Wouter Bos komt altijd overal mee weg

Max Molovich | | | | | bio

Nog maar een paar weken geleden – de Catshuisonderhandelingen waren nog in volle gang – lag Wouter Bos heel even, een dag of zo, onder vuur dankzij de conclusies van de commissie-De Wit. Wouter Bos kwam er mee weg. Zoals hij altijd overal mee weg kon. In dit geval was het overigens terecht, maar meestal is het dat niet.

Ooit heeft Wouter Bos zich door een roddelfotograaf laten fotograferen achter een lege kinderwagen. Hij scheen dat zelf een uitermate slimme zet te vinden, maar ik zag in die foto’s vooral bevestigd wat mij altijd al zo had gestoord aan Bos: het gaat allemaal om uiterlijk vertoon, om zijn imago.

En sinds hij uit de politiek is gestapt, wordt dat alleen maar duidelijker. Hoe hij in opperste vrolijkheid door zijn postpolitieke leven wandelt terwijl zijn opvolger, samen met zijn partij, in een depressie was beland. Bos had het vierde kabinet Balkenende laten klappen. Hij had Job Cohen als opvolger aangewezen. Hij dacht dat het een meesterzet was, maar Job Cohen verloor de verkiezingen nipt, maakte wat tactische blunders tijdens de onderhandelingsperiode en bleek vervolgens een uitermate fletse fractievoorzitter die de rol van oppositieleider aan Emiel Roemer moest overlaten.

En terwijl de PvdA steeds verder weg zakte in de peilingen, liep Wouter Bos vrolijk fluitend rond, als een Italiaanse kapitein die net op tijd het zinkend schip heeft verlaten en tot zijn grote vreugde nergens meer verantwoordelijk voor wordt geacht. Wouter Bos had zijn straatje prachtig schoongeveegd. En hij was daar verdomd trots op. (meer…)

Laten happen op het juiste moment

Bij ons thuis is het net als bij Frits Abrahams en zijn “mijn vrouw”. We slapen in één bed, we koken voor elkaar en we denken over de politiek bijna hetzelfde, bijna, maar niet helemaal.

Dus zegt zij gisteren tegen mij: “Had jij niet op de PvdA gestemd, de laatste keer?” Ja, dat moest ik toegeven, dat klopt, maar ik had op Job gestemd, en niet op Diederik. “Oh,” zegt ze, “maar je hoeft je toch niet te verontschuldigen” – wat ik dus ook helemaal niet deed. Ik zei alleen ‘ja’, omdat het gewoon zo was. Job was twee jaar geleden zo constructief de verkiezingen ingegaan dat ik voor het eerst van mijn leven niet op een extreem linkse oppositiepartij of op het radicaal-progressieve D66 had gestemd, maar gewoon op een grote partij met een leider die de boel mij mekaar zou kunnen houden. En dat Job niet mee had mogen doen bij de laatste formatie, dat was toch niet zijn schuld?

Daarin moest ze mij gelijk geven. Ze lachte, en vertelde dat volgens haar het uiteindelijk een vergissing was geweest, met die gedoogconstructie. Informateur Lubbers had met Rutte en Verhagen dan wel besproken dat je de grote winnaar van de verkiezingen toch niet helemaal buiten spel kon houden en dus wel met hem moest gaan praten. (meer…)

Wouter Bos columnist bij de Volkskrant

Steeph | | | | | | bio

Wouter Bos columnist bij de Volkskrant

De inspiratie van Diederik Samsom

Tom van Doormaal |

Niet vaak gebeurd: een nieuwe partijleider, die ook een eigen inhoudelijk kleur probeert te geven aan het politieke discours. Een speech en een presentatie van “keuzes voor de toekomst van Nederland”: toen mijn printer ophield met ratelen lagen er 56 pagina’s in het bakje. Dat is op zijn minst een stevig gebaar naar de achterban en de wereld.

Ik vind dat lovenswaardig, al zeg ik er onmiddellijk achteraan dat ik al jaren lid ben van zijn politieke vereniging. Dat ik welwillend gadesla wat de nieuwe PvdA-leidsman doet, is dus niet vreemd. Maar ik ben ook een autonome denker, dus ik wil ook een oordeel over de inhoud geven. En de oplettende lezertjes begrijpen het al: dat valt nog niet zo mee.
(meer…)

Brief aan John Leerdam

Boudewijn Pothoven | | | bio

Geachte heer Leerdam,

Ik moet eerlijk bekennen dat ik voor afgelopen week niet wist wie u was. Aangezien u de sukkel van de week was, weet ik dat nu wel. U reageerde bloedserieus op vragen over fictieve onderwerpen en viel daarmee nogal door de mand. Zozeer zelfs, dat u niet langer geloofwaardig werd geacht en opstapte als Kamerlid. Deze brief is niet bedoeld om u uit te lachen, dat is wel genoeg gebeurd nu. Ik wil u vooral graag begrijpen.

Zonder het te weten maakte u deel uit van een spelletje in de ochtendshow van Giel Beelen. Het idee van het spelletje is dat publieke figuren een aantal vragen worden voorgelegd. Deze vragen gaan zogenaamd over berichten die uit de ochtendkrant, maar zijn eigenlijk fictief. De radioluisteraar moet dan voorspellen of de ondervraagde door heeft dat het onzin is, of dat hij een pokerface opzet en mee lult alsof hij heus wel op de hoogte is van het laatste nieuws. U deed dat tweede. (meer…)

PvdA-Kamerlid John Leerdam stopt na blunders op 3FM

Geoff | | |

JABLABLA: PvdA-Kamerlid John Leerdam stopt na blunders op 3FM

CDA en PvdA praten weer met elkaar

Christian |

CDA en PvdA praten weer met elkaar

Veranderingsgezinde stilstand in de PvdA

Diederik Samsom leidt sinds afgelopen week de PvdA. In de aanloop naar zijn verkiezing tot partijleider is het immense probleem dat deze partij heeft echter bijna volledig buiten beeld gebleven. Dat probleem is de kathedraal die al 30 jaar op weg is ruïne te worden. De kathedraal waar de PvdA ondanks dat in huist. De kathedraal waarin af en toe onder vallende brokstukken kamerleden verdwijnen, waardoor de fractie bij verkiezingen steeds een maatje kleiner achterblijft. De kathedraal van de sociaal-democratische ideologie.

Maar daar ging die verkiezing niet over. Waarom eigenlijk niet? (meer…)

Kamerlid neemt verantwoordelijkheid

Christian |

Kamerlid neemt verantwoordelijkheid

Open Draad: Diederik Samsom nieuwe partijleider PvdA

Geoff | | |

BREKEND: Diederik Samsom is de nieuwe partijleider PvdA, hij won met 54% de peiling onder PvdA leden. Ronald Plasterk ontving 33% van de stemmen. Nog niet eerder was de opkomst bij een dergelijke peiling zo hoog: 68,6 % later meer…