Twee olielekken Shell in een week

Carlos | | |

Nigeria: grootste olielek Shell in 10 jaar | Golf van Mexico: platform Shell lekt boorvloeistof | Voormalig Shell topman: ‘Geen diersoort mag meer uitsterven’

Shell investeert toch in zonne-energie

Carlos | | |

Shell investeert toch in zonne-energie | Sargief: Shell ontgroent zichzelf

Shell aangeklaagd om arctische diepzeeboringen

Carlos | | |

Een brede coalitie van maatschappelijke organisaties in Alaska slepen de Koninklijke Shell N.V. voor de rechter om voorgenomen diepzee olieboringen in de Prudhoe Bay. Het noodplan dat Shell heeft ontwikkeld voor als er een olieramp plaatsvindt noemen ze ‘bedroevend slecht’. Ook zegt de US Coast Guard totaal niet voorbereid te zijn op een grote ramp zoals die vorig jaar met het boorplatform Deepwater Horizon in de Golf van Mexico plaatsvond. Het ontbreekt ze aan infrastructuur en equipment. Shell daarentegen beweert dat het het beste noodplan uit de Noord-Amerikaanse geschiedenis is. Het Nederlands-Britse bedrijf heeft tot nu toe 3,5 miljard dollar in het diepzee olieproject geïnvesteerd en wil komende zomer beginnen met boren. (meer…)

Teerzand campagne verzwijgt Saoedische connectie

Carlos | | |

Ethical Oil is het antwoord van de industrie op groot maatschappelijk protest in de Verenigde Staten tegen de teerzand oliepijplijn uit Canada. De redenering achter Ethical Oil is dat import van teerzand olie uit Canada de Amerikaanse afhankelijkheid van olie uit Saoedi-Arabië vermindert. In Saoedi-Arabië worden vrouwen onderdrukt en dus minder olie uit dit land is beter, een soort geleidelijke boycot van een slecht regime. Check dat dramatische spotje eens, het lijkt wel uit de koker van een belerende NGO te komen. Maar is deze ethische olie wel geheel Saoedi-vrij? (meer…)

Quote van de Dag: Embargo is niets voor individueel bedrijf

Joost |

[qvdd]

Als de poltiek de oliehandel met Syrië willen stoppen, moeten ze met een embargo komen. En dat is niet aan een indvidueel bedrijf.

Shell-directeur Dick Benschop vind dat een bedrijf geen morele verantwoordelijkheid heeft, maar schikt zich naar een eventueel embargo. Heel jovel van de beste man, nooit geweten dat het bedrijven vrijstaat om zich wel of niet aan embargo’s te houden. En sinds wanneer is een massamoord een zuiver politieke aangelegenheid?

Het wordt steeds duidelijker dat grote westerse bedrijven een dubieuze rol spelen in de wereld door misdadige dictatoriale leiders in staat te stellen hun volk te onderdrukken. Waar houdt het recht op zaken doen op en begint de plicht tot moreel handelen?

Olievervuiling Nigeria: nog 30 jaar opruimen

Carlos | | |

Shell Nigeria: 50 jaar olie pompen = nog 30 jaar opruimen, kosten 1 miljard dollar eerste 5 jaar | UNEP key findings | Environmental Assessment of Ogoniland report

Shell mag van VS boren in Arctisch gebied

Carlos | | |

Shell mag van VS boren in Arctisch gebied

Shell accepteert aansprakelijkheid twee olielekken Nigeria

Carlos | | |

Shell accepteert aansprakelijkheid voor twee grote olielekken in Nigeria

Het is niet altijd de schuld van Shell

Een gastbijdrage van Emmanuel Mayah. Hij is ook te lezen in de laatste aflevering van Zam Afrika Magazine.

Oliemaatschappijen die actief zijn in de Nigerdelta hebben geen van alle een goed imago. Ze staan bekend als vervuilende graaiers, zonder ethisch besef. Inwoners van de Nigerdelta zijn in de loop der jaren echter steeds meer tot de conclusie gekomen dat het gevaar uit een andere hoek komt. Veelzeggend is een gebeurtenis in Omoku, een poosje geleden. Omoku is een van de duizenden straatarme stadjes in de olierijke Nigerdelta. Agip, de oliemaatschappij in de regio, besloot op een goede dag om Omoku een gratis aansluiting op het elektriciteitsnetwerk aan te bieden. Agip had een eigen centrale die veel te veel stroom produceerde, en Omoku verkeerde nog min of meer in het stenen tijdperk. Het resultaat overtrof de stoutste verwachtingen.

Nieuwe bedrijfjes sprongen als paddenstoelen uit de grond. De werkgelegenheid groeide als  kool – mensen stroomden van heinde en verre naar Omoku, dat binnen een paar maanden veranderde van een slaperig dorp in een regionaal centrum.

Niet veel later was het uit met de pret. (meer…)

Greenwash bij Shell

Een gastbijdrage van Eveline Lubbers en Andy Rowell van Buro Jansen.

Vijftien jaar na de executie van Ken Saro-Wiwa zijn er nieuwe documenten boven water gekomen over de PR strategie van Shell ten tijde van de crisis in Nigeria. De stukken maken deel uit van het bewijsmateriaal verzameld voor het proces dat de nabestaanden van Wiwa hadden aangespannen tegen Shell. Net voor de zaak na meer dan 13 jaar juridische touwtrekkerij voor de rechter zou komen in New York, kwam het vorige zomer tot een schikking. Shell kocht de nabestaanden af voor een bedrag van 15,5 miljoen dollar. De schikking had tot gevolg dat het bewijsmateriaal en de vele getuigenverklaringen nooit openbaar gemaakt werden. Tot nu toe.

Een van de meest onthullende stukken, is het tot “zeer vertrouwelijk” bestempelde Crisis Management Strategy and Plan opgesteld voor een geheime vergadering van de Shell top in Ascot in januari 1996. Voornaamste doel is te komen tot “een strategie voor de reputatie van de Groep als een asset.” Shell lag al jaren onder vuur voor de milieurampen veroorzaakt door de operaties van het bedrijf in Nigeria, zoals olielekkages en het continue affakkelen van gas, vrijgekomen bij oliewinning. De crisis werd acuut toen het bedrijf werd beschuldigd van te nauwe betrekkingen met het militaire regime. Volgens velen had Shell niet genoeg gedaan om de executie van Ken Saro-Wiwa en acht andere mensenrechtenactivisten te voorkomen. De focus van het Crisis Plan is desondanks op “The Message”. Niet door oorzaken van de problemen, maar de Public Relations staan centraal in het rapport. (meer…)