De overmeesteraar

De zaterdagcolumn van Felix Rottenberg uit de papieren editie van het Parool verschijnt iedere zondag, maandag of dinsdag op Sargasso.

De regeringskamer in het Elysée, het paleis van de Franse president Nicolas Sarkozy, doet denken aan de Trêveszaal op het Binnenhof. Het plafond is veel hoger, er blinkt meer goud en de stilte is sereen.
De ministers staan op als de president binnenkomt. François Mitterrand schroomde niet de tred van de Lodewijk XIV te imiteren, Chirac kwam luid pratend met zijn in jacquet gestoken kamerheren binnenwaggelen, hij nam de poespas niet serieus.
Sarkozy daarentegen marcheert met dezelfde drift als Napoléon Bonaparte. De president leidt de vergadering, zijn premier zit rechts van hem, nederig als een assistentje, met daartegenover de belangrijkste ministers, Hervé Morin van Defensie en, zeer verrassend, op Buitenlandse Zaken de socialist Bernard Kouchner, lieveling van linkse kiezers.
Omringd door zijn vijftien ministers heeft Sarkozy gisteren tijdens zijn eerste vergadering met zijn regering ongetwijfeld gedacht aan de arrogante observaties van Mitterrand over de vrijdagochtendsessies met het kabinet.
Mitterrand vond dat een ‘crime’. Hij bleef nooit langer dan een uurtje. Hij omschreef zichzelf als een notaris die toezicht hield op veel te ijverige, kleine mannetjes. Als de internationale politiek was afgehandeld, wenkte Mitterrand de bode, gebaarde naar de ministers dat ze moesten blijven zitten en schreed naar een van zijn vijf studeersalons om een meloensalade te nuttigen en de memoires van André Gide door zijn handen te laten glijden.
Sarkozy holt nu door de gangen van het Elysée zijn zonen achterna, die zich verstoppen in één van de 307 kamers waar de staf van de president werkt (de privévertrekken bevinden zich in een aparte vleugel).
Dat Sarkozy gekozen is, verbaasde mij niet. Ik volg hem sinds 1993. Toen verraadde hij zijn leermeester Chirac en liep over naar de concurrent, de pompeuze technocraat Édouard Balladur.
Sarkozy bleek bewust vadermoord gepleegd te hebben, het past geheel bij zijn aard om het conflict te zoeken, verwarring te scheppen en zo de strijd om de macht te winnen.

Tijdens de verkiezingscampagne keek ik graag naar Arte, vooral naar de vele malen herhaalde documentaire over de opkomst van het politieke wonderkind Sarkozy, die net als Hans Wiegel en de Tory-politicus William Hague op jeugdige leeftijd partijcongressen naar zijn hand wist te zetten.
Sarkozy is een overmeesteraar, hij brengt politieke tegenstanders tot razernij. De socialisten heeft hij na hun verkiezingsnederlaag nog een keer vernederd door, heel slim, de libertaire internationalist Kouchner, prominent PS-lid, uit te nodigen tot zijn regering toe te treden op de prestigieuze post Buitenlandse Zaken. De hoogste partijbons belde Kouchner na de acceptatie van de voordracht om hem dood te wensen – en bevestigde dat nog eens per e-mail.
De elite van de socialisten stikt bijna in zijn eigen verwaandheid – ik zou in Frankrijk niet op de PS stemmen. Ze zijn even corrupt en cliëntelistisch als hun rechtse tegenstrevers en hebben geen humor. Dat vonden de kiezers ook.
Sarkozy is driftig en onberekenbaar, zijn start is veelbelovend, maar zoals iedere Franse president zal hij binnen twee jaar vastlopen in de netten van het Franse machtssysteem.
Wordt vervolgd!

  1. 1

    Die Rottenberg, zit ook overal vooraan en doorziet alles. Maar alle gekheid op een stokje: met zoals iedere Franse president zal hij binnen twee jaar vastlopen in de netten van het Franse machtssysteem heeft hij wel het punt van aandacht in een zin gevangen. Hoe ver kan Sarko gaan en wat kan hij klaarspelen.

  2. 2

    Tijdens de verkiezingscampagne keek ik graag naar Arte, vooral naar de vele malen herhaalde documentaire over de opkomst van het politieke wonderkind Sarkozy, die net als Hans Wiegel en de Tory-politicus William Hague op jeugdige leeftijd partijcongressen naar zijn hand wist te zetten.

    Ooit gold Felix Rottenberg als een dergelijk politiek wonderkind. Wat ging er mis?

  3. 4

    Wat een groo ziener is die Felix toch! Eerder wist hij al te melden dat hij Tony Blair al sinds 1991 op de voet volgt, deze week is het de beurt aan Sorkozy. Misschien kan Rottenberg een lijstje publiceren met alle politici die hij intensief volgt (en vanaf wanneer), dan weten kiezers en pers met welke machthebbers ze rekening dienen te houden, en waarom.

  4. 5

    Twee jaar? Sarkozy’s enige verschillen met Tatcher is dat ie een man is, staatsteun (Airbus) niet per sé een vies woord is en dat ie hardloopt :-P

    Als je maar lang genoeg wacht met herstructureringen komen dat soort menzen vanzelf.

  5. 6

    “Dat Sarkozy gekozen is, verbaasde mij niet. Ik volg hem sinds 1993. Toen verraadde hij zijn leermeester Chirac en liep over naar de concurrent, de pompeuze technocraat Édouard Balladur.”

    Je zou ook kunnen denken dat Sarkozy toen eindelijk ging nadenken en de etatistische, protectionistische, anti-amerikaanse Chirac zat was.

    “Sarkozy bleek bewust vadermoord gepleegd te hebben, het past geheel bij zijn aard om het conflict te zoeken, verwarring te scheppen en zo de strijd om de macht te winnen.”

    Patricide? omdat hij niet meer als een hondje achter Chirac aanliep: zelf-evidente nonsens. Nee, Sarkozy is als politicus echt uniek in zijn streven naar macht. Dat onderscheidt hem echt van andere politici…. Verwarring? Ik dacht juist dat Sarkozy zo’n ongenuannceerde, populistische, simplistische, lompe, rechtse zak was.

    Nu blijkt hij ineens weer over Macchiavelliaanse machtsdenken te beschikken.

    Goede analyse, top!

    Rottenberg maakt trouwens een hele grote fout door te stellen dat hij al snel vast zal lopen. Het Franse systeem is vastgelopen, doordat de Staat zich veel te veel met van alles bemoeit. Zodra de Staatsinvloed wordt verminderd, zal het beter gaan met Frankrijk. Dat wil Sarkozy dus gaan doen.

    Laat de man eerst eens regeren – en vooral dereguleren.

  6. 8

    @#6: beetje ‘simplisties’ die “zodra de staadsinvloed wordt verminderd”, lijkt mij. De wieg van de bourgeoisie hervormen zal niet zo simpel zijn, en vergelijkingen met la Thatcher lopen m.i. niet alleen op dat vlak mank. Zij kon de partij kneden, Sarko zal dat niet zo vlotjes kunnen.

  7. 9

    @ S’z

    Het klinkt simplistisch, zeker. Het is namelijk heel simpel. Meer ruimte voor de markt, betekent direct meer economische groei.

    Ik heb overigens Thatcher niet genoemd, maar op zich vind ik het wel een goede vergelijking. Het VK groeit nog altijd dankzij die goeie-ouw tang van een Thatcher.

    Vr. Gr.

  8. 10

    @#9: mijn #8 was ten dele ook reactie op #5. Soit, ik denk dat minder étatisme in Frankrijk welkom is, zonder sociale afbraak, maar ik betwijfel of welke hervorming dan ook zo vlot gaat lopen daar in het bolwerk-bij-uitstek van de bourgeois status quo.

  9. 11

    Wat een tenenkrommend slecht geschreven stukje.
    Ook al zou de regeringskamer – hoe heet die in het Frans- op de Trêveszaal lijken, ondanks een hoger Jacques plafond, meer blinkend goud, serener stilte , wat dan nog?
    En een mislukte stijlfiguur loslaten op het postuur van mensen is misschien verleidelijk, maar onzinnig.
    Rottenberg volgt Sarkozy sinds 1993; interessant.
    Wat betreft Kouchner: is het niet interessanter te proberen te doorgronden waarom hij tot het kabinet is toegetreden?

  10. 12

    @jimmy toch is de goeie economie van de UK een van de grootste raadsels van dat vakgebied. Het heeft zeker iets met Thatcher en Blair te maken. En met goeie vrienden.

  11. 13

    @Squire je sluit netjes aan bij zeker 20 eerdere commentaren waarop nooit een besluitbevoegde reactie is gevolgd.

  12. 15

    Om en nabij zeker 20 schrille/scherpe protesten. Dat weet je ook zelf, wat “besluitbevoegd” is op een weblog. :P

  13. 16

    @15: op het gevaar af mij bij de ‘niet-besluitbevoegden’ te voegen, maar ik ben bang dat ik de weg kwijt ben. Blijkbaar is ‘besluitbevoegd’ een belangrijk begrip, dus zou je zo vriendelijk willen zijn aan te geven wat het is, en op welke punten (11) zich niet-besluitbevoegd gedraagt?

    Ik was het namelijk wel eens met (11), zie ook (4)