Gestage stijging prijs kaartjes pop- en rockconcerten

DATA - In de afgelopen 35 jaar zijn met name de concerten van populaire pop- en rockartiesten aanzienlijk duurder geworden. Gecorrigeerd voor inflatie zijn de prijzen van een concertkaartje over de hele linie genomen ruim verdubbeld.

Sargasso heeft ruim 300 concertkaarten van de periode 1976 tot en met nu gevonden en alle cijfers op een rij gezet. De volledige prijs voor de consument, dus inclusief servicekosten, is voor inflatie gecorrigeerd en in euro’s uitgedrukt.

Dan blijkt dat er drie perioden te onderscheiden zijn. In de periode tot 1987 bleef het kaartje onder de 30 euro hangen. Ook grote acts als Abba, Queen en The Police kwamen meestal niet boven de 25 euro uit. In de periode tussen 1987 en 1997 lag de bovengrens al op 40 euro. Acts als U2, Madonna en Prince vroegen die prijs.
Na 1997 is er sprake van een gestage stijging van de prijs bij met name de grotere acts. Tegenwoordig is het niet vreemd meer als je 70 euro voor een kaartje moet betalen, met uitschieters tot boven de 100 euro bij acts als Madonna en Lady Gaga.

We hebben voor u de data in een interactief overzicht gezet:

Of open de interactieve grafiek op apart tabblad.

Om het verticale as een beetje bruikbaar te houden hebben we het concert van Neil Young in de RAI uit 2008 er uit gelaten. Daar kostte een kaartje indertijd 146 euro voor. En soms vallen concerten bijna over elkaar heen. Zoom om ze allemaal te zien (donkerrode bolletjes).

De grootste stijging doet zich voor bij de grotere concerten. De “kleine” zalen als Paradiso en Tivoli hebben een minder sterke prijsontwikkeling.

Bij de servicekosten is geen trend waarneembaar. Vanaf de consequente aparte vermelding in 1995 heeft het altijd rond de 10% van de kosten van het kaartje geschommeld, met af en toe een uitschieter tot boven de 20%. Het is niet duidelijk waarom de servicekosten net zo hard meestijgen overigens. De administratieve afhandeling van een kaartje van 100 euro zou net zoveel moeten kosten als die van 20 euro.

Mocht u nog kaartjes hebben liggen, hoe ouder hoe beter, ontvangen we die graag. Dan maken we binnenkort nieuwe versie met nog meer gegevens.
Langs deze weg dank aan SQ, Arjan, Maria, diverse redactieleden, vele anderen en deze sites voor het gebruik van de verzamelingen.

Voor overname elders (uiteraard met bronvermelding) deze “platte” grafiek op basis van dezelfde gegevens:
Grafiek prijs 345 concertkaartjes (gecorrigeerd voor inflatie) in periode 1976 tm 2012
De trendlijn is een 2e graads polynoom van Excel.

  1. 2

    Dat zou eigenlijk vanaf begin dit millennium wat uit moeten maken als je doelt op eventueel verlies door downloaden.

    Daarnaast is er ook veel meer aanbod dat maakt de stijging eigenlijk veel groter.

    Wellicht wordt er geld uitgegeven aan concerten i.p.v. kroegbezoeken of clubbezoeken?

  2. 3

    Ergens eind jaren negentig is nieuwe milieuwetgeving ingevoerd, waaronder strenge normen met betrekking tot geluidsoverlast. Hierdoor hebben veel (vooral kleinere clubs) ingrijpend moeten verbouwen. En vervolgens waren de kaartjes opeens heel veel duurder…

  3. 4

    @1 Dat is dan de volgende onderzoeksopdracht. Gaat dat geld in de artiesten zitten of niet?

    @3 Het zijn eigenlijk juist de kleine podia waar de prijs relatief stabiel blijft. Stadions als de Arena en openluchtconcerten worden juist veel duurder. Dus dat is minder van toepassing volgens mij.

  4. 5

    niet zo heel verwonderlijk wegens reeds genoemde redenen maar vooral: het geven van concerten is bij uitstek een voorbeeld van productie van een ‘consumptiegoed’ waarbij er maar weinig ruimte is voor technische besparingen. uitzonderingen daargelaten – musici-in-hun-eentje-achter-een-laptop, dj’s in het algemeen – is het nogal arbeidsintensieve sector. een bandje was in de jaren zestig al vier jongens met een gitaar-bas-en-drums en dat is het nu nog steeds. het wordt dus gewoon relatief duurder ten opzichte van, zeg, wasmachines en koelkasten waar wel jaar op jaar voordeel is te halen door middel van technische vooruitgang. zie ook kappers. en schoenmakers. enzo. heb de cijfers hier verder niet liggen maar denk dat je daar ook een soortgelijk grafiekje van kan maken.

  5. 7

    @pedro: De prijzen van muziekinstrumenten zijn juist gedaald. Toetsen waar je vroeger tonnen voor moest neerleggen koop je nu voor een paar honderd euro als softsynth en draai je op een apple laptop.

  6. 8

    Er zijn aan de productionele kant ook nogal wat zaken veranderd de laatste jaren. Strengere eisen aan veiligheid (veel meer personeel). Grotere production value, denk led schermen, moving heads, lasers en een complete videocrew. En zeker niet op de laatste plaats het MOJOpoly dat alles heeft opgekocht en demarges graag ruim houdt.

  7. 10

    Is het niet altijd al zo geweest dat kleinschalige optredens (om de elpee te ondersteunen) muzikanten nauwelijks windeieren leggen. De Stones begin 70- er jaren: “24/7 on the road: earned 500.000 $ spent 500.000 $… Where’s the money”. Daarna begonnen ze met stadions 4 x bomvol te spelen in 10 dagen…

  8. 13

    Wat Sil zegt: enorme schaalvergroting in de logistiek/ techniek on stage + monopoly. Landt een lockheed C-5 (of zo) tjokvol apparatuur en de 150- koppige crew incl. personal groomers en security in een ander vliegtuig (plus op de grond 10 tourbussen en limo’s voorzien van alle gemakken).

    In de stadions zijn alleen al om aan de strengste (beveiligings)eisen te voldoen 200+ lokale uitzendkrachten op de been: iedereen bij elk poortje fouilleren op drank, wapens, provocerende spandoeken, professionele filmapparatuur…

    Ik snap overigens totaal niet wat mensen bezielt: 99,- EUR aftikken voor b.v. een lady gaga die vanwege het gevaar van ondersneeuwen van haar zangtalent 20 dansers in het gevolg meesleept. Waarvan ik van heb horen zeggen dat ze allemaal een handgeplukte veer van een zeldzame paradijsvogel in de reet steken…alles voor de show. In mijn bescheiden mening is het allemaal slachtvee dat naar zo’n stadionconcert gaat..jaha.

    Als de transporten naar Auschwitz alleen komt er dan geen zyklon- B uit de speakers…

  9. 14

    @8 en @13 Begin jaren tachtig reedt Queen al met iets van 15 grote vrachtwagens voor de optredens. Dat is nauwelijks veranderd volgens mij. Was duur, blijft duur. Maar kaartjes waren toen wel goedkoper.

  10. 15

    Vraag en aanbod? Zolang we blijven komen kan de prijs nog wel wat omhoog. Er is ook grote variatie in de prijzen van concerten op dezelfde lokatie; het ligt dus waarschijnlijk vooral aan de artiest en daarmee aan onze bereidheid om voor concerten te betalen. Veranderende verdienmodellen, verbouwingen, dure apparatuur, het lijkt me allemaal bijzaak.

    Zo sta ik de ene keer voor 3 euro in Doornroosje twee concerten van complete bands te kijken en een week later leg ik 29 euro om 2 DJs wat plaatjes te zien draaien.

    Daarnaast denk ik wel dat de gemiddelde artiest vandaag de dag een stuk zakenmanneriger is ingesteld dan de artiesten van weleer. Een Jimi Hendrix die geen benul had waar zijn geld bleef ga je vandaag de dag niet snel meer tegenkomen.

  11. 17

    De tekst boven de eerste grafiek eindigt met “…met uitschieters tot boven de 100 euro bij acts als Muse en Lady Gaga”; dit hoort “.met uitschieters tot boven de 100 euro bij acts als *Madonna* en Lady Gaga” te zijn. Muse kost 61 euro (misschien nog steeds veel geld, maar niet uit-de-toon-vallend veel).

  12. 23

    Interessant. Heb een tijd terug ooit een artikel gelezen hierover (ik denk dat het in Time magazine was). Het is een beetje een wereldwijde trend, waarbij promotor LiveNation een grote rol speelt. Voor artiesten (zeker de ‘grote namen’) zijn concerten en merchandising lucratiever geworden dan cd’s (of downloads) verkopen. Wat ik me van dat artikel kan herinneren (sorry, heb gezocht, kon het niet meer vinden, maar wel vergelijkbare artikelen uit 2008/2009) is dat sommige bands, zoals Coldplay, een prijs-bovengrens eisen in hun contract. Waar anderen, zoals Madonna en U2, dat zo’n beetje aan Live Nation overlaten. Ben wel benieuwd of er zoiets terug te vinden is in de data.

  13. 25

    Houdt dit – geheel en al overigens en terzijde – gelijke tred dan wel gelijke trend met de stijging van de ziektekostenverzekeringen? Drie keer over de kop de afgelopen tien jaar – of zo, ik hoorde het voorbijflitsen in het nieuws, dat ook al drie keer zo snel gaat als pak ‘m beet x jaar geleden.

    PS: Nog terzijdener (ja het kan altijd off-topicker): ik zie dat je nu geen vier minuten hebt om je reactie te editen, maar een heel kwartier! Tegen de korte lontjes en de heethoofden? Die zullen er nog woester van worden! Of tegen de typfouten? Dan moet je wel weten waar de d en waar de dt thuishoord, en dat is maar weinige reaguurders gegeven, ik zwijg over de webloggers zelven…

  14. 26

    Het antwoord op deze vraag, en op vele soortgelijke vragen over prijszetting van producten/diensten is uiteindelijk heel simpel:

    Omdat veel mensen bereid zijn het te betalen.

  15. 27

    Het zou leuk zijn als het onderzoek ook nog gecorrigeerd werd voor de kosten die de organisatoren en zaaleigenaren maken.
    In 1985 had je bij wijze van spreken aan een tap en een geluidsinstallatie genoeg en kwam het publiek voor een band die de nummers van hun lp speelden.
    Een optreden van toen kun je qua productie ook totaal niet meer vergelijken met de huidige situatie. Nu moet je een ‘productie-risico-inventarisatie en –evaluatie’ en maak je waanzinnige kosten voor zaal, apparatuur en de hele show.

  16. 28

    Interessant onderzoek, maar deze prijsontwikkeling zou mijn inziens meer zeggen als je eenzelfde prijsontwikkeling van bijvoorbeeld theatervoorstellingen zou plaatsen.

    Of als zodanig: de prijs van cultuur in het algemeen.

  17. 30

    Ik zal het ook hier nog maar eens plempen. Ik vraag me af wat nou de zin is van deze vergelijking door de tijd.

    Het product is nogal veranderd. ‘Iemand’ gaf aan dat in 1978 (of zo) 15 vrachtwagens met techniek achter Queen aanreden. Voor U2 zijn dat er tegen de 200. Lasershows, videowalls etc. Het is een volstrekt andere beleving geworden en mensen zijn blijkbaar bereid meer voor die beleving te betalen. Er is, met andere woorden, toegevoegde waarde gecreeerd.

    In je andere topic gaf iemand ook al aan dat wellicht daarin de verklaring zat voor het gelijk blijven in prijs van ‘kleinere concerten’.

    Een andere kop boven dit artikel zou kunnen zijn: “concertbezoekers bereid meer te betalen als ze meer krijgen”.

    prijzen op een rij zetten zonder het bijbehorende product te analyseren is niet echt zinvol.

  18. 31

    @mbmb De essentie van iets onderzoeken is dat je alle aannames eerst toetst. Dus een gedeelde aanname als “concerten worden steeds duurder” moet je eerst even onderbouwen.
    Als je dat dan hier constateert, kan je vervolgens de diepte ingaan een aannames als “het komt door steeds meer techniek” gaan toetsen. Hoeveel kost dat dan per bezoeker bijvoorbeeld?
    Net als de aanname “De artiest vraagt meer omdat de cd verkopen tegen vallen” en de aanname “Mojo neemt meer marge omdat ze toch een monopolie hebben”.
    Dus kom vooral met cijfers.

  19. 32

    @31
    die aannames moeten wel gebaseerd zijn op iets, toch? Een aanname, laten we het maar hypothese noemen, baseer je op bijvoorbeeld bestaand onderzoek, maar zeker ook op op de consistentie van je definities.

    Aan jouw aanname: “de kaartjes worden duurder”, gaat wat werk vooraf: vergelijking door de tijd is gerechtvaardigd en doe ik omdat etc etc. , Bijvoorbeeld ‘concerten zijn concerten’. Zonder die aanname is de hele exercitie namelijk nogal zinloos.

    Althans, je hebt het over de essentie van onderzoeken, maar ik mis een probleemstelling, vermeende causaliteiten

    De reden dat ik hierop reageer is dat je aan tamelijk typische (of veel voorkomende) fout maakt, die je vaker ziet bij niet-historici die met tijdreeksen aan de gang gaan. Je construeert een reeks, die intern van begin af aan inconsistentie vertoont.

    Vervolgens stuit je op een significante uitkomst (want er is zeker een verschil). Uit die uitkomst blijkt helemaal niet dat kaartjes duurder worden (duurder betekent meer betalen voor hetzelfde product). Er blijkt uit dat men bereid is meer te betalen voor een product dat van karakter is veranderd.

  20. 33

    @mbmb Daar heb je natuurlijk wel een punt. De definitie van het product (2 uur live-muziek luisteren vs een multimediale ervaring) is van belang.
    Sec in de definitie van concert zit ik goed. Maar dat is misschien wat verwarrend. Even kijken wat ik hiermee doe.

  21. 34

    Verder weet ik het ook niet hoor. ik ben altijd een fan van je cijferartikelen. Het viel me nu op.

    Het zou geinig zijn om te relateren aan hoeveelheid verbruikte energie. Hoeveel euro per KwH oid. Maar dan kom je op dat andere probleem met historische onderzoek. De data die je wil gebruiken is nooit voor handen. Je moet het doen met wat mensen om andere redenen de moeite waard vonden om vast te leggen.

    Wellicht kunnen De Kuip en Ahoy voor sommige concerten de electriciteitsrekening nog opduiken.