Foto des Tages – Stranded Polar Bears


Volgens het onderschrift in de Daily Mail zijn dit gestrande ijsberen in de Beaufort Sea in Alaska. Dat ijsberen het steeds moeilijker krijgen door de terugtrekking van het poolijs is een feit. Dat er steeds vaker verdronken ijsberen worden aangetroffen ook. Maar of die twee fotogenieke beren daadwerkelijk op deze grillig gevormde ijschots staan is nog maar de vraag? Met de beruchte Libanon fotosjops nog vers in het geheugen vragen wij u: Fotosjop of veritas?

[Persoonlijke disclaimer voor Simon Roozendaal: indien dit een fotosjop blijkt te zijn maakt dat de opwarming van het klimaat op aarde overigens niet minder erg]

  1. 2

    Nou, als het echt zo is dat ze nergens anders heen kunnen (wat de foto suggereert), dan willen ze misschien ook wel bij elkaar op die ijsschots staan.

    Al ben ik het met Carlos eens dat het een verdachte foto is.

  2. 4

    De belichting van de ijsberen is eigenaardig, wat op een potje Photoshop zou kunnen duiden: volgens mij zijn de schaduwen op de beren te sterk.

    Daarnaast is het eigenaardig dat de ijsberen bovenop een uitstekende ijspiek staan: hoe komen ze daar?

    Toen ik de foto op de voorpagina van Trouw zag (zij hebben ‘m helemaal – wat je hier ziet is slechts een uitsnede) gingen er bij mij in ieder geval een paar alarmbellen rinkelen.

  3. 7

    Ik zie helemaal nooit ijsberen in het wild. Ijsberen zijn bedacht door greenpeace net als walvissen die zie ik ook nooit. Mooie maar droevige foto.

  4. 8

    @6
    Gooi autolevels over deze foto en je hebt inderdaad de versie zoals die op Daily Mail. Bij Daily Mail is het dan zeer waarschijnlijk ook nog eens verkeerd verscherpt en dan heb je al snel een foto waarbij het lijkt alsof er gemonteerd is. Autolevels gebruiken getuigt nou niet echt van goed met het beeld omgaan.
    Wat mij betreft is de foto echt.

  5. 12

    Denk es na. Een krant heeft bij een artikel een foto nodig van op ijsbergen hopeloos afdwalende ijsberen die uiteindelijk zullen verdrinken of verhongeren. Bij reportages over dergelijke gebieden zal een krant echter moeten putten uit een serie foto’s gemaakt door, in dit geval, een wwf- expeditie. Eeh…hoe pak je dat aan?…onderscheid maken tussen gewone en afdwalende ijsberen?

    Nou zit ik even in dat wwf- bootje in de IJszee om dat kiekje te schieten:
    ”Dáárdáár..op die ijsschots…daar zitten er twee!”.
    Ja oké, maar zijn ze áfgedwaald?!..vraagt vervolgens een collega….want ik zie dáár nog méér ijsbergen..en vergeet niet dat die beesten 100 km kunnen zwemmen…misschien rusten ze gewoon uit weet jij veel…vraag het anders es aan ze..!
    ”Jáá hij is leuk…oh maar wacht even… of ijsberen wel of niet zijn afgedwaald is hiér al nauwelijks te controleren…laat staan op een foto geschoten uit een bootje! De enige manier waarop je min-of-meer kan vaststellen of een ijsbeer afgedwaald is, is op een foto uit een helikopter!…of middels satellietbeelden…als op dié foto dan maar: a) een ijsberg met beren te zien is én b) die plm.100 km is afgedreven t.o.v. van vaste(re) grond….ja pas dán zijn ze bijna zeker afgedwaald. Hahaha….we zijn gewoon stom bezig! En is bovendien niet te doen. Terug!..gewoon twee willekeurige ”gewone” ijsberen op een wat fotogeniekere ijsberg kieken!…i.p.v. zo’n laffe platte ijsschots…maakt namelijk geen reet uit…m.b.t. tot ”het beeld, de foto….

  6. 16

    Die tweede foto is indrukwekkender, want die vertelt veel meer over het ijs zelf. Zo is het opvallend blauw. Dat betekent dat het heel oud gletsjerijs is, geen stuk ijs dat recent is gevormd. De zwarte plekken komen doordat het ijs, toen het nog vast zat, aan de bovenkant bedekt werd met vulkanische neerslag. Gletsjerijs op IJsland is zwart, als het afbreekt is het knalblauw, als het smelt wordt de structuur anderes en wordt het wit.
    De grillige vorm ontstaat doordat het boven en onber water in verschillende tempi smelt. Daardoor verandert de vorm en het evenwicht, waardoor de ijsklomp regelmatig omkeert, en zodoende steeds op een andere manier smelt.
    Ik heb zo’n gevoel dat de grillige vorm wijst op een hoog smelttempo, omdat de lange uitlopers niet de kans hebben gekregen om af te breken.
    In ieder geval is de schots al flink gesmolten, dus als je nog verder uitzoomd, kan blijken dat de schots eenzaam in een grote zeevlakte drijft.