Ben ik zó gevaarlijk?

De Nederlandse zomer zit er weer op. Hoe zag uw vakantie eruit? Maakte u een vliegreis, dagtochtjes of reisde u met de klassieke caravan? Hoe dan ook, de sleur werd even doorbroken de batterij is weer opgeladen.

Maar wat als het ondenkbaar zou zijn om vanaf uw huis in Amsterdam naar Utrecht te reizen, laat staan de Nederlandse grens over te steken? Wat als u uw familie een provincie verderop niet op kunt zoeken? Dit is al jarenlang de realiteit van Palestijnen in de Gazastrook en Westelijke Jordaanoever. Kinderen en jongeren in Gaza kennen de Westoever alleen van verhalen en tv-beelden en vice versa.

Toch zijn er voor een aantal jonge Palestijnen waardevolle kansen om te reizen vanuit de bezette gebieden en indrukken op te doen in het buitenland. Een studie in het buitenland of een bezoek op uitnodiging van een organisatie kan het verschil maken tussen een uitzichtloze openluchtgevangenis en een periode van relatieve bewegingsvrijheid.

Een vriendin van me kreeg zo’n kans. Ze werd door een Nederlandse NGO uitgenodigd voor een verblijf van drie weken. Ze zou deze maand bij verschillende gelegenheden over de situatie in Gaza vertellen en ook verschillende culturele en educatieve initiatieven in Gaza promoten. Ze diende vol goede moed de voor Palestijnen verplichte visumaanvraag in. Deze aanvraag kwam op mij meer over als een aanvraag voor permanent verblijf: bankafschriften, werkgeversverklaring, contract, verzekeringspapieren, uitnodiging en garantverklaring van een Nederlandse referent en opgave van het verblijfadres. Met haar vaste baan en haar familie in Gaza leek ze de perfecte ‘visum kandidaat’. Haar papieren werden vanuit de Gazastrook opgestuurd naar Ramallah (de stad op de Westelijke Jordaanoever waar de Palestijnse Autoriteit zetelt). Vanuit daar werden haar papieren naar Tel Aviv (Israël) opgestuurd. Vervolgens was het afwachten.

De daaropvolgende weken hadden we het regelmatig over Nederland. Ze was erg benieuwd hoe ons land eruit ziet, hoe de mensen zijn, wat we eten, en ga zo maar door. Ik vertelde haar over Amsterdam, Brabant, kaas, het openbaar vervoer, gekke gewoonten, de markten, bossen, onze fietscultuur, stroopwafels en friet. Wat een feest! Ze had er ongelofelijk zin in en keek erg uit naar het avontuur, de activiteiten en nieuwe ontmoetingen. In onze voorstelling wandelde ze al over de grachten en tussen de weilanden.

Zo’n twee weken geleden ontving ze het antwoord op haar visumaanvraag: afgewezen. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken vertrouwde het allemaal niet, daar kwam het op neer. Het feit dat ze in een conflictgebied woont en stateloos en vluchtelinge (uit wat Israël werd in 1948) is, speelde ongetwijfeld een rol bij de afwijzing. Schengenlanden willen risico’s van permanent verblijf (in de illegaliteit) zoveel mogelijk beperken. Maar van zulk risico was hier, objectief gezien, geen sprake. “Ben ik dan zó gevaarlijk volgens hen?” vroeg ze hardop toen ze het slechte nieuws liet bezinken. Ze had ontzettend naar haar verblijf in Nederland uitgekeken. Ze kon niet wachten om daar mensen te ontmoeten, te spreken over het leven in Gaza en vooral ook de culturele en educatieve projecten waar ze zoveel passie voor voelt, te promoten De afwijzing viel niet te rijmen; “ik heb de beste bedoelingen, kom goed werk doen, ben benieuwd naar Nederland en wil Nederlandse vrienden daar opzoeken. Wat is mijn fout?” Ze heeft gelijk; Nederland zou blij moeten zijn met haar bezoek.

Lang verhaal kort; de Palestijnen worden afgestraft voor hun stateloosheid en status van bezet volk. Het is niet hun keus of fout dat ze onder bezetting leven, maar ze worden er wel op afgerekend. Het land dat hen bezet houdt, hoeft zich echter geen zorgen te maken: Israëlische burgers kunnen zonder visum Nederland inreizen.

Als je een stap terug neemt en objectief naar de situatie kijkt, wordt de absurditeit van dit beleid pas goed zichtbaar. In Israël geldt een dienstplicht, wat inhoudt dat het overgrote deel van de bevolking direct of indirect meewerkt aan de bezetting. Als onderdeel van deze bezetting pleegt het leger grove misdaden; meest recentelijk tijdens de tweede Intifada, de Libanon oorlog in 2006 en Operation Cast Lead; het militaire offensief tegen de Gazastrook in de winter van 2008/9. We stellen deze (voormalige) soldaten geen vragen op Schiphol en leggen hen geen strobreed in de weg bij het rondreizen van de wereld. De enige uitzondering op dit beleid was, voor zover ik weet, een werkbezoek van Israëlische burgemeesters uit illegale nederzettingen aan Nederland. Dat ging de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) toch iets te ver en het bezoek werkbezoek werd afgezegd.

Het onderscheid wat visa betreft, illustreert wederom dat het Nederlandse beleid ten aanzien van Israël en de bezette gebieden er een is van dubbele standaarden en het selectief aanhalen van internationale rechtsbeginselen die betrekking hebben op de vrijheid en veiligheid van burgers en het recht op zelfbeschikking. In weinig opzichten is gebaseerd op het consequent toepassen rechtvaardigheidsprincipes. Sterker nog: “Door het eenzijdige Midden-Oosten beleid raakt Nederland in Europa steeds meer geïsoleerd”, aldus The Rights Forum. De kans dat u in de krant ooit een reflectie zult lezen over de geldende dubbele standaarden is klein.

Ik pleit niet voor een ban op het inreizen van Israëlische burgers naar Nederland, maar het 2-maten beleid van Minister Rosenthal en zijn voorganger Verhagen verdient kritiek. Het voeren van consequent en rechtvaardig beleid door onze overheid lijkt me niets teveel gevraagd. Onze regering houdt graag de deur open voor degenen die een ander volk al decennialang bezetten (onder hen wellicht verschillende oorlogsmisdadigers) maar behandelt de underdog als een ongewenste binnendringer. Waarom moet de underdog dubbel boeten?

  1. 2

    Ik denk dat de Staat der Nederlanden een risicoanalyse maakt. Zal de bezoeker permanent blijven of niet? Waarschijnlijk is de kans dat Palestijnen blijven zeer groot en de kans dat Israëliërs blijven zal waarschijnlijk heel klein zijn.
    Vervelend voor die Palestijnen, die ons mooie Nederland wensen te bezoeken.

    Ik zie dit overigens niet als een specifiek Palestijns probleem.

  2. 8

    Na het lezen van dit artikel, vind ik het allereerst op micro gebiedt,erg jammer voor je vriendin.En een gemiste kans,zowel voor `Nederland zelf,als voor dit meisje.
    jammer,met dezelfde/minder energie had het idd anders kunnen zijn.

    Toch sluit ik me aan bij,002.het is niet specifiek een palestijns probleem.
    Maar een nederlands mankement. Geldt velen,velen landen, en ook voor studenten,en expats.daaruit.

    De voorbeelden zijn eindeloos op elk gebiedt, wat ik ken uit mijn nabije omgeving; een vriend van mij afkomstig uit egypte, die hier al vanaf 1990 woont,werkt,getrouwd is en kinderen heeft. Probeerde, enige jaren geleden,zijn ouders hier 3 weken op vakantie te rkijgen; Te zien, hoe hen zoon hier leefde;met vrouw en kinderen…

    Finacieel,en wettelijk was alles op orde. Toch zijn we jaren bezig geweest,waarbij de ambassade,geen ja,en geen neen zei…..( Dat laatste omdat het ontbrak aan rechtsgeldige motivatie) Winters kwamen en gingen (waar deze mensen,niet in staat waren, in winters nedrland voor 3 weken aan te doen.)
    Nog steeds geen ja noch neen, na jarenlange correspondentie.
    Uiteindelijk zijn ,zijn ouders overleden, zonder ooit, te hebben kunnen ervaren,hoe hen zoon hier leefde.

    Zelf kwamen ze uit Marsa Matroe; beschikte over 2 huizen; heel hen hebben ,houden,en de rest van hen familie daar,en, voldoende ” liquide” .
    Toch is de nedrlandse ongefundeerde angst,mensen hier blijven en in de illegaliteit verdwijnen; ten allen tijden doorslag gevend; Hoezeeer, zaken ook uitwijzen,[er casus,dit niet aan de orde is.

    Een geheel ander voorbeeld, van een goede vriend uit africa; ooit getrouwd met een ,toentertijd nabije vriendin van mij (die inmiddels overleden is) Hij is hetrouwd,werkt en woont; al decennia hier; hoewel zijn voorkeur africa is, en blijft;en in de nabije toekomst ook gaat worden.

    Zijn zoon en tweede vrouw, woonde nog in africa; waar hij wegens toen geldende omstandigheden ,niet kon bloijven,noch voor hen zorgen daar.
    Wel hardwerkend vanuit hier.
    het zoontje, leed aan klomp voetjes; voor welke hier operaties zijn,daar niet mogelijk;en het verschil tussen, mobiel zijn/niet uitmaken.

    Dat zoontje stond op zijn nedrlands paspoort, zijn vrouw niet.
    Gezien hij moest werken, en dat zoontje hier een medische behandeling zou mogen ondergaan, zou de moeder mee moeten komen;de zorg op zich te dragen.
    Na 4 jaar procederen, een betrokken kanjer van een advocaat,en een common- sense rechter, mochten ze uiteindelijk beiden hier naar toe.
    Waar alsnog de operaties,en medische behandelingen uitgevoerd zijn,met optimaal resultaat. Wat wil zeggen; Wanneer hij eerder geopereerd en behandeld had kunnen worden, het geheeel 100 procent goed was gekomen.
    Maar mate dat,langer na de geboorte duurt; de resultaten, ook minder zijn,maar in deze nog voldoende.

    Toch blijft het schrijnend, dat het nodeloos saboteren en tijd rekken van datgene volgens de wet, uiteindelijk alsnog, rechtsgeldig is; teveel kost . (en niet alleen geld)

    Wat, jouw ervaring ivm die palestijnse vriendin betreft. is heel jammer en schrijnend.
    En hoewel ,we wel wat last hebben van doorgeslagen, uitverkorenen, van dit beloofde land; zoals , IDD,Verhagen.
    geldt over het algemeen voor de meeste iseraelici, zij na hen verplichte dienstplicht van 3 (dames) tot 5 (heren) jaar.
    Ze niet weten hoe snel daarna ze , hen land moeten verlaten en rondreizen,met als argumentatie; ” alleen al geen nieuws, te hoeven horen uit hen land en dat ellenlange conflict met palestina,vanaf 1948 woekert. En de opluchting, zich met anderen dingen bezig te kunnen houden”

    De meesten hebben een bloedhekel aan het geweld,de “oorlog” en gedoe,van hen regeringen en leiders. net als de palestijnen dat hebben,met die van hen.
    Er wel zeer onder lijden;zowel de iseraelelici ,als de palestijnen, die het niet voor het zeggen hebben;maar ondergaan…

    Dat het doorgeslagen xenofobische beleid holland eigen, of dat nu om een vakantie gaat; expats,studenten, of vaklieden,schandalig is en overdone (met allen gevolgen van dien) ben ik hartgrondig met je eens.

    En de ons opgelegde en opgedrongen, gevoede fictieve angst, ” voor buitenlandse invloeden” wij ons (terecht) tegen beschermt, willen voelen/worden/wanen.
    Geldt dan, natuurlijk net zo goed voor landen zoals , Iserael,Libie, egypte, saoedi arabie, griekenland, China; etc; kortom al die anderen landen we veelvuldig handel mee/over drijven.

    \En is dus volkomen IDIOTERIE, en nutteloze non sense; Verhagen ( en Donner,e.a) dit ons,(het volk/burgers/ “allen nederlanders” middels, lezingen, en geschriften, meent te moeten mede-delen.
    Dat dient dan ook een geheel ander doel;daar op deze wijzen zo mee, aan te komen zetten; En dat laatste, behoeft dan ook godzijdank geen betoog `(welke ik gaarne mezelf e.a bespaar)

    Nederland loopt dan ook op kop,van allen anderen (Europese) landen in die xenofobie,en het handelen daarna/ daaruit.En is zelfs bereidt, daarvoor wetten,rechten, en afspraken stelselmatig te breken. Tot verbazing en ongenoegen,van velen landen rondom, en in verre omtrek om ons heen.
    We doen daarmee niet alleen ons zelf nodeloos tekort,maar ook velen anderen.
    EEn gemiste kans is het zeker. En getuigd van grote achterlijkheid,en het ontbreken van enig realistische visie, op de wereld waarin we leven,en de plaats daarin.
    En vooral de samenhang daarvan/daarin..;Ons allen ten goede komt.

    En het ergeren, aan (al of niet vermeend/voor anderen) ontbreken van samenhang omtrent mijn , ” reacties” is 1 ding. Welke geen gevolgen heeft voor anderen,op hen levenssfeer. Het ontbreken, daarvan, op landelijk niveau, in beleid en mentaliteit, evenals een visie, over HOE, en waar we met b.v nederland en hen toezichthouders,heen willen.
    Heeft wel velen,ernstige gevolgen,en leed, op micro en macro gebied.
    De ” besloten venootschap” Holland,en hen toezichthouders, hebben geen flauw benul, hoe ze zichzelf isoleren,en onmogelijk maken.

    Hoewel, vanuit de kennis economie, ondernemers ,bedrijven, innovatie,en “intellectuele kanten” NON stop aangeven wordt HOE we hier tegen aan lopen,en wat de gevolgen zijn…”tegen dovemansoren” Want, beeldvorming,en eigenbelangen/partijbelangen,en dealtjes, maken de dienst uit…

    De prijs zal OOK ,voor onszelf TE hoog zijn.
    En ja ik erger me daar ook dood aan,anders lees, ik slechts, neem kennis, zonder te reageren…Ook hier op dit fora; genoeg interessante ,betogen gedachtengangen,uiteenzettingen,invalshoeken, onderwerpen, ik verrijkend vind en graag lees: zonder daarop te willen/hoeven reageren.

    De zaken waaar ik wel al of niet uiteenlopend op reageer,is met name omdat het mij prikkelt vanuit ergernis; er TE weinig/tot geen, tegengeluiden zijn.Of er onderhand eens iets van gezegd mag worden…En liefst naar gehandeld..

    Geldt O.A voor het laatste ; ” enge ziektes, beangstigende invloeden van buitenaf,en de terechte angst “” (???) daarvoor van, O.A Verhagen.
    En dat niemand daar iets van zegt/durft tegenin te gaan;dat is zoveel maal kwalijker/schadelijker;dan die paar die dat doelbewust doen….
    Al die ” goede” die toekijken, en het maar laten, zonder,tegenin te gaan..
    Creëert de ellende en rottigheid, meer dan die enkle ” daders”
    Dat is altijd zo geweest ,en zal altijd zo blijven..

    Maar goed ben iig blij nu te weten en uitgelegd te hebben gekregen,waar mijn chronische angst ,en fobie voor Piza, toch vandaan komt…..
    EEn hele opluchting te weten;mijn angst voor Piza en pasta; volkomen terecht is.
    PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFT!

    Het grote en kleine leed, uit ,deze nederlandse mentaliteit en beleid voorkomt

    Je komt ze veel tegen in zuid america, maar idd, ook anderen gebieden reizen ze,net als wij, in vrijheid heel de wereld rond…zonder een land;hen een strobreed in de weg legt…