Ergens tussen Amsterdam en Maarssen

Zoiets zou hier beslist nooit kunnen.
Dat zou meteen paniek veroorzaken.
De treinen zouden namelijk weleens op tijd kunnen gaan rijden.

De NS kan haar website nog niet eens in de lucht houden gedurende storingen, laat staan treinen laten rijden bij gebruikelijke weersverschijnselen.

Hee kijk, een spoorwegovergang zonder kapotvriezende technische fratsen. Hee kijk, geen bovenleiding. U moest de hollander met een pH van 3 eens horen zeiken als hij op een onbewaakte spoorwegovergang uit zijn lijden wordt verlost door een luid toeterende fijnstofuitstotende diesellocomotief.

Nee, wij hebben liever iedere 10 jaar overal een compleet vernieuwd station. En om dat in goede banen te leiden, hebben we de NS ooit in twee stukken gesplitst.
Het eerste deel heet nog steeds NS, kreeg alle stations met vrijwel alle horeca (Servex) erin, vangt alle inkomsten en heeft als belangrijkste taken om alle stations zo regelmatig mogelijk te herbouwen en te helpen ons de OV-chipkaart door de neus te douwen. En daar maken ze dikke winst mee.
Het tweede deel hebben we Prorail genoemd. Het kreeg alle doelwitten voor koperdieven en werd een soort van planeconomisch staatsbedrijf. Ze worden geacht om via duizenden kilometers hele dure bovenleiding elektriciteit voor het astronomisch lage bedrag van 3 cent per kilowattuur te leveren. Het is een waar mirakel dat ze nog niet failliet zijn, maar ze doen hun best, want ze maken vrijwel al hun inkomsten jaar in jaar uit helemaal op.

Dus we mogen niet zeuren; we kunnen nu in prachtig splinternieuwe stations op de trein wachten onder het genot van bij Servex aangeschafte versnaperingen waarmee we de NS helpen de volgende verbouwing van het station te financieren terwijl er geen enkele rooie cent naar Prorail gaat. Precies zoals we wilden. Toch?