De aanslag in Brussel en de verknipte werkelijkheid van Netanyahu en de zijnen

ACHTERGROND - Israëlische politici gebruiken de aanslag in Brussel om kritiek op Israël weg te zetten als antisemitisme.

Het is altijd geweldig prettig als er mensen zijn die onbegrijpelijke zaken tot bevattelijke dimensie weten te herleiden. Zo hebben we geleerd hoe het komt dat voorwerpen naar beneden vallen als je ze loslaat, dat onweer iets te maken heeft met positief geladen wolken en niet met een of andere slecht gehumeurde god,. en dat onbegrijpelijk menselijk gedrag vaak wordt veroorzaakt doordat we beschikken over een onbewuste met eigen autonome impulsen.

Sommige fenomenen zijn desondanks nog steeds niet of onvolledig verklaard. Zo kennen we niet de grenzen van het heelal en hebben we geen volledig sluitende antwoorden op de vragen waaruit zaken voortkomen als terreur, xenofobie, racisme of antisemitisme.

Hoewel… in de wereld is er in ieder geval één land waarvan de leiders over een dermate heldere visie beschikken dat ze een aantal van die laatste vragen wel degelijk weten te beantwoorden. U raadt het vast al, dat land heet Israël.

Nauwelijks heeft de een of andere gek een lafhartige en zinloze aanval gepleegd op het Joodse museum in Brussel, of de premier van Israël weet al wat de dader dreef, ook al weten we niets van zijn achtergrond. Nog dezelfde avond verklaarde Netanyahu dat de aanval een direct gevolg was van de ‘constante ophitsing tegen de Joden en hun staat. Voortdurend horen we op Europese bodem laster en leugens jegens de staat Israël, terwijl de misdaden tegen tegen de menselijkheid en moorden die in onze regio worden gepleegd systematisch worden genegeerd. Ons antwoord aan deze hypocrisie is voortdurend de waarheid vertellen, ons niet aflatende gevecht tegen terrorisme en het opbouwen van onze kracht.’

Netanhyahu stond met deze snelle analyse overigens niet alleen. Ook minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman schreef de aanval in Brussel meteen toe aan opruiing en ‘oproepen tot een boycot van Israël en boycots van Israëlische producten, tegen Israël gerichte acties in internationale fora en een automatische eenzijdige standpuntbepaling tegenover Israel.’ ‘Antisemitisme,’ voegde Lieberman daaraan toe, ‘heeft vele veranderingen ondergaan in de loop van de geschiedenis, maar de basis is altijd haat jegens Joden geweest alleen omdat ze Joden waren, waar ze ook leefden, of ze nu wonen in Jeruzalem, Tel Aviv, in (de nederzetting) Ariël, of in Hebron, Brussel of op Mars.’

En een andere Israëlische leider van dit moment, de minister van Economie en leider van de partij Habayit HaYehudi, Naftali Bennett, zette op zijn Facebookpagina de van diep inzicht getuigende zin dat antisemitisme ‘zichzelf in deze generatie vermomt als anti-Israël of anti-zionistisch.’ Hij voegde eraan toe dat ‘sommige Israëli’s geloven dat als Israël aardig en verlicht genoeg is en wij onszelf bevrijden van ons nationalisme, de haat jegens Israël dan zal verdwijnen. Maar het is in feite andersom. Dus wat moeten we doen? Onszelf zijn en wonen in ons land met grote Joodse trots.’ (Waarbij Bennett met ‘wonen in ons land’, natuurlijk heel Eretz Israel bedoelde, inclusief de bezette gebieden).

Wat leren we van deze reacties? Ten eerste dat dat Israël wordt geleid door mensen die menen dat Israël niet mag worden bekritiseerd, omdat dit het eeuwenoude antisemitisme zou losmaken. Netanyahu, Lieberman, Bennett en diegenen die hen hebben gekozen, menen zodoende dat zij boven elke kritiek verheven zijn en zich niet aan internationale wetten en regels hoeven te houden, omdat mensen die zich daarop beroepen alleen maar antisemitische drijfveren hebben. Palestijnen die niet vrijwillig vertrekken als Joden hun huis in Jeruzalem of Hebron willen hebben of hun grond bij Ariël, zijn antisemiet. En de mensen die het voor hen opnemen zijn dat eveneens.

En ten tweede dat westerse politici grosso modo nog zozeer zijn verlamd door de angst voor antisemiet te worden uitgemaakt, dat ze dit min of meer voetstoots aannemen. Is er iemand die Netanyahu op het ongepaste karakter van zijn opmerkingen wijst? Waarom vertelt niemand Lieberman en Bennett dat het gedrag van Israël er in grote delen van de wereld wel degelijk toe bijdraagt dat Israël wordt gezien als een pariastaat en dat dat helemaal niets te maken hoeft te hebben met ‘eeuwenoude gevoelens van antisemitisme’?

En tenslotte: in welke verhouding staat de – overigens terechte – opwinding over het incident in Brussel tot de vrijwel totale afwezigheid van westerse afkeuring over de zich opstapelende bewijzen van het willekeurig doodschieten van Palestijnse burgers door Israëlische soldaten, zoals de twee jongens op 15 mei in Beitunia? Of – om maar twee gevallen te nemen die de linkse Israëlische politicus Yossi Sarid eergisteren in een artikel oprakelde – over de dood van de 14-jarige Youssef Shawamreh, die in maart gundelia ging zoeken, een plant die de Palestijnen graag eten, en van een afstand werd doodgeschoten, en de Palestijns-Jordaanse rechter Raed Zuayter, die in maart bij de Allenby brug zonder enige reden met drie schoten werd afgemaakt?

En dan zwijg ik nog over de talloze gevallen van landroof, mishandeling, en alle andere verkrachtingen van de mensenrechten in Gaza en op de Westoever. Het wordt tijd dat westerse politici de durf krijgen om mensen als Netanyahu en de zijnen in hun gezicht te zeggen dat kritiek op Israël en antisemitisme niet één en hetzelfde zijn en dat hun opmerkingen – ook op een moment als nu met die aanslag in Brussel – niet alleen ongepast zijn, maar ook getuigen van een totaal gebrek aan besef van in welke mate Israël in internationaal-juridisch opzicht alle perken te buiten gaat.

Natuurlijk was die aanslag in Brussel afschuwelijk en vanzelfsprekend met er gekeken worden wat daarachter zat en of preventieve maatregelen nodig zijn, maar dat laat onverlet dat pogingen om in Jeruzalem de gebeurtenis aan te grijpen als een soort rechtvaardiging van Israëls beleid, met kracht de kop in moet worden gedrukt. Zo komt er nooit een eind aan het drama dat zich daar afspeelt.

  1. 1

    Intereseert me niet wat Liebertje vindt, want Lieberman is een Putin gek, samen met idioten als Bunga Bunga Berlusconi en anderen met hem.

    Dus als hij mij antisemitisch vind komt dat me wel goed uit, dan blijft die zak lekker bij mij weg. Voor hem genoeg andere Israëlische normale mensen met gezond verstand. Want deze man is de titel “Minister van Buitenlandse zaken” onwaardig… alsof je Geert Wilders of Martin Bosma op zo’n positie te zetten…. gewoon niet slim.

  2. 2

    Vooral dit deel van zijn reactie vond ik treffend: “… terwijl de misdaden tegen tegen de menselijkheid en moorden die in onze regio worden gepleegd systematisch worden genegeerd”.

  3. 3

    Netanyahu kan niet effectief worden tegengesproken zolang we in Nederland meer te horen krijgen over de zielige Palestijnen dan over de zielige inwoners van de Westelijke Sahara.

  4. 4

    Tsja, als Netanyahu zo goed weet wat de dader beweegt, misschien kent-ie hem dan wel persoonlijk. Kan het een Mossad-agent zijn geweest?
    Het zou niet de eerste (false-flag) aanslag zijn, die door politici wordt misbruikt.

  5. 5

    De schrijver van bovenstaand stukje stelt dat de dader van de schietpartij op “deze zeer symbolische plaats” (dixit Elio di Rupo) “de een of andere gek” is die “een lafhartige en zinloze aanval [heeft] gepleegd”. Wat weet hij wat wij niet weten? Niets, als het goed is, en daarom kunnen we het net zo goed omdraaien.

    Wat nu als de dader niet gek maar juist bij zijn volle verstand was en niet laf maar juist dapper was, en dat zijn schietpartij niet zinloos was maar juist een hoger doel diende? Dat hogere doel kan heel goed het veroorzaken van angst zijn geweest, niet bij zijn persoonlijke vijanden maar bij de vijanden van zijn groep. Welke die groep dan wel is, laat zich gemakkelijk raden.

    Gezien de reacties bij joodse organisaties is het doel bereikt, en nog wel zonder dat de groep van de dader daarop wordt aangekeken. Sterker nog, de slachtoffers van die aanslag zijn volgens velen, zoals de schrijver van bovenstaand stukje, eigenlijk de daders.

    Tenslotte: was de dader ook dapper? Jazeker, want hij riskeert een flinke straf die hij, gezien zijn vlucht, ook vreest. Zijn groepsgenoten zullen zijn daden echter voor heldendaden aanzien, geheel volgens de 1400 jaar oude tradities die hemelse geneugten in het vooruitzicht stellen van de strijders op het pad van de god. Je zou wel gek zijn als je daar niet wat offers voor zou willen brengen, maar gek, dat was de schutter vast en zeker niet. Wel misleid.

  6. 7

    Door aanvallen op (niet-Israëlische) joden te vereenzelvigen met aanvallen op Israël, roept Netanyahu een self fulfilling prophecy af over alle joden. Dat komt misschien wel handig uit in de Israëlische propagandakraam, maar joden wereldwijd doe je daar helemaal geen dienst mee.

  7. 8

    @5:

    “Je zou wel gek zijn als je daar niet wat offers voor zou willen brengen …”

    Kennelijk zijn z’n groepsgenoten wel bijna allemaal gek, want die kiezen bijna allemaal om niet te gaan doden “op het pad van de god”.

    Mooi trouwens hoe onder een stuk dat gaat over het politiek uitmelken van een tragische gebeurtenis, jij ook je kans grijpt om moslims (de “groepsgenoten”) in diskrediet te brengen door ze allemaal als moreel medeplichtig neer te zetten (in het geval dat de dader inderdaad een moslim is). Een schaamteloos misbruik van menselijk leed om jouw agenda van haat te promoten. Bah.

  8. 9

    @7 is er iemand in Europa die aanvallen op joden los ziet van Israel? Nee, dacht ik ook.

    En meneer @0 zou zich beter voorbereiden op een vruchtbaar gesprek met meneer Netanyahu. Zo’n stukje zou me nu wel boeien.

  9. 10

    @8
    Aan de vruchten kent men de boom. Het vermoorden van willekeurige leden van een andere groep dan de jouwe lijkt mij het ultieme bewijs van een agenda van haat.

  10. 11

    @10: en op basis van welke vruchten weet jij dan dat deze bo(o)m van moslims komt? Er zijn talloze andere groepen dan alleen moslims die het niet op joden hebben.

    Je zou graag willen dat antisemitisme buiten Israël niet correleert met de hoeveelheid actie (en het morele handelen) van Israël. Helaas is er wel degelijk een verband. Dus ja, helaas laten bepaalde mensen zich wel leiden door het handelen van Israël.
    Praat dat het praatje van Netanyahoe goed? Neen. Maar ik zie ook een online toename van een soort knip- en plak jodendom of sons een knip- en plak zionisme. Hierdoor acht ik het mogelijk acht dat bepaalde mensen hierbij elke realiteitszin over hun imaginaire vijand overboord kunnen gooien.
    Wat mij betreft is dit soort denken overigens het spiegelbeeld van een knip- en plak islam.

  11. 12

    De aanslag is een schoolvoorbeeld van terrorisme, ongeacht wie er achter zit. Angst aanjagen vlak voordat mensen naar de stembus gaan is alleen in het belang van extreemrechtse, antidemocratische partijen.