Democratie

COLUMN - Tegen halfelf hadden Mijnheer OZ en ik genoeg van TV kijken en wilden naar het Waterlooplein lopen om te zien wat Willempjeprik was.

‘Nemen we de fiets’ opperde Mijnheer OZ.
‘Zullen we dat wel doen? Je komt er toch niet in?’

Ik had nog vers in het geheugen dat we daar woonden, op de kop van de Damstraat, en dat Koninginnedag voor ons van 7 uur tot 10 uur ’s ochtends behelsde. Je moest dan weer binnen zijn anders kon je je eigen huis niet meer bereiken. We spreken omstreeks anno 1995. Ik had gedacht dat het alsmaar erger was geworden.

We namen toch de fiets. Wie schetste onze verbazing toen bleek dat we zowat tot de Dam vrij konden fietsen. De straten waren leeg. Op een paar grootverkopers van lelijke kleren uit België na geen handel. Zeker geen zolderverkoop. Het was een tikkeltje unheimlich.

Op de Dam was er wel een menigte ja, dat verwachtte je ook wel, maar daaromheen, Damrak, Rokin, de Wallen, was alles toegankelijk. De rest van de mensheid zat zich zeker nog voor de buis te vergapen aan de pracht en praal van de Groten der Aarde.

Naar het Waterlooplein dan maar. Daar stond een band op een podium te spelen, waartussen een spreker iets met veel ‘Democratie, democratie’ stond te preken. Een twintigtal meters daarvandaan had een technofreak die diezelfde ochtend door iemand aan de hiel was vastgehouden en in de speed gedoopt, kans gezien een kraam in te richten met loeigrote luidsprekers. Waaruit keiharde oertechno kwam. Dwars door de ‘officiële’ democratische muziek heen. Een verloren ziel stond voor die kraam wild te dansen. Één bord stak eenzaam uit boven de hoofden: ‘1980 was veel leuker’. De keuze voor de kleur wit als symbool van de antimonarchie knalde in al zijn mislukking in ons gezicht: niemand van die anarchisten bleek iets wits in huis te hebben gehad – zwart was meer hun ding, zeg maar. De enigen die iets wits aan hadden waren keurige royalisten die hier toevallig langs moesten,en die die kleur combineerden met het onvermijdelijke oranje. Nergens iets dat op Willempjeprik leek. Het was inmiddels een uur of één.

Later op het nieuws zagen we dat de NOS 80 à 100 demonstranten had geteld. Dat was waarschijnlijk met de vele politieagenten meegeteld, de nog velere journalisten, de Dixitoilettenmevrouw, de uitbaters van frietkotten en de bandleden. Want wij hebben er 20 geteld. Demonstranten. Ruim genomen.

Ik concludeerde dat als gansch het volk in oranje kledij gehuld opeengepakt op de Dam de nieuwe koning stond toe te zwaaien, de democratie haar gele tanden had laten zien.

  1. 4

    ” gansch het volk” had gewoon lol oud volks-zeikwijf ;) Ik ook ter plekke en dat niet met gekke oranje DE muts op. Een hele dag in Vondelpark.
    Ontop heb ik liever een minister president met een sympa koning die lintjes doorknipt dan een president met naakte kleren die de grenzen niet ziet.
    @HansR..leuker?..ik heb er nog een bobbel op mijn voorhoofd aan over gehouden.

  2. 5

    Poster…hoeveel mensen stonden daar nu?..ik vermoed een klein groepje t.o.v. de meute die, in mijn optiek, plezier had. Een mens wil wel eens gek doen…rare hoed..beetje drinken..als een groot kind. Als jij daar dingen aan wil verbinden met badinerende stempels zoals “het volk”..pfft. Zakt mijn broek af want jij bent ook volks.

  3. 10

    @8 Hoezo “vrees”? Met haar en andere protestanten-om-het-protesteren heeft een echte actiegroep geen vijanden meer nodig.

  4. 12

    @8: hoor ik daar een protest tegen Joanna en andere protesteerders? Betekent dit dat je voortaan genuanceerde meningen gaat verkondigen, of blijf je hier protesten tegen van alles en nog wat posten?

  5. 13

    Ach mevrouw OZ, niet echt protest tegen de monarchie?? Even kritisch kijken wat er aan de hand was: Ik denk dat er een soort van stil protest was tegen alle oranje-ellende van de laatste dagen – of weken zelfs. Krantenpagina’s vol non-nieuws. Nergens in Amsterdam was het echt vol. Ik krijg de indruk dat het ook in andere plaatsen niet erg druk was. Eufemistisch gezegd heet dat: ‘gezellig druk’. Mensen hebben het vertikt de speciaal voor de gelegenheid verhoogde prijzen voor Amsterdamse hotelkamers te betalen. De treinen waren niet bulkend vol. Hooguit de andere kant op: veel mensen maakten dat ze weg kwamen vóór 30 april; een korte vakantie, naar de caravan, bij oma te logeren, ouwe vrienden in 040 op te zoeken, enzovoort.
    Stemmen met de voeten – tegen monarchie en tegen de waanzin van de oranje-meute.