Closing Time | My Sleeping Karma

Een bandje dat dermate obscuur is, dat ze niet eens een Engelstalige Wikipedia-pagina hebben. Tja, dan maar in het Duits. My Sleeping Karma is een psychedelisch rockbandje, dat volledig instrumentale nummers maakt. Niemand die er doorheen blèrt, dus. Moksha is een heerlijk relaxed nummer van bijna tien minuten.

Ik kwam het tegen op het cd’tje “Napalm Records Summer Highlights 2015”, waar, eerlijk is eerlijk, veel meer lekkere nummers op staan.

 

  1. 1

    De omschrijving van Janos doet me denken aan dat optreden van de instrumentale Venlose band Gore in het PAL (Pathalogisch-anatomisch Lab) van het gekraakte Wilhelmina Gasthuis, Asd.
    Dat concert heb ik toen ervaren als een oerkreet.
    Nooit erbij stil gestaan dat er wat van online zou kunnen staan, maar Youtube herbergt meerdere complete concerten uit die tijd.
    Dit is een leuke start, want met bewegend beeld: play loud

  2. 3

    Leuk! Als iemand die de muziek niet kent vind ik de studieversies (ook op YouTube) leuker, omdat je beter hoort wat er gebeurt. Maar kan me voorstellen dat als je er bij bent geweest en de nummers kent, zo’n live-registratie veel meer charme heeft.

  3. 4

    Nou, ‘de nummers kent’…
    Ooit een keer gehoord, en dertig jaar later word ik door associatie eraan herinnerd.
    En ik betaal meteen de tol, want na deze test van mijn stereo speelt prompt mijn tinnitus weer op. :-(

  4. 5

    Een bandje dat dermate obscuur is, dat ze niet eens een Engelstalige Wikipedia-pagina hebben. Tja, dan maar in het Duits.

    Is de band obscuur of gewoon Duits?

  5. 6

    @4 Goed geheugen iig!

    @5 Nou voorruit, dat ook ;-) Maar er zijn natuurlijk genoeg (obscure) bandjes die ook alleen een Duitse wiki-pagina hebben, omdat ze daar enig succes hebben gehad. Speciaal voor jou* vanavond een stel Noren met alleen een Duitse wiki!

    *dichterlijke overdrijving, hij stond eigenlijk al gepland.

  6. 10

    @9: Niet dat ik weet maar zou kunnen. Mijn eerste kennismaking met Claw Boys Claw was Pinkpop ’86 waar Peter te Bos het publiek bekogelde met appels, sinaasappels, pakken jus d’orange, blikken bier, zijn schoenen en ik met een uiterste krachtsinspanning nog net één van zijn sokken wist te ontwijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren