Author Archives: Edge of Europe
Details
Deze week is het twintig jaar geleden dat de auto van rechter Giovanni Falcone bij Capaci op Sicilië werd opgeblazen. De antimaffiarechter, zijn vrouw rechter Francesca Morvillo en drie agenten van zijn escorte zijn op slag dood. De aanslagen op hem en die op collega en vriend Paolo Borsellino, 57 dagen later in Palermo, zijn keerpunten in de recente Italiaanse geschiedenis.
En juist vandaag werd een aanslag gepleegd bij de Vakschool Morvillo Falcone in Brindisi in Apulië, een regio geplaagd door de minst bekende van de maffia-organisaties: de sacra corona unita. Vanochtend vlak voordat de school begon, ontploften waarschijnlijk drie bommen die pal voor de ingang in een vuilcontainer zaten. Op het moment dat ik dit schrijf, wordt uitgegaan van een of twee doden – de zestienjarige Melissa Bassi is overleden en voor haar leeftijdsgenoot Ilaria Capodieci wordt gevreesd – en zes andere gewonden, allemaal leerlingen van de school.
Natuurlijk buitelen nu de politici over elkaar heen om maar vooral de mooiste, strengste en oprechtste quotes de media in te krijgen. Ze bezweren allemaal dat er hard ingegrepen moet worden in de georganiseerde criminaliteit. (meer…)
Brindisi, de theorieën
Na de tragische aanslag op een school in Brindisi wordt rekening gehouden met alle mogelijke daders, maar de nadruk lijkt te liggen op drie mogelijkheden: een algemene maffia-aanslag, een lokale maffia-aanslag of een buitenlandse, islamitisch geïnspireerde aanslag. Een overzicht.
De theorie van de algemene maffia-aanslag concentreert zich op de school, genoemd naar het echtpaar Falcone dat deze week twintig jaar geleden bij een aanslag op Sicilië om het leven kwam. De strijd tegen de georganiseerde misdaad die op vele scholen in het zuiden gevoerd wordt, is de maffia een doorn in het oog: het belemmert recrutering en het maakt mensen weerbaarder tegen bijvoorbeeld het betalen van beschermingsgeld en andere intimidaties. (meer…)
“Fuck it, I’d rather die”
Ik wil jullie voorstellen aan Mario*. Mario is een Amerikaan die ik al jaren ken via een forum voor modelbouwers. Hij is net over de zestig en heeft zijn leven lang eerlijk gewerkt. Een leven waarin niet altijd alles goed is gegaan, maar Mario sloeg zich er doorheen. Ik zal jullie de details besparen, maar Mario moet wellicht zijn eigen dochter uit de ouderlijke macht laten ontzetten. Dat u de stress waar deze man mee worstelt, een beetje begrijpt.
Het afgelopen weekend kreeg Mario voor de tweede keer in vier jaar een hartaanval. Ik laat hem even zelf aan het woord. Hij beschrijft hoe hij pakken vlees – zeg maar kiloknallers van de WalMart - in stukken verdeelt, verpakt en in zijn vriezer legt:
45 minutes later I’m done. And I mean DONE. I’m sweating like a pig, I can’t catch my breath, my chest is tight as hell. I’ve only been standing and bagging meat. Big fucking deal! But I realize I’m having a minor heart attack. I grab a couple of aspirin and sit down. C. finally notices I’m not looking good. I manage to convince her not to call 911. What for? I can’t afford more medical bills and I’m not about to lose the house to the creditors and if it’s a bad heart attack it could cost me a million or more. Fuck it, I’d rather die. About an hour later the pains are gone and I’m feeling a lot better. (meer…)
Was will das volk?
De grap van Giel Beelen ten koste van John Leerdam roept de vraag op wat wij eigenlijk willen van onze politici. Zeker, Leerdam zat goed fout met zijn gewichtig klinkende onzinantwoorden, maar ze zijn hoogstwaarschijnlijk het gevolg van een communicatieadvies: laat nooit merken dat je iets niet weet.
Wij willen dat namelijk niet, politici die iets niet weten, hoewel we heel goed beseffen dat onze Kamerleden niet alles kunnen behappen. We willen geen duur betaalde, van mijn centen op het pluche figuur die botweg zegt dat hij ergens niet van op de hoogte is. Ook Leerdam niet, al kent hij als tijdelijke vervanging van Dijksma natuurlijk niet alle dossiers uit zijn hoofd.
Stel je eens voor dat ik de politiek in ga. Ik heb overal mijn mening over gegeven en wie vijf minuten spit op dit blog, die vindt tegenstrijdigheden, bijvoorbeeld omdat ik van mening veranderd ben. (meer…)
De stille revolutie van Santoro
Klagen over de linkse media doet het nog steeds goed in Nederland en daarbuiten. Daar halen we dan graag enquètes bij waarin journalisten aangeven dat ze op linkse partijen stemmen. Schande! Van ons geld! Toch kun je juist in het Nederlandse omroepbestel met een beetje moeite gewoon de televisie op met je verhaal, of je gebrek eraan. Maar dan moet je er wel wat voor doen en daar houden klagers nooit van. Die klagen liever tegen de klippen op, al zou Joost Eerdmans zelf alle NOS-journaals presenteren.
Hoe anders is dat in Italië waar de staatsomroep inderdaad een staatsomroep is. Hoofdredacteurs van journaals en bestuursvoorzitters van kanalen worden door de politiek benoemd en zij nemen politieke beslissingen. Zo kon het gebeuren dat het programma Annozero van de populaire (linkse) journalist Michele Santoro vorig jaar ineens van de buis verdween. Annozero dat soms meer kijkers trok dan tegelijkertijd uitgezonden voetbalwedstrijden. Silvio Berlusconi haatte Annozero en Santoro moest kapot. En daar hield de macht van de cavaliere niet op. Het kanaal La7 wilde Santoro en zijn programma graag hebben, maar het is eigendom van Telecom Italia en de ex-premier dreigde met een voor het voormalige staatsbedrijf zeer negatieve telecomwet. Zegt men althans. Santoro kwam in ieder geval niet naar La7.
(meer…)
Stoere club
De premier van alle Nederlanders, althans van alle autochtone Nederlanders van vreemde smetten vrij, vindt de PVV een ‘stoere club‘. Hij bedoelt dat de PVV ook verantwoordelijkheid neemt, dat snap ik wel, maar dat zou sowieso normaal moeten zijn voor een partij in hun positie – en geen reden voor rare complimentjes in archaïsche jongensboekentaal.
De PVV is natuurlijk helemaal geen stoere club. De PVV is een club die gebaseerd is op angst, die verkiezingen wint door de mensen steeds banger te maken. De PVV is de partij voor mensen die met één vinger de vitrage opzij houden om de bruine buurtjes in de gaten te houden. De PVV is de partij voor mensen die denken dat Nederland kapot gaat als mensen met hoofddoekjes in een bus mogen stappen. De PVV is de partij voor mensen die islamisering zien in halalknakworstjes. (meer…)
Nationalisme
“Ons land oogst overal waardering en jaloezie vanwege onze formidabele peacekeepers.” U mag raden. Is dat een quote van een Commandant der Strijdkrachten? Een minister van Defensie? Een staatssecretaris? Een premier? Prins Bernhard? Reserve-kolonel Hans van Baalen? De NOS-correspondent in Kunduz?
Het is een quote van journalist Gianni Riotta uit de inleiding van het boek Professione peacekeeper van Andrea Angeli, en heeft dus betrekking op het Italiaanse leger en niet het Nederlandse. Waarmee ik maar gezegd wil hebben dat dit soort opmerkingen, die als het ons leger betreft door het publiek gretig worden opgelepeld en doorverteld, overal ter wereld worden gemaakt over zowat alle strijdkrachten- ook door ‘onafhankelijke’ journalisten.
Dat geeft te denken over het waarheidsgehalte ervan. Dat wist u natuurlijk al, want u bent een kritisch lezer die overal vraagtekens bij stelt. Nou, dan is dit stuk niet voor u bedoeld, want dan bent u geen nationalist. (meer…)
Gidsland
Vanochtend las ik dat Gerd Leers naar Polen is gegaan om ze daar voor te houden dat Nederland een gidsland is en blijft voor de rest van Europa. Nu kun je geen Italiaanse journaaluitzending bekijken of er zit nieuws uit Europa bij. Europa leeft hier, en dat was al zo lang voordat de EU Berlusconi de wacht aanzegde en Mario Monti het stokje overnam. Maar Nederland?
Europees nieuws draait om Angela Merkel. De Duitse bondskanselier is Europa, je zou bijna vergeten dat ze ook nog de regeringsleider van haar eigen land is. Merkel is zo belangrijk dat ze zelfs geïmiteerd wordt. Mijn vriendin wist vanochtend zowaar de naam van de Duitse minister van Financiën op te dissen – Skobel of Strubel, die ene in die rolstoel. Wolfgang Schäuble kennen ze dus ook hier. Net als Vaan Rompooi, Nicolas Sarkozy, José Manuel Barroso en David Cameron. En die hele dikke – dat is de Griekse minfin, dat weten veel mensen ook. Dat die man Evangelos Venizelos heet, is al kennis voor gevorderden.
Maar eh… Roete of De Iakere zijn volstrekt onbekend, om nog maar te zwijgen van Kert Lers. (meer…)
Respect!
‘Op een ethische manier met politici omgaan’. Dat was gisteravond de kern van wat Naema Tahir betoogde bij Pauw en Witteman. Want politici zijn bezig met ‘de meest belangrijke beslissingen in onze samenleving’ en hun taak wordt ‘verziekt’ door journalisten die ‘allerlei belachelijke brutaliteiten’ naar voren brengen.
Ek verwerp dit met die minagting wat dit verdien, om maar eens een rechtse staatsman – de Afrikaner B.J. Vorster – aan te halen. Tahir betoogt min of meer een terugkeer naar het verleden, toen je nog overal in huis schone handdoeken ophing voordat de dokter op huisbezoek kwam, toen de plaatselijke kinderlokker nog Mijnheer Pastoor werd genoemd en toen ministers en staatssecretarissen nog excellentie heetten.
Hoe zij het werk van de politiek op een voetstuk plaatst en daar respect, ja zelfs ontzag voor vraagt, doet ernstig denken aan de situatie in Italië, waar respect voor de Instituties van de Staat eisen een bijna Pavlov-achtige rechtse reactie is op al diegenen die te kritisch zijn. En waar afgevaardigden, senatoren, ministers en staatssecretarissen met de titel Onorevole – “Eerbiedwaardige” – worden aangesproken. (meer…)
Nebahat
De idiote preoccupatie met afkomst die de Nederlander in de afgelopen tien jaar heeft ontwikkeld, is in volle hevigheid losgebarsten nadat de kandidatuur van Nebahat Albayrak voor het partijleiderschap van de PvdA bekend is geworden. Mensen die nooit (meer) PvdA zouden stemmen, beginnen al te schuimbekken bij de gedachte aan een allochtoon als partijleider.
De Reactiegraaf verzamelde de ergste. “Wat doet deze vrouw in mijn geboorteland met haar dubbele nationaliteit?” “A.U.B. alleen Nederlanders aan het hoofd van een partij.” “Albayrak de eerste Turkse minister president van Nederland. Hoe ver kunnen we zinken?” “Straks moeten onze dochters ook met een hoofdoek om lopen.”
Wie heeft jullie toch aangepraat – oh wacht, ik weet al wie. Waarom hebben jullie je laten aanpraten dat afkomst bepalend is voor iemands functioneren? Kan iemand me dat uitleggen? Is daar eh… statistiek over? En wat hebben hoofddoekjes met Albayrak te maken? Ik heb haar nooit met zo’n ding gezien. Een oppervlakkige beschouwer van het Nederlandse politieke toneel zou zomaar kunnen denken dat ons land ten prooi is gevallen aan een collectieve gekte. (meer…)
