Closing Time | Says

Ik heb de aantrekkingskracht van gepiel met synthesizers nooit zo begrepen, maar dit nummer van Nils Frahm vind ik dan wel weer rustgevend.

Weer eens wat anders dan piano’s en pleeborstels.

  1. 2

    Prachtig nummer natuurlijk. Maar je gebrek aan begrip van de aantrekkingskracht van “gepiel met synthesizers”, alsof het iets volkomen anders zou zijn dan andermans muziek op andermans viool spelen of een beetje hakken op je elektrische gitaar waarvan het geluid voor 99% wordt bepaald door elektronica, volg ik niet helemaal. Een soort onderbuikmuziekinstrumentracisme. Als je dat nou met draaiorgels had, ok, maar ik ben nog niemand tegengekomen wier “afstand” tot synthesizers en andere elektronische muziekmaakapparaten niet slechts op hypocrisie en onbegrip gebaseerd bleek:p

    Derhalve een kijk- en luistertip om uw mening bij te stellen en Frahm met zijn delay-pedaal en retro-vintage hipster-synths niet als uitzondering te blijven beschouwen. Wel voor de gevorderde luisteraar:

    https://www.youtube.com/watch?v=6OC3Taxg7W8

  2. 3

    @2: Enerzijds goed punt: een synth / electronica is ook maar gewoon een van de vele instrumenten, en ik heb nou nooit begrepen waarom dat ene instrument nou bij grote groepen zoveel weerzin moet oproepen. Speciaal als daar dan kwalificaties aan gegeven worden als het veelgehoorde “nep”, “artificieel” of “geen echt instrument”, terwijl het geluid van een gemiddeld gitaarnummer ook voor minstens 90% electronica en “nep” is.

    Anderszijds wordt er op electronica in praktijk vaak toch echt duidelijk andere muziek gemaakt, en maar al te vaak is dat muziek waar je toch wat meer geduld voor moet hebben, of wat “moeilijk” gevonden wordt.

    Tsja, “the idiots are winning” :-)

  3. 4

    Geluid van een gitaar wordt gemaakt door fysiek contact van vingers met snaren. Ook als het daarna nog door allerlei effecten en een versterker gaat. En dat is wel anders dan geluid dat helemaal elektronisch wordt gesynthetiseerd, is mijn idee. Niet beter of slechter, maar anders. Ik weet niet of het ooit is onderzocht, maar het zou me niet verbazen als die verschillen ook subtiele verschillen opleveren in hersengebieden die geactiveerd worden. Het lijkt me in elk geval logisch dat het uitmaakt voor de muziek die er uiteindelijk uit komt.

  4. 5

    @3: Mjah. Op zich helemaal eens met wat je zegt, maar dat geldt eigenlijk voor alle muziek; muziek moet je leren luisteren en leuk vinden. Sommigen doen dat helemaal niet en blijven steken bij het genre basisschool, dat door sommige vaderlandse artiesten prima vertolkt wordt. Anderen komen niet verder dan luisteren wat anderen luisteren (top 40). Weer anderen doen serieus veel moeite en komen uit bij complexe muziek als jazz of bijvoorbeeld James Holden en Aphex Twin.

    Er zijn grofweg drie redenen dat mensen niet verder komen. De eerste is een gebrek aan interesse en dat is prima. De tweede draait om vooroordelen, meestal vinden mensen bepaalde muziek pretentieus, nep, “te makkelijk” of spreekt de cultuur ze niet aan (hip hop). Dan denk ik altijd aan orkesten die muziek van dode componisten die ze nooit hebben gesproken spelen als een soort vleesgeworden draaiorgel, maar die nooit “nep” worden gevonden…:p En dan is er de derde reden, die niet altijd eenvoudig te onderscheiden is van de tweede: muziek die overduidelijk uit commerciële belangen tot stand is gekomen en daarmee de essentie mist die velen in muziek zoeken, namelijk het persoonlijke. Dat is soms moeilijk te achterhalen – zo kan ik Lana Del Rey bijvoorbeeld nog steeds niet plaatsen – en is soms overduidelijk als een autotune-artiest bijvoorbeeld overduidelijk helemaal geen muziek kan maken.

    Maar die tweede reden, daar kan ik dus niet zo goed tegen, net als alles dat om vooroordelen draait. Sommige van de grootste en innovatiefste componisten van dit tijdperk worden daardoor verguisd, niet begrepen en weggezet als prutsers. Zo jammer, maar ook wel een beetje Van Goghesk:p

    Wat dat betreft is dit natuurlijk een interessant voorbeeld; Frahm speelt hier iets super-toegankelijks met eenvoudige, overzichtelijke rustgevende harmonieën die relatief weinig “leren luisteren” vergen. Zo trekt hij wellicht nog wat mensen over de streep naar de schoonheid van moderne muziek.

    “Intentionally Left Blank”

  5. 6

    @5: en in het algemeen:

    De meeste mensen luisteren gewoon voor hun genoegen naar de bepaalde soorten muziek.

    Persoonlijk doe ik dat net zo lief naar veel soorten jazz, soul, klassiek en rock and roll zij het met een behoorlijke voorkeur voor melodieuze muziek.

    Wie de componist(en)/vertolker(s) is/ zijn zal me worst wezen.

    Wel heb ik de pest aan al te hoge tonen en alles wat boven de pakweg 85 db uitkomt.
    En als ergens bijzonder de pest aan heb is het aan mensen die mij en/of anderen willen vertellen wat goede muziek is.

    Amen.
    :-)

  6. 8

    @5 Iedereen luistert voor zijn genoegen naar muziek. Ik heb het specifiek over muziek die mensen bewust niet luisteren, maar waar ze wel een mening over hebben op basis van overgeneralisatie, vooroordelen en het overrrationaliseren van iets irrationeels als muziek. Zoals de auteur van dit stukje doet.

    Dat doet niets af aan de muziek die mensen wel luisteren.

    En ik heb juist niet de pest aan mensen die mij willen vertellen wat goede muziek is; meestal hebben ze namelijk een punt en dus iets waardevols toe te voegen aan je/mijn leven. Sowieso heb je waarschijnlijk alle muziek die je kent leren kennen omdat iemand je erop heeft gewezen, al is dat maar een Youtube- of Spotify-algorithme of een DJ. Ik luister dan ook meestal alle “tips” die hier, maar ook bij andere Closing Times langskomen aandachtig.