Geen bal op tv | Matthijs van Nieuwkerk

Ooit, ergens in de eerste tien jaar van deze barre eeuw, vond ik Matthijs van Nieuwkerk verfrissend. Hij had leuke dingen gedaan voor Het Parool, presenteerde een origineel programma over voetbal, interviewde met een enthousiasme en interesse die ik destijds niet zo vaak zag en deed als interviewer niet de hele tijd pogingen om zijn gesprekspartner onderuit te halen.

Maar na een paar jaar De Wereld Draait Door had ik het helemaal gehad met deze beroepsbewonderaar. Zijn interviewmethode is al jaren hetzelfde: hij beukt zijn gast murw met een complimenteuze intro waarin de superlatieven over elkaar heen buitelen als ratten die een brandend schip proberen te verlaten, waarna hij zijn gasten naar de bekende weg vraagt. Om nog een keer die ene anekdote te vertellen, om de essentie van het een of ander proberen bloot te leggen of om te beschrijven hoe dit of dat of zus of zo voelt. ‘Neem ons mee’, is een van zijn favoriete zinsneden. Alles in de hoop een memorabele moment te genereren. Met antwoorden die niet langer dan anderhalve zin mogen duren. Toen hij in 2009 tot interviewer van het jaar was uitgeroepen, was voor mij definitief de maat vol.

Los van zijn interviewmethode vind ik het ook niet altijd even makkelijk om naar zijn hoofd te kijken. Hij heeft iets maniakaals. Hij heeft twee luisterhoudingen. Of hij lacht je verwachtingsvol toe als een kruising tussen een overenthousiaste labrador die bijna te eten krijgt en Jack Nicholson die, gewapend met een bijl, ‘here comes Johnny’ roept. Of hij kijkt zijn gast aan met een soort zwoele interesse waarbij hij zijn lippen iets tuit en de bovenlip naar binnen zuigt. Deze gelaatsuitdrukking is nauw verwant aan de duckface die hij zich aanmeet wanneer hij wordt gefotografeerd.

Maar wat ik dan wel weer voor Matthijs van Nieuwkerk vind pleiten: zijn ijdelheid. Het zal wel komen doordat ik nu eenmaal een zwak voor het menselijk tekort heb, maar ik vind het iets aandoenlijks hebben dat Matthijs van Nieuwkerk tegelijkertijd van alles van zijn gasten verlangt waaronder het vermogen om zichzelf te kunnen relativeren, terwijl hij daar zelf totaal niet toe in staat is. Toen Carlo Boszhart en Irene Moors een keer werden uitgenodigd omdat ze zo leuk bekende Nederlanders kunnen imiteren, was hen volgens mij nadrukkelijk verboden om Matthijs van Nieuwkerk na te doen. Matthijs van Nieuwkerk had er bovendien hoogstpersoonlijk voor gezorgd dat de DWDD-redactie het uit het hoofd had gelaten om een scène te tonen waarin Carlo Boszhart Van Nieuwkerk nadeed. Hij gaf het ook toe: hij vond het vreselijk om te zien.

En toen Rutger Bregman onlangs was uitgenodigd om te praten over zijn optreden in Davos en vooral over de manier waarop hij Tucker Carlson erin had geluisd, bleef het vrij riante inkomen van Matthijs van Nieuwkerk onbesproken, voor zover ik weet. En ik neem aan dat dit de afgelopen dagen ook niet te sprake is gekomen bij De Wereld Draait Door, nu bekend is geworden dat Van Nieuwkerk via aparte constructies een paar extra tonnetjes had bijverdiend. Zo staat er een steeds groter groeiende olifant bovenop de DWDD-stamtafel die glashard genegeerd wordt door het vaste kliekje dat uiteraard als de dood is om uit de gratie te vallen bij deze dagelijkse ode aan de oppervlakkigheid.

Toen we een paar jaar geleden in een documentaire een kijkje achter de schermen kregen bij De Wereld Draait Door, schitterde enige diepgang ook al door afwezigheid. Ons was openhartigheid beloofd, maar alle oneffenheden waren vakkundig gladgestreken. Eén ding was overeind gebleven: Matthijs van Nieuwkerk bleek een nerveuse control freak wiens dagindeling van rituelen aan elkaar hing. Elke opnamedag moest volgens hetzelfde stramien verlopen. In zijn kleedkamer stond altijd hetzelfde chipje in hetzelfde bakje klaar, als hij naar beneden kwam werd elke dag op hetzelfde moment precies hetzelfde muziekje ingezet, vervolgens kuste hij de hand van Nico Dijkshoorn, deed hij zijn slangenlederen puntlaarsjes uit en draaide hij een pirouetje op zijn sokken, kwam hij hink-stap-springend de studio in en nam hij met een sprong plaats op de kruk op het podium. Dan konden de repetities beginnen.

Oftewel: die paar ton extra zijn ‘m wat mij betreft van harte gegund. Matthijs van Nieuwkerk heeft het al moeilijk genoeg. Koop er maar wat lekkers voor, Matthijs!

  1. 3

    Oftewel: die paar ton extra zijn ‘m wat mij betreft van harte gegund. Matthijs van Nieuwkerk heeft het al moeilijk genoeg. Koop er maar wat lekkers voor, Matthijs!

    Dit gaat dus inderdaad over iemand die veel onderwerpen in korte tijd in een programma propt en ze verder onvoldoende uitdiept.
    Als klap op de vuurpijl wordt hij ook nog eens overbetaald.
    Opzouten met die klepzeiker.
    ;-)

  2. 4

    Spot on artikel. Eerste jaar DWDD oid was het nog fris. Daarna lijdt je vooral aan de ondraaglijke lichtheid van alles.

    Henry van Loon deed het prima na – https://www.youtube.com/watch?v=AcUwS90IZ4A

    Had al lange tijd geleden moeten worden opgedoekt, samen met de topsalarissen van Nieuwkerk ( en pleur gelijk Pauw eruit, zelfde verhaal ).

  3. 5

    Die dweepzieke Matthijs die allemans ellebogen van de tafel wist te schuiven om naar voren te paaien met zijn grootheidswaanzin. Al heeft hij bijna 15 jaar lang alle neuzen gepeuterd, om een eigen hachje te redden. Echt goed ziek man!

    In bijna 15 jaar lang verdient hij wel 500.000 euro jaarsalaris, allerbovenste Balkenende en Rutte Norm. Geen echt eindverantwoordelijke DWDD, nee hoor. Achter de schermen zijn volle mensen in crew ook bepaald welke richtingen ze willen loeren met camera’s. Alleen de grofheid aan alle woorden vanuit zijn kalkoenlippen meteen over de rooie tafel gooien die hij zelf wel leuk vond. Alle gasten knikken alsmaar door na die dweepzieke gelul blijft doordrammen. Zo eigenwijs en vol ongeloof, en wel paranoïde van welke mensen hij niet wilt verlagen.

    Wist al meteen dat hij absoluut niet deugt, aan zichzelf blootstellen doet hij niet. De ene keer vroeg Marc-Marie Huijbregts hoe het met hem ging, over zijn wijlen vriend, waarmee samen aan het trimmen was, noemde hij zich alleen : Mijn vriend….uh, …we hebben samen veel meegemaakt…bla bla. Helemaal in zogenaamde standaard geven die niets wat hem aangaat. Wat een vogelverschrikker is hij dat! Hij verdient volle tonnen mooi mee, mensen van de wijs brengen, aantijgen met zijn woordenschat, ongeloof over #MeToo en er overal bemoeien.

    Dan denk je toch: Waarom blijven we hem akelijk kijken dan?

    Geef wel toe dat ik laatste jaren eerst naar TT 294 wilde kijken om welke personen aan tafel komen zitten. Dan kijk ik pas. Al die watervallende dweepziek even doorbijten, dan die bepaalde personen aan de woord eindelijk zover….hé hé. Wat een goed zieke man!

    Zap al nog geen 5 minuten na DWDD naar mijn favouriete Netflix films en series waar ik met volle vreugde kan genieten, Geen stressig aan blijven kijken, geen nut meer! Ter einde DWDD, let wel dat hij toch overal achter komt duiken, nu deze keer over kunst. Jezus, wat wilt hij echt nou eigenlijk….na muziek, boeken, Mensenneuzen lospeuteren, natuurkunde, biologie…..dat heeft hij op universiteit te Amsterdam niet voltooid. Echt een sluipjacht op miljoenen euro in volle schat naast zijn bed, dan kan hij als een kalkoen giechelen.

  4. 6

    In de slipstream van Bregman kijken of je lokaal ook zo’n soort succes kan hebben en het Hollandse analogon van Tucson kan pakken. Hoe Hollands. Punt is dat Max wel een punt heeft: een presentator die acteert alsof hij dageliks voor de uitzending e|n lijntje coke snuift, daar heb ik het ook wel mee gehad.

    @4: wijs Jinek dan ook even de deur en doe in godsnaam dan maar alle talkshows en relipraatjes de deur uit. Hollandse omroepen zijn om te kotsen en de commrcielen hebben teveel reclame. Andere reden om te kotsen.

    Welke dwaas kijkt eigenlijk nog naar de TV?
    Zelfs de films op Netflix zijn 90% shit.

  5. 7

    Netflix naar alle topheid van de teevee, je mag je eigen tijd zelf bepalen en zelf welke film je wilt zien, je kan het zelf in stilte zetten om naar wc te gaan of lekker wijntje te halen….geweldig en wel goedkoper dan Bioscoop. 13 eurootjes per maand, zoveeeeeel als je films wilt kiezen. Ik kijk gemiddeld 1 of 2 films per dag. Godheerlijk in de wintertijd, herfstijd. Lente: 1 x avond of om de dag.
    Geen stressvol, en geen gepieker, geen gezeik over die kalkoen meer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren