De mens wordt steeds vreedzamer

De mens wordt steeds vreedzamer

Quote van de dag: Ernst van overtreding niet meer in verhouding tot rekening

Joost |

[qvdd]

De ernst van de overtreding staat niet meer in verhouding tot de rekening die mensen ervoor moeten betalen. [...] Agenten weten dat zulke hoge boetes agressie oproepen. Het is vragen om problemen.

ACP-voorzitter Gerrit van de Kamp is, met veel agenten, boos op VVD-minister Opstelten die de boetes voor hardrijden en asociaal rijgedrag wil verhogen. ANPV-voortzitter Walter Welting dreigt er zelfs mee dat agenten dan maar minder boetes gaan uitschrijven:

De politiek mag denken dat dit een melkkoe is, maar ze komt dan bedrogen uit.

Ze hebben gelijk. Ons rechtssysteem mag nooit gebruikt worden om begrotingsproblemen op te lossen. Dat ondermijnt het vertrouwen in onze rechtsstaat nog verder.

Agenten vrezen agressie door hogere boetes

Dimitri Tokmetzis | | | | bio

Agenten vrezen agressie door hogere boetes

Partijdiscipline

Ook vandaag weer een bijdrage van Erik Alkema

Terechtwijzingen en agressie

Steeph | | | | | | bio

Even een kort emotioneel betoog naar aanleiding van dit bericht: “Vrouw (59) mishandeld na opmerking in bus“.
Ik ben niet op mijn bek gevallen en behept met de afwijking dat ik ook me uitspreek als ik zie dat iemand de fout in gaat. Maar begint een heuse handicap te worden. Een paar voorbeelden uit afgelopen jaren:
- In de binnenstad staat iemand met een betonschaar de ketting van een fiets open te knippen. Niemand doet iets (tientallen mensen zien het). Ik stap er naar toe en zeg “Volgens mij is dat niet jouw fiets en heb jij hier dus niets te zoeken“. De reactie: “Bemoei je er niet mee gore klootzak. Is het soms jouw fiets?” Waarbij hij dreigend een stap voorwaarts deed, tot hij zag dat er een politieagent het plein betrad waarop hij mokkend de andere kant opliep.
- In een éénrichtingstraat word ik al fietsend bijna overreden door een auto die tegen het verkeer inrijdt. Een woest gebaar van mijn kant wordt opgemerkt door de bestuurder die met gierende remmen stopt en de auto in zijn achteruit gooit. Ternauwernood schiet ik tussen twee geparkeerde auto’s door. Het raampje gaat omlaag en er volgt een tirade waar ik de exacte bewoording niet meer weet, behalve dat het verre van beleefd Nederlands was.
- Een rustige winkelstraat. Een jongen gooit zijn zojuist geleegd blikje terloops over zijn schouder weg, waarbij het blikje voor mijn voeten belandt. Mijn reactie “Hé nono, kan je dat niet in een vuilnisbak gooien?” wordt beantwoord met woest omkijken en een middelvinger.
(meer…)