1. 3

    En nu komt de gewetensvraag. Stel je voor:

    Een vriendelijke reagluurder in Rusland stelt je voor eens langs te komen om dat weerbarstige Rusland nou eens met eigen ogen te zien. Je hebt nog 20 vakantie-dagen, dus waarom niet. Op een doorrookte avond in een Moskou’s cafe kom je een vriendelijke oliegarg tegen (ja, ze bestaan!). Hij heeft de helft van zijn vermogen op een Nederlandse bank staan, en zou niets liever doen dan jullie beide uit te nodigen in Kamchatka. Sterker nog, morgen vertrekt zijn prive-vliegtuig vanaf het Vnukovo vliegveld…

    De volgende ochtend bel je nog eens. Zeker weten? Natuurlijk! Er is plaats genoeg in het vliegtuig! En voor je het weet krijg je een geweer in je handen gedrukt en ben je op berenjacht in Oost-Rusland. Zou je het doen? Haal je de haan over?

  2. 5

    Ik ken helaas maar één oliegarg, en die heeft me nog nooit meegenomen naar Kamchatka… Maar als ik de kans krijg, ik weet het nog niet zo. Misschien zou ik het wel doen. En natuurlijk met de kinderen van die man op de foto. Dat hoort er allemaal bij…

  3. 6

    Hoewel Kamtsjatka me fantastisch lijkt (in de zomer dan), denk ik niet dat ik naar Rusland zou gaan. Als Siberie nou eens de onafhankelijkheid uitroept?

  4. 7

    Beren voor je plezier overhoop schieten is toch een vorm van moord. Meegaan en mis schieten een vorm van medeplichtigheid. Je kunt ook op een normale manier een vakantie naar Kamchatka boeken!

  5. 8

    Of je kunt die beer gewoon opeten en niet zo zeuren. Dat beest heeft tenminste niet zijn hele leven hoeven spenderen in met prikkeldraad omheinde symmetrische vlaktes alvorens ergens in een met witte tegels beklede, aan EU-normen voldoenende cel doodgemaakt te worden. En hij mocht ook nog eens eten wat hij wil. De luxe…

    Bovendien hebben wij Nederlanders geen recht van spreken nadat we in ons eigen land vrijwel alles wat natuur heet kapot gemaakt hebben en al ruimschoot begonnen zijn met de natuur in andere landen ook in te lijven.

  6. 10

    @Olaf Koens#3
    Toevallig heeft mijn grootvader – een koloniaal tabaksplanter in de Gordel van Smaragd met zoiets te maken gehad. In het dorpje waar ze woonden had men last van tijgers. Een tijgerval gemaakt met een geitje in een onbereikbaar deel en een klep die dicht kon vallen. En ja hoor na wat wachten zat de tijger levend en al in de kooi. Het geitje was gestorven aan een hartverlamming oid.

    Mijn grootvader had behalve een wit pak ook een grote mond en men vond in het dorp dat hij zich maar moest bewijzen. Schiet de tijger dus. Hij kreeg een geweer in de hand met de opdracht: KILL.

    Wat te doen?
    Je raad het al: hij schoot.
    Op de tijger wel te verstaan.

    En je hebt dus gelijk, al zie ik het niet als gewetensvraag.

    Er zijn situaties waarin je min of meer gedwongen wordt – door eerder gemaakte keuzes – de trekker over te halen.

    De reden dat het niets met geweten te maken heeft zit ‘m in de eerdere keuzes en de dwang van survival (hij had zijn positie en werk daar op kunnen geven als hij niet had geschoten). Iets dergelijks is ook met jou bezoeker van de oliegarg aan de hand. Het zijn de voorafgaande keuzes die de weg terug afsluiten (in elk geval steeds moeilijker begaanbaar maken). Als je niet met de oliegarg was meegegaan was de kans dat je voor die keuze was komen te staan erg klein geweest.

    Overigens staat dit verhaal los van de foto’s want dat lijkt me eerder een familiair drama: wegen ingeslagen vanuit familierituelen en/of keuzes zijn nog moeilijker terug te lopen dan andere wegen.

  7. 13

    MP’s verhaal is ook goed.
    spetter-de-spat spetter-de-spat spetter-de-spat
    woesh-woesh woesh-woesh woesh-woesh
    klauter-de-klim klauter-de-klim klauter-de-klim
    klauter-de-klim klauter-de-klim klauter-de-klim
    woesh-woesh woesh-woesh woesh-woesh
    spetter-de-spat spetter-de-spat spetter-de-spat

  8. 17

    Hans R. Havelaar? MP de Berendoder? Ik laat het nog even bezinken.

    Paling, tonijn, steur, berggorilla…bruine beer. Het lot van elk (roof)dier. Uitsterven

    Begint gewóón uit honger, daarna het conflict met een teveel aan mensen. Zomaar voor de lol i.c. sport/ stropen en het beest komt op “een lijst”. Als een oorlog (berggorilla’s) of uitgehongerde stropers geen roet in het eten gooien vechten parkwachters voor de laatste duizend exemplaren tegen de bierkraan. Of peuren de Jacobus Toeten er nog een laatste cent uit. En tot slot is het zwichten geblazen voor de $ 15.000 die de zich stierlijk vervelende stompzinnig rijken neertellen om de laatste tien exemplaren in hun achtertuin rond te laten lopen of gewoon met een dubbelloops vol lood te pompen. Het lijkt of d’r is geen houden aan.

    “Vol lood pompen”. Mooie uitdrukking..vol lood pompen. Wanneer is eigenlijk het jachtseizoen geopend voor de met botox volgespoten kaviaar slurpende wandelende vastgoedmagnaatmadammen…

    Maar, berenvlees eten? Nou, meer voor het vel…een muts of gewoon als ornament in de huiskamer. Alleen de rug en bildelen en dan vnl. in stoofpot. In restaurants in Tallinn staat berenvlees als zodanig op het menu:

    [img]http://i58.photobucket.com/albums/g270/Y_Podorkin/berenvleesTalinn.jpg[/img]

    Ook ik Korea: “volksvertegenwoordigers uit de Provincie Jincheon hebben zich in een illegaal restaurant tegoed gedaan aan vlees van (fok)beren.”:

    “Wanneer een berenmenu besteld wordt, dan wordt een beer ter plaatse doodgeknuppeld.”

    Rauwe groenten, paardenvlees, verse Hollandse groenten, geen toetjes c.q. andere toestanden uit plastic. En kip, eieren en aardappelen rechtstreeks van de boer op de dijk. Ik zeg maar zo (was sowieso geen moeilijke eter)…

    [img]http://i58.photobucket.com/albums/g270/Y_Podorkin/kitchen.jpg[/img]

    …als het maar met liefde is klaargemaakt….