Brindisi, de theorieën

Na de tragische aanslag op een school in Brindisi wordt rekening gehouden met alle mogelijke daders, maar de nadruk lijkt te liggen op drie mogelijkheden: een algemene maffia-aanslag, een lokale maffia-aanslag of een buitenlandse, islamitisch geïnspireerde aanslag. Een overzicht.

De theorie van de algemene maffia-aanslag concentreert zich op de school, genoemd naar het echtpaar Falcone dat deze week twintig jaar geleden bij een aanslag op Sicilië om het leven kwam. De strijd tegen de georganiseerde misdaad die op vele scholen in het zuiden gevoerd wordt, is de maffia een doorn in het oog: het belemmert recrutering en het maakt mensen weerbaarder tegen bijvoorbeeld het betalen van beschermingsgeld en andere intimidaties.

Deze school won kortgeleden een antimaffiaprijs voor een fotomontage waarin centraal een foto van de vermoorde rechters Falcone en Borsellino staat. Het waren ook leerlingen van deze school, toen nog met een andere naam, die twintig jaar geleden naar het gerechtsgebouw in Brindisi trokken om hun steun te betuigen aan de rechters. De drie leden van de escorte van Falcone die omkwamen op Sicilië, kwamen uit de streek. Commentatoren uit Brindisi noemen de school een symbool van de strijd tegen de maffia.

De theorie van de lokale maffia-aanslag concentreert zich op de slachtoffers, allen afkomstig uit Mesagne, een stadje op tien kilometer afstand. Zij verzamelen zich elke dag eerder bij het hek van de school dan de leerlingen uit Brindisi zelf, omdat ze met de bus komen. De bom zou getimed zijn om wel deze studentes en niet de anderen te treffen.

Mesagne wordt wel als de geboorteplaats van de sacra corona unita gezien. Begin deze maand vonden er zestien arrestaties plaats in verband met onder andere afpersing. De afgelopen maanden ging er een golf van ‘waarschuwingen’ door de gemeenschap – meestal in brand gestoken auto’s, onder andere die van de voorzitter van de vereniging tegen afpersing, de ‘antiracket‘ van Mesagne.

De derde mogelijkheid, islamitisch terrorisme, concentreert zich vooral op het doelwit en de methode. De maffia heeft nog nooit een aanslag op een school gepleegd, hoewel er één keer eerder een bom is gevonden in een schoolgebouw. De maffia, lokaal of nationaal, zou niets te winnen hebben bij een aanslag als deze. De methodiek tenslotte, een bom gekoppeld aan gasflessen, is geen methodiek van de maffia die gewoonlijk trotyl toepast. Maar in 2010 vond een aanslag plaats op een gerechtsgebouw in Reggio Calabria – ‘s nachts, zonder slachtoffers – gepleegd met een bom aan een gasfles.

Islamitische fundamentalisten zouden de school als doelwit hebben uitgekozen omdat er vooral meisjes studeren – waarbij het doel dus de Italiaanse manier van leven is. De vraag waarom dat in Brindisi zou moeten, op een onbekende school in een onbekende buitenwijk, blijft open. De gretigheid waarmee enkele rechtse commentatoren zich op deze mogelijkheid hebben gestort, met veel nadruk op ‘onze vrouwen en meisjes’, wekt bij mij enorme weerzin op. Maar voor de volledigheid vermeld ik de theorie toch.

Op het moment wordt niet uitgegaan van een eenzame gek omdat de bom daarvoor te professioneel wordt geacht. Over politiek terrorisme, in Italië geen onbekend verschijnsel en sinds de aanslag op een topman uit de nucleaire industrie door anarchisten weer bijzonder actueel, wordt op dit moment niet getheoretiseerd.

Foto Flickr cc Lorenzo Amisano

  1. 1

    Bijzonder interessant. Ik snap ook niet wat Islamitische terroristen zouden kunnen winnen in Europa met het vermoorden van schoolgaande meisjes. In bv. Afghanistan is er een groot deel van de bevolking voor wie het idee dat vrouwen iets anders doen dan kinderen baren en het huishouden doen, bijzonder fout is. Daar kan je een signaal zenden (dat aankomt bij de bevolking) met een dergelijke aanslag. Dat is in Europa totaal niet het geval natuurlijk. Ook een geïsoleerde gek zie ik zoiets niet echt doen: die schiet liever zelf. Ik vermoed toch iets richting ‘moorden voor de sport’, gepleegd door een of andere zich vervelende psychopaat (wat natuurlijk ook als een vorm van gekte kan beschouwd worden).