Criminaliteit daalt alweer met 5 procent

DATA - De criminaliteit in Nederland daalt nu al acht jaar op rij. Van 2011 naar 2012 daalde het aantal incidenten per 1000 inwoners zelfs met 5 procent.

Geen grote krantenkoppen, geen ingelaste nieuwsuitzendingen, geen Kamervragen, want met dalende criminaliteit krijg je geen aandacht. En toch, stel je voor dat de criminaliteit met 5 procent gestegen zou zijn. De wereld zou te klein geweest zijn.

Maar het feit blijft dat de criminaliteit, althans de geregistreerde, al acht jaar op rij dalende is. Zowel in absolute aantallen als in aantallen per 1000 inwoners. Dat laatste zelfs inmiddels met 18 procent. Alleen het oplossingspercentage daalt ook. En dat is dan toch wel vreemd. Want minder gemelde criminaliteit zou dus meer tijd per zaak moeten opleveren.

Hier de relatieve aantallen:
criminaliteit_inw_2005_2012_475

En hier de absolute aantallen:
criminaliteit_2005_2012_475

Let op, voor 2011 en 2012 gaat het nog om voorlopige cijfers.

  1. 2

    Alleen het oplossingspercentage daalt ook. En dat is dan toch wel vreemd. Want minder gemelde criminaliteit zou dus meer tijd per zaak moeten opleveren.

    Misschien dat mensen criminaliteit minder vaak melden omdat ze het vertrouwen dat er daadwerkelijk wat mee wordt gedaan zijn kwijtgeraakt? Ik bedoel, wie meldt tegenwoordig nog een fietsendiefstal? Alleen misschien als dat nodig is voor een verzekering.

  2. 3

    @2: Dat argument hoor ik al jaren (ook toen de criminaliteit nog steeg om te suggereren dat het allemaal nog veel erger is). Echter, dit wordt niet door onderzoek onderbouwt. Integendeel volgens mij. Maar moet ik opzoeken.

  3. 4

    @2: Ja, dat is een mooie dooddoener die in dit soort gevallen ALTIJD uit de kast gehaald wordt. Je zou het kunnen oplossen door te peilen of mensen afgelopen jaar een misdaad niet gemeld hebben, en dat dan langdurig opvolgen.

    @Steeph: Is het mogelijk om te kijken welk percentage van het politiewerk waaraan besteedt wordt over de tijd? Ben benieuwd of de “overcapaciteit” op misdaad wordt overgeplaatst naar overtredingen.

  4. 6

    Aangifte doen bij je-en-jij-ende Mavo-agentjes die nauwelijks een fatsoenlijk woord kunnen schrijven, laat staan kunnen typen. Agenten die met de grootste moeite de buurt kennen waarin ze werkzaam zijn. Agenten die de wettekst niet kennen, volgens welke ze je willen verbaliseren en zich daarom maar beroepen op de getrouwheidsgelofte die ze hebben afgelegd… Agentjes die zelf de verkeersregels overtreden. Agenten die aanraden maar geen aangifte te doen, want dat geeft maar zo’n gedoe met papierwerk enzo.

    Maar bovenal is misselijk dat er nauwelijks misdrijven worden opgelost, behalve die zaken waarop je nog een gemiddelde josti-band met carriere ambitie zou kunnen loslaten.

    En dan hebben we het nog maar niet eens over de traject-controles en de leugens daaromheen…

  5. 7

    @3: Folkert Jensma (@NRC) heeft een tijdje geleden (medio oktober vorig jaar, als ik me goed herinner) wat cijfers over de hele keten van aangifte doen tot daadwerkelijke veroordeling bekeken. Wat daaruit kwam was dat je in zo’n beetje iedere stap stevige uitvalpercentages had, behalve als het daadwerkelijk tot een uitspraak van de rechter kwam; dan had je 90% kans op schuldigverklaring.

    Het probleem daarmee is dat als er ook maar iets in dat hele strafrechtelijke proces veranderd (de politie maakt minder fouten bij het opschrijven van het PV, d’r raken minder stukken zoek, justitie werkt sneller) dat meteen tot uiting komt in ‘hogere criminaliteitscijfers’ wat door iedereen meteen sociologisch wordt uitgelegd (‘nederland wordt crimineler!’,’er moet nog harder worden aangepakt!’,’nee, straffen werkt niet’).

    Overigens is dit wel een tak van sport waar de data redelijk zacht is, terwijl je in principe best harde uitspraken zou kunnen doen. Omdat er nog aardig wat bestuurlijke hobbels liggen om die data (en systemen) ook op elkaar af te stemmen zie ik dat er niet zo snel van komen.

  6. 8

    @2:

    Inderdaad. Je doet eigenlijk alleen aangifte ivm de verzekering. Iedereen weet toch wel dat er niets gedaan wordt tegen vernieling, diefstal en of bedreiging/licht geweld.

    VB: algelopen weekend is mijn portemonnee iclusief id en rijbewijs gestolen. Ik naar het poltitiekantoor. De agent die dat afhandelde was er niet, maar om 12 uur ’s nachts kwam hij terug, dus of ik dan langs wilde komen.
    Bij de verzekering wordt m’n rijbewijs trouwens alleen vergoed igv mishandeling/doktersrapport. nu valt het onder verlies…..

  7. 10

    Kan jij aantonen dat de aangiftebereidheid laag is en/of dalende?

    Nee, en dat hoef ik ook niet, want jij komt met een fenomeen waarvan je zelf zegt dat je het niet kan verklaren en mijn theorie kan dat wel. Wetenschap is eerst een hypothese formuleren en die toetsen met data; met data komen om vervolgens te zeggen dat je zelf de uitkomsten niet kan verklaren is een enorm zwaktebod.

    Stel dat ik niet kan aantonen laag is en/of dalende, maar jij ook niet kunt aantonen dat die hoog is en/of stijgende. Dan is het enige van je artikel dat blijft staan dus dat het aantal aanmeldingen daalt, maar of de criminaliteit ook daalt blijft dus onduidelijk. Daarmee heb ik je stelling (“dalende criminaliteit”) op basis van de door jou gepresenteerde data al ontkracht, want ik hoef daarvoor het tegendeel helemaal niet te bewijzen. Het niet aannemen van een nulhypothese hoeft immers niet te betekenen dat de alternatieve hypothese waar moet zijn. Sorry voor de mierenneukerij, maar ik heb helemaal geen zin om de bewijslast hier onterecht op mij afgeschoven te krijgen.

  8. 11

    @10: Zeur niet zo. Er is terecht opgemerkt dat jouw opmerking nogal een standaard dooddoener is, die maar al te vaak wordt gebruikt om verder maar niet meer over een mogelijke daling van de criminaliteit te praten.

    Het is een terechte vraag, daar niet van. Flip van Dyke en Gronk laten echter zien dat het wel degelijk mogelijk is om op een constructieve manier hierover in discussie te gaan, zonder nogal laf de bal bij de ander te leggen.

  9. 13

    @10:

    Wetenschap is eerst een hypothese formuleren en die toetsen met data;

    Ik weet niet of je gestudeerd hebt, maar if so, dan zou ik m’n geld terugvragen. Wetenschap bestaat uit twee gedeeltes: een theorievormend deel, en een empirisch deel. De een kan niet zonder de ander. Je kunt geen theorieen bedenken zonder dat je weet hebt van de werkelijkheid. Je moet eerst data gezien hebben voor je een hypothese kunt formuleren. Je kunt natuurlijk altijd vanuit het luchtledige proberen een theorie te bedenken, maar de kans dat dat luchtfietserij is, die niet wordt ondersteund door de data is levensgroot.

    Nog niet zo heel lang geleden, kon je d’r prima mee wegkomen om een artikel te publiceren wat alleen maar bestond uit metingen. In de renaissance (maar ook in de periode daarvoor) waren d’r plenty mensen die observaties van planeten en manen publiceerden, zodat anderen daar *later* theorerisch helemaal los op konden gaan.

    Het idee dat wetenschap top-down gedreven is, is een fallacy. Dom managementgelul.

  10. 14

    Niets uit dit stuk impliceert dat hij hier theorievormend bezig is; hij poneert in de eerste alinea gewoon de stelling dat de criminaliteit is gedaald, maar dat volgt helemaal niet noodzakelijkerwijs uit zijn data en dat geeft hij zelf ook toe. Als hij deze cijfers ziet als inspiratie voor vervolgonderzoek, dan moet hij zijn stukje anders opzetten en ook daadwerkelijk tot meer onderzoek oproepen. Maar oké, dat deed hij niet – ik spreek hem daar dan op aan, en als reactie daarop kan hij dat alsnog doen. Maar hij is dus overduidelijk helemaal niet geïnteresseerd in verder onderzoek; sterker nog, hij probeert op mij de verantwoordelijkheid daarvoor af te schuiven om er klaar mee te zijn. En als hij niet geïnteresseerd is in vervolgonderzoek dan moet zijn stukje empirisch bedoeld zijn, en in die context moet mijn kritiek dan ook worden gelezen.

    Maar ja, die context interesseert je niet, want je bent gewoon een hautaine zwatelaar die aanleiding zag tot een stukje zelfpijperij. Ik ben nog een idioot ook dat ik het lees, laat staan dat ik erop reageer. Doei gronk.

  11. 16

    @15: De enige dooddoener in dit draadje is dat ik er niet op zou mogen wijzen dat een stelling mogelijk quatsch is als ik het tegendeel van die stelling niet kan of wil bewijzen. Als je het trouwens niet erg vindt reageer ik even niet op je in dat andere draadje; zoals je ziet ben ik hier al betrokken in een volstrekt oninteressante zeikdiscussie en één daarvan vind ik eigenlijk wel genoeg.

  12. 17

    Ik heb nog even aan een stukje introspectie gedaan terwijl ik steentjes op het wateroppervlak van een meer probeerde te laten stuiteren en ben tot de conclusie gekomen dat ik hier volkomen gelijk heb. Steeph schrijft hier een stukje en het is zijn verantwoordelijkheid dat alle stellingen die hij poneert beargumenteerd worden. Ik sta dan volledig in mijn recht om hem erop te wijzen dat dat niet zo is aangezien iets wordt beweerd dat niet noodzakelijkerwijs volgt uit die conclusies. Als hij dan in #5 tegenwerpt dat ik dan maar de tegengestelde stelling moet bewijzen, dan kan ik zeggen: nee, fuck jou, maar dan krijg je gewoon een welles-nietes discussie zonder duidelijk einde. Niemand zou daar op zitten te wachten. Ik moet dus in #10 beargumenteren waarom de bewijslast bij hem ligt.

    Helaas zijn er echter geen vaste normen wat betreft de relatie tussen een blogger en een reaguurder in de discussie onder een blogpost dus zijn er een paar invalshoeken van buiten de blogosfeer waarvan ik er één moet kiezen. Twee daarvan liggen wat mij betreft voor de hand: die van een debat of van wetenschappelijk discours. In het debat zouden Steeph en ik opponenten zijn. De setting van een debat zou echter impliceren dat ik over de achterliggende stelling, namelijk of de criminaliteit wel of niet gedaald zou zijn, een stelling zou willen verdedigen, maar dat doe ik helemaal niet en dat is duidelijk uit de manier waarop ik #2 heb geformuleerd. Bovendien gaat er een mate van gelijkwaardigheid uit tussen opponenten die er niet is op een blog waar de stukjesschrijver meer zichtbaarheid heeft dan de reaguurders. Ik kies dus voor de setting van een wetenschappelijke discussie, waarin Steeph de rol van auteur heeft en ik die van recensent. Die setting leg ik dan uit, in een mate van detail die recht doet aan de context, en beargumenteer waarom de bewijslast in die setting bij Steeph ligt. Klaar.

    Geen moment geloof ik dat de mensen die wél vinden dat ik in deze discussie bewijslast heb dat ook consistent zouden verdedigen, en dus zouden zeggen dat je nooit onder een artikel op een gat in de argumentatie voor een stelling zou mogen wijzen zonder de stelling zelf onderuit te halen. Maar mensen zien gewoon selectief het onderscheid tussen argumentatie en stelling niet. Dat is hier het grote probleem.

  13. 20

    Ik mis in de reacties een positieve noot, als we zouden mogen aannemen dat de trend die in de data te zien is wel betrouwbaar is.

    Een dalende trend is gewoon goed nieuws en compleet tegen de algemene teneur in dat er steeds meer geld en mankracht bij moet om de samenleving een beetje leefbaar te houden.

    Er zijn vele factoren aan te wijzen die op deze getallen van invloed zijn;

    – aangiftebereidheid
    – veranderde leefpatronen (men blijft meer thuis)
    – betere beveiliging/ hang en sluitwerk /bewust zijn van cameras
    – betere moraal
    – betere preventie / sociale controle
    – gericht beleid op veelplegers

    Vragen: Hoe verkoop je bij een dalende trend een hoger dreigingsniveau? Wat is de ontwikkeling van het aantal gevallen van buitensporig politieoptreden? Hoe is het monitoren van iedere burger gerechtvaardigd als de statistieken aantonen dat het nu al de goede Kant op gaat?

    Over de aangiftebereidheid is veel te zeggen. Veel meer aangiftes in verband met verzekeringen kan ook wijzen op verzekeringsfraude.

    Maar goed, nu dus het oplossingspercentage omhoog, hoe gaat dat lukken en waarom kan het in Duitsland wel?

  14. 21

    @Lapis Naar mijn inschatting (for what it’s worth) hangt jouw punt nogal samen met de plausibiliteit/invloed van een je hypothese in #3. De sterkte van die hypothese bepaalt:
    a) of Steeph een fout maakte door die hypothese te negeren, of;
    b) dat er gewoonweg vanuit gegaan kan worden dat de trend van geregistreerde criminaliteit ook een goede indicator is van de daadwerkelijke criminaliteit.

    Dus ik ben nu het lulletje rozenwater die tegen je zegt dat er geen principieel gelijk te behalen valt, maar je kan wel bediscussiëren of Steeph jouw hypothese had moeten meenemen in zijn artikel. Steeph is de mening toegedaan dat jouw alternatieve hypothese niet zo sterk is omdat hij zich blijkbaar herinnert dat het aangiftepercentage niet serieus verandert (in welk geval het niet onredelijk is om dat niet te beschouwen). Vervolgens is het aan jou, als kritische reaguurder, de taak (als je dat wilt) om aannemelijk te maken dat jouw hypothese niet enkel in theorie van invloed kan zijn maar ook in realiteit meegenomen zou moeten worden.

  15. 22

    @17: Wat jij niet lijkt te beseffen is dat dit geen kwestie is van gelijk of ongelijk, maar van een gebrek aan verhoudingen in je reactie. Het stuk zelf brengt immers al nuanceringen aan, en uit alles blijkt dat dit niet het einde van de discussie is. Jij fakkelt vervolgens het hele stuk af, niet omdat jij informatie hebt waaruit blijkt dat de strekking van het stuk niet klopt, maar alleen omdat de kans bestaat dat de conclusie niet waar is. Dat punt staat verder niet ter discussie, Steeph schrijft immers deze en andere nuanceringen al op in zijn stuk. Aangezien het meten van criminaliteit nogal een ingewikkeld vraagstuk is waar uiteindelijk geen eenduidig antwoordt op bestaat (je zult altijd keuzes moeten maken), is het volstrekt logisch dat Steeph deze discussie even laat voor wat hij is en zich beperkt tot een veelgebruikte statistiek van het CBS, die over meerdere jaren bekend is en dus mooi de trend kan weergeven. En het is dan ook volstrekt logisch dat hij niet verantwoordelijk is voor het beantwoorden van al jouw vragen die jij over dit thema hebt.

    Jij bent ook niet verplicht zelf op zoek te gaan naar relevante informatie over dit onderwerp. Maar pas je toon daar dan wel een beetje op aan. Inmiddels heeft Flip van Dyke laten zien dat ook andere indicatoren een daling van de criminaliteit laten zien (wat jij weigert te doen, zeg maar), waarna de stelling van dit stuk sterker staat en jouw verontwaardiging alleen maar vreemder wordt.

  16. 23

    @20: Hoop factoren die van invoed (kunnen) zijn. Ik mis er nog eentje: minder criminelen? Oh wacht, dat valt misschien onder veranderende leefpatronen (ook criminelen blijven meer thuis)?

    Of onder betere moraal: een crimineel denkt “misdaad loont niet” en komt daar dus niet langer zijn leunstoel voor uit. Waarmee dat weer onder meer thuis blijven valt.

  17. 25

    Geweldsgebruik is met 40 % toegenomen in vergelijking met een jaar of tien terug en dat is een doodnormale grote provinciaalse stad.
    De kans op een klap op je smoelwerk is een bijna zekerheid voor de opgroeiende jeugd.
    Criminaliteit is minder omdat er weinig cash meer is , en wat er nog is zwaar beveiligd wordt, kijk naar een gemiddeld tankstation of sociale dienst..
    Voor de rest is het een “Lubbers”woord, criminaliteit , we gooien er zo een categorie uit en het cijfers ziet er rooskleuriger uit.

  18. 26

    @25: Idd het toegenomen pinpasgebruik is misschien wel de belangrijkste reden voor bovenstaande cijfers
    Het aantal woninginbraken is wel toegenomen.Vaak wordt er niet eens meer aangifte van gedaan omdat het oplossingspecentage zo bedroevend is, de politie komt vaak niet eens als je belt met de mededeling dat er is ingebroken,je moet zelf naar het bureau om aangifte te doen.
    Ik geloof ook niet dat criminaliteit per saldo is afgenomen,het is verschoven.

  19. 27

    In het stukje staat heel keurig:”feit blijft dat de criminaliteit, althans de geregistreerde, al acht jaar op rij dalende is.”

    Maar dan wordt terecht een kritische noot aangebracht: “Alleen het oplossingspercentage daalt ook. En dat is dan toch wel vreemd.”

    De kritische noot van lapis is echter evenzeer terecht:”Misschien dat mensen criminaliteit minder vaak melden.”

    Feit is, dat het stukje dit soort vragen onbeantwoord laat. De ruzie wie die vragen moet beantwoorden komt op mij een beetje kinderachtig over. Blijft staan dat ze wel beantwoord moeten worden om tot een goede oordeelsvorming te komen.

  20. 28

    @18: Lapis is op Sargasso superieur op alle wapens. Zo’n inferieure uitval als die van van Dyke is dan ook te verwachten, tevens bevestiging van mijn stelling.

  21. 29

    @20:Er zijn vele factoren aan te wijzen die op deze getallen van invloed zijn

    Misschien zou je, voor je met al dat soort leuke zelfbedachte fantasieverklaringen aan komt zetten, eens kunnen kijken naar bijlage 3 van dat pdf’je wat vandijke aanhaalt. Daar staan dingen in als:

    De gehanteerde definities en de eenheden, waarin de aantallen zijn uitgedrukt, kunnen verschillen. Zo komen de definities van misdrijftypen die in de Politiestatistiek en in de slachtofferenquêtes gebruikt worden, niet geheel overeen. Verder registreert de politie misdrijven (processen-verbaal van aangifte), terwijl de rechtbankstatistieken uitgaan van zaken. Een misdrijf kan door meer dan één persoon zijn gepleegd, terwijl een zaak één persoon betreft, maar daarentegen verschillende misdrijven kan omvatten.

    Jullie lopen allemaal lekker te filosoferen over dingen als ‘aangiftebereidheid’, terwijl je kijkt naar data uit een administratief proces. Als ze bij justitie harder (of langzamer) werken, dan merk je dat in je cijfers. Als je een andere mix krijgt van delicten (inbraken met geweld ipv gewone inbraken), dan merk je dat ook in je cijfers, maar niet zoals je verwacht.

    Of wat te denken van deze:

    Er verstrijkt tijd tussen de behandeling van een misdrijf of zaak in de verschillende onderdelen van de keten. Dit betekent bijvoorbeeld dat een in 2009 aangegeven en geregistreerd misdrijf mogelijk pas in 2010 bij het OM wordt ingeschreven en in 2011 wordt afgehandeld. Dit ‘over de jaargrens heen vallen’ zal de verhouding tussen cijfers beïnvloeden, vooral daar waar sterke en abrupte stijgingen of dalingen optreden.

    Ik denk dat als je in kaart zou kunnen brengen wat de effecten van dat soort dingen zouden zijn, je in de buurt komt van een ‘procesmatige variabiliteit’ van tegen de 20% (dikke-duim-schatting van mij, gebaseerd op mijn eigen onderbuikgevoelens).
    Dat wil niet zeggen dat die cijfers ‘waardeloos’ zijn, maar de verklaringen die in dit soort discussies naar boven komen kun je d’r onmogelijk uithalen.

  22. 30

    @lapis en @andy, op dit moment is de enige fatsoenlijke indicator voor criminaliteit in Nederland die van de geregistreerde criminaliteit.
    Indien er geen reden is om aan te nemen dat het registreren zelf aan slijtage onderhevig is (en dat is er niet, anders had ik dat wel vermeld), dan is het een redelijke constatering dat de criminaliteit daalt (zelfs met wat procesmatige variabiliteit van gronk erbij).

    Als iemand dan alsnog op de proppen komt met de registratiebereidheid, dan ligt de bewijslast bij hem.
    Indien hij alsnog bewijs aanvoert, moet ik de stelling herzien.

    Echter, de eis dat ik dat zou moeten checken is beetje vreemd. Deze wist ik toevallig (want al 100 maal mee geconfronteerd), maar wat moet ik dan nog meer checken? (openingstijden politiebureau’s? Invloed slechte winters?).
    Overigens is dit geen wetenschap. Dit is droge statistiek (waar veel mensen hard hun best voor doen om het zo neutraal mogelijk en zo min mogelijk afhankelijk van variabele factoren op te stellen) levend maken in maatschappelijke context.
    Zeker omdat iedere stijging wel uitvergroot is (in verkiezingsprogramma’s onder meer, soms selectief op slechts 1 onderwerp). (en om dat bij een stijging niemand begon te mekkeren over toegenomen aangiftebereidheid).

  23. 31

    @29: Vandaar ook mijn voorkeur voor langjarige reeksen. Ieder jaar alleen het verschil met het jaar ervoor roepen is weinig zinvol. Over 8 jaar (ook nog een beetje weinig) zien dat er een consequente daling is, zegt veel meer.

  24. 32

    @29: Bedankt Gronk, Ik zal een dagje aan het strand besteden aan het lezen van de ongeveer 650 pagina’s in het rapport waar je me naar verwijst. Bijlage 3 waar je naar verwijst beslaan zo’n 40 pagina’s.

    Wat ik met mijn reactie beoogde was inderdaad het breder trekken van de discussie over het feit dat aangiftebereidheid slechts 1 van de factoren is die van invloed is op de cijfers.

    Hoe dan ook, die trend over 8 jaar is wel consistent, en dat is op zich gewoon goed nieuws.

    Ik ben het dan ook eens dat bij stijgende cijfers iedereen moord en brand schreeuwt en pas bij dalende cijfers deze in twijfel worden getrokken.

    Verder zijn de vragen die ik stelde vooralsnog onbeantwoord gebleven:

    – Hoe verkoop je bij een dalende trend een hoger dreigingsniveau? – Wat is de ontwikkeling van het aantal gevallen van buitensporig politieoptreden?
    – Hoe is het monitoren van iedere burger gerechtvaardigd als de statistieken aantonen dat het nu al de goede kant op gaat?

    Maar goed, dank voor de verwijzing naar het rapport, daar ben ik wel even zoet mee :D

  25. 33

    @32: ik heb begrepen dat het ding ieder jaar opnieuw wordt uitgebracht, met beperkte wijzigingen (dwz voornamelijk updates van de tabellen en her en der een aanpassing van de tekst aan de actuele toestand, maar alleen zo nu en dan een totaal nieuw hoofdstuk). Dat maakt ’t een eenmalige investering. ;-) Overigens vind ik ‘m wel aardig weglezen — d’r zijn ergere pillen.

  26. 34

    @6: deze agentjes lossen de misdaad niet op, maar schrijven vervelende boetes uit. de Recherche lost misdaen op