In de ban van goed en fout

RECENSIE - Opstootjes? Bedreiging van een Kamerlid? Het kon het kabinet en de Tweede Kamer niet veel schelen. Eigenlijk vonden ze het wel prima dat gewelddadige krakers de vergaderingen van de Centrumdemocraten verstoorden.

Partijleider Hans Janmaat probeerde verschillende malen de aandacht te vestigen op het feit dat de democratische rechten van zijn partij in het geding waren, maar kreeg keer op keer nauwelijks bijval.

Na de bestorming van een partijvergadering in hotel Krasnapolsky in 1982 vroeg hij minister Rietkerk van Binnenlandse Zaken wat de regering daarvan vond. Rietkerk kwam niet verder dan dat Janmaat maar naar de rechter moest stappen.

Vergoelijking

Toen het twee jaar later nog meer uit de hand liep in het Brabantse Boekel, waren Kamerleden bereid om geweld te veroordelen maar vonden ze het toch vooral een geval van ‘eigen schild dikke bult’. Kamerlid Fred van der Spek van de PSP (de eerste P stond voor ‘pacifistisch’) liet weten dat er in Boekel “ernstige dingen” waren gebeurd, maar: “de ergste daarvan is naar mijn mening dat er een congres is gehouden van de Centrumpartij. Ruimer gesteld: dat er zo’n partij bestaat.” Het geweld was met andere woorden te billijken.

De houding van de politiek zal de krakers zeker gesteund hebben in hun ‘strijd’ tegen de CD. Weer twee jaar later vielen er bijna doden toen krakers uit Amsterdam een partijbijeenkomst in Kedichem overvielen. Dit keer hadden ze een brandbom bij zich. Het hotel ging in vlammen op; partijleden sloegen in paniek op de vlucht en Wil Schuurman, de partner van Janmaat, moest met zware verwondingen worden afgevoerd. Janmaat, inmiddels wijs geworden, heeft er geen debat over aangevraagd. Hij had genoeg krokodillentranen gezien.

Immigratiekritiek

Hans Janmaat (1934-2002) was de eerste Nederlandse politicus die waarschuwde voor de gevolgen van de immigratie. Voor, zogezegd, het verval van Nederland dat veroorzaakt zou worden door de instroom van buitenlanders. Hij vertolkte daarmee een gevoel dat sterk groeiende was, met name in de arbeiderswijken van de grote steden die steeds meer verloederden en waar de oorspronkelijke autochtone bewoners in hoog tempo vertrokken om plaats te maken voor het nieuwe proletariaat, de gastarbeiders.

De spanningen, de stijgende ‘kleine’ criminaliteit en wetteloosheid: iedereen zag het gebeuren, maar het was verboden om het probleem aan de kaak te stellen. En dat Janmaat daarbij (zoals zovelen) de beschuldigende vinger richting ‘buitenlanders’ uitstak, werd een schande genoemd. Een koppeling leggen tussen de verloedering van oude volkswijken en de instroom van buitenlanders was niet alleen kortzichtig, het was fascisme. Het duurde twintig jaar voordat de Nederlandse politiek in staat was om deze problemen te benoemen.

Bolkestein

Vaak wordt gesteld dat de VVD’er Frits Bolkestein de eerste is geweest die het probleem van de non-integratie op de politieke agenda heeft gezet, toen hij begin jaren negentig waarschuwde dat integratie van niet-westerse allochtonen het uiterste van de samenleving zou vergen. Maar dat is onjuist. Op dat moment had Janmaat er al tien jaar op zitten als roepende in de woestijn. Het onderwerp was al ruimschoots aanwezig – alleen wilde niemand het met Janmaat ter sprake brengen.

Bolkesteins woorden hadden ook nauwelijks impact. Hij opende met zijn opmerking een ‘minderhedendebat’ dat vooral tot doel had een coherent weerwoord te formuleren op de aanklacht van Janmaat. Het resultaat was meer van hetzelfde: Janmaat was fout, punt uit. Maar hoe dat uit te dragen, hoe met hem om te gaan – de politiek kwam er niet uit. Groot was de opluchting toen hij eind jaren negentig van het politieke toneel verdween.

Waarom flopte Janmaat?

Janmaat had gefaald. Ook al groeide alom de onvrede over het wegkijken van de sociaal-democratie, toch was hij er niet in geslaagd om die onvrede te bundelen en te mobiliseren.

Vergeleken met zijn navolgers Pim Fortuyn en Geert Wilders kampte hij met twee problemen. Ten eerste was Janmaat geen gemakkelijke man. Het was een eenpitter, een zuiger en een treiteraar. Zijn partijen (eerst de Centrumpartij, en na de nodige interne geruzie de CentrumDemocraten) bleven eenmansbedrijfjes. Hij miste de flair van Fortuyn, en de mediawijsheid van Wilders.

Maar de voornaamste reden waarom hij tot de marge verdoemd was, was dat hij door de media en de Haagse politiek als een paria werd behandeld. Janmaat vertegenwoordigde in hun ogen de wederopleving van het fascisme. En deze ‘fascist’ werd door collega-Kamerleden genegeerd en vernederd, en in de media gedemoniseerd dan wel belachelijk gemaakt.

Met als gevolg dat het agressieve deel van de kraakbeweging alle ruimte kreeg (ja, zelfs een Haagse zegen) om deze democratisch verkozen volksvertegenwoordiger het vergaderen onmogelijk te maken.

Polarisatie

Die demonisering had alles te maken met de gepolariseerde sfeer in Nederland. Het land was, in de woorden van historicus Hans Bom, in de greep van goed en fout. De Tweede Wereldoorlog was uitgegroeid tot de nieuwe nationale stichtingsmythe, de toetssteen van het nationaal moreel oordelen. In die nieuwe mythe was links goed (de CPN mocht in die jaren eindelijk ook iets zeggen in de Tweede Kamer) en rechts, in de zin van conservatief, was fout. En Janmaat was letterlijk de reïncarnatie van het Kwaad.

Ook al is het boek van Jan de Vetten getiteld In de ban van goed en fout, de auteur doet niet veel met deze kenschets van de samenleving. In plaats daarvan interpreteert de Vetten de gebeurtenissen in de jaren 1980-2000 als een omslag in het denken over democratie. In de tijd van ‘goed versus fout’ beschouwde men de democratie als een kwetsbaar systeem dat zich moest verzetten tegen antidemocratische bewegingen – om de terugkeer van het fascisme te voorkomen.

De vraag is natuurlijk of deze ‘militant democracy’ of ‘streitbare Demokratie’ veel meer was dan een rechtvaardiging voor het sociaaldemocratisch superioriteitsdenken. Janmaat en andere nieuw-rechtse stromingen móésten in linkse ogen wel het resultaat zijn van vuige fascistische complotten want na alles wat het socialisme had bereikt, zou de arbeidersklasse dat socialisme immers nooit zo maar verraden.

De revolte Fortuyn

De omslag kwam na 2000. En het breekijzer waren de problemen in de binnensteden. Paul Scheffers beschreef in zijn essay ‘Het multiculturele drama’ (2000) dat de integratie totaal mislukt was en dat de problemen in de grote steden uit de klauwen waren gelopen. Daarop volgden de aanslagen van 9/11 en de opkomst van Pim Fortuyn. Plots werd alles vloeibaar. Terwijl Janmaat alleen maar tekeer was gegaan tegen de instroom van immigranten, wees Fortuyn ‘de islam’ aan als een ‘achterlijke cultuur’.

Fortuyn doorbrak een taboe, en startte een beweging die niet meer te marginaliseren was. De media draaiden bij. Ze hadden de sufferd Janmaat verketterd; maar Fortuyn, de man met flair, met zijn grenzeloze ambitie, met een hoofd vol warrige ideeën en een partij die door plakband bijeen werd gehouden, werd al snel op handen gedragen.

De aard van de democratie

Volgens de Vetten maakte de strijdbare democratie in die jaren plaats voor een procedurele visie op democratie. Democratie was niet langer overtuiging, geen ideologie, maar een politiek systeem, een procedure om de boel bij elkaar te houden. Inclusief politici die zich tegen de politiek keerden. En met deze ‘inclusie’ verschoof ook de rol van de politicus in de samenleving. Voortaan mocht hij bijna alles zeggen en zo de scherpe randen van het debat opzoeken. Janmaat mocht niks zeggen; die werd geregeld vanwege zijn uitspraken voor de rechter gedaagd.

Uitspraken als ‘we zullen de multiculturele samenleving afschaffen’ werden als uiterst kwalijk beschouwd. Vrijwel niemand kwam toen op voor zijn vrijheid van meningsuiting. Tegenwoordig mag een politicus juist méér zeggen dat de gemiddelde burger. Vrijwel iedereen vindt dat Geert Wilders best ‘minder Marokkanen’ had mogen zeggen (ook zij die het er niet mee eens zijn). Het is een prijs die we betalen voor het feit dat we hem in het systeem opnemen.

Om Lyndon Johnson te citeren (niet te vinden bij de Vetten): “It’s probably better to have him inside the tent pissing out, than outside the tent pissing in.”

Geest uit de fles

Was de opkomst van Fortuyn een bevrijding, een wegvallen van Haagse morele oogkleppen? Of was het het begin van het verval? Hoe dan ook, de geest is uit de fles. Komend voorjaar staat record aantal partijen staat klaar om ‘de elite’ opzij te schuiven.

Wellicht kunnen al deze kleine revolutionairen ook eens terugdenken aan die eenzame Janmaat, die met zij botte kop tevergeefs te hoop liep tegen een politiek systeem dat hem voor fascist uitmaakte, en ondertussen liever wegkeek van de groeiende maatschappelijke problemen. Hij sneuvelde, zodat zij konden ontstaan.

– Jan de Vetten, In de ban van goed en fout, Prometheus, 300 blz., 22,95 euro.

  1. 1

    Nou ik ben overtuigd hoor…..Enige verschil met Jan Maat is dat Fortuijn en Wilders om de een of andere redenen wel media-geniek zijn, inhoudelijk is hun boodschap dezelfde; schop alle buitenlanders tot en met de derde generatie eruit en het paradijs breekt weer uit in NL. Ik zou bijna zeggen laten we dat grote sociale experiment maar es uitvoeren dan, ben ik benieuwd hoe blij en gelukkig de roomblanke hardwerkende Nederlander dan wordt. Nog geen idee hoe we het buitenlander-probleem moeten aanpakken maar wellicht gewoon allemaal laten melden met koffers bij treinen en dan met enkeltje richting Duitsland en België sturen (net welke richting goedkoper is) en niet meer terug laten keren. Want laten we eerlijk zijn, een andere oplossing is er echt niet. Integratie is schijnbaar mislukt en die gaat nooit lukken las ik zo de gemiddelde borreltafel discussie mag geloven. En nee ik kijk niet weg, ik geef slimrechts helemaal gelijk. De integratie is mislukt. Maar accepteer dan de consequentie. Want nu gebeurt er niks en is het vooral lekker zeiken. Dus eruit met alle buitenlanders! Registreren die handel, datum prikken, briefjes versturen deporteren.

    Als het de schuld van de media is, dat dit soort geluiden nu acceptabel en gewoon zijn dan wil ik wel een stap verder gaan met de vraag waarom de media anders is gaan denken en handelen? Zou het te maken kunnen hebben met dat (en ik speculeer maar een end weg) in die periode ook met de opkomst van internet en marktdenken media zich zelf niet meer als bewaker van de democratie ziet maar gewoon als een commercieel bedrijf en dat dit soort gedachten goed gewoon lekker clicks verkoopt?

    Begin beetje moe te worden dat Jan Maat langzamerhand een soort martelaar wordt. Hij zag het toen al etc….Sodemieter op, die man was gewoon een halve fascist, racist, discriminant hoe je het noemen wil, ga lekker woordenboek mierenneuken enzo, hij was gewoon van eigen volk eerst etc. Niet meer, niet minder., Dat daarna er lieden zijn die 90% hetzelfde roeptoeteren en dat de media en een deel van de bevolking dat nu wel ok vinden wil niet zeggen dat dat gedachten goed nu moreel wel te hachelen is.

  2. 2

    @1 typische reactie. Het in de fik steken van dat hotel waarbij Janmaats vrouw voor het leven aan de rolstoel is geraakt was dus helemaal okay omdat hij volgens jou een fascist was?
    Even voor de duidelijkheid ik was en ben diep tegen het gedachtengoed van Janmaat c.s., maar om een politieke tegenstanders te bestrijden met brandbommen lost niets en dan ook helemaal niets op.

  3. 3

    Ook al is dit een lang betoog, wellicht had ik op een punt duidelijk moeten zijn. Ik zal nooit spreken van ‘de schuld van de media’. De media zijn zeker niet onschuldig – maar ook zelden belangrijk als het gaat om het sturen van de stemming onder de bevolking.

  4. 4

    ..om een politieke tegenstanders te bestrijden met brandbommen…

    @2 Een niet onbelangrijk detail: het waren geen brandbommen, maar rookbommen, waarvan eentje in een gordijn bleef hangen (de actievoerders hadden de ruiten ingeslagen en wierpen rookbommen naar binnen).

    De bedoeling was om de partijbijeenkomst te verstoren, niet om het hotel in de fik te zetten.

    Goed, dat liep dus dramatisch af. Overigens ben ik het met die actie ook niet eens; ik vind dat namelijk al vallen onder geweldpleging en intimidatie, nog los van het risico dat men daarmee neemt.

    Ik geloof dat dit in juridische termen ‘voorwaardelijke opzet‘ heet; dat iedereen met een beetje gezond verstand er rekening mee had moeten houden dat er wel eens ongelukken van zouden kunnen komen, en dat je dat risico willens en wetens neemt.

  5. 5

    @2:
    Je hebt daar wel een punt:

    Tegenstanders van racisme mogen de boel niet in de fik steken.

    Maar voorstanders van racisme, zoals Wilders en kornuiten, mogen ook geen asielzoekerscentra aanvallen met molotovcocktails e.d.

    Persoonlijk ben ik tegen geweld, maar als er toch iemand moet branden/sneuvelen, dan maar liever een racist.
    ;-)

  6. 6

    Non sequitur: integratie mislukt, want Mocro straatboefjes. (Wij deugen ook niet, want Holleeder.)
    Mag ik weten hoe NL er uit ziet als die zogenaamde integratie wel is gelukt? Bij welk punt is daar sprake van, als ware het te meten met een soort barometer?

  7. 7

    @2: Maar stel dat het Georg Elser in 1939 wèl gelukt was?
    Of Volkert van der Graaf in 2002 niet?
    Of recenter: Dat de Turkse coup eerder dit jaar wel gelukt was?
    Met alleen maar ”Foei, stoute jongen!” zeggen, krijg je bepaalde bedreigingen niet weg. Soms kun je niet anders dan vuile handen maken; het is daarbij de kunst om op tijd op de rem te trappen en de boel aan de juiste groep over te dragen. Als dat niet lukt breken er doorgaans pleuri uit.

  8. 8

    @4: En als we dan toch bezig zijn: het was geen partijbijeenkomst, maar een verzoeningsbijeenkomst met de CP.
    En hoewel de CP over het algemeen wordt gezien als een partij met een radicalere koers dan de CD, waren beide partijen doorspekt met extreem rechts tuig als neonazi’s en co.
    Wat er dus vooral gepoogd werd is niet het verstoren van een partijbijeenkomst, maar het in de kiem smoren van een verenigd extreem rechts, een potentieel sterkere structuur met meer voetsoldaten.
    Hoewel het koffiedik kijken is in hoeverre de toenaderingspoging geslaagd zou zijn zonder “Kedichem”, mag het verstoren van de verzoening succesvol genoemd worden: beide partijen zijn niet meer tot elkaar gekomen.

    Verder:

    Vergeleken met zijn navolgers Pim Fortuyn en Geert Wilders kampte hij met twee problemen. Ten eerste was Janmaat geen gemakkelijke man. Het was een eenpitter, een zuiger en een treiteraar. Zijn partijen (eerst de Centrumpartij, en na de nodige interne geruzie de CentrumDemocraten) bleven eenmansbedrijfjes. Hij miste de flair van Fortuyn, en de mediawijsheid van Wilders.

    Ook Wilders is een eenpitter, een zuiger en een treiteraar. Beide missen de flair van Fortuyn. Beide zijn geen plezier om naar te kijken. Mediawijsheid is één ding, maar dat ongrijpbare ding dat tijdsgeest heet speelt ons tegenwoordig ook parten vrees ik.

  9. 9

    Iedereen die de problemen van de moderne samenleving toewijst aan migratie – immigranten zijn de schuld van alle ellende – vergeet dat de overbevolking in de wereld de echte schuldige is. Tussen WOII en nu is de wereldbevolking verdubbeld. Dat argument wordt systematisch in vrijwel elke discussie over dit issue genegeerd.

    Daarnaast begint het vervelend te worden dat Hulspas pas op het eind duidelijk maakt dat hij een recensie schrijft. Of is dat het wel? Maakt hij alleen reclame voor een boek? Nergens, ook niet in bij de tags, wordt duidelijk gemaakt of het zijn eigen mening is of een weergave van het boek dat op het eind genoemd wordt.

    Dat is nu al vaker gebeurd en het is vooral storend omdat hij ook nog wel eens een boek van zichzelf wil bespreken waarbij mening en recensie zeker door elkaar lopen.

  10. 10

    @4: En over de voorwaardelijke opzet: zou dat niet moeten betekenen dat de voorwaardelijke opzet voor brandstichting was, niet voor daar weer de gevolgen van?
    Ik ben geen rechtsgeleerde, maar het lijkt mij zo dat hoe meer “tussenstapjes” er tussen de vw opzet en het gevolg zitten, hoe minder sterk het argument van vw opzet is.

  11. 11

    Daarnaast begint het vervelend te worden dat Hulspas pas op het eind duidelijk maakt dat hij een recensie schrijft.

    @9 Er staat met koeienletters vóór de eerste alinea dat het een RECENSIE betreft. Gaandeweg de tekst wordt expliciet naar het boek verwezen.

    Verder vind ik deze stijl van recenseren juist heel prettig, want het leest veel beter weg dan doorsnee recensies, en je krijgt ook een stuk meer informatie mee. Zo wordt je dus een stukje wijzer over hoe de wereld in elkaar steekt ipv dat je enkel wordt bijgebracht hoe een bepaald boek in elkaar steekt.

  12. 13

    Goed geschreven stuk van Marcel, maar ik geloof totaal niet in de theorie dat de democratie als het ware zelf besloot inclusief te worden: dat is afgedwongen met een heuse volksopstand!

    De linkse en gevestigde politiek reageerde identiek op Fortuyn en Wilders als voorheen op Janmaat: een en al demonisering (‘de nieuwe Hitler!’) en nadat Fortuyn was vermoord werd ook die moord alsmaar vergoeilijkt door linkse mensen en de gevestigde politiek d.m.v. het bekende ‘maar’ (‘ik veroordeel de moord, MAAR [en dan kwam er iets als dat Fortuyn wel een vieze fascist was en het grootste gevaar sinds Hitler zodat de moord alsnog impliciet werd goedgepraat/gerechtvaardigd]’). Het grote verschil was dat ze er niet in waren geslaagd om ook Fortuyn te marginaliseren: anders dan Janmaat had Fortuyn een grote aanhang verworven (mede omdat Fortuyn ook geen associaties met extreem-rechts had) en half Nederland pikte de onverdraagzaamheid en demonisering van elke andersdenkende uit linkse/gevestigde hoek niet meer (zie ook de afgang van Melkert in het verkiezingsdebat), zoals ook bleek toen men na de dood van Fortuyn woedend het Binnenhof bestormde en de LPF een monsterzege behaalde. En inmiddels had rechts Nederland zijn eigen medium gevonden in de vorm van het internet waarop massa’s boze witte mannen hun weerzin tegen de linkse/gevestigde politiek uitten onder de noemer ‘de kogel kwam van links!’.

    De rechtse c.q. anti-establishmentbeweging was gewoonweg te groot en te mondig geworden om nog te kunnen worden genegeerd en gedemoniseerd: om het eigen electorale hachje te redden maakten alle partijen een ruk naar rechts om niet zelf te worden gemarginaliseerd door de kiezer bij een volgende verkiezing! Men moest nu wel iemand als Wilders serieus gaan nemen, omdat men anders het land richting een burgeroorlog zou sturen. Kortom, m.i. liggen er puur pragmatische en geen principiële redenen achter de nieuwe verdraagzaamheid van de linkse/gevestigde politiek jegens andersdenkenden.

  13. 14

    @2: Dat vind ik dan weer een typische reactie. Zeg ik ergens dat ik brand ok vind?

    @6: Exact mijn punt. We roeptoeteren dat iets mislukt is maar niemand geeft even aan wat precies, exact, concreet we nu meten en wat de grenzen zijn. Iedere keer roepen we iets met criminaliteit en…hoofddoekjes en vervelende stapel stenen in de hoogte die moskee heet. (graag verwijs ik nog even naar dit stuk: https://www.cbs.nl/nl-nl/over-ons/de-gast-analist/gast-analist-robin-fransman).
    Maar ik geef toe, ik ben even klaar met die discussie. klaarblijkelijk zal het nooit goed genoeg zijn en zal de integratie nooit gelukt zijn zolang er hier koffie kleurige mensen rondlopen. Als “links” dan altijd zo politiek correct mag zijn, laat “rechts” dan ook de ballen hebben om de enige oplossing die er bestaat voor dit “probleem” hard op te zeggen, in plaats van alleen maar iets wazigs te roepen of linkse elite etcetc. (Neem als voorbeeld onze nieuwste aanwinst op dit blog Geband van Joop. Wellicht moet hij zjn naam onder andere veranderen in “Gedoogd op Sargasso” of “Joker van Sargasso” )

  14. 15

    Hans Janmaat (1934-2002) was de eerste Nederlandse politicus die waarschuwde voor de gevolgen van de immigratie.

    Nee hoor.
    http://www.parlement.com/id/vh8lnhrp8wth/democratisch_socialisten_1970_ds_70

    wat wel nieuw was, was het onverholen racisme van Janmaat en de zijnen

    @prediker: het mag misschien wel een recensie heten maar er worden vrij boude uitspraken gedaan (“wegkijken van de sociaal-democratie” poe poe) zijn dat de woorden van de auteur of van de recensent of beide?

  15. 16

    @14: Misschien ben ik te nostalgisch maar ik heb nog een Nederland gekend waarin je niet bang hoefde te zijn om te worden opgeblazen op straat in de zin dat die kans gewoon 0 was. Je had weliswaar extreem-linkse types die politieagenten en zo dood wilden, hetgeen naar is maar eigenlijk weinig voorstelde in vergelijking met de oorlogssituatie waar we nu in leven als gevolg van de massaimmigratie. Er zijn weliswaar slechts enkele terroristen maar die hebben wel grote steun onder de moslimpopulatie zodat het probleem veel groter is dan ‘de enkele psychopaat’ die je inderdaad nooit helemaal kunt uitsluiten. Ik denk dat ik namens velen spreek als ik zeg: de integratie is gelukt als niemand – een enkele extreme psychopaat daargelaten – ons zo haat dat hij zichzelf wil opblazen om zo veel mogelijk Nederlandse burgers, inclusief kinderen en vrouwen, te kunnen ombrengen, zodat we weer veilig over straat kunnen en de burger niet meer 24 u/d moet worden gecontroleerd. Dus de integratie is geslaagd als de politie niet meer onze internetverkeer hoeft af te luisteren, niet meer alle straten en snelwegen hoeft vol te hangen met camera’s etc. De integratie is geslaagd als de oorlog iets is wat elders in de wereld gebeurt en we hier iedereen kunnen vertrouwen.

  16. 17

    @McLovin: “ok de ballen hebben om de enige oplossing die er bestaat voor dit “probleem” hard op te zeggen, …”
    Ja, en dan een proces aan je broek!! Denk aan de “minder minder” oplossing van Wilders.

    Een groot deel van Nederland voelt zich zwaar overvraagd wat betreft het opnemen van immigranten. Oude stromen zijn nooit goed verwerkt, geïntegreerd en opgenomen of er komen al weer nieuwe stromen.

  17. 18

    Ik denk dat het dus ook te maken heeft met de menselijke behoefte om deel te nemen aan een gemeenschap dus aan een echte samenleving waarin je dingen samen doet en je nooit alleen hoeft te voelen. Een gemeenschap is als een familie die je geborgenheid geeft; de Staat zou op de onderlinge vriendschap van haar burgers moeten zijn gebaseerd. Conservatieve denkers wijten de ellende van onze tijd aan twee zaken: individualisme en massaimmigratie omdat die twee (typisch liberale) zaken precies die gemeenschap en dus geborgenheid hebben verwoest. In de woorden van Terlouw: we zien geen touwtjes meer uit de brievenbussen hangen. We vertrouwen elkaar niet meer: er is geen gemeenschap, geen nationale vriendschap meer. Wel verlangen we er zo naar dat we zelfs de dood van Andre Hazes aangrijpen om toch heel even die nationale verbondenheid te ervaren en te vieren. Religie is wellicht op hetzelfde gebaseerd: de essentie ervan is simpelweg meedoen met de rituelen e.d. om zo een gemeenschap te kunnen vormen en zo je existentiële eenzaamheid op te lossen.

    Het individualisme heeft gemaakt dat we los van elkaar zijn gaan staan in plaats van met elkaar verbonden (secularisering en individualisme zijn twee zijden van dezelfde medaille). Potentieel desastreuzer is de massa-immigratie omdat die groepen in ons midden brengt die onderling nog wel een gemeenschap vormen maar geen enkele binding met ons hebben waardoor we zelfs tegenover elkaar komen te staan. Niet alleen zijn sommige van die groepen ons regelrecht vijandig gezind (zie de terroristische aanslagen), maar het individualisme maakt ons ook een makkelijke zo niet weerloze prooi (ik herinner me een jeugdbende die bewust Nederlanders pakte omdat die nooit versterkt met de hele familie terugkwamen om verhaal te halen: waar allochtonen hun eigen groep hebben, staat de Nederlander altijd alleen). Uiteraard geeft dit een geweldige existentiële angst bij veel Nederlanders die daarom zelfs bereid zijn fascisten aan de macht te brengen, simpelweg omdat men wil worden beschermd en men zich onvoldoende beschermd voelt door de ‘liberale’ dus ‘slappe’ politie en rechtsstaat…

  18. 19

    @16: de integratie is gelukt als niemand – een enkele extreme psychopaat daargelaten – ons zo haat dat hij zichzelf wil opblazen om zo veel mogelijk Nederlandse burgers, inclusief kinderen en vrouwen, te kunnen ombrengen, zodat we weer veilig over straat kunnen en de burger niet meer 24 u/d moet worden gecontroleerd.
    En hoe ga je dat in godsnaam meten beste kerel? En wat is het verschil tussen een extreme psychopaat en een fundamentalistische Moslim die zichzelf opblaast? Oh wacht, zijn huidskleur en religie….twee maten weer waarmee we meten?

  19. 20

    @13:

    Revisionisme is tegenwoordig weer helemaal in, zeker in “linkse” kringen. Dus stelde het bedreigen van Fortuyn allemaal niet zoveel voor en hoefde zijn lijk echt niet eerst op straat af te koelen om door het establishment en goegemeente omarmd te worden…

    Er is een stoet aan politici voorbij getrokken om te wijzen op het gevaar dat Fortuyn heette te zijn, niet alleen de ‘usual suspects’, zoals die miljonair van GroenLinks destijds, of een mijnheer de Graaf die een opspelend piemeltje kreeg omdat hij nu eindelijk eens een gelegenheid zag in het openbaar een stukje voor te lezen uit het dagboek van Anne Frank.

    Gelukkig hebben we tegenwoordig de veel neutralere Sylvana Simons…

  20. 21

    @McLovin: we hebben genoeg aan onze eigen psychopaten. We zitten niet echt te wachten op extra risico’s van immigranten, dikwijls uit oorlogsgebieden en sterk patriarchale culturen die ze extra risicovol maakt.

  21. 22

    @15:

    @prediker: het mag misschien wel een recensie heten maar er worden vrij boude uitspraken gedaan (“wegkijken van de sociaal-democratie” poe poe) zijn dat de woorden van de auteur of van de recensent of beide?

    Dat is ook mijn vraag. De stijl van dit artikel is niet echt die van een recensie, eerder van een betoog. En dan nog wel een betoog dat Janmaat lijkt te willen vrijpleiten. Ik vind het verwarrend – of is Hulspas nu ook al rechts afgeslagen?

  22. 23

    Janmaat was een tamelijk meelijwekkend kwezelig mannetje die een hoop flauwekul debiteerde. ‘…als het zo doorgaat kunnen we geen kerstmis meer vieren.’, ‘..die Surinaamse voetballers zijn zwaar overschat.’ Het was naar en kwetsend en erg fout.
    Het label ‘fascisme’ werd in die tijd op alles geplakt wat erg rechts was. Dat gebeurt in deze tijd ook nog wel. Behalve dat het gemakzuchtig en lui is om dat woord te pas en te onpas te gebruiken ontkracht het ook wat fascisme werkelijk inhoudt.

  23. 24

    @23:

    Het label ‘fascisme’ werd in die tijd op alles geplakt wat erg rechts was. Dat gebeurt in deze tijd ook nog wel. Behalve dat het gemakzuchtig en lui is om dat woord te pas en te onpas te gebruiken ontkracht het ook wat fascisme werkelijk inhoudt.

    “Erg rechts” had in die tijd nog de grootste moeite om niet te pas en te onpas in groepsverband de rechterarm omhoog te steken. En dat zou je dan geen fascisten mogen noemen?

  24. 25

    @23: point taken. Racisme kan ook al niet om de “ras bestaat niet” discussie te vermijden. Ik zal voortaan xenofoob gebruiken. Dat dekt wellicht de lading nog wel het beste.

  25. 26

    @25: Ik ben er voor om het beestje gewoon bij de naam te blijven noemen. Waar racisme en fascisme aan de orde is helpen eufemismen alleen maar om het te normaliseren en salonfähig te maken.

    Fuck that.

  26. 28

    @26: Helemaal mee eens. Het probleem is alleen dat men niet eens het verschil kent tussen racisme en fascisme of tussen fascisme en nazisme. Men gooit alles maar op één hoop en bekogelt zo de PVV (of Fortuyn of wie dan ook) simpelweg met alle denkbare ziektes in plaats van dat men een nauwkeurige diagnose maakt met de ene juiste ziekte als uitkomst van het onderzoek. Dat maakt het linkse ‘benoemen’ altijd een weerzinwekkend staaltje strontgooien in plaats van een interessante diagnose. Het linkse ‘benoemen’ beoogt altijd slechts de discussie te beëindigen door de ander te diskwalificeren als nazi e.d. in plaats van een discussie te openen en is aldus ondemocratisch.

    Zo meen ik hier goed te hebben onderbouwd waarom de PVV niet racistisch of nazistisch maar wel fascistisch kan worden genoemd:
    http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2016/06/het-fascisme-van-de-pvv.html

  27. 29

    Ik heb laatst maar eens wat definities nagezocht omdat ik in het verleden ook nog al eens gemakkelijk ben omgegaan met termen als nazi, fascist en racist. Janmaat was dat laatste. Tot mijn best wel grote verbazing voldoet Trump vrijwel helemaal aan de meeste definities van fascisme. Janmaat was een stumperd. In de jaren tachtig moest ik van mezelf (af en toe) naar zijn Zendtijd voor Politieke Partijen kijken om in ieder geval te weten waar ik het roerend mee oneens was. Het was karikaturaal zo stompzinnig (“landgenoten”) en zielig.

    In die tijd stond ook de SP gebrandmerkt als racistisch. Waarom? Omdat ze het hadden gewaagd een voorstel te doen (als ik het me goed herinner) om gastarbeiders hier voor een bepaalde tijd toe te laten en ze dan met een cadeau in de vorm van opgespaarde maar niet uitgekeerde sociale premies terug te laten gaan/sturen. Had je een stempel dan was je fout en als je daarmee geweld uitlokte was dat jouw probleem.

    Een van de zaken van de Kedichem brand die me is bijgebleven is dat zolang er spraken is van een democratie waarin op normale manier met veranderingen en andersdenkenden kan worden omgegaan geweld NOOIT een antwoord kan zijn. Ook hier in sommige reacties wordt geweld tegen extreem rechts wel goedgepraat. Moord op Fortuin, dreiging tegen Wilders (die vijf sterren op de schaal van abjectheid scoort), je kan zoiets niet tolereren als je zegt voor een democratie te staan. Ik kan er met mijn pet niet bij dat zogenaamde linkse mensen dit kunnen doen.

    (Iets anders is als het om dictators gaat, om onderdrukking, maar daar gaat het hier niet om)

  28. 31

    @30
    Vergoeilijken van geweld in dit draadje:
    “Persoonlijk ben ik tegen geweld, maar als er toch iemand moet branden/sneuvelen, dan maar liever een racist.”
    “Soms kun je niet anders dan vuile handen maken; het is daarbij de kunst om op tijd op de rem te trappen en de boel aan de juiste groep over te dragen.”
    “Hoewel het koffiedik kijken is in hoeverre de toenaderingspoging geslaagd zou zijn zonder “Kedichem”, mag het verstoren van de verzoening succesvol genoemd worden (…)”

  29. 33

    @32: Triest. Ik dacht altijd dat de geschiedenis zich nooit kan herhalen, al was het maar omdat mensen toch lering zullen trekken uit het verleden. In de jaren ’30 geloofden linkse mensen ook niet meer in democratie en dus nog slechts in geweld: eerst was er aldus het linkse geweld waarop rechts besloot tot tegengeweld en warempel aan de macht kwam. Maar het is mijn linkse vrienden niet gegeven om lering te trekken: alles wijst erop dat de geschiedenis zich toch gaat herhalen…
    :(

    Om nog maar te zwijgen over het linkse morele principe dat links hier zelf verraadt. Linkse mensen willen toch juist geen recht van de sterkste? Maar als je je verlaat op geweld doe je niets anders dan het recht van de sterkste invoeren. En nogmaals: als links het pad op wil van geweld en oorlog wil dan gaat links het hardst bloeden, want links is niet het sterkste. Dat deden ze onder de nazi’s en dat gaan ze nu weer doen (zie bv. de overwinning van Trump). Mensen als Elmer en Henk van S tot S overschatten de kracht van c.q. het aantal linkse mensen in Nederland.

  30. 36

    @33: ” In de jaren ’30 geloofden linkse mensen ook niet meer in democratie en dus nog slechts in geweld: eerst was er aldus het linkse geweld waarop rechts besloot tot tegengeweld en warempel aan de macht kwam. “

    Dit mag je even haarfijn en in detail uitleggen.

  31. 38

    @29: Fijn dat je zo uit de kast komt. Niet zo heel lang geleden werd je op Sargasso al voor racist uitgemaakt wanneer je witbrood prevaleerde boven bruin. Over democratie gesproken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren