De naïviteit van Rob de Wijk inzake TTIP

Rob de Wijk begrijpt niet waarom mensen demonstreren tegen TTIP. Maar er zijn genoeg redenen die gewoon op straat liggen. Als je daar geen weerwoord op hebt, schrijf er dan ook geen stukje over. 

Wat wisten die duizenden demonstranten in Europese steden over het trans-Atlantische handels- en investeringsverdrag TTIP dat ik niet weet?

… vraagt Rob de Wijk zich vandaag af in Trouw. Volgens hem zijn alle protesten tegen het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de VS voorbarig, omdat we nog helemaal niet weten wat er in het verdrag staat: de onderhandelingen zijn immers geheim.

Verdiep je eerst eens in de argumenten van degenen over wie je schrijft, Rob de Wijk. 

Om te beginnen weten de demonstranten wel degelijk meer dan Rob suggereert. Zij weten in ieder geval dat de mogelijkheid nog geenszins geblokkeerd is dat ISDS erin komt te staan, waarmee achter besloten deuren zal kunnen worden besloten dat een land schadevergoeding aan een bedrijf moet betalen wanneer dat in zijn belangen wordt geschaad door lokale wetgeving. Zeer waarschijnlijk komt dit omstreden punt er wel in te staan, want het blijkt een harde voorwaarde van de VS te zijn.

Maar vooral zijn de demonstranten tegen het verdrag juist vanwege dat het in het geheim wordt uitonderhandeld

Rob gaat daar in zijn stuk niet eens op in. Nee, liever verwijt hij de demonstranten alleen maar anti-EU-gekkies te zijn, die liever voor chaos kiezen dan voor samenwerking.

Ik vind dat nogal een belediging. Zelf ben ik, zoals Rob de Wijk, namelijk zeker niet tegen een handelsverdrag op zich. Sterker nog, daar ben ik een zeer sterk voorstander van. Harmonisatie van wetgeving op het gebied van milieu en arbeidsomstandigheden, helemaal prima, liever vandaag dan morgen.

Maar dat behoort een democratisch proces te zijn. Met een democratische uitkomst. En zolang er mensen zijn die deze bezwaren niet eens herkennen, blijft demonstreren tegen de manier waarop TTIP nu tot stand komt, én tegen de paragrafen waarin de openheid, voorwaarde voor democratie en een rechtsstaat, wordt ondermijnd, helaas heel, heel, heel hard nodig.

 

  1. 1

    Ieder handelsverdrag dat ooit gesloten is kwam achter gesloten deuren tot stand om vervolgens door parlementen bevestigd te worden.
    Ieder handelsverdrag heeft bepalingen over claims/schadevergoedingen en dergelijke. Voornamelijk tegen niet monetaire handelsbeperkingen. Dus geen heffing om import te voorkomen, maar bepaalde eisen aan producten die nergens op slaan om zo de import te beperken. De VS is zelf een van de kampioenen daarin trouwens tegenover Mexico bv. Met allerlei eisen voornamelijk met betrekking tot transport om de Amerikaanse truckers te beschermen.

    ISDS via arbitrage commissies met leden aangewezen door de verschillende partijen vinden ook al decennia plaats. En wordt ook gewoon door de WTO zo toegepast. Het hele idee dat er nu toch een of andere allesomvattende catastrofe gaat plaatsvinden is compleet overtrokken en gewoon een goed stukje bullshit framing van links, precies zoals een Wilders dat zo mooi kan mbt tot vluchtelingen die hier enkel komen om iedereen te verkrachten.

  2. 2

    Dat het al lang staande praktijk is, betekent nog niet dat het goed is. Of vind je dat de wereldhandel zo eerlijk is geregeld? Daarbij gaat dit handelsverdrag wel wat verder dan alleen over de tariefmuren. Waarom zouden wij niet gewoon op een open manier kunnen overleggen met het Amerikaanse volk wat we gaan doen op het gebied van milieu en mensenrechten?

  3. 3

    @2:
    Hoe zie je dat voor je dan? Camera’s op de ambtenaren die overleggen? Alle notulen openbaar?
    Het zijn niet de politici die dit soort dingen opstellen, die geven op het eind slechts hun oordeel. Het is in principe niet anders dan hoe een wet tot stand komt, die wet wordt gemaakt achter gesloten deuren (door ambtenaren) en als het moment daar is dan wordt het openbaar en gaan ze stemmen. Daar is niets geheimzinnigs aan.

    Alles kan natuurlijk beter geregeld worden, en een vrijhandelsverdrag tussen Europa en de VS kan daar aan bijdragen. Binnen zo’n zone zul je dan veel wet en regelgeving op elkaar af moeten stemmen. Dit is dan ook een proces van jaren, en wat nu af en toe naar buiten komt zal gigantisch verschillen van het eindresultaat.

    Maar nogmaals, ik zie het probleem niet zo van een document dat door ambtenaren wordt opgesteld en dat later door alle parlementen dient te worden goedgekeurd… Wat gaat er dan precies mis in het democratische proces??

  4. 4

    @3: Nee zo gedetailleerd open zijn hoeft niet. Je kunt wel ieder half jaar het Europese Parlement en de regeringsleiders – en via hen de nationale parlementen – op meer dan hoofdlijnen informeren waar je mee bezig bent en welke kant het op gaat. Dan voorkom je onnodig werk en help je het argument om zeep ‘dat er zo veel in is geïnvesteerd dat we nu niet meer terug kunnen’.

  5. 5

    Bijvoorbeeld. Ik heb het idee dat je niet helemaal scherp hebt wat dit bedrag behelst Grolsch, of het expres bagatelliseert, door het met andere verdragen te vergelijken. Uiteindelijk verliest de EU steeds meer draagvlak door de bevolking bij belangrijke besluitvorming te passeren. Geen goede beweging.

  6. 6

    ‘Harmonisatie van wetgeving op het gebied van milieu en arbeidsomstandigheden’

    Welke kant op wordt er geharmoniseerd dan? Het geniep van die onderhandelingen verraad verslechtering van millieu en arbeidsomstandigheden. De aard van het beestje zal ik maar zeggen.

  7. 7

    Een handelsovereenkomst is een heel pakket aan afspraken, je kan dat pakket niet beoordelen op individuele mogelijke onderdelen. Als je elk onderdeel van te voren apart moet verantwoorden, voordat het pakket rond is en de zaken tegen elkaar afgewogen zijn kom je nooit aan een eind. Zolang het pakket maar openbaar is voordat het wordt aangenomen is er democratisch ook niets aan de hand, de politiek kan de onderhandelaars dan gewoon weer terugsturen om het bij te stellen of het pakket in zijn geheel afkeuren.

    De voorbarige protesten tegen TTIP draaien vooral op emotie. De VS is voor sommigen een kapitalistisch schrikbeeld die in hun ogen heel de wereld Cloorkip van McDonalds en Coca Cola wil opdringen. Dit is vergelijkbaar met wat de EU voor de Geenpeil aanhangers is, al heb je geen idee waar het over gaat, alleen het woord is al genoeg om tegen te zijn.

    Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je niet mag demonstreren naar aanleiding van vermoedens. Ze doen in ieder geval de moeite om van de bank te komen, dat komt alvast een stuk overtuigender over dan een “demonstrant” die vanachter de computer een formuliertje aanklikt op een rose site.

  8. 8

    @7: Zou je kunnen stoppen met TTIP een handelsverdrag te noemen? TIPP is net als CETA en het inmiddels ter ziele gedragen ACTA veel meer dan een handelsverdrag. Als men eens begon met alleen een handelsverdrag, zou de weerstand aanmerkelijk minder zijn; Op beschermde industrieën na, zit immers niemand op tariefmuren te wachten. Maar omdat er keer op keer zaken als deregulering, of het uit handen nemen van regulering bij nationale overheden (en in handen leggen daarvan bij niet democratisch gecontroleerde en intransparante instanties) in de verdragen wordt gesmokkeld, vraag je er gewoon om dat je verdrag wordt afgeschoten.

  9. 9

    @Redoutable: Niet zozeer tegen de VS (hoewel die gevoelens zeker mee zullen spelen) maar ook tegen de EU en de manier waarop de besluitvorming in de EU nu eenmaal gaat. Bij mij gaat het om het laatste. Dat lijkt mij heel zinvol en gericht protest. Anti-EU en anti-VS heb ik niet zoveel mee – hoewel ik genoeg en nogal zware kritiek op beide heb.

    @Redoutable/Grolschje: In mijn ideale wereld werd in zowel de VS als de EU zeg driemaandelijks een debat opgestart over hoe iets (bijvoorbeeld een stuk milieuwetgeving, zeg het gebruik van chemicaliën in de voedselindustrie) lokaal verschillend wordt ingericht, en hoe dat te overbruggen in gezamenlijke nieuwe wetgeving. En werd die wetgeving vervolgens per referendum voorgelegd en ingevoerd.

    Dat lijkt traag te gaan, maar de manier waarop het nu gebeurt, door middel van geheime besprekingen en het willen samenstellen van één groot totaalpakket, dat bestaat uit eindeloos uitruilen, gaat zeker niet per se sneller. Bovendien verlies je daarmee draagvlak bij de bevolking, en dat is vooral in de EU wel even probleem nummer één lijkt mij, dat uiteindelijk de hele vooruitgang verlamt, want zonder draagvlak blijft het uiteindelijk toch ook vooral stil staan, in een situatie waar niemand toch al tevreden mee was.