Quote van de Dag: Gedoogbeleid laten sloffen

Joost |

[qvdd]

De ware oorzaak van de overlast door de softdrughandel is dat de overheid het gedoogbeleid heeft laten sloffen en daardoor ongewenste effecten zijn opgetreden.

Nicole Maalsté, onderzoeker van de Universiteit Tilburg, vindt dat het onzin is om te stellen dat het gedoogbeleid failliet is. Coffeeshops functioneren prima. Een van de doelstellingen van het gedoogbeleid was het scheiden van de markt voor hard- en softdrugs. Dit is geslaagd. Volgens Maalsté proberen politie, justitie en politici met ‘verkeerde cijfers en aannames’ te bewijzen dat coffeeshops een bedreiging vormen voor de veiligheid en dat er een einde moet komen aan het gedogen van cannabis.

Onbegrijpelijke prioriteit

Michel | | |

Ik lees in de krant, onder de kop “Comazuipen neemt toe, reden is onduidelijk” het volgende nieuws:

Het aantal tieners dat een alcoholvergiftiging oploopt, was vorig jaar hoger dan in 2009. De jongste was elf, de oudste zeventien. Gemiddelde leeftijd: ruim vijftien jaar.

Het is niet zo duidelijk hoe dat komt, hoewel? Misschien toch wel:

Volgens Joris van Hoof, onderzoeker aan de Universiteit Twente, is er geen duidelijke verklaring voor de sterke toename van zogenoemde ‘comazuipers’. „Maar wat we wel weten is dat minderjarigen heel makkelijk aan alcohol kunnen komen.”
(meer…)

Gedoogbeleid verder in verdrukking

Joost |

Vorige week verklaarde de rechter de mega- coffeeshop Checkpoint in Terneuzen tot een criminele organisatie en veroordeelde de eigenaar tot 14 weken cel en het betalen van 10 miljoen euro, die hij volgens de rechter met de illegale praktijken had verdiend.

Strikt gesproken heeft de rechter gelijk. De shop had slechts toestemming om 500 gram ‘handelsvoorraad’ tegelijkertijd in huis te hebben (goed voor ongeveer duizend joints), maar zat daar een factortje 20 overheen. Er kwamen dagelijks meer dan duizend klanten.

In de praktijk zit de Nederlandse coffeeshop nu echter ingeklemd tussen twee vuren. Het oorspronkelijke idee van het gedogen was, volgens de Adviescommissie Drugsbeleid: “een kleinschalige voorziening voor lokale behoeften“. Kleine coffeeshops dus, en geen grote.

Tegelijkertijd maken gemeenten het steeds moeilijker voor coffeeshops om zich te vestigen. De afgelopen 15 jaar is het aantal coffeeshops ruim gehalveerd. Het gaat er bij mij niet in dat gedurende die tijd de vraag ook gehalveerd is. De klanten worden daardoor geconcentreerd bij minder shops, en zo creëren de gemeenten vanzelf grotere coffeeshops die vervolgens makkelijk over de zojuist getrokken ‘georganiseerde criminaliteits’-grens gaan. Waarna deze, met de huidige uitspraak in de hand, kunnen worden aangepakt.

Zo wordt er een situatie gecreëerd waar er uiteindelijk niet voldoende aanbod zal zijn in de gedoogde en semi-gecontroleerde markt, waardoor de handel zich verder het illegale circuit in zal verplaatsen. Mogelijke consequenties zijn dat coffeeshops gedegradeerd worden tot tussenhandelaren, het drugsgerelateerde geweld zal toenemen, en dat we alle greep verliezen op de handel van deze drugs.

En dat lijkt me een slechte ontwikkeling.

Pathetische vervolging van coffeeshops

Nick Ottens |

“Ansichtkaarten en aanstekers zijn tegenwoordiger het mikpunt van politiecontroles bij coffeeshops,” meldt De Pers. In een kleinzielige poging om coffeeshops in de hoofdstad te vervolgen krijgen zij door de Amsterdamse Rechtbank boetes opgelegd voor het adverteren van hun ondernemingen op ansichtkaarten, visitekaartjes en aanstekers. Dat is reclame om mensen aan te zetten tot drugsgebruik, aldus de officier van justitie en dat “kan het hele Nederlandse drugsbeleid in diskrediet brengen.” Toe maar.

Volgens De Pers controleert het Horeca Interventie Team van de Amsterdamse politie coffeeshops ongeveer tweehonderd keer per jaar: geen is recentlijk op het verkopen van harddrugs of het plegen van zware overtredingen betrapt. “En dus worden ze vervolgd voor reclame maken.” Niet op billboards of middels advertenties in lokale media; nee, het vermelden van de naam en de website van een shop op een aansteker geldt nu als misdrijf. De rechtbank moest zich “diep in de krochten van de opiumwet wurmen” maar het resultaat mocht er zijn: de souvenirwinkels aan het Damrak mogen rustig asbakken met een wietblad erop verkopen maar de coffeeshop ernaast, die zich ook keurig aan de regels van de gemeente houdt, wordt ervoor bestraft.

Nu ook een echte coffeeshop (volgens de NL definitie) in de Verenigde Staten!

Steeph | | | | | | bio

Nu ook een echte coffeeshop (volgens de NL definitie) in de Verenigde Staten!

Meer coffeeshops dan Starbucks in San Francisco

Steeph | | | | | | bio

Meer coffeeshops dan Starbucks in San Francisco

Eindhoven start ‘gecontroleerde’ wietplantage

Bianconero |

Eindhoven start ‘gecontroleerde’ wietplantage

Quote du jour | CDA-blowjob

Bianconero |

‘In de kwestie rond de grensgemeenten manifesteert zich het feit dat het buitenland anders denkt over softdrugsbeleid’…‘Het was een misrekening bij het ontwerp van ons gedoogbeleid in de jaren zeventig dat softdrugs op den duur wel geaccepteerd zouden raken in het buitenland’.
Henk van de Bunt, hoogleraar Criminologie verbonden aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Erasmus Universiteit Rotterdam, gooit al zijn wijsheid in de strijd om in 2007 een u-vraagt-wij-draaien-rapport af te leveren met de titel “De wereld achter de wietteelt”. Let wel: in opdracht van het ministerie van Justitie, in handen van het CDA. En zoals we inmiddels nu weten is het aanvankelijk ondergrondse verzet van CDA’ers tegen het gedogen van soft-drugs nu aan de oppervlakte getreden op het CDA-partijcongres van dit weekend. Van de Bunt leverde per ommegaande de munitie, die de gristendemo’s nu willen inzetten om het succesvolle beleid sinds ’76 ten aanzien van soft drugs af te schieten. Daarin uiteraard bijgestaan door mini-gristelijk grut. Is het opzet of toeval dat eerst twee Brabantse grensgemeenten, met CDA-burgemeester Michel Marijnen voorop, opzettelijk de zaak uit de hand laten lopen? Waarna het CDA-congres, met CDA-fractievoorzitter van Geel voorop, de aanval opent op het NL gedoogbeleid, dat door andere landen met immer grote interesse wordt gevolgd? Wij komen hier zeker op terug, temeer omdat we engerd Ab Klink als de kwade genius zien achter dit alles…

Bestuurlijke lafheid in Roosendaal en Bergen op Zoom: het probleem verplaatsen

Bianconero |

Je hebt een paar coffeeshops in de binnenstad die draaien als een lier, vooral vanwege het grensoverschrijdend drugstoerisme. Je bent grensgemeente en dat zul je weten ook. Dat geeft overlast als er wekelijks zo’n 25 duizend klanten over de vloer komen. Dus wat doe je dan: je zorgt dat die coffeeshops uit het centrum verdwijnen en ergens verspreid in de periferie worden gevestigd. Beter bereikbaar vanaf de verkeersaders en het stadscentrum is verlost van de overlast.
Dat heet de methode-Maastricht: burgemeester Gerd Leers paste deze met succes toe en hield zijn rug recht, ondanks de vele protesten vanuit de randwijken die uiteraard niet zaten te wachten op een coffeeshop om de hoek. Leers had de moed om in te zien dat algehele sluiting van de legale softdrugs-leveranciers niet alleen het illegale circuit in de kaart zou spelen, maar tevens zou leiden tot verplaatsing van het probleem naar omliggende gemeenten.

Zo niet Roosendaal en Bergen op Zoom. Beide burgemeesters, Michel Marijnen en Han Polman, hebben de afgelopen jaren vooral veel geweeklaagd over de toenemende overlast van drugstoerisme in hun steden, daarbij steeds wijzend op de centrale overheid die hen te hulp moest schieten. Letterlijk zei Marijnen enkele maanden geleden nog dat hij het zelf niet meer aankon. Klopt: het enige wat de man wist te verzinnen was het per politieauto achternajagen van drugstoeristen uit België of Frankrijk, die dan toevallig wat meer dan vijf gram hadden opgehaald. En vervolgens in de media maar janken dat het allemaal niet hielp.
UPDATE: Gerd Leers pleit voor landelijke “Wiettop”, om het probleem van grensgemeenten op te lossen. en: coffeeshops Roosendaal en Bergen op zoom trekken samen ten strijde.

(meer…)