De Europese economie, hoe nu verder?

De markten reageerden vanochtend meteen in mineur op de verkiezingen van gisteren: de euro verloor ten opzichte van de dollar en de beurzen openden fors lager, om daarna weer op te krabbelen. Griekenland wacht voorlopig politieke chaos en Frankrijk zal een linksere koers varen, maar wat gaat Duitsland doen?

Die vraag zal allicht komende zondag beantwoord worden, als de deelstaatverkiezingen in Noordrijn-Westfalen gehouden. Bij de verkiezingen in Sleeswijk Holstein gisteren ging de overwinning naar links. Met een FDP die naar links lonkt, moet Angela Merkel zich zorgen gaan maken om haar thuisfront, met landelijke verkiezingen in september in het vooruitzicht. Toegeven aan druk van Europese partners zal haar positie niet versterken, dus er zal naarstig gezocht worden naar manieren om de noodzakelijke versoepeling van het Europese begrotingsbeleid te bewerkstelligen zonder dat Duitsland de rekening betaalt.

Grosso modo zijn er twee denkrichtingen: minder en meer Europa. Het sentiment bij veel kiezers gaat uit naar minder Europa, met als ultieme middel de opsplitsing of opheffing van de euro. Dat zou zuidelijke landen de gelegenheid geven hun schulden weg te devalueren en zo hun economie erbovenop te helpen. De rekening wordt dan betaald door de exporterende noordelijke landen, die hun munt keihard zien worden en hun export duikelen.

Eurocraten denk in de richting van meer Europa. In feite willen ze zich niet neerleggen bij de gedachte dat de Europese landen te verschillend zijn om onder &eacute’én economische paraplu te schuilen. De president van de Europese Bank, Mario Draghi, wil dat de Europese landen naast begrotingsdiscipline ook economische groeidiscipline afspreken. Een belangrijke peiler daarbij is het harmoniseren van fiscaal en sociaal-economisch beleid.

Minder en meer Europa. Het is het hart tegen het hoofd. En dat is precies het probleem: Europa is het hart van haar burgers kwijtgeraakt en zelfs een economische crisis brengt die niet bij elkaar. Uit de verkiezingschaos van dit jaar zal het antwoord moeten komen. Verwacht tot die tijd een Europees Kunduz-akkoord, met een rare mix van hervormingen en bezuinigingen die al dan niet werkelijk tot stand gaan komen.

Foto: Images of Money

  1. 1

    “Meer of minder Europa.” Ik denk dat dit een schijnkeuze is, vooral voorgesteld door de “meer Europa”-lobby.

    We willen niet minder Europa, we willen dat er rekening gehouden wordt met de belangen van de doorsnee burger en dat die niet de rekening wordt gepresenteerd voor wat aan de top van de EU en de banken is misgegaan.

    En wat we vooral NIET willen is een bezuinigingsdrift waarbij iedere vorm van economische opbloei voortijdig de nek om wordt gedraaid. DAAROM stemmen we de rechtse kliek weg.

  2. 2

    Is het echt een kwestie van gevoel versus verstand? Ik vind dat iets te eenvoudig gesteld. De Eurocraten denken volgens mij niet zozeer aan meer Europa, maar aan een bepaalde, neoliberale, koers van Europa. Meer bundeling van macht in de handen van enkelingen, regeringsleiders plus Commissie is daarvoor het geëigende middel. Veel burgers weten dat dit niet in hun belang is. Op nationaal niveau is er voor burgers meer invloed om hun belangen te behartigen dan op Europees niveau. Dat is de reden dat men terugwijkt naar het nationale niveau. Maar de liefde voor Europa kan zeker toenemen met meer democratie en een socialer beleid. Nu zitten we in de fase dat burgers de kans grijpen om eindelijk iets terug te zeggen over het gevoerde beleid, ook al zijn de verkiezingen op nationaal of regionaal niveau. Of het vertrouwen in de Europese samenwerking terugkomt is afhankelijk van de reacties van Europese politici op de tendensen in deze en nog komende verkiezingen.

  3. 4

    Linkse spilzucht op de pof heeft de hele schuldencrisis veroorzaakt. Als Frankrijk een Grieks begrotingbeleid gaat voeren, dan komen we pas echt in de problemen, een noodfonds voor Griekenland is nog te doen voor Frankrijk is dat onmogelijk. Je kan je niet uit een crisis lenen, dat is de ellende met een versterkende factor, namelijk rente vooruitschuiven.

  4. 5

    “meer of minder europa” als enige keuze stuit me tegen de borst.
    Beter europa is een voor de hand liggender keuze.
    De grieken willen niet uit europa of uit de euro en Hollande stelt dat door het neo-liberalisme alles in europa voor de handel en de bedrijven goed is geregeld; nu nog voor de inwoners.
    Liever zag ik een discussie hoe we europa kunnen verbeteren dan de “alles of niets” schijnkeuze die me nu wordt voorgehouden.

  5. 6

    redactie ; is er trouwens weer wat veranderd aan de blog engine? ik ben weer helemaal de weg kwijt? gewoon alles lineair op een tijdlijn laten, en geen dynamische “slimme” view veranderingen van de kolommen,dank u.

  6. 8

    Voor de duidelijkheid, want het is de grootste ziekte die de moderne mens massaal onder de leden heeft: dat de markten reageerden op ’t verkiezingsnieuws blijkt uit wat precies?

    Inderdaad: niets.

    Stop met causale verbanden leggen daar waar ze niet zijn, iedereen gaat er maar vanuit dat het een logisch volgt uit het ander.

  7. 9

    Meer of minder maakt weinig uit met dezelfde mensen aan het roer die de crisis veroorzaakt hebben. Het gaat er om dat we het beste maken van de situatie die we nu hebben.

    Ik pleit ook voor een ‘beter’ Europa.
    Meer democratie, eerlijk delen, effectieve samenwerking en transparantie.
    Minder bureaucratie, rondpompen van geld, lobbyisten, onzin en prestige projecten.

    Hetzelfde aantal lidstaten houden graag. hoeft niet meer of minder.

  8. 10

    We hebben zat grondstoffen. Die liggen allemaal op de afvalbergen die we de afgelopen 100 jaar gemaakt hebben. We zullen het allemaal op den duur zonder goedkope olie moeten gaan stellen. Misschien verstandig om daar nu al aan te beginnen.

  9. 11

    Linkse splizucht? Volgens mij begon de huidige crisis bij de banken. Waarvan de top overwergend VVD zal stemmen (aanname, geef ik toe, op basis van eigen observatie). De VVD die sinds 1985 op 2 kabinetten na onafgebroken in de regering heeft gezeten. En die in de laatste regeringsperiode op onnavolgbare wijze de overheidschuld heeft laten groeien. Sinds wanneer is de VVD een linkse partij?

  10. 12

    Links wilde uitgeven, rechts wilde graag uitlenen in de hoop rijk te worden van de schulden. Iedereen heeft zich laten leiden door consumptiedrang, van de arbeider die een flatscreen wilde tot de bankier met behoefte aan een lexus.

  11. 14

    “Of het vertrouwen in de Europese samenwerking terugkomt is afhankelijk van de reacties van Europese politici op de tendensen in deze en nog komende verkiezingen.”

    Het moge bizar klinken, maar nog steeds kiezen wij, de burgers, de politici. Het is aan ons, de kiezers, weliswaar indirect, om de richting van Europa aan te geven.