1. 5

    Nieuwsuur gezien en het interview met de Zweedse evacuee? ’t Zaakje rammelt aan alle kanten.

    En tja, die verkiezingen. Dat zijn gewoon prioriteiten natuurlijk.

  2. 6

    Als je het verhaal zo leest, is er weinig spannends aan. Wat dus de vraag oproept: waarom hier zo spannend over doen?
    – Wie maakt de risico-inschatting om een NL-er op te halen?
    – Een cruciale rol is weggelegd voor de (ingeschatte) zondagsluiting van de Libische loketten waar je een bonnetje kan halen om een NL-er per helicopter te evacueren. Wie heeft gebeld om dit te controleren?
    – Is de optie van verraad meegenomen in de voorbereidingen? De Britten werkten met netwerken van bekenden (oud-SASsers), die minimale info kregen om verraad te voorkomen.
    – Hoe wist de zoon van de Zweedse van de komst van de helicopter?
    – Hoeveel evacuaties waren ze nog van plan?

    Enzovoorts…

  3. 7

    Laat je me je meenemen in de volgende gedachtegang. Misschien heb je op een gegeven moment de behoefte een aluhoedje te vouwen, maar dat moet je op de dinsdagmiddag maar op de koop toenemen.

    Hillen, Rosenthal en Rutte hebben misschien wel met een diplomatieke meesterzet net op het nippertje een gestrande Nederlander uit Libië gered. Het scenario is bekend. Een legerhelikopter gaat ongeoorloofd vreemd territorium binnen om wat landgenoten te evacueren. Ze worden aangehouden. Een hoop gedoe. Eerst komen de burgers vrij (wie waren dat eigenlijk en wat deden ze daar?), dan de militairen. De groep militairen was goed voorbereid op een aanhouding: geen begeleiding, geen wapens, en gemengd (MMF) samengesteld. Een paar dagen – vooruit een week – later breekt de pleuris uit in Libië.

    Nederland houdt zich gedeisd in dat conflict. ‘We’ – de meerderheid – hebben immers net besloten dat we in Afghanistan aan de slag gaan en kunnen een verzoek om assistentie inzake Libië beleefd doch dringend van ons afhouden. Buitenlandse zaken is tevreden. Niet opnieuw Kunduzachtig gedoe. Onze landgenoten zijn vrij. Wat je er verder ook van vindt, ze zijn vrij en ze zijn hier. Defensie eveneens tevreden.

    Gezamenlijk nemen Hille, Rosental en Rutte, maar vooral Rutte, de fout op zich.

    Probleem opgelost – en het kostte maar één helicopter.

    De brief verandert hier niets aan. Het is opgeworpen mist.

  4. 8

    Wat ik vooral raar vind, is dat er wel drie of vier herkansingen lijken te zijn geweest, voor Nederlanders om te evacueren, en dat er telkens weer kandidaten voor waren. Is het niet eens tijd om te stellen: je woont willens en wetens in Libie, en dus niet in Cadzand, en als de poep de ventilator dreigt te raken, dan komen er twee kansen en meer niet. Of je nou huisdieren hebt of niet, of dat je nou om een andere reden aarzelt of niet. Na de tweede keer pak je zelf maar een taxi naar Egypte ofzo.

    O, en ik denk dat die Zweedse zich gewoon verluld heeft.