said El Haji niet wenselijk dat het verbod op godslastering opgeheven wordt, want dat verbod staat voor het naleven van een hogere moraal, maar en passant beledigt hij op zijn beurt, vanaf die hogere moraal, wel in een bijzin even het ongelovig deel van de Nederlanders, waar ik ook toe behoor. Zie hier de misselijkmakende hypocriete opvatting van de gelovige die meent dat hij anderen wel mag beledigen op basis van zijn eigen toebedeelde hoge moraal, maar gaat piepen als iemand dreigt het verbod op godslastering (wat overigens een gotspe is, maar dat even terzijde. Getuige je ‘argumenten’ is dit een niet te behappen concept voor de schrijver) op te zeggen. Een misselijkmakend stuk.

  8. 10

    Er valt niettemin wel wat voor te zeggen om gelovigheid te beschouwen als een stoornis of geestesziekte. En zoals we allemaal weten is het laag en gemeen om te spotten met gestoorden of geesteszieken…

    Even serieus: ik meen bovenstaande natuurlijk niet echt maar ik word soms zo moe en opstandig van de verdedigers van het geloof. En God bestaat niet, dus dat is wel degelijk een waanidee.

  9. 13

    Rutte is zelf zo gereformeerd als de pest, dus erg verrassend mag zijn opstelling toch niet zijn.

    Het zal wel een vorm van grefo-taqiya zijn dat hij het er liever niet over heeft.

  10. 15

    idd een leuke woordspeling.

    Het artikel sucks big-time. De schrijver weet totaal niet waarover hij het heeft. Maar dat zal de schade zijn die religie aan zijn denkvermogen heeft toegebracht.

  11. 16

    Spotten met geesteszieken is inderdaad niet erg netjes. Maar in het geval van gelovigheid/godslastering betreft het wel de strafbaarstelling van het onder de aandacht brengen van die geestesziekte bij de patient.

    Analogie
    Arts tegen patient:”U heeft die en die verschrikkelijke ziekte.”
    Patient loopt vervolgens naar de OvJ om de arts te laten vervolgen.

  12. 21

    Bovendien is er nog een ander verschil tussen holocaust ontkenning en godslastering. De eerste is het ontkennen van een feit, het tweede is het ontkennen (“lasteren”) van een idee.

  13. 26

    Misschien kan er net zoals bij de verkoop van wiet een pasje voor ingevoerd worden…. uiteraard met slecht beveiligde biometrische chip met vingerafdrukken.

  14. 27

    Het verbod op smadelijke godslastering heeft echt niets met hufterigheid van Nederlanders te maken en nog minder met respect voor de gevoelens van holocaustoverlevenden. Het is hierboven al in verschillende bewoordingen duidelijk gemaakt.
    Ik vind het wel verontrustend dat iemand die fatsoen en respect voor anderen bepleit de strafrechter over uitingen wil laten oordelen. Spreek zelf iemand aan als je vindt dat hij of zij over de schreef gaat. Maar wees je altijd bewust van je subjectieve oordeel in dezen.
    De strafrechter zou van mij pas een rol mogen krijgen als er echt sprake is van aantoonbare schade door laster of bedreiging met geweld. En god kan wel wat lijden, denk ik.

  15. 31

    @30: Zie gewoon #5:

    Je kan de jongen wel uit de Islam halen maar de Islam niet uit de jongen.

    Dat is gewoon heel erg letterlijk waar. Het is voor iemand die op jonge leeftijd is volgestopt met die absurdistische goden-waanzin nu eenmaal de rest van zijn leven onmogelijk om echt te doorvoelen hoe er uiteindelijk simpelweg geen andere manier dan “smalend lasterlijk” is om die volle idiotie van religie mee te beschouwen of bespreken.

    Op geheel dezelfde manier als je van niemand moet verwachten dat ie weer vergeet hoe ie z’n billen moet afvegen moet je ook niet verwachten dat ie weer vergeet dat God goed, mooi en lief is — of als ie dat zelf al niet is, dat dan toch in ieder geval de Gedachte dat is dan wel kan zijn. Die speciale status is nu eenmaal definitief ingebrand.

    En dat dus maar gewoon aanvaardend vind ik een pleidooi voor “tederheid” dan eigenlijk wel weer, nou, “teder”. En voor tederheid ben ik bijna altijd geheel te vinden (vooral, trouwens, terwijl ik m’n billen afveeg, maar goed, dat wordt al snel weer “smalend”, zo’n toevoeging, dus laat maar).

    Maar kort gezegd vond ik het best een lief stukje dus.

  16. 33

    Er is jurispredentie ja, maar het ontkennen is enkel strafbaar als het gebruikt wordt om te lasteren, beledigen etc… Zoals ook “normale” groepsbelediging strafbaar kan zijn.

    Het staat simpelweg niet in de Nederlandse wet als “uitzondering” of iets dergelijks.

  17. 35

    Wat je hier schrijft geldt eigenlijk voor de enorme groep mensen die in de jaren zestig, zeventig en tachtig van hun christelijke, gristelijke en roomse geloof vielen. Jeessus, die waren erg. We hebben dertig jaar lang preken over ons uitgestort gekregen over hoe we ons leven moesten leiden: we moesten zo’n beetje iedereen lief vinden die maar zielig, of juist kwaadaardig, of hulpeloos, of misdadiger of lui, of arm was.

    Ik ben benieuwd hoe dat met de toekomstige nederlandse ex-mohammedanen gaat.

  18. 37

    Wat daar zo erg aan is vat ik niet,je bias zegt meer over jezelf dan over degenen die je zo erg vind.Degenen die wilden bepalen hoe je je leven moest inrichten zitten op het moment in het kabinet of steunen dat.Veel mensen vinden het gewoon een vorm van beschaving voor “zwakkeren” op te komen,anderen willen liever voorkomen dat deze “soorten”uberhaupt nog geboren worden.Tot welke groep hoorde jij ook al weer?

  19. 39

    Oh nee: de mensen die gefrustreerd zijn geworden van die opgeheven vingertjes zitten nu in het kabinet.
    En die vingertjes kwamen niet alleen op voor zwakkeren: ook daders waren allemaal eigenlijk heel zielig.
    En die laatste zin slaat nergens op: van mij mag iedereen geboren worden, alleen niet om de volgende dag door een imbeciel in elkaar gemept of verwaarloosd te worden, omdat die imbeciel zogenaamd ook recht heeft op een kind.

  20. 40

    A is verkeerd, maar B is ook verkeerd, dus moeten we A ook handhaven? Two wrongs don’t make a right.

    Daarnaast is openbare godslastering inderdaad onbeschoft en sociaal onwenselijk. Dat het strafbaar is, d.w.z. er voor veroordeeld kunnen worden door de rechtsprekende macht is echter een vergaand middel en naar mijn mening minstens zo onwenselijk.

  21. 41

    Je haalt twee zaken door elkaar, de mensen die je willen vertellen hoe je moet leven zijn te vinden bij de cofessionelen , die komen helemaal niet op voor genoemde groepen,die steunen bruin 1.
    Die laatse zin slaat op het feit dat jij het idee van gedwongen anti-conspetie,sterilisatie,een goed idee vind voor die “inferiuere” groepen.
    En jij deelt slachtoffers en daders in bij dezelfde groep.

  22. 43

    Ik denk dat je me niet begrepen hebt. Bij links zitten ook genoeg “dominees” hoor.
    Weet je nog van de tijd dat je meteen voor racist werd uitgemaakt als je alleen al afvroeg hoe het gesteld was met de integratie en de toekomst van niet-westerse immigranten, sorry, gastarbeiders?
    Weet je nog van de tijd dat kinderporno moest kunnen?

  23. 44

    @40 “openbare godslastering (is) inderdaad onbeschoft

    Wat is er eigenlijk “onbeschoft” aan de opmerking dat de god van het oude testament (en allah dus ook) massamoordenaars waren, en mohammed trouwens ook al?

  24. 45

    Zoals de vader van de vermoorde Theo van Gogh zei: ‘Je mag van alles zeggen maar het hoeft niet’.
    Uiteindelijk moeten we het doen met recht en respect.

  25. 47

    Vaak draait het om de vorm van de boodschap en het doel van het op een bepaalde manier uit te spreken richting gelovigen.

    Ik doelde met “openbare godslastering is inderdaad onbeschoft” eigenlijk meer op openbaar vloeken, wat net als openbaar grof schelden ook algemeen als onbeschoft wordt beschouwd.