Cyberwar of cybersprookje?

Cyberwar is hot in Amerika. Oud-generaal Richard Clark schreef dit jaar een boek waarin hij waarschuwde voor zo’n beetje het einde van de VS als er niet meer geïnvesteerd zou worden in cyber security. ,,Within a quarter of an hour, 157 major metropolitan areas have been thrown into knots by a nationwide power blackout hitting during rush hour. Poison gas clouds are wafting toward Wilmington and Houston. Refineries are burning up oil supplies in several cities. Subways have crashed in New York, Oakland, Washington, and Los Angeles. . . . Aircraft are literally falling out of the sky as a result of midair collisions across the country. . . . Several thousand Americans have already died.” Een gepensioneerde vice-admiraal waarschuwde even later dat de VS al in een cyberwar verwikkeld was en dat ze die strijd aan het verliezen waren. Zijn boodschap werd gehoord.

Maar is er zo’n oorlog en zijn de VS die aan het verliezen? In de New Yorker van deze week heeft onderzoeksjournalist Seymour Hersh weer een onthullend verhaal over hoe een relatief te behappen probleem opgestookt wordt tot een drama van epische proporties. En uiteraard is daar veel geld mee gemoeid.

Zowel Clark als de vice-admiraal zijn verbonden aan defensiebedrijven en adviesbureaus die kort na deze waarschuwingen voor enkele tientallen miljoenen dollars aan orders binnen sleepten. Inmiddels is cybersecurity een business geworden waar jaarlijks zo’n 15 miljard dollar in omgaat. En dat getal vliegt omhoog.

Hersh spreekt zijn verbazing uit dat de eerste ‘cyberpresident’ Obama zich zo in de luren laat leggen. Dat komt volgens hem vooral doordat een aantal begrippen door elkaar lopen, namelijk cyberwar en cyberspionage. Volgens verschillende deskundigen die hij opvoert, valt het met de cyberwar nog wel mee. Er wordt door haviken vaak naar China gewezen. Die zou vergaande plannen hebben om de Amerikaanse civiele sector plat te leggen, zoals hierboven door Clark wordt beschreven.

Feit is echter dat zeker in de VS er nauwelijks centrale publieke diensten zijn. Neem het elektriciteitsnetwerk. Dat wordt door honderden bedrijven gerund. Als China, of een terroristisch netwerk, de elektriciteitsvoorziening echt wil schaden, moeten vele van die bedrijven gelijktijdig worden platgelegd. Daarnaast is het moeilijk om virussen en botnets – die doorgaans voor dit soort aanvallen nodig zijn – zo gericht in te zetten. Zeker virussen zijn moeilijk te controleren. Het Stuxnet virus dat tegen het atoomprogramma van Iran bedoeld zou zijn, heeft veel meer schade daarbuiten aangericht. En waarom, vraagt een Chinese diplomaat, zou China Amerika willen platleggen? China bezit al een groot deel van de VS. Een grote aanval zou ook zeker Chinees kapitaal vernietigen. Tot slot leidt een cyber war vrijwel zeker tot een escalatie die zo in een echte oorlog kan verzanden. Dat is een grote stap.

Wat het echte probleem is, is cyberspionage, iets waar alle ontwikkelde landen zich schuldig aan maken. Cyberspionage is een doorn in het oog en leidt tot erg veel schade, bijvoorbeeld in gestolen bedrijfsgeheimen. Maar van een all out war is zeker geen sprake.

Hersh vraagt zich daarom ook terecht af waarom inlichtingendienst NSA het voortouw neemt in de cyberoorlog en waarom Obama dat toestaat. De NSA is het oor van het ministerie van Defensie. De directeur heeft al laten weten veel meer bevoegdheden te willen in de strijd tegen de cybervijand, zoals het monitoren van sociale media, een kill switch voor internet en een verplichte achterdeur voor veiligheidsdiensten in diensten en apparaten die gebruik maken van encryptiesoftware, zoals skype en Blackberry.

Een betere oplossing zou zijn om al het internetverkeer te encrypteren – iets wat criminelen en terroristen al lang doen, maar hoewel dat wetsvoorstel eens heeft gecirculeerd, is dat uiteraard nooit van de grond gekomen.

En zo wordt weer een monster geschapen, waar velen hun boterham mee veilig stellen. De Washington Post liet eerder dit jaar al zien hoe groot en woekerend het militair industrieel complex in de VS is geworden. Nu gepraat wordt over het kortwieken van de slokop die het Pentagon is, is cyberwar een leuk alternatief om de snoeiers weg te houden. De prijs kan echter nog wel eens wat hoger zijn dan die 15 miljard dollar, namelijk het vrije internet zoals we dat nu nog hebben.

  1. 1

    En waarom, vraagt een Chinese diplomaat, zou China Amerika willen platleggen? China bezit al een groot deel van de VS.

    Sorry hoor, maar minder anti-Amerikanistische propaganda graag. Ik bedoel, kan je daar niet even boven staan en een objectieve lezing geven? Als ik zoiets zie stop ik met lezen.

  2. 6

    De enige die hier een loser is ben jij. Ik heb ’t niet nodig om in iedere reactie expliciet m’n eigen slimheid te moeten etaleren. Misschien moet je eens buiten je huidige kringetje komen (en dan bedoel ik niet hier op sargasso), en ontdekken dat je niet de enige bent met wat hersencellen. En ’t zou ook helpen als je niet in iedere reactie nog even een sneer moet geven.

  3. 7

    Ach beter dat Amerika daar haar geld en aandacht aan besteedt, daar heeft de wereld een stuk minder onder te lijden dan aan hun andere projectjes.

  4. 9

    Niks, maar de obligate “de V.S. zijn platzak” er tussendoor is gewoon kinderachtig. Beetje als het NOS journaal die om de dag wel een kort item doet over dikke Amerikanen, terwijl je hier in zelfs het kleinste gehucht moddervette Hollanders bij de frietkraam kan vinden. Het is exemplarisch voor de “wij doen alles beter hier”-mentaliteit in Nederland.

  5. 10

    Nou, dat haal ik helemaal niet uit het stukje: ze waarschuwen alleen voor een industrie die een hype maakt van cyberwar ten einde hun eigen zakken te vullen. Dat gebeurt net zo goed in NL. Heb al aantal militairen en onderzoekers gesproken en die lopen de onzin van Clark allemaal te herhalen, en geloof mijn, dat zijn merendeels mensen die niet eens weten hoe ze Windows moeten installeren.
    Ik vind ook niet dat dat stukje zelfgenoegzaam is. Feit is dat de grootste ICT industrie zich in de VS bevindt wat betreft beveiliging, en dat zij ook veel invloed hebben op opkomende technologische ontwikkelingen mbt tot communicatie dus ook relatief wat macht in handen hebben. Daar moet je dan waakzaam voor zijn. Het artikel draagt daarom bij aan een inhoudelijk discussie

  6. 11

    Zelfgenoegzaam? Ik citeer gewoon uit het stuk van Hersh. Wat hij met dit citaat wil zeggen is dat wanneer China kwaad doet, dat China dat ook in eigen zak voelt. Het MAD-principe, alleen dan een graadje minder. Jammer dat het zo off-topic raakt.

    Het gaat wel ergens over, namelijk over surveillance van en controle op het net.

  7. 12

    Feit is dat de grootste ICT industrie zich in de VS bevindt

    Dat wordt deels verklaard doordat de VS gewoon een stuk groter is (en een taalgebied is ipv 25). Met 300+ miljoen inwoners is alles al snel ‘groot’.

  8. 13

    Jammer dat het zo off-topic raakt.

    Ik vind eigenlijk in z’n algemeenheid dat het met het niveau in de discussies knap treurig gesteld is. Stokpaardjes alom (ook hier weer), en je ziet maar al te vaak dat een reaguurder d’r een verkeerd begrepen dingetje uittrekt om daarmee ‘zijn gelijk’ (en het ongelijk van de poster) aan te tonen. Mwech.

  9. 14

    @dimitri: mijn reactie was ook bedoelt @jfk . ik vind je stuk ook goed, volgens mij begrijp je mij verkeerd. Terecht punt dat je maakt en het geeft voer voor debat en, meer belangrijk, actie.

    @gronk: klopt, maar dat maakt mijn punt niet minder sterk, namelijk dat hun visie op security etc kritisch moeten worden bekeken.