ontwikkelingshulp

Just give money to the poor

10:00 zaterdag 21 mei 2011

If you are a public policy wonk interested in development, Just Give Money to the Poor: The Development Revolution from the Global South by Joseph Hanlon, Armando Barrientos and David Hulme, is for you.

This book argues for the value and effectiveness of cash transfer programs in order to alleviate poverty in the Global South as opposed to programs based on the faulty and yet still used modernization theory and as opposed to the complicated and short-sighted programs offered by the multitude of NGOs based more on donors priorities than actual need.

The book is strongly data-driven and reviews in details the different programs that have been piloted or implemented in various countries of the global South but they all lead to four conclusions: (meer…)

Let them eat money

16:00 donderdag 13 januari 2011

Here is an interesting idea that seems to work: pay the poor to help them out of poverty…

“The program, called Bolsa Familia (Family Grant) in Brazil, goes by different names in different places. In Mexico, where it first began on a national scale and has been equally successful at reducing poverty, it is Oportunidades. The generic term for the program is conditional cash transfers. The idea is to give regular payments to poor families, in the form of cash or electronic transfers into their bank accounts, if they meet certain requirements. The requirements vary, but many countries employ those used by Mexico: families must keep their children in school and go for regular medical checkups, and mom must attend workshops on subjects like nutrition or disease prevention. The payments almost always go to women, as they are the most likely to spend the money on their families. The elegant idea behind conditional cash transfers is to combat poverty today while breaking the cycle of poverty for tomorrow. (…)

(meer…)

Ik ben geregistreerd, dus besta

14:00 zondag 5 december 2010

Dit is een gastbijdrage van Tijmen Wisman, promovendus aan de VU. Hij doet onderzoek naar privacykwesties rondom het Internet der Dingen.

jongen met een paspoort“51 miljoen kinderen in de hele wereld leeft zonder geboortecertificaat, dus zonder identiteit en dat houdt in dat deze kinderen rechteloos zijn en meestal ook geen scholing hebben. Jongens worden vaak kindsoldaat en meisjes verhandeld.” Met deze grammaticaal incorrecte zin opent Twan Huys Nieuwsuur (fragment hieronder), alleen is er naast het gebruik van ‘leeft’ in enkelvoud, op de inhoud ook het één en ander aan te merken. Want volgens deze redenering impliceert het niet leven met een geboortecertificaat  een leven zonder identiteit en dat feit rechtvaardigt kennelijk de conclusie dat deze kinderen rechteloos zijn, waardoor zij makkelijker kunnen worden verhandeld of gerekruteerd als kindsoldaat. Hiermee wordt onder andere de suggestie gewekt dat het bezit van een paspoort een adequaat middel is om je te verzetten tegen opname in een kinderleger. Ik zie al een sergeant  naar zijn leidinggevende lopen.  “Luitenant ik heb slecht nieuws. We dachten even dat we in dit dorp nieuwe soldaten konden rekruteren voor onze kleuterdivisie, maar helaas zijn al deze rotzakjes in het bezit van een geboortecertificaat.”  “Verdraaid! Op naar het volgende dorp.”

Het item in nieuwsuur is gewijd aan de 16-jarige Francia Simon, een meisje uit de Dominicaanse Republiek. Zij was uitgesloten van onderwijs, omdat ze niet in het bezit was van een geboortecertificaat. Nadat zij zich door het ingewikkelde proces van registratie had geworsteld, is zij andere kinderen zonder geboortecertificaat hierbij gaan helpen. Voor deze inspanning ontving zij de Internationale Vredesprijs, omdat zij zich zou inzetten voor het recht op registratie.

(meer…)

Het oude liedje van de hulp

09:24 maandag 29 november 2010

Het klassieke beeld: kinderen in Mozambique (Foto: Flickr/E.B.Sylvester)

Dik tien jaar geleden was Eveline Herfkens (PvdA) minister van ontwikkelingssamenwerking. Zij besloot het aantal landen dat hulp ontving drastisch terug te brengen, tot een stuk of negentien. Nu is het een staatssecretaris die over het onderwerp gaat, Ben Knapen (CDA). Een van zijn belangrijkste voornemens: het aantal landen terugbrengen tot onder de 16. Het zijn er nu 36, terwijl Herfkens er 22 achterliet.

Een tweede oud refrein is dat de hulp meer ten dienste moet staan van het Nederlandse bedrijfsleven. Minder onderwijs en gezondheidszorg, meer infrastructuur en andere ‘harde’ investeringen. De multinationals zelf krijgen overigens steeds meer oog voor de softe kant in de arme landen waar ze opereren. De relatie met ontvangende landen moet minder eenzijdig, zegt Knapen, ongeveer het argument waarom ‘ontwikkelingshulp’ ooit omgedoopt werd in ‘ontwikkelingssamenwerking’, zonder dat er wezenlijk iets veranderde.

Kortom, in de afgelopen tien jaar heeft in elk geval het Nederlandse beleid op dit terrein weinig ontwikkeling doorgemaakt, en te vrezen valt dat dat ook de komende jaren niet het geval zal zijn. En dat terwijl de WRR eerder dit jaar nog een steekhoudend voorstel tot hervormingen deed, waarin meer nadruk ligt op het geven van eerlijke kansen aan arme landen op de wereldmarkt, bijvoorbeeld in de sfeer van handelsvoorwaarden en maatregelen tegen belastingontduiking en corruptie.

OECD: ontwikkelingshulp steeg in 2009

Carlos | Bezoek site |    op Twitter |    op Linkedin
11:41 donderdag 15 april 2010

OECD: ontwikkelingshulp steeg in 2009 en in 2010 zullen meeste donoren hun doelen halen

Lezenswaardig kritisch artikel over ontwikkelingshulp uit onverwachtse hoek

Steeph | Bezoek site | Stephan  Okhuijsen op Facebook | Stephan  Okhuijsen op Twitter | Stephan  Okhuijsen op Linkedin | Stephan  Okhuijsen op Google+ | bio
15:18 zondag 17 januari 2010

Lezenswaardig kritisch artikel over ontwikkelingshulp uit onverwachtse hoek

One Laptop Per Child een mislukking

Steeph | Bezoek site | Stephan  Okhuijsen op Facebook | Stephan  Okhuijsen op Twitter | Stephan  Okhuijsen op Linkedin | Stephan  Okhuijsen op Google+ | bio
11:32 donderdag 10 september 2009

One Laptop Per Child een mislukking

De duiding van een linktip

Carlos | Bezoek site |    op Twitter |    op Linkedin
13:00 dinsdag 7 juli 2009

progesscankillBij Sargasso krijgen we dagelijks linktips binnen. Sommige linktippers nemen ook de moeite uit te leggen wat er in de gelinktipte content te vinden is. Deze extragratis duiding is erg welkom aangezien bloggers toch al zoveel moeten duiden in zo’n korte tijd. Maar wat als deze duiding opeens nogal subjectief blijkt te zijn of nóg erger niet blijkt te kloppen? Uiteindelijk blijf je als blogger toch verantwoordelijk voor de linktips die je doorzet en een publiekelijke afslachting ligt voor een burgerjournalist altijd op de loer. Graag leg ik u dan ook in alle eerlijkheid een recent linktip dilemma voor.

Wat ik zeker niet wil stellen is dat onderstaande linktip de redactie fout informeert, maar bij lezing van de folder kwam ik toch écht tot een andere conclusie? Ik nodig u -gewaardeerde lezer- van harte uit om voor deze keer eens mee te denken in de dagelijkse dilemma’s van interactieve burgerjournalistiek. Hieronder volgt de duiding die wij ontvingen van een linktipper bij deze folder [pdf] en daarna mijn persoonlijke observaties. (meer…)

Alternatieve ontwikkelingshulp: geef de armsten gewoon zelf geld

Carlos | Bezoek site |    op Twitter |    op Linkedin
23:56 zondag 24 mei 2009

Alternatieve ontwikkelingshulp: geef de armsten gewoon zelf geld,
in plaats van allerlei moeilijk gedoe via hulporganisaties en corruptie

Polman bedankt vooraf voor prijs

Carlos | Bezoek site |    op Twitter |    op Linkedin
15:43 woensdag 13 mei 2009

dickscherpenzeel2008Prijzen weigeren maakt de weigeraar in een klap nóg belangrijker en beschadigt doelbewust de prijsuitreikende partij. Een republikein weigert daarom vanzelfsprekend een koninklijke onderscheiding, een W.F. Hermans weigert de P.C. Hooftprijs, een weblog weigert een Dutch Bloggie en een journaliste die over ontwikkelingsvraagstukken schrijft weigert een prijs van een stichting die geld ontvangt van de NCDO. Maar is dat wel logisch? Op dinsdag 19 mei a.s. wordt de Dick Scherpenzeelprijs 2008 uitgereikt, Linda Polman auteur van het veelbesproken boek De Crisiskaravaan was een van de genomineerden maar ze trok zich terug. In de Crisiskaravaan wordt de falende Westerse hulpverlening aan de kaak gesteld. Polman vindt dat journalistiek geen prijs moet krijgen van een stichting die (deels) gefinancierd wordt met overheidsgeld en waar een minister (indirect) inspraak heeft op de samenstelling van het bestuur (zie Polman’s blog). Een dergelijke prijs ontvangen zou haar naar eigen zegge naast ‘de macht’ zetten en niet tegenover zoals dat hoort volgens de algemeen geaccepteerde visie op journalistiek. Ze trekt de integriteit van individuele bestuurs- en juryleden echter niet in twijfel.

Wel vertrouwen in het onafhankelijke oordeel van de jury maar omdat er ergens NCDO geld stroomt is de eventuele prijs toch niet welkom? (meer…)

Ga naar een thema

Volg ons

  • Twitter
  • Facebook
  • RSS Feed
  • RSS Feed for Comments
  • YouTube

Waan van de Dag

Nieuwste reacties

Actieve discussies

Deel een link