KOZ | Interactiviteit

In de volgende KOZ een hommage aan een van de leukste kunstgaleries van Nederland. Vandaag sluiten we eerst nog even aan bij de vorige afleveringen over licht en schaduw. Daarin was ook kunst te zien, waarbij de kijker een actieve rol was toebedeeld.

Hoewel de traditionele “je mag er naar kijken maar aankomen niet”-kunst onuitroeibaar is, zijn er al jaren kunstenaars die het publiek uitnodigen (c)(re)actief deel te nemen aan hun kunstwerken. Grofweg zijn er twee stromingen. Eén waarbij kunstenaars gebruik maken van ‘hardware’: sculpturen en installaties van allerhande materiaal, waar de toeschouwer door kan lopen, iets in beweging kan zetten of mee spelen. En er is de ‘software’-stroming. Hedendaagse technologie en media lijken oneindig veel mogelijkheden te bieden aan interactieve kunst.

Vooropgesteld dat een weergave van interactieve installaties hier op het scherm weinig recht doen aan de werkelijke presentaties, vandaag een willekeurige greep uit de collectie.

Een voorbeeld van analoge interactiviteit. Doet denken aan het apenkooien op gymnastiekles. Robert Morris, hier bekend van zijn observatorium in de Flevopolder, creëerde in het Tate Modern te Londen zijn “Bodyspacemotionthings”. Het ontaardde in een speeltuin, die na vier dagen werd gesloten, wegens de overstelpende drukte.

Een ander voorbeeld van opgaan in kunst is “Sway’d”, een interactieve installatie in de openbare ruimte. Ontworpen door Daniel Lyman, die ongetwijfeld zijn inspiratie ontleent aan de ‘Penetrables’ van de overleden kunstenaar Jesús Rafael Soto.

In Gravicells van Seiko Mikami en Sota Ichikawa, kan de bezoeker een virtueel kunstje met de zwaartekracht uithalen. Met een stap op het speelvlak trigger je geluid, licht en geometrische vormen.

Op een scherm regent het letters. Camille Utterback ontwierp een scherm dat reageert op de bewegingen van de kijkers.

Met de ‘Color Gun’ schieten de kunstprojecties uit je hoofd.

Doe je one-night kunstje met BYOB (Bring Your Own Beamer). bedacht door Rafaël Rozendaal. Wie vooral digitaal kunst maakt, neemt laptop en beamer mee naar eenmalige exposities, alwaar het werk op de muren wordt geprojecteerd. In Enschede is er 6 april volgend jaar zo’n BYOB.

Als laatste een klassieker. Het mag geen installatie worden genoemd, maar een performance. Het roemruchte duo Ulay & Abramović installeren zich in “Imponderabilia” (1977). Het is verbazingwekkend te zien dat het publiek de interactie beperkt door zich snel tussen de twee door te wurmen.

Meer interacitivteit:
Passages, een installatie voor de openbare ruimte, met als doel mensen uit verschillende steden met elkaar te verbinden.
De Slinger van Foucault als kunstenaar? De “Irrational Pendulum’.
Met je mobieltje teksten sturen, die real time voorzien worden van beelden. James Khatiblou’s Interactive Art Gallery Installation.