KOZ | Hommage

In de vorige KOZ beloofden we een hommage. Sargasso’s 10-jarigheid is de aanleiding. KOZ (Kunst op Zondag) is wat jonger. Zes jaar lang wordt, met wat onderbrekingen, hier elke zondag kunst geëxposeerd.

Zo moet je deze rubriek vooral zien: Sargasso’s kunstgalerie. Musea hangen de professionele kunstliefhebber uit, galeriehouders zijn vaak hobbyisten. De duizenden galerietjes zouden graag de hele wereld over de vloer krijgen, maar weinigen halen broodwinning uit hun exposities. Naast de vele galeries die door uitvoerende kunstenaars zelf worden gedreven, zijn er de galeries die door kunstliefhebbers worden gerund.
Dat is KOZ. Een wisselende expositie, niet ingericht door professionele conservatoren, maar door liefhebbers van kunst in de breedste zin van het woord.

KOZ is een beetje vreemd verschijnsel op Sargasso. In tegenstelling tot alle andere content, zijn afleveringen met diepgaande duiding of informatieve analyses beduidend in de minderheid. Een titel, een naam van een kunstenaar kan er nog net af. KOZ is vooral een hommage aan de kunst zelf. Kunst spotten en doorgeven. De lezers maken er zelf wel wat van.

Kunst op Zondag zou er zonder Sargasso’s redacteur Steeph en zijn assistentconservator Crachàt, niet zijn geweest. In 2006 verscheen de eerste aflevering en de eerste reactie was meteen positief: “Goed initiatief. Vasthouden, elke zondag iets of iemand uit de schilderkunst. Tis toch een weinig troost, zo tussen de bedrijven door. En, zonder aandacht kwijnt ieder en alles weg. Dan lijkt het leven al verloren, een doodgeboren kind, en al te vergeefs”.
De eerste van Steeph.

Het is geen wonder dat de man van cijfers en lijstjes iets had met Otto Hamer. Alle kunst is ordening, beweert Hamer en Steeph is een groot fan van hem. Althans, dat valt op te maken uit het feit dat Steeph, tegen zijn eigen regels in, twee keer deze Utrechtse kunstenaar op KOZ presenteerde en zelfs bij de inmiddels overleden buren (Panzerfaust) een gastlog aan ordenende kunst wijdde, waarin Otto  Hamer als eerste wordt opgevoerd. Dat resulteerde in een real life bezoek aan Hamer, waarvan Steeph op zijn eigen webstek verslag deed.
Een hommage aan ordenende kunst.

Als hommage en dank aan Steeph een dansje op muziek van Steve Reich. De bewegingen van de twee dansers matchen perfect met de gefaseerde ordening van Reich. Het geluid van hun voeten wordt verstrekt en er ontstaat een ordening die uit de pas lijkt te lopen.

En dan Crachàt. De man die aan menig artikel kunst heeft toegevoegd. Als Steeph er even niet was, nam Crachàt de kans waar stevig over kunst uit te wijden. Kunsthistorische informatie (kunstgeschiedenis kent slecht drie grote periodes) ging gepaard met provocerende vragen (Mama, waarom schilder jij?) en relativerende beschouwingen. over kunst en kijken naar kunst. Niet te beroerd om bij de vraag of humor in de kunst thuishoort, op zoek te gaan naar het meest humorloze schilderij.
Crachàt bracht een hommage aan Caravaggio, de beste schilder ooit en blijkbaar ook een zwaardkunstenaar.

Als hommage en dank aan Crachàt ook een dansje. Eigenlijk wilde ik hier Caravaggio meets Hopper laten zien. Een ontmoeting tussen die twee schilders zou toch tot een uiterst intrigerende voorstelling moeten leiden. Ik vind het te saai. Daarom, en als contrast met de ordening van Steeph, Corpi Celessti/Caravaggio van Compagnie KAOS.

Disclaimer: KOZ is in leven gebleven mede dankzij anderen, zoals Dimitri, die één keer niet op zondag kon wachten. Inmiddels schrijven veel collega’s over de muze. We hebben niet eerder zo’n grote kunstredactie gehad. Eigenlijk is Kunst op Zondag volstrekt overbodig.
Tot een volgende onderbreking houden we dat zo. We gaan er uit met een reactie op de allereerste reactie op KOZ (Tis toch een weinig troost, zo tussen de bedrijven door). Uit de oude doos: hij droomt van mooie dingen, die onbewust het noodsignaal uit zijn hoofd verdringen).

En de uitsmijter: wie als hommage aan de godfather(s) van KOZ, ook een dansje wil brengen, raad ik aan deze workshop te doorlopen. Waar aanvankelijk alles strak geordend lijkt en het zwaard van Caravaggio ook nog ten tonele verschijnt.