De wetten, de regels

OPINIE - Er zijn wetten en regels en daar houden we ons aan, zegt Fred Teeven als hij geconfronteerd wordt met het inhumane asielbeleid. Dat doet Les Clochards denken aan een oud verhaal.

Er loopt een man op de weg tussen Jeruzalem en Jericho, alleen, de sukkel. Hij heeft het aan zichzelf te danken dat hij wordt beroofd en voor dood wordt achtergelaten langs de kant van de weg. Had hij maar in een groep moeten reizen zoals elk weldenkend mens doet.

Terwijl hij daar ligt te zieltogen, komt er een priester langs. Je zou denken dat die het goede voorbeeld geeft en dat doet hij ook: hij loopt met een grote boog om de man heen. Dat doet hij niet omdat hij zo’n enorme egoist is, of gewoon geen zin heeft in het gedoe dat nu eenmaal bij hulpverlening komt kijken. Integendeel: hij zou best willen helpen, maar hij moet zich wel aan de wet houden.

Die wet is niet democratisch door het volk bepaald. Hij is ook niet in het regeerakkoord afgesproken, maar hij moet wel nageleefd worden. Hij komt namelijk van God zelf. Leest u maar na, in de Willibrordvertaling van Leviticus 21:

De HEER sprak tot Mozes: ‘Zeg tegen de priesters, de zonen van Aäron: Een priester mag zich niet verontreinigen aan het lijk van een volksgenoot, tenzij het gaat om een naaste bloedverwant: zijn vader, zijn moeder, zijn zoon, zijn dochter, zijn broer. Hij mag zich ook verontreinigen aan een ongehuwde zuster, die hem nog na staat, omdat zij niet met een man geweest is. Maar zodra zij gehuwd is, mag hij zich niet aan haar verontreinigen en zich niet ontwijden.

De leviet – een soort assistent-priester –  die enige tijd later volgt, kan natuurlijk niet anders dan het goede voorbeeld volgen en loopt met eenzelfde boog netjes om de man heen.

U kent waarschijnlijk allemaal de goede afloop van het verhaal: een Samaritaan realiseert zich dat het wel verdomme een mens is die daar ligt, bekreunt zich niet om de reinheidsregels, noch om zijn goeie geld en doet wat een fatsoenlijk mens nu eenmaal hoort te doen.

Sinds die grappenmaker uit Nazareth dit verhaal vertelde, is er blijkbaar niet veel veranderd. Afgelopen 15 mei besprak de Vlaamse schijver Dimitri Verhulst bij Paul & Witteman de manier waarop wij denken over illegalen. Dat deed hij als fatsoenlijk mens en bepaald niet in de tale Kanaäns, maar daarom niet minder welsprekend.

Grote Denker Fred Teeven reageert erop en vertolkt op fenomenale wijze de rol van priester en leviet: er zijn wetten afgesproken en daar hebben we ons aan te houden, n’importe quoi.

Via Les Clochards.

  1. 1

    Ik wist niet dat die illegalen hier op sterven lagen.

    Nadat het slachtoffer door de Samaritaan werd geholpen moest het slachtoffer het zelf verder weer uitzoeken.

    Volgens mij willen ‘wij’ dat die illegalen weg gaan terwijl die illegalen willen blijven. Tot hoever zou de Samaritaan deze illegalen hebben geholpen?

  2. 2

    @1: Het verhaal loopt net even anders, maar er zijn zat illegalen/uitgeprocedeerden/asielzoekers die de dood in worden gejaagd zodra ze terug moeten. De Rus Aleksandr Dolmatov werd er wanhopig van.

    Dus ja, 1x wegkijken van de regels kan direct een leven redden

  3. 4

    Compleet de hoek in geluld die Fred. Probeert nog een lekkere rechtse VVD frame er in te gooien door een economisch vluchteling “Gelukszoeker” te noemen, terwijl Dimitri Verhulst keurig heeft uitgelegd dat het verschil tussen economisch en politiek vluchteling compleet kul is. Beide vechten voor hun leven en zijn in hun plaats van herkomst zo desperaat geworden en bang voor hun leven dat ze alles en iedereen vaarwel zeggen om elders te overleven (what’s new?). We hebben nu eenmaal regels….tssss verander ze dan als je er niet mee eens bent of zeg gewoon dat het je werkelijk waar geen reet kan schelen wat er met die mensen gebeurt en dat je alleen aan je eigen targets en carrière denkt, maar verschuil je niet achter “het zijn de regels….”. Ken ik er nog een: informeer de Kamer op tijd en volledig….