Author Archives: Paddy
De jeugd van tegenwoordig
Humor om te lachen dit weekend in de NRC, figuurzaag van het verstand. En dit keer niet eens in een column van Henk Hofland. In de zaterdagbijlage vertellen zes slachtoffertjes van de Tweede Fase hoe deze onderwijsvernieuwing hun leven vakkundig heeft geruïneerd. Ze kunnen spellen noch rekenen, hebben zelden een docent van dichtbij gezien, lezen alleen Tim Krabbé en van parate kennis weten ze vooral dat ze het níet hebben. Maar of dat laatste wat uitmaakt…
Benjamin: “Wat is het nut, dat je paraat hebt wat suffragettes zijn. Of wanneer de Renaissance was? Geef me tien seconden op mijn mobieltje en ik google het voor je.”
Stefan: “Natuurlijk, er is weinig dat je níet kan googlen. Maar je moet weten welke bronnen betrouwbaar zijn.”"
Benjamin: “Wikipedia is accurater dan de Brittannica, heb ik ergens gelezen.”
Hoe word ik gelukkig? Vijf tips
Geluk bestaat uit momenten, zeggen mensen vaak. Nou zeggen mensen wel vaker dingen, en vaak raken ze kant noch wal, maar dat geluk zich maar moeilijk laat rekken over een langere periode, dat lijkt dan weer wel te stroken met de werkelijkheid. Echt oprecht gelukkig zijn, tot in de diepste poriën van je wezen, tot in de verste uithoek van je brein, ja, zelfs gloeien van geluk, nee, dat duurt doorgaans maar een minuutje of wat. Vaak nog korter. U wilt voorbeelden? U krijgt voorbeelden! Het moment waarop je ontdekt dat ze M.A.S.H. weer herhalen! De shufflefunctie op je iPod die niet twee, niet drie, nee vier goede nummers achter elkaar je oren inpompt! Of wat te denken van de caissière die je meer zomerzegels geeft dan waar je recht op hebt! Dát soort momenten.
Geniet er van, zou ik willen zeggen, want daarna gaat geluk onherroepelijk over in tevredenheid, om vervolgens tot de orde te worden geroepen door leed. Klein of groot, het leed komt vroeger of later. Zoveel is zeker. En in tegenstelling tot geluk, wil leed zich nog wel eens uitstrekken over dagen, weken, maanden of jaren. Leed heeft namelijk een verdomd lange adem, en is maar weinig barmhartig van aard. En hoe vaker een mens van het geluk heeft mogen proeven, hoe bitterder het leed smaakt. (meer…)
The rebel delusion
Zelfs in het liefdeloze tranendal van lethargische trivialiteiten dat deze wereld in wezen natuurlijk is, kwam het afgelopen week als een nieuw dieptepunt. Het was maandag en het was serieus een persbericht, sterker nog: het was een serieus persbericht: Amy Winehouse zegt optreden niet af. OMFGWTFBBQ, mensen, stop de persen, houd uw hart vast en bel Ronald Plasterk voor commentaar: AMY WINEHOUSE ZEGT OPTREDEN NĺET AF!!!!!!!!111
Gezien de nieuwswaarde van dit soort berichten ga ik er gemakshalve maar van uit dat iedereen hier weet wie Amy Winehouse is en dat zij afgelopen maandag optrad in de Heineken Music Hall. Persoonlijk vind ik dat het van karakter had getuigd/getogen als La Winegum geweigerd naar een dergelijk desolaat etablissement af te reizen. Ik bedoel, koers zetten naar Amsterdam Zuid-Oost voelt toch een beetje als afdalen naar de hel. Maar inmiddels weten we dat mevrouw haar portie masochisme zelden laat staan. (meer…)
Cramervragen
“Ik vind het een fantastische uitdaging.” “Ik ben ontzettend gedreven met dit vak bezig.” En: “Ik wil er echt voor gaan.” Nee lieve mensen, dit zijn geen citaten van de plaatselijke tweedehandsautoverkoper of van de nieuwste trendwatcher. Niet dat we van hen dit soort verbale niemendalletjes wel hadden hoeven accepteren, geenszins, maar dit waren dus werkelijk zinnen die minister Jacqueline Cramer deze week uit haar mond liet rollen in het obscure De Wereld Draait Door. Een minister, ja.
Mevrouw wil er voor gaan. Echt voor gaan nog wel. Waarvoor? Voor het milieu. Voor ambitieuze doelstellingen. Voor iets met uitdagingen. Ze wil er “écht iets aan doen.”
Zelden zo’n schertsvertoning gezien. Het was de dag van de Troonrede en Cramer mocht komen vertellen welke milieumaatregelen er de komende tijd worden genomen. Onze energiehuishouding moet in 2020 namelijk de schoonste van Europa zijn. Hoe? Met een pakket aan maatregelen voor verschillende bedrijfssectoren. Ja, legt Cramer uit, “zo krijgen we een zwaan-kleef-aaneffect waarbij al die sectoren in het bedrijfsleven zeggen: we gaan ervoor. We gaan zorgen dat wat moet gebeuren ook daadwerkelijk gebeurt.” Zo! Toppie hoor. Helemaal goed. (meer…)
Leefde die?
De grootheid van een man meet je af na zijn dood, aan het aantal YouTube-eerbetonen. Het maakt niet meer uit wie er wel of niet op zijn begrafenis komt, hoeveel tranen er daar vloeien en hoeveel vrouwen hun heimelijke liefde voor altijd onbeantwoord weten. Het gaat erom hoe groots en meeslepend zijn leven op internet herdacht wordt. Hoe de digitale uitgeleide daar vorm krijgt. Want tot enen en nullen zult gij wederkeren. Tenminste, als gij een beetje een leven van betekenis hebt geleid.
En in dat licht vielen de eerbetonen aan een van onze jongste doden me vies tegen. Ik had er meer verwacht, veel meer. En ik had ze graag mooier, ontroerender en oprechter gezien. Want door het verscheiden van de persoon in kwestie is het leven toch een stuk doffer geworden. En waar kan je het leven beter oppoetsen dan op YouTube? (meer…)
Kinderporno
Is dan helemaal niets meer zeker in dit leven?! Neem nou Karl Noten, onze vrolijke fitnessvriend, die tussen februari 2004 en oktober 2006 met een hagelwit geweten op zoek ging naar informatie voor zijn kinderprogramma. Hij deed wat ieder van ons zou doen in zo’n geval: even Googelen op woorden als “kids”, “kleine jongetjes” en “natte kinderkutjes”. Vooruit, dat laatste was niet zo handig van Karl, maar toch. Voordat hij er erg in had was z’n harde schijf bevlekt met allerhande minderjarige smeerlapperij en stond z’n grijnzende tronie op de voorpagina van de Telegraaf. Dat verwacht je dan ook weer niet.
De AVRO besloot vrijwel direct Karls programma Nederland in Beweging van de buis te halen. Wat mij betreft staan we als samenleving dan weer quitte, maar de rechter legde Karl voor de zekerheid toch maar een werkstraf en voorwaardelijke celstraf op. Karl had toen al vanuit de smeulende ruïnes van zijn persoonlijke en professionele leven verklaard blij te zijn dat hij gepakt is. Wat een rasoptimist. Ondertussen gaat Google, met z’n diabolische zoekresultaten, natuurlijk weer vrijuit in deze zaak. Kamervragen, zeg ik u! (meer…)
