Geld wil winnen, niet meedoen

Dit is geen ring
Ik probeer de koffie van mijn overhemd te vegen. Het was de schuld van het Journaal. De presentatrice wist met droge ogen te beweren dat de mascotte van het wasmiddel Robijn uit enkele Olympische arena’s was verwijderd “omdat de Olympische spelen niet om het geld gaan.” Daarop proestte ik het uit. Er zijn weinig organisaties die zo agressief hun merknaam en handel verdedigen als het Internationaal Olympisch Committee waar onze prins meevergadert. De olympische gedachte is, dat is geen geheim, inmiddels een lucratief idee gebleken.

Even de financiële feiten op een rijtje: volgens de site van het IOC is de internationale sportorganisatie een non-profit organisatie. Die haalde over de afgelopen vier jaar een bedrag binnen van ongeveer 4 miljard euro, ongeveer de omzet van een bedrijf als Getronics. En dan hebben we het nog niet over de miljarden die overheden, bedrijven en middenstanders daar nog bijpompen.

De televisierechten nemen daarvan 53% voor hun rekenening, sponsoring zorgt voor 34% en de resterende 13% wordt voor een groot deel met de verkoop van de megadure kaartjes binnen gesleept. Van die binnenstromende miljarden gaat 7%, dus 280 miljoen, op aan de overkoepelende organisatie van ‘meedoen is belangrijker dan winnen’, zonder dat daarin de directe kosten van de organisatie van een spelen in meegenomen zijn. Het is vast heerlijk vergaderen in Lausanne. De resterende 93% gaat op aan de organisatie van de spelen en vloeit via de nationale comités naar sportbonden en hopelijk sporters.

Als ik als directeur van een bedrijf bovenop zo’n prachtige pot met geld zat, zou ik die uit alle macht willen beschermen. En dat is dan ook precies wat het IOC doet. Vooral in het beperken van de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting gaat deze ‘nobele non-profit organisatie’ misschien wel verder dan welke commercieel bedrijf dan ook. En het IOC claimt de alleenheerschappij over de uitslagen van de spelen, iedereen die zonder de toestemming uit Lausanne de tijden van het langlaufen publiceert kan een vilein briefje van een advocaat verwachten, zo is de lijn van het IOC. Of zo’n publicatieverbod nu houdbaar is of niet. Daarbij zet ze twee machtsmiddelen in: het copyright op de Olympische ringen (zet die maar eens prominent op je website, je kunt echt wachten op het juridische mailtje), en de vrijheid van meningsuiting van sporters. Die mogen namelijk niet eens een dagboek bijhouden, laat staan die in een weblog publiceren. Het blogverbod lijkt in te druisen tegen alle rechten van de mens, maar geen sporter die er zijn deelname door in gevaar laat komen. En waarom?

“Deze regels zijn bedoeld om de atleet te beschermen. Ze moeten geen journalistje spelen, maar zich concentreren op hun prestatie”, verklaart een woordvoerder van NOC-NSF tegenover Het Financieele Dagblad. Daarnaast speelt mee dat de uitzendrechten zijn verkocht aan mediabedrijven.”

O ja, dat laatste speelt ook een beetje mee. Een beetje dan. Alsof het niet een absurdum is dat je tegen volwassen topsporters, toch als het goed is de helden van je evenement, moet zeggen hoe zij zich moeten focussen. Alsof je tegen een kleuter van vier zegt dat ie moet opletten. Maar alles in het belang van de sporter, zo wist IOV-voorzitter een tijdje geleden nog te melden: “«De waarheid is dat zonder financiële middelen de Olympische Beweging en de topsport niet leefbaar zijn. Niet vergeten dat vroeger, toen het IOC nog geen tv-sponsorrechten verworven had, de helft van de toen bestaande landen niet aan de Spelen kon deelnemen.” Het zoeken naar nieuwe afzetmarkten, hoe nobel.

Tot slot, waarom worden de Olympische Spelen nooit eens in Afrika gehouden, of de minder ontwikkelde gebieden in Azië? De officiële verklaring dat de infrastructuur niet optimaal is, en de nationale regeringen daarvoor niet kunnen zorgdragen is natuurlijk maar één van de verklaringen. Minstens even belangrijk is dat je voldoende inwoners moet hebben die 60 tot 90 euro voor een kaartje kunnen neertellen, en daarnaast voldoende merchandise kunnen kopen. Kortom, bezoekers die voldoende koopkracht hebben om interessant voor sponsors te zijn. Als dat niet zo is, valt het miljardenmodel in elkaar. Voor de commercie is immers winnen altijd belangrijker dan meedoen. Dat is geen cynisme dat is een feit, dat de NOS – een mediaspeler met uitzendrechten voor de Olympische spelen (sic) – even ‘vergat’ te vermelden.

Gaan we over naar het weer met Marjon de Hond…

  1. 3

    Het is ook stom van me om te denken dat de Olympische spelen zouden afwijken van andere sport-evenementen waar proffesionals verschijnen.
    Ben ik trouwens de enige die ondertussen geirriteerd raakt van dat bij alle sport-evenementen aanwezige Nike-golfje? Of je nu schaatsen, tennis, of marathonlopen zit te kijken: overal kom je dat stomme ding tegen!

  2. 4

    Naief om te veronderstellen dat er uberhaupt nog instanties zijn die vanuit idealistische motieven dingen organiseren. Met vakbonden, spelen, etc, ect. gaat het al lang niet meer om het spel…

  3. 5

    Ik weet nog hoe ik naar de OS van 1984 in de VS zat te kijken. De commentatoren spraken over de basketballers van het Amerikaanse team, met de suggestie dat hier toch prille miljonairs aan de gang waren, als ik het me goed herinner. Wiki leert dat de definitieve stijlbreuk kwam met het Amerikaanse Dream Team van 1992. Maar er zijn nog wel regeltjes die aan het verleden herinneren:
    “Advertisement regulations are still very strict, at least on the actual playing field, although “Official Olympic Sponsors” are common. Athletes are only allowed to have the names of clothing and equipment manufacturers on their outfits. The sizes of these markings are limited.”
    http://en.wikipedia.org/wiki/Olympics

  4. 10

    Het blogverbod lijkt in te druisen tegen alle rechten van de mens, maar geen sporter die er zijn deelname door in gevaar laat komen. En waarom?

    Pikante vraag in een wereld die de mond vol heeft van het beschermen van de vrijheid van meningsuiting.

  5. 13

    Let bij het schaatsen eens op de spandoeken… Er zit eentje tussen die volgens mij reclame maakt voor een online casino. Hij is regelmatig prominent in beeld. De tekst is meen ik “Goldenpalace.com”. Ik was er al verbaasd over dat er nog geen official heeft ingegrepen.

  6. 15

    @kolly: Is geprobeerd maar kwam niet van de grond om een paar redenen:

    -Binnen een paar uur bedekt met fijn-stof-zand. Het zand is bedekt met ijzeroxide en laat vrijwel geen licht door.

    -Elk paaltje is als een zandkorrel in een oester. Binnen een uurtje door het salterende (opspringen van zandkorrels net boven het oppervlak) zand begint een heuveltje te groeien tegen het paaltje. Binnen een dag of wat is het geheel bedekt en onvindbaar.

    -Bij een beetje wind, vooral in de vroege avond, wordt het oppervlak opaque geschuurd door..alweer zand. In de Sahara staan ontelbaar veel metalen overblijfselen/karkassen van auto’s en vliegtuigen en die glimmen als spiegels.

    -Niet onbelangrijk gegeven, de mensen die door wonen/rondtrekken zijn niet rijk zeg maar. De cel geplaatst en after say forty winks, is ie weg.

    Ging niet, zodoende.

  7. 16

    Larie, klinkt op zich best logisch ja.

    Maar ik had ooit begrepen dat slechts een klein deel van de Sahara een zandwoestijn is en een veel groter deel zogeheten rotswoestijnen zijn.

    Het plaatsen van zonnepanelen is daar misschien wat moeilijker gezien de harde ondergrond, maar dat zal toch ruimschoots opwegen tegen de zandproblematiek?

  8. 17

    @kolly: Klopt maar als je eenmaal een “rots” gezien hebt :)

    Zo glad als een spiegeltje, op sommige plekken (Hogar) denk je op een betonnen vloer te lopen. Daar was ooit een berg, compleet weggeblazen.

    Maar je hebt gelijk, op een of andere manier moet het kunnen.

  9. 19

    Meer dan dat zou ik zeggen. De jager/verzamelaar die met goedgevulde maag terugkerend aan zijn stamgenoten/rivalen “eerlijk” verklaard niets gevonden te hebben heeft een evolutionair voordeel :)

  10. 20

    En wanneer is een dergelijke leugen nou geloofwaardiger als wanneer iemand volledig incompetent overkomt?

    Vandaar het huidige “prutswerk” in de politiek ;)

  11. 23

    Ik heb ook geen moeite met de vercommercialisering van de spelen, we kijken er met z’n allen toch maar naar, onder twee condities:

    – Laten we ophouden te doen alsof de spelen staan om de verbroedering tussen de volken te stimuleren want dat lijkt me intussen flagrante lariekoek. Ophouden dus met die huichelende mooie leuzen en die gespeelde verontwaardiging als iemand bezwaar heeft tegen de spelen of de komst van de spelen.

    – Ik zal altijd bezwaar maken als uit het winstoogmerk belangrijke mensenrechten onder druk komen te staan. De OS maken er op het gebied van de vrijheid van meningsuiting een potje van en zorgen nu al voor gevaarlijke precedenten, zeker op internet. Als het Microsoft was hadden we met z’n allen al jaren in de gordijnen gezeten. Maar omdat het ‘zo’n mooi doel is’ mogen we blijkbaar niet over klagen?

  12. 24

    @Bismarck: Lijkt me een juiste veronderstelling, veel wind en veelal regelmatig en vanuit vaste richting. Kost wat meer om de molens neer te zetten maar dan staan ze er rotsvast en kunnen niet meegenomen worden (grootste probleem).

    Als iemand pech heeft op de piste (soort van karrespoor) en zijn voertuig verlaat staat als een paal boven water dat na een dag alleen het casco overblijft.

    Je ziet niemand maar “niemand” houdt je wel goed in de gaten.

    Steevast bij elke ontmoeting:
    a: Donne moi une cadeau?
    indien niet dan,
    b: hef durtie pikteures? en
    c: hef Whisky, walker red label?

    Als er zonnepanelen hadden gestaan wordt het zoiets van “ruilen”?