#dtv rechts of centrum-rechts?

Dimitri Tokmetzis | | | | bio

Even een vraag aan de lezers. We zijn nu bezig om de laatste twee verkiezingsuitslagen in alle EU-landen op een rij te zetten, aangevuld met de laatste opiniepeilingen. Hiermee willen we eens de temperatuur van politiek Europa meten. Ja, veel mitsen en maren, we weten het.

Nu is het daarbij belangrijk om de politieke partijen van een label te voorzien. Dat is moeilijk. Zelfs voor Nederland al. Want hoe zou je de huidige demissionaire regeringspartijen kwalificeren: rechts of centrum-rechts? In eerste instantie zou ik gaan voor centrum-rechts. VVD en CDA zijn immers klassieke middenpartijen. Maar in het huidige politieke veld zit er weinig meer rechts van hen en zou je eerder D66 en GroenLinks als centrum rechts aanmerken – althans in economische zin.

Of moeten we de partijen langs een andere schaal indelen? En wat zijn de mogelijkheden?

(meer…)

Dibi en Diepenhorst

In 1993 wandelde ik op een mooie zomeravond door de lommerrijke lanen van Zeist. Toevallig kwam ik langs het huis van prof. mr. dr. I.A. Diepenhorst. Het was een grote vooroorlogse villa met meerdere erkers, loggia’s en groot balkon. De diepe voortuin was opvallend sober: veel groen en witte kiezelpaden. Het kwam mij voor alsof de jaren zeventig en tachtig aan de bewoner voorbij waren gegaan; de sfeer was zó jaren vijftig. Er was geen enkele frivoliteit aan het huis te bekennen, alles was zo degelijk als wat. Gereformeerd is misschien het beste woord, want prof. Diepenhorst was ARP-politicus. Hij woonde er op dat moment alleen, zijn moeder was enkele jaren eerder gestorven.

Deze kleine privégeschiedenis schoot mij vorige week te binnen toen ik een aflevering zag van het televisieprogramma Oog in Oog. In dat programma werd Tofik Dibi voor de voeten geworpen dat hij scheef zou wonen. Het ging ongeveer als volgt:

Kockelmann: ‘U bent 31. Woont u nog steeds bij uw moeder?’

(meer…)

Brief aan Sybrand van Haersma Buma

Boudewijn Pothoven | | | bio

Geachte heer Van Haersma Buma,

Allereerst gefeliciteerd met uw overwinning. U behaalde al in de eerste ronde een absolute meerderheid in de strijd om het CDA lijsttrekkerschap. In een veld van zes kandidaten 51,4 procent van de stemmen krijgen is knap. Zondermeer. Maar wat nu? Houdt u vast aan dat rare radicale midden?

Ik heb eerlijk gezegd nog niet echt een mening over u. Ik moet zelfs bekennen dat ik even heb opgezocht hoe u nou ook al weer heet, want ik denk steeds aan Buma/Stemra. Kinderachtig ik weet het, maar je hebt nu eenmaal af en toe van die ezelsbruggetjes waar je niet vanaf komt. Ik zal het hoe dan ook rustig aan doen met u, want sinds mijn brief aan Hero Brinkman en afgelopen week weer Tofik Dibi, blijkt dat heel Den Haag meeleest. (meer…)

Dibigate: onze eigen Twitterrevolutie

Max Molovich | | | | | bio

Twitter is volwassen geworden. Dat mogen we toch wel concluderen nu Nieuwsuur een speciale vrouwenstem heeft ingevlogen om gescreendumpte tweets voor te lezen. De aftrap was (tenminste, voor zover ik weet was dit de aftrap, misschien was het wel eerder, maar was het twitterend Nederland toen niet opgevallen, omdat Twitterend Nederland toen niet massaal voor de buis zat, zoals nu, om te kijken naar) het Gesprek met Tofik Dibi.

De stem las een tweet voor van Jolande Sap. En daarna van Femke Halsema. Sap twitterde dat ze graag de strijd aan wilde gaan. Met uitroepteken. Halsema dat ze wilde kunnen kiezen en zich niet wilde schamen. Ineke van Gent scheen ook nog wat getwitterd te hebben. Dibi zelf twitterde dat hij bezig was te vechten als een leeuw.

De media en de politiek hebben Twitter omhelsd. Nog even en al die persconferenties en persberichten zijn verleden tijd. Weg zijn al die lappen tekst waaruit je één, hooguit twee soundbytes kunt destilleren. Honderdveertig tekens, meer moet je niet nodig hebben om te vertellen wat je te vertellen hebt.
(meer…)

BAM! du jour: waarom Tofik Dibi niet geschikt zou zijn voor het lijsttrekkersschap

Max Molovich | | | | | bio

“De commissie ziet Tofik als een fris, leuk en aansprekend persoon. Hij heeft een goed ontwikkelde intuïtie voor het agenderen van voor vele GroenLinksers aansprekende onderwerpen. Hij nodigt uit tot het politieke en publieke debat en heeft gevoel voor (media)trends en kansen. Hij geeft aan nieuwe politiek te willen bedrijven, maar heeft de commissie hierin inhoudelijk niet kunnen overtuigen. Hij is concreet in zijn voorbeelden maar weet deze onvoldoende te vertalen naar tactisch en strategisch niveau; op politiek-inhoudelijk gebied mist hij het voor het politiek leiderschap benodigde strategisch inzicht. Tofik weet te weinig diepgaand verbinding te leggen tussen de kernwaarden van de partij. De commissie acht zijn leidinggevende ervaring en potentie onvoldoende om op een goede wijze de fractie aan te sturen. Zijn optreden is vaak solistisch en soms onvoorspelbaar. Hij is geen verbindende factor maar een creatieve buitenspeler met aanstekelijk enthousiasme.”

Aldus de kandidatencommissie van GroenLinks.

Verdwijnt het Fries?

Marc van Oostendorp | | | bio

Verdwijnt het Fries als universitaire studie in Groningen? Die indruk kon je gisterenavond makkelijk krijgen: allerlei media (van Elsevier tot Editie-NL) brachten het nieuws. Het klonk allemaal schokkend, een teken aan de wand waarin het eigen cultuurgoed over boord gegooid wordt: volgens het bericht zou de hoogleraar Fries, dr. Goffe Jensma, hebben gezegd dat de studie Fries tot nu toe altijd beschermd was omdat het ‘de tweede officiële rijkstaal’ zou zijn, maar was het nu met die bescherming gedaan. Met ingang van september gaat het Fries op in een brede studie Europese Talen en Culturen. Bovendien geldt voortaan de regel dat een opleiding alleen mag voortbestaan als er genoeg studenten zijn. Daarom zou het einde van de studie nabij zijn.

(meer…)

Het offer van Rutte

Dimitri Tokmetzis | | | | bio

De eerste aflevering van de trilogie Black Mirror zal je niet glad vergeten. In de satire van mediacriticus Charlie Brooker wordt het media-politieke complex op de hak genomen. En hoe. Een toekomstige minister-president van Engeland wordt voor een duivels dilemma gesteld. Een populaire prinses is ontvoerd. De ontvoerder heeft een bizarre eis. Diezelfde dag nog moet de premier live op televisie een varken, tja, hoe zeg je dat netjes, beminnen. Hoewel het volk massaal achter zijn premier gaat staan, weet hij het door zijn eigen onhandigheid bij de massa te verprutsen. Wat onmogelijk leek, wordt werkelijkheid: een offer zal er komen.

In Nederland nodigt de politieke situatie ook uit tot satire maar bovenal voor een tragedie. Door het incompetent uitgevoerde gedoogexperiment van onze minister-president zit Nederland nu met meer problemen dan voor de verkiezingen. Er is veel vertrouwen verspeeld. Van het buitenland in Nederland: de hysterisch pro-Israelische opstelling, het Polen-meldpunt, het getreiter van Roemenië en Bulgarije, het halfhartig ingrijpen als weer eens een staatshoofd wordt beledigd door de blonde populist.

Ook het vertrouwen van veel Nederlanders is beschaamd. (meer…)

De multi-coalitie

P.J. Cokema | | | bio

In de aanloop naar de verkiezingen in september, kun je bij Sargasso weer op zoek naar jouw favoriete coalitie. Met de CoalitieChecker kun je zien hoeveel zetels de door jouw gewenste coalitie in de peilingen heeft.

Tot nu toe is er geen enkele combinatie van drie partijen, die een ruim voldoende Kamermeerderheid zal halen. Het is begrijpelijk dat er naar een coalitie van drie partijen wordt uitgekeken, want sinds de vorming van het CDA hebben er nooit meer partijen in een kabinet gezeten.
Voor die tijd is het acht keer voorgekomen dat er 4 of 5 partijen in een kabinet zaten. De zogenaamde Kunduz-coalitie bestaat wel uit vijf partijen. Die combinatie staat in de Sargasso CoalitieChecker momenteel op net 75 zetels. Geen meerderheid dus.

Wie een coalitie van 4 partijen zoekt die een meerderheid van 88 zetels scoort en waarbij de PVV wegens wangedrag is uitgesloten, heeft de keuze over  “links” of over “rechts” te gaan.
(meer…)

Consumptietaks levert wél veel op

Paul Teule | | |

Vorige week betoogden Timor El-Dardiry en ik op de site van de Volkskrant dat we eigenlijk af zouden moeten van de belasting op arbeid, ten faveure van een progressieve belasting op consumptie. De redenering is simpel: arbeid zou je niet moeten willen belasten, en consumptie van statusgoederen – want die zou worden geraakt – kun je wél belasten, omdat dat uiteindelijk de sociale rangorde in tact laat. Daarbij zou zo’n consumptietaks goed zijn voor het milieu en de financiele armslag van huishoudens,  zwartsparen tegengaan en – belangrijk – progressiever zijn dan de BTW.

Michiel Hennink, politicoloog (in spé), schreef gisteren op vk.nl dat hij het enthousiasme voor dit plan van ons, maar ook van The Economist, niet begreep. De taks zou namelijk moeilijk te innen zijn en sowieos weinig opleveren, maar het zou ook niet duurzaam zijn, slecht voor de economie en de statuszucht van de moderne mens niet veranderen. Toch even een reactie, en hopelijk een voortzetting van de discussie. (meer…)

De slogan

Max Molovich | | | | | bio

FICTIE – Tofik Dibi zat op zijn knieën voor het toilet. #vlindersindebuik, had hij net getwitterd. De vlinders dreven nu, samen met wat onverteerde frieten van de avond ervoor, in een plasje kots. En nog waren niet alle vlinders uit zijn buik verdwenen. Het waren eigenlijk ook geen vlinders. Het voelde meer aan als een zwerm vleermuizen die door zijn ingewanden joeg.

Waarom was hij hier in godsnaam aan begonnen? Iedereen had het hem afgeraden. Femke voorop. Doe het niet, Tofik. Wacht nog even. Jouw tijd komt nog wel. Maar het had zo mooi geleken, die middag in Bergen. Het Nederlandse duinlandschap had hem moed gegeven. Hij was er speciaal naartoe gegaan om over zijn toekomst na te denken. En als je ergens speciaal naartoe gaat om over je toekomst na te denken, dan ga je daar niet weg met een lafhartig plan om op dezelfde voet door te gaan. (meer…)