Crossing Border – het verhaal in de muziek
Is het boek beter of de film, wij hebben er allemaal een uitgesproken mening over, zeker sinds Kyra dit onderwerp onlangs op Sargasso aan de orde heeft gesteld. Een ding is duidelijk: het zijn twee heel verschillende manieren van verhalen vertellen. Daarnaast zijn er ook nog weer andere manieren en een daarvan heeft tot nu toe weinig aandacht gekregen, namelijk het verhaal in een heel ander genre, de muziek. Het wordt tijd om daar verandering in te brengen, zeker nu van 16 tot 19 november weer het Crossing Border-festival in Den Haag plaatsvindt, een festival dat zich tot doel stelt de grenzen tussen de verschillende genres te overschrijden.
Veel muziek heeft helemaal geen tekst nodig en vaak is de tekst ook niet zo belangrijk, maar soms wordt in een muziekstuk een heel verhaal verteld dat wel de moeite waard is. Het verschil met een boek of film is volgens mij hoe het wordt geconsumeerd. Bij boeken en films mist de herhaling. Wie een boek of film goed vindt, zal misschien alles meerdere malen lezen of kijken, maar na, laten we zeggen, maximaal zo’n tien keer heb je het dan wel gehad. Bij een verhaal in een muziekstuk is dat anders. Daar moet het verhaal blijven boeien, ook al wordt er 100 keer of vaker naar geluisterd. Het verhaal moet een soort mysterie behouden, een mysterie dat iemand al na de eerste keer luisteren aanvoelt en dat later niet meer gaat verdwijnen. Anders is het zonde van de muziek.
Iemand die het muzikale verhaal best goed onder de knie heeft, is volgens mij Bob Dylan, in bijvoorbeeld ‘Lily, Rosemary and the Queen of Hearts’, ‘Tangled up in Blue’ of ‘Isis’.
‘Hurricane’ vind ik persoonlijk niet zo sterk, maar dat komt misschien omdat het in tegenstelling tot de andere stukken over een waar gebeurd verhaal gaat. Het is geen fictie.
Maar hoe dan ook, mijn all time favorite op dit gebied is na vele jaren nog steeds ‘Street Hassle’ van Lou Reed. Het verhaal speelt zich af aan de zelfkant van de samenleving. Het gaat over een vrouw die om onbekende reden overlijdt en vervolgens over twee mannen die overleggen hoe zij het lijk het beste kunnen laten verdwijnen. In die zin lijkt het op een stuk dat 30 jaar later door talrijke pooier- of gangsterrappers op platvloerse manier wordt gekopieerd, maar het is meer dan dat.
Ik dacht eigenlijk dat ik inmiddels redelijk door had waar het verder over gaat, maar er schijnen ook heel andere interpretaties te zijn. Het stuk bestaat uit drie delen en op internet schreef iemand dat hij niet eens weet of de drie delen überhaupt met elkaar in verband staan. Ik dacht eigenlijk altijd van wel. Maar nu ben ik weer gaan twijfelen. Toch heeft het stuk iets wat mijn aandacht trekt en dat zou anders zijn als het in de delen over zomaar wat willekeurige onderwerpen ging. Iets dat mij heel goed naar elk woord van de tekst doet luisteren en dat steeds weer.
De bijhorende muziek is minimalistisch en geeft aan het stuk een kille sfeer. Juist die kilte is misschien niet voor iedereen goed te verdragen, maar dat op zich is weer heel bijzonder. Ik speelde het ooit een keer toen ik visite had van iemand die een beetje labiel was. Het opmerkelijke was dat hij in mijn verder behaaglijk warm gestookte kamer enkel door de muziek heel erg ging trillen, zo erg dat ik de muziek maar moest uitzetten.
Vreemd genoeg bevalt het stuk me eigenlijk niet door de kilte die ervan afstraalt. maar in tegendeel door de warmte, emotie en compassie die er desondanks in schuilgaat. Maar dat blijkt misschien meer op het einde van het stuk of pas na een paar keer luisteren en zo ver is mijn visite toen helaas niet gekomen.
steppin’ in her i miller shoes
zo hoor je nog eens wat. Bedankt.
niet dat het veel met dit topic te maken heeft, maar ik heb net het nieuwe (dubbel)album van Lou Reed en Metallica beluisterd. Doorstaan. Nieuwsgierig gemaakt door de vernietigende kritieken, tot aan doodsbedreigingen van Metallica-fans toe.
Die kritieken zijn niet voor niets. Wat een rare plaat. Ik weet dat veel muziek (juist de beste) ‘has to grow on you’, maar ik denk dat deze nooit ‘aan me zal groeien’….
ja, nou, ik heb nog steeds niet geluisterd naar Lou Reed en Metallica, maar ik geloof dat mijn oordeel een beetje hetzelfde zal zijn dan dat van jou.
als
De song “Highway Patrolman” van Bruce Springsteen is verfilmd door Sean Penn in “The Indian Runner”. Wat overigens ook het regiedebuut van Penn is.
“Highway Patrolman” staat op het “Nebraska” album, wat tjokvol staat met verhalende songs van de zelfkant van de samenleving, o.a. “Johnny 99″.
je zou bijna kunnen denken dat Bruce Springsteen niet voor niets op ‘Street Hassle’ heeft meegedaan.
Ik ken “Street Hassle” niet. Ik ben er helaas nooit aan toegekomen om het oevre van Reed goed tot me te nemen. Sinds begin jaren 90 is mijn gehoor ernstig achteruit gegaan, waardoor ik nauwelijks nog binding met muziek heb :(
Sinds kort heb ik een nieuwe processor voor mijn Cochleaire Implantaat, die beter met muziek overweg kan, zal es een poging wagen vanavond.
vervelend, ook al zijn er ongetwijfeld nog steeds vele dingen, die je in plaats daarvan kunt doen.
Het enige wat ik daarnet wou mededelen is dat Bruce Springsteen ook met een eigen stukje tekst op ‘Street Hassle’ meedoet.
Dat werd destijds stilgehouden vanwege contractuele verplichtingen.
Olo! Mooi!. Nou ben ik toch echt, echt, echt een fan van Lou Reed, had ik dit nummer (lyrics) nog nooit gehoord! Even snuffelen: op Street Hassle (1978) staat dit nummer in een versie van 10:53 à 11:00. Deze uitvoering is herkenbaar omdat hij met “echte strijkers” begint. Dit is ook de versie hierboven. Binaural, oftewel: in dummy head recordinding, of kunstkopstereo, wat toen kennelijk nog heel bijzonder was. Op Take no Prisoners (1978, remastered in 2002) staat Street Hassle in een live version van 13:56 sec. Die versie vind ik nog mooier dan die hierboven. Meer muziek, meer variaties, veel meer versierd, vergelijk deze uitvoering, ook ’78. Sterk hoor, als ik er naar luister heb ik moeite om het originele nummer te herkennen. In 2004, op Animal Serenade is Street Hassle maar 6:59 lang, en weer wel herkenbaar, ook mooi en ook weer warmer dan de eerste versies. Hier ook een toelichting van Lou Reed: “I wanted to write a song that had a great monologue set to rock. Something that could have been written by William Burroughs, Hubert Selby, John Rechy, Tennessee Williams, Nelson Algren, maybe a little Raymond Chandler. You mix it all up and you have ‘Street Hassle’”. De verwijzing naar Crossing Border is dus terecht. Terzijde: de Simple Minds hebben Street Hassle ook opgenomen (5:16).
Dwars als altijd,ik vind LULU niet verkeerd.
laten we het er maar op houden dat het apart is.
http://grooveshark.com/#/album/Lulu/7076599
(volgorde is niet correct – 1 van 1e cd, 1 van 2e cd, 2 van 1e staat onderaan, 2, van 2e, etc.) De laatste 2 hebben wel wat. Of misschien begint het dan te wennen.
En de teksten zijn prettig morbide.
zie net dat juist dat laatste nummer ‘Junior dad’ (20 minuten) er niet bij staat.
Zal ‘m voor de liefhebber nog wel even op Grooveshark posten, dan kan je daar over een uurtje ook van genieten. (of juist niet).
Zit er nou toch weer naar te luisteren, misschien zal het toch wel eens ‘aan me groeien’. Hoor veel overeenkomsten met Velvet Underground…
http://grooveshark.com/#/s/Junior+Dad/4eX6WI?src=5
Mwah, het blijft toch een beetje cultureel-literair verantwoorde horror voor softies, dat ‘Street Hassle’. Maar hier dan een echte klassieker, ‘Frankie Teardrop’ van Suicide.
ik vind ‘Street Hassle’ dus geen horror…
back to the topic: Eén van de mooiste ‘verhalende’ albums vind ik nog altijd Lou Reed’s ‘Berlin’.
http://grooveshark.com/#/album/Berlin/124802
Hier klopt helemaal niks van de volgorde, en belangrijke tracks ontbreken (en vind ik ook niet ergens anders op GrSh.)
Dat stukje met dat huilende kindje, gaat me nog altijd door merg & been.
Ga ‘m proberen op te snorren en integraal te posten.
Later.
Volkomen mee eens.
http://www.mediafire.com/?2xqx7izpcg77cva
lukt me op één of andere manier niet. Iets met ‘server errors’.
hier dan:
http://open.spotify.com/album/5rehZDPx763Ubeafy4mBT0
Ik ben niet zo van de Spotify, moet je weer extra software installeren (en betalen als het tegenzit). Maar voor degenen die daar toegang toe hebben voilá.
Het nummer dat jij noemt heet The Kids
Berlin was het eerste album dat ik leerde kennen van Lou Reed,je eerste liefde blijft altijd hangen
ik zit er net naar te luisteren. De blaag jankt nu. Blokfluitje op de achtergrond. Mammie!
Toeval bestaat niet zei je laatst al.
‘this is the place where she cut her wrists on that strange and faithful night – oh oh oh what a feeling’
daar ben ik nu en ik zit zowat (weer) te janken.
Opmerkelijke overeenkomsten met de noiserock van Lulu. Qua tekst.
sad song.
nu zit ik echt te snotteren…
I’m gonna stop wasting my time…
Indertijd werd Berlin afgebrandt door de pers,had hem op de radio gehoord het was in de tijd van de vliegramp op Tenerife.Omdat er aangepaste muziek moest worden gedraaid werd bijna heel Berlin gespeeld verdeeld over de dag.Omdat er geen aan-en afkondigingen waren moest ik de omroep bellen voor informatie,hiermee naar de platenboer getogen.Daar aangekomen keek hij me meewarig aan,hoe kon zo’n draak aanschaffen?
Ben blij dat ik toen al eigenwijs was.
@23 fateful night. Als ik het over teksten heb moet ik wel een beetje opletten…
driving the last spike
http://www.lyricsfreak.com/g/genesis/driving+the+last+spike_20058881.html
Ik voel weer een boeiend draadje opkomen? Of dat hoop ik dan, over verhalende teksten.
Toevallig noemt G. Drios (de topicstarter) ‘Hurricane’ als één van z’n mindere favorieten. Qua tekst, want daar gaat het over.
Het is één van de weinige nummers die ik van Dylan kan waarderen qua muziek, het grootste deel hoor ik liever door anderen vertolkt. Maar z’n teksten zijn superb, niet voor niets is de man ooit voorgedragen voor de nobelprijs voor literatuur…
http://www.graphicwitness.com/carter/song.html
omdat het een waar gebeurd verhaal is. Hoewel sommigen ook denken dat het eerder fictie is.
dat had ik begrepen.
voor de volledigheid:
http://grooveshark.com/#/s/Hurricane/3Y0jm1?src=5
Ik vind het best wel een minimovie zonder beeld. Wellicht literair minder hoogdravend dan z’n andere teksten, maar zoals eerder gezegd muzikaal meer mijn ding dan veel van die andere zeurdeuntjes (met prachtige teksten) van de man.
Sorry als ik me ga herhalen, ik wou vooral ook de bijhorende link plaatsen. In ieder geval, wat de muziek van ‘Hurricane’ betreft: Ik ben het met je eens!
helemaal goed, mooie informatieve link idd.
en trek je van mij maar niet teveel aan als ik loop te mopperen, ;-)
Velvet Underground – The Gift
Tekst van Lou Reed uitgesproken met geweldig Welsh accent van John Cale.
!
Ik zag op het tekstvel Sister Ray,om de een of andere reden moet ik bij Steet Hassle altijd aan dit nummer denken
Sister Ray – prachtig. Ik vond het alleen altijd een beetje jammer dat de opnamekwaliteit niet zo heel erg goed was. Althans op mijn elpee. Er is ook een versie op Live in Italy, ook goed, maar anders.
Berlin ook overigens. Ik heb Berlin een paar jaar geleden live gezien in Amsterdam, met een kinderkoor en al.
velvet underground is waanzinnig maar ik vind ze het beste met nico, femme fatale rules
Ik denk dat ik m’n aanvankelijke mening over Lou Reed & Metallica bij ga stellen. Misschien heeft Lou Reed als geen ander in de gaten wat ‘de signs of the times’ zijn.
Eind jaren ’60 was Velvet Underground ook een zootje teringherrie, en nu wordt het als een invloedrijk geluid neergezet.
En met de Occupy-beweging lijkt er een soort ‘spirit of ’68′ terug te keren. Misschien wishful thinking.
Niet dat ik nu opeens gecharmeerd ben van die prikkeldraad-muziek, maar wie weet doet Lou Reed (en Metallica) echt iets revolutionairs.
In tegenstelling tot de punk-hype van 35 jaar geleden, dat waren gewoon slordig gespeelde R&R-deuntjes met de versterker op 11.
Tot een geniale producer zoals Martin Hanett daar het geluid van Joy Division uit destilleerde, maar dat is weer een ander verhaal…
Ook wel apart dat een (in mijn oren) mainstream-band als Metallica de begeleidingsband is van dit project…
Er waren proto punkers die echt wel wisten wat ze speelden,maar bij Hammill past eigenlijk geen label.
Hammill? Ik had het over Hannett?
maar nu dwalen we wel een beetje erg af van de teksten… (waar het over zou moeten gaan).
Overigens: alles over Hannett in ’24hr party people’ en natuurlijk ‘Control’ (van Anton Corbijn). In 24hr. prachtig gespeeld door de kameleon die Gollem was in ‘the Lord of the Ring’, Ian Dury in de biopic over z’n leven, KingKong, en zo nog wat onverwachte performances. Kom even niet op z’n naam.
Nee,ik heb het over Hammill ivm met je opmerking over punk,dit nummer wordt gezien als punk avant la lettre.En wat teksten betreft zit je bij Hammill en z’n band Van Der Graaf Generator gebakken.
ok
Smeagol werd gespeeld door Andy Serkis
Hannett, KingKong etc. dan dus ook…
David Bromberg – Sammy’s Song
De Velvet Underground is inmiddels toch wel easy listening, vergeleken bij ‘Spectre Vs. Rector’ van The Fall:
MR James be born be born
Yog Sothoth rape me lord
Sludge hai choi [blah blah]
MR James be born be born
Yog Sothoth rape me lord
Van Greenway [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
Part one: spectre versus rector
The rector lived in Hampshire
The spectre was from Chorazina
Inevil dust in the air
The rector locked his doors
Part two: detective drives through Hampshire
Stops because of the fog there
And thinks a visit to the rector
And meanwhile and meanwhile
Spectre possesses rector
Rector becomes spectre
Sludge hai choi [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
Enter inspector
Even as he spoke a dust devil suddenly arose and struck him
Part four: detective versus rector
Detective versus rector possessed by spectre
Spectre blows him against the wall
Says “;Die latin this is your fall
I’ve waited since Caesar for this
Damn Latin my hate is crisp
I’ll rip your fat body to pieces
MR James be born be born
Yog Sothoth rape me lord
Van Greenway [blah blab]
Scene five, scene five
Comes a hero
Soul possessed a thousand times
Only he could rescue rector
Only he could save inspector
And this hero was a strange man
“;Those flowers, take them away”; he said
“;They’re only funeral decorations
And oh this is a drudge nation
A nation of no imagination
A stupid man is their ideal
They shun me and think me unclean,
unclean”;
I have saved a thousand souls
They cannot even save their own
I’m soaked in blood but always good
It’s like I drunk myself sober
I get better as I get older
MR James be born be born
Yog Sothoth rape me lord
Van Greenway [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
Part six:
That was his kick from life
That’s how he pads out his life
Selling his soul to the devil
And the spectre enters hero
But the possession is ineffectual
But the possession is ineffectual
And the possession is ineffectual
And MR James be born be born
Yog Sothoth rape me lord
Van Greenway [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
I said Sludge hai choi [blah blah]
Last scene:
Hero and inspector walk from the scene
Is the spectre banished forever?
The inspector is half insane
The hero runs back into the mountains
The hero goes back into the mountains
He was an exorcist but he was exhausted
An exorcist but he was exhausted
He racked on his bed all night long
MR James be born be born
Yog Sothoth rape me lord
Van Greenway [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
Sludge hai choi [blah blah]
[chorus ad lib]
En deze dan ?
Ja, dit was een toffe singel! Lekkere bubblegum, waarvoor je ‘s ochtends opstaat, om um op te zetten. Voor de uitgekauwde Lou Reed of Bob Dylan kom ik al zo’n dertig jaar mijn bed niet meer uit.
Volg The Falll al sinds The Witch Trials uitkwam en ben bewonderaar van Mark E. Smith.Maar zasl nooit de V.U. verloochenen.Maar ik hou ook van Mahler maar daarom hoef ik dit nog niet te laten liggen.
En mijn bed uitkomen doe ik hiermee
Live at The Witch Trials: haha, Johnny-come-lately! De eerste Peel-sessie, 15 juni 1978, dat was het startpunt. Ik hoor Peel het nog aankondigen, als het beste van het hele er aan voorafgaande jaar. Maar met de Velvets mag bij-tijd-en-wijle best gejudast worden, hoor. No Xmas for John Quays.
Mij maakt het niet uit hoe laat Johnny komt als ie maar komt,beter laat dan nooit.Camus was al dood voordat Smith er ooit wat van gelezen had,ook nu komen er nog steeds mensen bij die the Fall ontdekken.Een band die erg veel van de invloeden van de Fall gebruikt was Pavement
als het over crossing borders gaat mag Vinkenoog/Spinvis combo natuurlijk niet ontbreken:
http://grooveshark.com/#/album/Ja+/3388282
Helaas stopt titelnummer Ja! er na 1:50 mee.
Doet het wel op Spotify:
http://open.spotify.com/album/4f2pVkBCBOsoLE75pykafT
EP ‘Ritmebox’:
http://grooveshark.com/#/album/Ritmebox+Ep/2999077
Op Spotify nog veel uitgebreider (23 tracks):
http://open.spotify.com/album/2VzTDhajuBGntqNJXEx8yv
En Spinvis zelf heeft natuurlijk ook heel literare teksten.
De mooiste V.U vind ik met NICO (ookal was dat ” een junk” )
De factory zat vol met verslaafden,so what ?
” close that door”
Wil toch nog even doorgaan en weer op Lou Reed en z’n korte verhalen terugkomen.Magic and Loss een hartverscheurend album over het omgaan met ziekte en sterven van degenen waar je van houd.
Een wat cynisch verhaal wat eigenlijk een beetje losstaat van de rest is Hrry’s Circumcision.
http://www.cyberspike.com/clarke/
deze is helemaal ‘a capella’, maar je kan de muziek er zowat bij denken.
Voor véééél meer LKJ
http://grooveshark.com/#/search?q=linton+kwesi+johnson
met en zonder begeleiding.
voor luie mensen
http://grooveshark.com/#/s/Inglan+Is+A+Bitch/3gmRYe?src=5
nog zo’n ‘a capella’.
Maar het gaat in ieder geval over muziek.
Nou doe ik maar weer een stapje terug, anders wordt het een beetje teveel Piet DNI-draadje.
Maar eerlijk gezegd heb ik er nog wel een zootje die er bij passen…
kon het toch niet laten. Eentje voor het slapen gaan
Van onze correspondent overzee
Ober er zit een vlieg in m’n zalf
Om de Brusselman te plagen (ik meende begrepen te hebben dat je het niet zo op Boudewijn de Groot begrepen had):
http://open.spotify.com/track/3dSThX4VCC3aNUGEAjqAGO
‘Heksen sabbath’ van Boudewijn de Groot (1968 – Nacht en Ontij)
ruim 25 minuten lang hippieshit
In ieder geval een heel verhaal…
http://www.boudewijndegroot.nl/bdgn&o.htm
de tekst(en)
Nee hoor ik hou best wel van Boudewijn heb zelfs een dubbelalbum met z’n bekendste werk.Maar de fans van Boudewijn zijn vaak wat opdringerig met hun bewondering.
idd, ik heb dat gebeuren met die ‘top2000 aller tijden’ waar dan zo’n volstrekt onbekend nummer van de Groot jaren achter elkaar bovenaan stond nooit begrepen. Met nog ‘s een 300 keer herhaald refrein, met de teksten van Nijgh zoals voorheen had dat niks te maken.
Ik geloof trouwens dat de teksten van ‘Nacht en Ontij’ (een beetje over de top voor hedendaagse begrippen) van iemand anders waren.
sowieso de programmering van Hilversum3/Radio3 die dan voorgeschreven werd/wordt door zo’n omhooggevallen Leo Blokhuis, dat zelfs de avondprogramma’s van VPRO etc. zich alleen maar konden bewegen binnen zijn playlists, dat is zo raar. Gelukkig heb je nu radio6 (zolang het nog bestaat), en natuurlijk internet…
tip: Radio David Byrne, elke maand een playlist met muziekjes van Urk tot de Solomon eilanden en alles daartussen
http://www.davidbyrne.com/
En wat zie ik in zijn playlist staan een paar nummers van Wire ,van die band heb ik drie nummers op dit draadje staan
Wat nou toeval ?
Tom Waits is geniaal
‘t Is gewoon een kleine wereld?
http://open.spotify.com/local/Tom+Waits/Bad+As+Me/Hell+Broke+Luce/237
mooiste nummer van ‘Bad as I am’ (imho). (z’n nieuwste)
Had z’n hele plaat op Grooveshark gepost, deed ‘t prima, maar kennelijk mocht dat toch niet, nou krijg ik dooie link. Terwijl GrSh ook een paar centjes betaalt aan de artiest. Spotify heeft dat kennelijk toch beter geregeld?
Hoe fluit die Boere? Fluit, fluit, so! Fluit, fluit, so! Fluit, fluit so!
Hoe fluit die Boere? Fluit, fluit, so! Fluit, fluit, so! [fluit die note]
Die Kaapse nooi sê: [fluit die note] hoera!
Die Kaapse nooi sê: [fluit die note] hoera!
Hoe fluit die Boere? Fluit, fluit, so! Fluit, fluit, so! Fluit, fluit so!
Hoe fluit die Boere? Fluit, fluit, so! Fluit, fluit, so! [fluit die note]
Wil over Bad As Me wel op merken dat er m.i. ook twee draken opstaan, New Year’s Eve en Last Leaf kan ik niet aanhoren.
ik vind ook een aantal nummers teveel op elkaar lijken. Met zo’n soort polka/rock&roll ritme. Ik zeg dat geloof ik niet goed, maar weet zo gauw niet hoe dat te benoemen…
Toch is niet elke polka vervelend
‘vervelend’ is een groot woord. Er staan best wel pareltjes op. Gelijk het eerste nummer ‘Chigaco’ al. Wat, net als veel andere nummers veel te gauw stopt. Net als het interessant wordt. En het titelnummer vind ik super-irri als die nep-Mexicano stemmetjes er in komen.
Ik had wel wat meer diepgang (muzikaal) verwacht na 7 jaar afwezigheid.
En de teksten (waar dit draadje uiteindelijk over zou moeten gaan), daar heb ik niet zo gauw een oordeel over. Zo goed is m’n Engels nou ook weer niet.
Vooralsnog blijft ‘hell broke luce’ m’n favo.
maar niets zo veranderlijk als een nuttige idioot…
Het album begint inderdaad met een nummer dat je gelijk de muziek intrekt,er is geen ontsnappen aan dat nummer.
nog zo’n pretentieus conceptalbum: Histoire de Melodie Nelson van Gainsbourg
http://open.spotify.com/album/2EkzFOETimu1RgCSRzwIrU
op Grooveshark:
http://grooveshark.com/#/album/Histoire+De+Melody+Nelson/1638313
maar weer lang niet compleet, en uploaden lukt de laatste dagen weer niet (gebeurt wel vaker)
waar is het filmpje? (de filmpjes)
Geduld
Ik heb er een link ingezet maar zie hem niet verschijnen
misschien doet ie het op DailyMotion. Dat is Frans…
ah oueh!
haha: textes: Jean François Averty… (Averty is op een Frans toetsenbord wat bij ons ‘Qwerty’ is…
en laat niemand erover beginnen dat Beck oid dat ook kon, dit is 1972…
jammer dan
Nog eens proberen
Weer niet gelukt,jammer
heeft weer met een ander draadje te maken:
http://sargasso.nl/archief/2011/10/31/genocide-watch-zuid-afrika-koerst-af-op-genocide-blanke-bevolking/#comment-680102
Crossing Borders geldt zeker voor het Remain In Light album van Talking Heads,Crosseyed and Painless
I’m a tumbler
En van Remain In Light is het een kleine stap de grenzen over naar het Afrika van Fela.
zet ik die link hier ook nog maar voor de liefhebbers
http://www.dewolken.net/mei/pages/kuti.htm
Piet, als je http://www.dewolken.net opent in Safari, dan waarschuwt die dat “uw” site gevaarlijk is en de pc kan beschadigen met malware … Om na te kijken?
idd, bedankt voor de tip. Net weer (voorlopig) gefixt. Is al een tijdje gaande, dan verschijnt er zomaar een regel Javascript boven in de body van de startpagina. Black exploitation kit oid.
Maar (volgens mij) hebben pagina’s zoals die Afrikaanse muziek daar geen last van (?).
Kennelijk heeft er iemand een hekel aan me, heb m’n beklag gedaan bij de host, die zeggen dat er weinig aan te doen is(?). Hacken schijnt heel eenvoudig te zijn, en kliertjes maken er een sport van op niks af.
Als ik dan de URL’s van die javascripts naar ze zend in de hoop dat het brein gepakt wordt, word m’n mail gebounced uit veiligheidsoverwegingen. En op zich zijn die URL’s weer allemaal sukkels zoals ik.
Komt er op neer dat ik elke dag m’n site zou moeten checken/opschonen, terwijl die al een tijdje niet bijgewerkt is om bovenstaande redenen. Of helemaal uit de lucht gooien. Wat ik weer zonde vind vanwege de content.