Een dag in Palestina: gewonden, beschietingen, bulldozeren, onderdak Bedoeïenen vernield, chantage

NIEUWS - Bij het dorp Kafr Aqab, in het noorden van Jeruzalem, zijn dinsdag tientallen mensen gewond geraakt tijdens botsingen met het Israëlische leger. Negen mensen werden in hun onderste ledematen getroffen door scherpe munitie. Van één van hen was de toestand kritiek.

Tientallen anderen werden getroffen door rubberkogels of hadden ademhalingsmoeilijkheden door het inademen van traangas. De clashes waren het gevolg van het feit dat Israëlische bulldozers land begonnen te egaliseren in de buurt van wat vroeger de Qalandia luchthaven was, dichtbij Kafr Aqab.

Israël deelde maandag slooporders uit voor gebouwen op het terrein en verklaarde de zone dinsdag tot gesloten militair terrein. Dat is omdat daar verder gebouwd gaat worden aan de ‘Afscheidingsmuur’, die Kafr Aqab nog verder zal isoleren van het belendende district Samir Amis en van Jeruzalem.

Kafr Aqab is in 1980 bij Jeruzalem getrokken en samen met de rest van Arabisch Oost-Jeruzalem door Israël geannexeerd. Het maakt volgens de (illegale) Israëlische maatregel deel uit van de stad, maar is door de bouw van de ‘Muur’ van de stad gescheiden.

Bij de Ofer gevangenis in bezet gebied raakten werden dinsdag zeven studenten van de Bir Zeit universiteit gewond tijdens een vreedzame herdenkingsbijeenkomst voor Saji Darwish, een student van deze universiteit, die een jaar geleden door Israëlische militairen werd doorgeschoten. De Israëli’s beschoten hen met traangasgranaten en rubberkogels. De studenten beantwoordden de beschietingen met het gooien van stenen, twee Israëli’s raakten licht gewond.

De Gazastrook werd dinsdag van twee kanten onder vuur genomen. Israëlische oorlogsschepen vuurden vijf granaten af richting het gebied van al-Zahra. En militaire voertuigen ten oosten van Gaza-Stad vuurden op boeren die aan het werk waren dicht bij de grens. Er raakte niemand gewond.

Het Mezan Centrum voor de Mensenrechten geeft aan dat sinds op 26 augustus 2014 een staakt-het-vuren werd gesloten tussen Israël en de verzetsgroepen in Gaza, de Israëli’s 29 keer het vuur hebben geopend op de grensstrook. Daarbij werden twee mensen gedood en raakten 35 anderen gewond, onder wie negen kinderen.

De Israëli’s zijn dinsdag begonnen om met behulp van bulldozers grote stukken grond te egaliseren in het gebied van Issawiya, in Oost-Jeruzalem. Ook bouwsels op de terreinen, afscheidingsmuurtjes van de plaatselijke boeren en toegangswegen die de boeren gebruikten om het land te bereiken, werden vernield.

Het betreffende gebied, van zeventig hectare tussen de plaatsen At-Tur en Issawiya was eerder aangemerkt als bestemd om een park van te maken. Het zou dan de natuurlijke expansie van die twee plaatsen onmogelijk maken en de overgang markeren naar het zogenoemde E1-gebied, dat – als het volgebouwd wordt – de aansluiting zal vormen tussen de grote nederzetting Maaleh Adumim en de stad Jeruzalem.

Het plan voor het park werd in september 2014 in de ijskast gezet, totdat een studie zou hebben duidelijk gemaakt wat de gevolgen waren voor Issawiya en At-Tur. Dat gebeurde na klachten dat het plan eigenlijk vooral was bedoeld om de Joodse meerderheid in de stad veilig te stellen en de Arabische groei te beperken. De zeventig hectare waren toen al formeel geannexeerd. Volgens een plaatselijke actievoerder in Issawiya, Abu al-Humus, geeft het feit dat de bulldozers aan het werk zijn gegaan, echter aan dat het stadsbestuur de opschorting van het plan negeert.

Woensdag vernielden dezelfde bulldozers ook een aantal tijdelijke onderkomens die door de Europese Unie waren gefinancierd om Bedoeïenen, die door Israëlische sloopacties dakloos waren geworden, tijdelijk onderdak te bieden. De EU heeft ongeveer tweehonderd van deze onderkomens verstrekt. Het gebied waar de Bedoeïenen huizen, grenst aan het gebied waar het park tussen Issawiya en At-Tur gepland was. De EU heeft tegen de vernielingen van de tijdelijke onderkomens geprotesteerd.

En als een staartje aan dit bericht: De krant Haaretz berichtte dinsdag dat de stad Jeruzalem al langere tijd lijsten hanteert om Palestijnen te chanteren die die als onruststokers of nationalisten worden beschouwd. Die lijsten worden doorgegeven aan de belasting, de autoriteiten die toezicht houden op bouwvergunningen, de watermaatschappij en de energieleverancier. Iedereen die weleens is opgepakt, of familieleden heeft die zijn opgepakt, dan wel als verdachte is aangemerkt op een andere manier, komt op die lijst. Vervolgens wordt gekeken of zijn huis niet kan worden afgebroken, of hij nog uitstaande (belasting)schulden heeft en of hij misschien een bedrijfje runt zonder vergunning dat dan kan worden opgeheven.

  1. 3

    Ik vraag me dan altijd of af de schrijver van zo’n stuk daadwerkelijk denkt iemand hiermee te overtuigen. Tuurlijk, mensen die al zijn opvatting dat Israël the root of all even is, zullen hun (voor)oordelen in dit stuk bevestigd zien worden. De rest vraagt zich vooral af hoe juist zo’n stukje is; welke info is weggelaten; of er dingen verdraaid zijn; of de chronologie klopt; etc.

    Dat de schrijver van dit stuk eerder over door Israël veroorzaakte overstromingen van Palestijnse gebieden schreef, zonder dit verhaal — waarvan inmiddels bekend is, dat het een hoax is (http://joods.nl/2015/02/gaza-onderwater-israel-krijgt-de-schuld/) — ooit te rectificeren, helpt hier overigens niet bij.

  2. 4

    Kafr Aqab is in 1980 bij Jeruzalem getrokken en samen met de rest van Arabisch Oost-Jeruzalem door Israël geannexeerd. Het maakt volgens de (illegale) Israëlische maatregel deel uit van de stad

    Tegen de annexatie van “Oost-Jeruzalem” (en omgeving) was geen enkele ter plaatse geldende wet, internationaal verdrag of resolutie van de Veiligheidsraad. Deze inlijving illegaal noemen bewijst alleen de vooringenomenheid van de schrijver. Hoe de wat minder makkelijk controleerbare “feiten” in dit artikel worden belicht, laat zich raden.

  3. 5

    De palestijnen zijn geen gesprekspartner meer voor de israeli’s. Die hebben te vaak geprobeerd een afspraak te maken die dan even later weer met een aanslag, moordpartij of beschieting verbroken werd. Sterker nog, een gezelligheidsclub als de hamas heeft dat in haar grondvesten staan.

    Dus met wie moeten de israelis dan praten? Met terroristen? Dat lijkt mij niet verstandig. Wie met terroristen onderhandelt trekt uiteindelijk aan het kortste eind.

    Ik zou d’r ook niet aan beginnen en al helemaal geen rekening mee houden.

    Doorlopen zou ik zeggen en niet meer omkijken.